Αρχική » 2026 » Ιανουάριος (Σελίδα 6)

Αρχείο μηνός Ιανουάριος 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 4 3 6 5 1

Εδώ θα δείτε τα σχόλια σας!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 181 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Η ομορφιά που γεννιέται από τον σωστό σχεδιασμό

Επανερχόμαστε στο Πάρκο Ριζάρη. Μετά την πρόσφατη αναφορά μας στον «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» (δείτε ΕΔΩ), μια νέα βόλτα στον χώρο, μας έκανε να σταθούμε λίγο περισσότερο και να παρατηρήσουμε τις λεπτομέρειες. Τελικά, τίποτα δεν είναι τυχαίο στην ομορφιά αυτού του πάρκου. Περπατώντας στα λιθόστρωτα μονοπάτια του, συνειδητοποιείς αμέσως ότι εδώ υπάρχει σχεδιασμός.

Δεν είναι απλώς ένας χώρος με δέντρα, αλλά μια μελετημένη ανάπλαση που σέβεται τον επισκέπτη και το αστικό τοπίο. Η ροή των μονοπατιών οδηγούν το βλέμμα και το βήμα με έναν τρόπο φυσικό. Η επιλογή των υλικών, η πέτρα και το πράσινο δένουν αρμονικά, δημιουργώντας μια αίσθηση ηρεμίας μέσα στην καρδιά της Αθήνας. Η καθαρότητα των γραμμών, ακόμα και τα σημεία ξεκούρασης και ο φωτισμός δείχνουν μια φροντίδα που σπάνια συναντάμε σε δημόσιους χώρους.

Όπως μαρτυρά και η μαρμάρινη στήλη στην είσοδο, η ανάπλαση αυτή είναι καρπός της ευγενικής προσφοράς του Ιδρύματος «Νικόλας Δ. Πατέρας», εις μνήμην του Διαμαντή Ν. Πατέρα. Η υλοποίηση αυτή έγινε επί δημαρχίας Νικήτα Κακλαμάνη και παραδόθηκε στους Αθηναίους τον Νοέμβριο του 2009. Είναι πραγματικά ελπιδοφόρο και συγκινητικό να βλέπουμε τέτοιες ιδιωτικές πρωτοβουλίες και χορηγίες να μεταμορφώνουν την καθημερινότητα των δημοτών.

Μια λευκή «Καλημέρα» από τον φίλο μας Ηλία

Χθες μοιραστήκαμε μαζί σας τη συνταγή της θαλπωρής: εκείνο το ευωδιαστό τσάι του βουνού με τα φύλλα δάφνης που ετοίμασε ο φίλος μας ο Ηλίας, για να νικήσει το κρύο (Δείτε ΕΔΩ). Όμως, όπως φαίνεται, η ζεστασιά για τον Ηλία δεν σταματά στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού του, αλλά πηγάζει από μέσα του. Μόλις το πρώτο φως της ημέρας αποκάλυψε το χωριό ντυμένο στα λευκά, ο Ηλίας δεν έχασε χρόνο. Φόρεσε το χαρακτηριστικό, ζεστό του σκουφί και βγήκε έξω, όχι μόνο για να θαυμάσει το τοπίο, αλλά για να επιτελέσει ένα μικρό, καθημερινό καθήκον αγάπης.

Πριν από κάθε δική του βόλτα, προτεραιότητα είχαν οι τετράποδοι φίλοι του. Στην καθαρισμένη από το χιόνι γωνιά της αυλής, στήθηκε ένα μικρό γιορτινό τραπέζι. Ο πιστός του σκύλος και οι γάτες του, σε μια στιγμή απόλυτης αρμονίας, απόλαυσαν το γεύμα τους πάνω στα πλακάκια, με φόντο τις φορτωμένες από χιόνι γλάστρες και τα δέντρα. Είναι αυτή η σιωπηλή συμφωνία ανάμεσα στον άνθρωπο και τα ζώα που κάνει τις κρύες μέρες να μοιάζουν πιο γλυκές.

Ο «παραδεισένιος» κήπος των φίλων μας με χιόνι

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που η φύση αποφασίζει να ζωγραφίσει, και η Αναστασιά Σερρών προσφέρεται για τους καλύτερους καμβάδες της. Για τον φίλο μας τον Ηλία, η προχθεσινή νύχτα δεν ήταν μια συνηθισμένη χειμωνιάτικη νύχτα. Ήταν η αρχή ενός λευκού παραμυθιού. Από την ώρα που οι πρώτες χοντρές νιφάδες άρχισαν να πέφτουν πυκνά, ο Ηλίας ήταν εκεί, κολλημένος στο παράθυρο.

