Υπάρχει μια παρεξήγηση για τις σκανδιναβικές πρωτεύουσες: ότι τον χειμώνα «παγώνουν». Η πραγματικότητα όμως, όπως την κατέγραψε η φίλη μας η Γιώτα πριν από δύο εβδομάδες, είναι πολύ διαφορετική. Η Κοπεγχάγη δεν παγώνει· απλώς φοράει τα καλά της, ανάβει τα φωτάκια της και μας προσκαλεί να ανακαλύψουμε την ομορφιά στην απλότητα.
Η βόλτα ξεκινά από το λιμάνι. Εκεί, η Μικρή Γοργόνα στέκεται ατάραχη πάνω στον βράχο της, με φόντο τον συννεφιασμένο ουρανό και τις καπνοδόχους του CopenHill στο βάθος. Είναι αυτή η αντίθεση της παράδοσης με το σύγχρονο, βιομηχανικό design που κάνει την Κοπεγχάγη τόσο μοναδική. Το κρύο της θάλασσας δεν διώχνει τους επισκέπτες, αντίθετα, δίνει μια αίσθηση αυθεντικότητας στο τοπίο.
Αν υπάρχει ένα σημείο που «νικάει» τη μελαγχολία του χειμώνα, αυτό είναι το Nyhavn. Τα εμβληματικά πολύχρωμα σπίτια του 17ου αιώνα μοιάζουν με πίνακα ζωγραφικής. Τα κατάρτια των πλοίων, οι αντανακλάσεις στο νερό και τα ζεστά φώτα από τα καφέ δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που σε κάνει να θέλεις να σταματήσεις τον χρόνο και να απολαύσεις μια ζεστή σοκολάτα.
Περπατώντας προς το κέντρο, συναντάμε την επιβλητική αρχιτεκτονική του Κεντρικού Σιδηροδρομικού Σταθμού. Το κόκκινο τούβλο, σήμα κατατεθέν της πόλης, δίνει μια γήινη ζεστασιά στους δρόμους. Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες, τα ποδήλατα είναι παντού – οι κάτοικοι της Κοπεγχάγης δεν πτοούνται από τον καιρό, θυμίζοντάς μας ότι η ζωή συνεχίζεται με στυλ, βρέξει-χιονίσει.