Αρχική » 2026 » Ιανουάριος (Σελίδα 4)

Αρχείο μηνός Ιανουάριος 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 4 3 6 4 9

Εδώ θα δείτε τα σχόλια σας!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 181 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Το εφήμερο “χαμόγελο” μιας… αποφοίτησης

Στο κέντρο της Αθήνας, εκεί που το μάρμαρο συναντά την ιστορία, μια ακόμα φουρνιά νέων ανθρώπων συγκεντρώθηκε για να σφραγίσει μια διαδρομή ετών. Χαρτιά, ανθοδέσμες, πανό με πειράγματα και ο ήχος των κλείστρων που προσπαθούν να φυλακίσουν τη στιγμή. Κοιτάζοντας αυτές τις εικόνες, ο νους δεν πάει στις σημειώσεις, στα αμφιθέατρα ή στους βαθμούς.

Πάει στην ίδια την ανθρώπινη φύση. Στην ανάγκη μας να εφεύρουμε σταθμούς «ευτυχίας» για να πάρουμε μια ανάσα πριν τη μεγάλη βουτιά στην πραγματικότητα. Συνηθίζουμε να γιορτάζουμε την κατάκτηση της γνώσης. Αλλά τι είναι η γνώση χωρίς την καλλιέργεια της ψυχής; Οι φωτογραφίες δείχνουν μελλοντικούς επιστήμονες, όμως η κοινωνία μας δεν πάσχει από έλλειψη πτυχίων. Πάσχει από έλλειψη ανθρώπων.

Δεν έχει σημασία αν το πτυχίο γράφει Νομική, Φιλοσοφία ή Μαθηματικά. Αυτά είναι τα «ρούχα» που θα φορέσουμε για να βγούμε στον στίβο της εργασίας. Το ερώτημα που παραμένει αμείλικτο πίσω από τα χαμόγελα των Προπυλαίων είναι ένα: Θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι; Η τελετή τελειώνει, οι ανθοδέσμες μαραίνονται και τα πανό διπλώνονται. Η «σκληρή πραγματικότητα» που περιμένει έξω από τα κάγκελα του Πανεπιστημίου δεν ενδιαφέρεται για την τήβεννο ή τον όρκο.

«Στα λευκά» ντύθηκε και  η όμορφη Πορταριά

Η φύση φόρεσε τα γιορτινά της και το «βουνό των Κενταύρων» μεταμορφώθηκε σε ένα αληθινό αλπικό τοπίο. Η Πορταριά, ένας από τους πιο αγαπημένους προορισμούς του Πηλίου, ξύπνησε ντυμένη στα λευκά, προσφέροντας εικόνες μοναδικής ομορφιάς που θυμίζουν καρτ-ποστάλ. Όπως αποτυπώνεται και στη χαρακτηριστική φωτογραφία της εφημερίδας ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ του Βόλου, το χιόνι έχει καλύψει τα πάντα: από τις παραδοσιακές στέγες των αρχοντικών μέχρι τα γραφικά καλντερίμια που οδηγούν προς τη γειτονική Μακρινίτσα. Το σκηνικό είναι άκρως χειμωνιάτικο, με την ηρεμία του χιονιού να δίνει έναν ξεχωριστό τόνο στην περιοχή. Η Πορταριά δεν είναι η μόνη περιοχή που «ντύθηκε» στα λευκά, καθώς το κύμα κακοκαιρίας επηρεάζει πολλές περιοχές της χώρας τις τελευταίες ώρες. Σύμφωνα με τις μετεωρολογικές προβλέψεις, το εντυπωσιακό αυτό σκηνικό θα διατηρηθεί για λίγο ακόμη.

Τα Χάνια Πηλίου, είναι «βυθισμένα» στο χιόνι…

Όταν η φύση αποφασίζει να φορέσει τα γιορτινά της, το Πήλιο μεταμορφώνεται σε ένα σκηνικό που θυμίζει παραμύθι. Αυτές τις μέρες, τα Χάνια Πηλίου έχουν παραδοθεί στη γοητεία του χιονιού, προσφέροντάς μας εικόνες σπάνιας ομορφιάς που κόβουν την ανάσα. Η φίλη μας η Βικτώρια, που κατοικεί λίγο πιο κάτω, στην πανέμορφη Ζαγορά, βρέθηκε στα Χάνια και μοιράστηκε μαζί μας αυτά τα υπέροχα στιγμιότυπα.

Μέσα από τη θαλπωρή ενός σπιτιού, αποτυπώνει την αντίθεση της παγωμένης φύσης με τη ζεστασιά του εσωτερικού χώρου. Οι αντανακλάσεις από τα φωτιστικά στο τζάμι μοιάζουν με μικρά αστέρια πάνω από τον κατάλευκο λόφο και τον πέτρινο τοίχο, που μοιάζει να «λυγίζει» κάτω από το βάρος του χιονιού.