Με το χαμόγελο ενός παιδιού που περιμένει το δώρο του, έβλεπε το σκοτάδι να υποχωρεί μπροστά στο εκτυφλωτικό λευκό. Δεν ήταν απλά χιόνι· ήταν η μεταμόρφωση του δικού του κόσμου. Μόλις ξημέρωσε, η εικόνα που αντίκρισε στον κήπο του ήταν καθηλωτική. Ο Ηλίας πήρε το κινητό του και άρχισε να «αιχμαλωτίζει» τη μαγεία.

Οι μεγάλες κερασιές και τα δέντρα του κήπου λύγισαν ελαφρά από το βάρος του χιονιού, θυμίζοντας δαντελωτά έργα τέχνης πάνω στο γαλάζιο του ουρανού. Τα ίχνη στο φρέσκο χιόνι μαρτυρούσαν τις πρώτες πρωινές διαδρομές, ανάμεσα σε χιονισμένες γλάστρες που έμοιαζαν με μικρά λευκά «μανιτάρια». Παρά το τσουχτερό κρύο, ο κήπος παρέμενε ζωντανός.

Οι τετράποδοι φίλοι του, αν και λίγο σκεπτικοί με τη νέα «διακόσμηση», βγήκαν να εξερευνήσουν, δίνοντας μια νότα ζεστασιάς στο παγωμένο σκηνικό. Οι φωτογραφίες του Ηλία δεν δείχνουν απλά ένα χιονισμένο τοπίο· μεταφέρουν την απόλυτη γαλήνη που επικρατεί στην Αναστασιά, όταν όλα σκεπάζονται από το χιόνι. Είναι εκείνη η σπάνια ηρεμία που σε κάνει να σταματάς για λίγο τον χρόνο και να εκτιμάς την ομορφιά που υπάρχει γύρω μας.

Τσάι του βουνού, με φύλλα δάφνης και μέλι!

Η Αναστασιά Σερρών φημίζεται για την ομορφιά της, ειδικά τον χειμώνα και ο φίλος μου ο Ηλίας, φαίνεται πως ξέρει το μυστικό για την απόλυτη θαλπωρή. Ο συνδυασμός τσάι του βουνού (σιδηρίτης) με φύλλα δάφνης είναι εξαιρετικός, όχι μόνο για τη γεύση αλλά και για τις ευεργετικές τους ιδιότητες, ειδικά όταν οι θερμοκρασίες πέφτουν. Τσάι του βουνού: Το κλασικό ελληνικό γιατροσόφι. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και βοηθάει απίστευτα στην τόνωση του οργανισμού.

Φύλλα Δάφνης: Πέρα από το υπέροχο, γήινο άρωμά τους, η δάφνη βοηθά στην πέψη και έχει αντισηπτικές ιδιότητες που “μαλακώνουν” τον λαιμό. Μέλι και Λεμόνι: Τα βάζα με το μέλι και τις φέτες λεμονιού στα φλιτζάνια. Είναι η “χρυσή ομάδα” για τη θωράκιση του ανοσοποιητικού. Είναι κάτι παραπάνω από ένα ρόφημα· είναι μια ιεροτελεστία φιλοξενίας. Η χρήση του παραδοσιακού μπρικιού κάνει τη διαφορά στη γεύση, καθώς τα βότανα σιγοβράζουν σωστά. Στην υγειά σας και καλή απόλαυση! Με τέτοια περιποίηση, το χιόνι έξω μοιάζει απλώς με το τέλειο σκηνικό.

“Ανάσα”, ανάμεσα σε Βουστάσιο και Κολυμβητήριο

Υπάρχουν κάποιες γωνιές στην πόλη που, αν και μικρές σε μέγεθος, έχουν τη δύναμη να αλλάζουν τη διάθεσή σου. Μια τέτοια «όαση» συναντήσαμε χθες στον Κολωνό, στον ανοιχτό χώρο που μεσολαβεί ανάμεσα στο Βουστάσιο και το Κολυμβητήριο. Η βόλτα μας ξεκίνησε με τον ήλιο να παίζει ανάμεσα στα φυλλώματα. Παρά την αστική πύκνωση τριγύρω, εδώ ο χρόνος μοιάζει να κυλά λίγο πιο αργά.

Τα δέντρα, ντυμένα με τα χρώματα της εποχής —άλλοτε με το βαθύ πράσινο της ακακίας και άλλοτε με τα χρυσαφένια, ξηρά φύλλα του πλατάνου— δημιουργούν ένα φυσικό καταφύγιο από τον θόρυβο της πόλης. Στα κόκκινα και πράσινα παγκάκια της πλατείας, η καθημερινότητα παίρνει μια ανάσα: Ένας περαστικός απολαμβάνει τη σιωπή κάτω από τη σκιά. Οι φυλλωσιές που γυμνώνονται σιγά-σιγά προμηνύουν τον χειμώνα, αλλά η λιακάδα θυμίζει πως στην Αθήνα το φως δεν λείπει ποτέ.