Στον εξωτερικό χώρο, οι κούνιες και τα παγκάκια έχουν ακινητοποιηθεί στον χρόνο. Τα δέντρα, «στολισμένα» με πυκνό χιόνι, σκύβουν προστατευτικά πάνω από το τοπίο, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα απόλυτης ηρεμίας. Είναι από εκείνες τις στιγμές που η σιωπή του βουνού γίνεται ο πιο όμορφος ήχος. Και οι δρόμοι θέλουν προσοχή γιατί ο πάγος γλιστράει…

Το Google Alert σου μιλάει μόνο για… «σκοτάδι»

Έχω ρυθμίσει εδώ και πολύ καιρό αυτό το έξυπνο «ψαχτήρι» της Google. Ξέρετε, αυτή την ψηφιακή ειδοποίηση που σκανάρει όλο το διαδίκτυο και σου στέλνει ένα e-mail κάθε φορά που κάπου, κάπως, και για κάποια αιτία γράφεται η λέξη «Θραψανό».

Κάθε φορά που ακούω το «ντινγκ» στο κινητό, η καρδιά μου κάνει ένα μικρό σκίρτημα. Ελπίζω να διαβάσω για μια νέα πολιτιστική εκδήλωση, για μια διάκριση κάποιου συγχωριανού, για την τέχνη της αγγειοπλαστικής μας που ταξιδεύει στον κόσμο ή για τις ομορφιές του τόπου μας.

Αντ’ αυτού, η ψηφιακή μου ενημέρωση έχει καταντήσει ένα ημερολόγιο… ενεργειακής αβεβαιότητας.

Μια «έξυπνη» ειδοποίηση για μια «κουφή» πραγματικότητα

Είναι σχεδόν τραγικό. Ζούμε στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, των οπτικών ινών και των «έξυπνων» σπιτιών, αλλά στο Θραψανό η πιο συχνή είδηση είναι οι προγραμματισμένες διακοπές ρεύματος.

Το e-mail μου γεμίζει με πίνακες του ΔΕΔΔΗΕ:

  • «Παρασκευή 16 Ιανουαρίου: Διακοπή 08:00 έως 10:00»
  • «Περιοχή: Χωριά Κελιά, Φιλίσια, Βόνη, Αστρακοί, Θραψανό…»

Και αναρωτιέμαι: Πώς να κρατήσεις ένα σπίτι λειτουργικό; Πώς να προστατεύσεις τις ηλεκτρικές συσκευές που πλέον κοστίζουν μια περιουσία; Πόσα «σκαμπανεβάσματα» της τάσης μπορεί να αντέξει ένας υπολογιστής, ένα ψυγείο ή ένας καυστήρας;

Κοπεγχάγη: Μια υπέροχη χειμωνιάτικη σονάτα

Υπάρχει μια παρεξήγηση για τις σκανδιναβικές πρωτεύουσες: ότι τον χειμώνα «παγώνουν». Η πραγματικότητα όμως, όπως την κατέγραψε η φίλη μας η Γιώτα πριν από δύο εβδομάδες, είναι πολύ διαφορετική. Η Κοπεγχάγη δεν παγώνει· απλώς φοράει τα καλά της, ανάβει τα φωτάκια της και μας προσκαλεί να ανακαλύψουμε την ομορφιά στην απλότητα.

Η βόλτα ξεκινά από το λιμάνι. Εκεί, η Μικρή Γοργόνα στέκεται ατάραχη πάνω στον βράχο της, με φόντο τον συννεφιασμένο ουρανό και τις καπνοδόχους του CopenHill στο βάθος. Είναι αυτή η αντίθεση της παράδοσης με το σύγχρονο, βιομηχανικό design που κάνει την Κοπεγχάγη τόσο μοναδική. Το κρύο της θάλασσας δεν διώχνει τους επισκέπτες, αντίθετα, δίνει μια αίσθηση αυθεντικότητας στο τοπίο.

Αν υπάρχει ένα σημείο που «νικάει» τη μελαγχολία του χειμώνα, αυτό είναι το Nyhavn. Τα εμβληματικά πολύχρωμα σπίτια του 17ου αιώνα μοιάζουν με πίνακα ζωγραφικής. Τα κατάρτια των πλοίων, οι αντανακλάσεις στο νερό και τα ζεστά φώτα από τα καφέ δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που σε κάνει να θέλεις να σταματήσεις τον χρόνο και να απολαύσεις μια ζεστή σοκολάτα.

Περπατώντας προς το κέντρο, συναντάμε την επιβλητική αρχιτεκτονική του Κεντρικού Σιδηροδρομικού Σταθμού. Το κόκκινο τούβλο, σήμα κατατεθέν της πόλης, δίνει μια γήινη ζεστασιά στους δρόμους. Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες, τα ποδήλατα είναι παντού – οι κάτοικοι της Κοπεγχάγης δεν πτοούνται από τον καιρό, θυμίζοντάς μας ότι η ζωή συνεχίζεται με στυλ, βρέξει-χιονίσει.

Η ησυχία του Σαββάτου ορατή στην Αχαρνών…

Υπάρχουν μέρες που η Αθήνα αποφασίζει να βγάλει τη μάσκα της βαβούρας και να σου δείξει το αληθινό της πρόσωπο. Έτσι ήταν το χθες το μεσημέρι στην Αχαρνών. Ένα Σαββατιάτικο μεσημέρι που, αντί για τη συνηθισμένη “πολεμική” κίνηση, σε υποδεχόταν μια απρόσμενη, σχεδόν κινηματογραφική ησυχία. Ο ουρανός, ένας καμβάς από καθαρό γαλάζιο και διάσπαρτα λευκά σύννεφα, έλουζε το τσιμέντο με ένα φως κρυστάλλινο.

Όμως, μην γελιέστε από τη λιακάδα. Το κρύο ήταν από εκείνα που “περονιάζουν τα κόκαλα”, που σε αναγκάζουν να σφίξεις το παλτό σου και να επιταχύνεις το βήμα, παρόλο που η εικόνα γύρω σου σε καλεί να σταματήσεις και να παρατηρήσεις. Η Αχαρνών είναι ένας δρόμος-παλίμψηστο. Από τη μία τα επιβλητικά, αυστηρά κτίρια του ΕΦΚΑ και του ΤΣΑΥ, με τις ευθείες γραμμές τους να σκίζουν τον ορίζοντα.

Το τεράστιο “GECO” στην πλάτη μιας πολυκατοικίας, μια υπογραφή που θυμίζει πως η πόλη αναπνέει ακόμα και μέσα από το γκράφιτι και τη φθορά. Οι τέντες που ανεβοκατεβαίνουν, τα κλειστά ρολά, η μοναχική φιγούρα ενός περαστικού, το “Parking” στην άκρη ενός ερειπωμένου τοίχου. “Η Αθήνα του χειμώνα δεν σου χαρίζεται εύκολα. Πρέπει να την περπατήσεις όταν οι άλλοι λείπουν, για να ακούσεις τον δικό της ήχο πάνω στο κρύο άσφαλτο.”

Γωνία Μάρνης και Αβέρωφ, η μοναξιά του τσιμέντου

Υπάρχουν κάποιες μέρες στην Αθήνα που ο ουρανός παίρνει το χρώμα του ξεθωριασμένου τσιμέντου. Είναι αυτές οι χειμωνιάτικες μέρες που ο αέρας κατεβαίνει από την Πατησίων και «ξυρίζει», κάνοντας τα γυμνά κλαδιά των δέντρων να μοιάζουν με νευρικά δάχτυλα που ζητούν κάτι από τον ουρανό. Στη διασταύρωση της Μάρνης με την Αβέρωφ, ο χρόνος μοιάζει να έχει κολλήσει σε ένα «ενδιάμεσο».

Από τη μία, το κίτρινο νεοκλασικό στη γωνία στέκει σαν μια έκπτωτη αρχόντισσα, θυμίζοντας μια Αθήνα που κάποτε φορούσε τα καλά της για να βγει περίπατο. Από την άλλη, οι γκρίζες πολυκατοικίες με τα αμέτρητα κλιματιστικά και τα σημάδια του χρόνου στους τοίχους τους, διηγούνται τη σύγχρονη ιστορία της πόλης: μια ιστορία επιβίωσης και βιασύνης. «Πού να πάνε;» αναρωτιέσαι, κοιτάζοντας τους άδειους δρόμους.

Σε μια τέτοια δύσκολη μέρα, η πόλη μοιάζει να κρατά την ανάσα της. Μια γυναίκα με κόκκινο μπουφάν διασχίζει το δρόμο, κρατώντας μια λευκή σακούλα – ίσως το ψωμί της ημέρας, ίσως λίγα απαραίτητα για να κλειστεί ξανά στη ζεστασιά του σπιτιού της. Είναι η μόνη πινελιά χρώματος σε έναν καμβά από γκρι, κίτρινο και το ξεθωριασμένο μπλε των πινακίδων.

Content by: Nikos Theodorakis

WordPress / Academica WordPress Θέμα από WPZOOM