Οι κάτοικοι που διασχίζουν τα πλακόστρωτα μονοπάτια, δίνοντας ζωή σε αυτόν τον μικρό πνεύμονα πρασίνου. Αυτοί οι μικροί χώροι ανάμεσα στα κτίρια δεν είναι απλώς τετραγωνικά μέτρα πρασίνου· είναι οι «ενδιάμεσοι» σταθμοί μας. Είναι το μέρος όπου θα σταματήσεις για να σκεφτείς, να μιλήσεις στο τηλέφωνο ή απλώς να παρατηρήσεις τις φυλλωσιές των δέντρων να χορεύουν στον αέρα.

Μια Κυριακάτικη βόλτα στον Κολωνό, περιμένοντας

Υπάρχει μια παράξενη γοητεία στην Αθήνα λίγο πριν το χιόνι. Είναι μια στιγμή που η πόλη μοιάζει να κρατά την ανάσα της. Αυτή την Κυριακή, με τα αυτιά στραμμένα στις προβλέψεις των μετεωρολόγων και την ελπίδα για μια “άσπρη μέρα” να σιγοβράζει, αφήσαμε το σπίτι και βγήκαμε έξω. Προορισμός μας; Η οδός Λεάνδρου στον Κολωνό. Ο Κολωνός δεν χρειάζεται φίλτρα για να σου διηγηθεί την ιστορία του.

Στη Λεάνδρου, τα δέντρα είναι οι πιο πιστοί μάρτυρες των εποχών. Σταματάμε μπροστά στις νεραντζιές. Φορτωμένες με εκείνο το βαθύ, πεισματάρικο πορτοκαλί, μοιάζουν με μικρά φαναράκια που αρνούνται να σβήσουν μέσα στο γκρίζο του χειμώνα. Είναι το “σήμα κατατεθέν” της αθηναϊκής γειτονιάς, μια υπόσχεση ζωντάνιας ακόμα και όταν το κρύο αρχίζει να τσιμπάει τα μάγουλα.

Λίγο πιο πέρα, οι μουριές και τα πλατάνια της γειτονιάς παίζουν το δικό τους παιχνίδι. Άλλα δέντρα έχουν κρατήσει τα τελευταία τους κίτρινα φύλλα – εκείνο το χρυσό της παρακμής που ομορφαίνει τα πεζοδρόμια – και άλλα στέκουν ήδη γυμνά, σαν λεπτές σιλουέτες που περιμένουν το χιόνι να τους φορέσει το λευκό του παλτό. Καθώς ανηφορίζουμε, η μυρωδιά του φρέσκου καφέ και του ζεστού ψωμιού μας οδηγεί.

Στη γωνία, ο φούρνος της γειτονιάς είναι ο “φάρος” της Κυριακής. Μια κυρία με το παλτό της παίρνει τις τελευταίες προμήθειες, μια γρήγορη καλημέρα ανταλλάσσεται, και η κόκκινη στάμνα στην είσοδο δίνει μια απρόσμενη πινελιά χρώματος στο πέτρινο δάπεδο. Είναι αυτή η οικειότητα που κάνει τον Κολωνό να μοιάζει με χωριό μέσα στην καρδιά της πόλης.

Ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, σήμερα…

Η Κυριακή αναμένεται πιο δύσκολη, με χιονοπτώσεις σε χαμηλά υψόμετρα στη Μακεδονία. Ειδικά στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, τα φαινόμενα θα είναι τοπικά έντονα ακόμη και σε πεδινές περιοχές, ενώ στο Βόρειο Αιγαίο θα χιονίσει σε αρκετά χαμηλά υψόμετρα. Στη Θεσσαλία, το απόγευμα της Κυριακής το χιόνι θα φτάσει έως τα 500 μέτρα, στην Εύβοια το βράδυ στα 700 μέτρα, ενώ στην Πελοπόννησο θα εντοπίζεται πάνω από τα 1000 μέτρα.

Ήπειρο από τα 700-1000 μέτρα υψόμετρο.

Δυτική Στερεά από τα 700-1000 μέτρα υψόμετρο.

Δυτική και Βόρεια Πελοπόννησο από τα 1000-1200 μέτρα υψόμετρο.

Ανατολική Μακεδονία από τα 1000-1200 μέτρα υψόμετρο.

Content by: Nikos Theodorakis

WordPress / Academica WordPress Θέμα από WPZOOM