Αρχική » 2026 (Σελίδα 45)

Αρχείο έτους 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 5 4 3 8 7

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 448 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Μετρό Ακρόπολης, μια στάση στον πολιτισμό

25 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Φανταστείτε τη σκηνή: Κρατάτε μια βαλίτσα, το μυαλό σας τρέχει στις υποχρεώσεις της ημέρας, τα βήματά σας ηχούν στο δάπεδο του σταθμού “Ακρόπολη”. Και ξαφνικά, ανάμεσα στον ήχο των συρμών και την κίνηση του πλήθους, ο χρόνος σταματά. Δεν βρίσκεστε απλώς σε έναν σταθμό μεταφοράς. Βρίσκεστε σε ένα “ανοιχτό μουσείο”. Τα μάρμαρα του Παρθενώνα είναι μπροστά σας! Εκπληκτικό να το ζεις…

Εκεί, σε κοινή θέα, εκτίθενται τα αντίγραφα των γλυπτών από το ανατολικό αέτωμα του Παρθενώνα. Είναι οι μορφές που κάποτε κοσμούσαν την κορυφή του ιερού βράχου, εξιστορώντας τη γέννηση της θεάς Αθηνάς. Σήμερα, δεν χρειάζεται εισιτήριο μουσείου για να θαυμάσει κανείς την τελειότητα της πτύχωσης ενός χιτώνα ή τη δύναμη μιας μαρμάρινης κίνησης· αρκεί μια ματιά καθώς περιμένεις την αποβάθρα.

Η Αθήνα είναι μια πόλη που ζει πάνω στα στρώματα της ίδιας της της ιστορίας. Ο σταθμός “Ακρόπολη” είναι το πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτής της συνύπαρξης. Η Δημοκρατία της Τέχνης: Η τέχνη βγαίνει από τις κλειστές αίθουσες και γίνεται μέρος της καθημερινότητας του απλού πολίτη. Ένας Παγκόσμιος Πόλος: Δεν είναι τυχαίο που άνθρωποι από κάθε γωνιά του πλανήτη σταματούν εδώ με δέος. Αυτά τα έργα δεν χαρακτηρίζουν απλώς μια εποχή· αποτελούν το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού.

Οδός Σόλωνος, ανάμεσα στο χθες και το σήμερα…

25 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν δρόμοι στην Αθήνα που τους διασχίζεις για να πας κάπου, και δρόμοι που τους περπατάς για να «νιώσεις» την πόλη. Η Σόλωνος ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Για εμάς, είναι ο γνώριμος δρόμος της επιστροφής, το επόμενο βήμα μετά την Πανεπιστημίου, η διαδρομή που μας οδηγεί στην πλατεία Βάθη και τελικά στο σπίτι μας. Περπατώντας δίπλα στα Εξάρχεια, η Σόλωνος κουβαλάει μια ιδιαίτερη αύρα.

Είναι ο δρόμος των εκδοτικών οίκων, των παλαιών βιβλιοπωλείων και των φοιτητικών στεκιών. Αν σταθείς για μια στιγμή και κλείσεις τα μάτια, μπορείς σχεδόν να ακούσεις τον ήχο από τις παλιές τυπογραφικές μηχανές και τις έντονες συζητήσεις των φοιτητών στα καφενεία των περασμένων δεκαετιών. Δεν μας αρέσει να βιαζόμαστε. Σταματάμε μπροστά από τις πολυκατοικίες του μεσοπολέμου που στέκονται δίπλα στα σύγχρονα κτίρια γραφείων.

Κοιτάμε τα γκράφιτι στους τοίχους —αυτή τη σύγχρονη “κραυγή” της πόλης— και μετά τα ψηλά δέντρα που προσφέρουν λίγη σκιά στα στενά της περιοχής. Ποιοι έζησαν εδώ; Ποιοι άνθρωποι ανέβηκαν αυτά τα μαρμάρινα σκαλοπάτια πριν από 50 ή 60 χρόνια; Πώς άλλαξε ο δρόμος; Από το κομψό κέντρο της αστικής Αθήνας, στη ζωντανή, εναλλακτική και ενίοτε “σκληρή” γοητεία του σήμερα.

Καστοριά: Μια “πασπαλισμένη” βόλτα στα λευκά

24 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Το χιόνι στην Καστοριά έχει πάντα τον δικό του τρόπο να μεταμορφώνει το τοπίο, ακόμα κι όταν δεν έρχεται με ορμή, αλλά ως μια απαλή, λευκή υπόσχεση. Μπορεί η πρόσφατη χιονόπτωση να μην είχε μεγάλη διάρκεια ή ένταση, όμως ήταν αρκετή για να δώσει μια άλλη πνοή στις καθημερινές μας διαδρομές. Συνεχίζοντας το οδοιπορικό μας, μέσα από την ασφάλεια και τη ζεστασιά του αυτοκινήτου, καταγράψαμε μερικά ακόμα στιγμιότυπα από την περιοχή.

Τα δέντρα, απαλλαγμένα από τα φύλλα τους, μοιάζουν με φυσικά γλυπτά που περιμένουν καρτερικά την άνοιξη, “ντυμένα” προσωρινά με μια λεπτή στρώση χιονιού. Η υγρασία της ασφάλτου και το λιγοστό χιόνι στις άκρες συνθέτουν ένα σκηνικό απόλυτης γαλήνης, θυμίζοντάς μας πως η ομορφιά βρίσκεται συχνά στις μικρές, σιωπηλές αλλαγές του καιρού. Σήμερα είναι πια μια άλλη μέρα…

Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στη σκιά του Παρθενώνα

24 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχει κάτι μαγικό στην Αθήνα το τρίτο δεκαήμερο του Γενάρη. Η πόλη αποβάλλει τη “γιορτινή της κάπα” και επιστρέφει στους δικούς της, πιο ήρεμους ρυθμούς, αλλά ο πεζόδρομος της Διονυσίου Αρεοπαγίτου παραμένει πάντα η ζωντανή καρδιά της. Χθες, το κέντρο της Αθήνας μας υποδέχτηκε με μια τσουχτερή, αλλά υποφερτή ψύχρα. Για εμάς τους ντόπιους, ήταν η μέρα που σφίξαμε λίγο παραπάνω τα κασκόλ μας. Για τους εκατοντάδες επισκέπτες όμως, ο καιρός ήταν απλώς το σκηνικό για ένα όνειρο ζωής.

Περπατώντας ανάμεσά τους, έβλεπες πρόσωπα φωτεινά, γεμάτα ενθουσιασμό. Τουρίστες από κάθε γωνιά του πλανήτη, με τα σακίδια στην πλάτη και το βλέμμα στραμμένο ψηλά, στον Ιερό Βράχο. Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν ακριβώς αυτή την αντίθεση. Τα φυλλοβόλα δέντρα έχουν πάρει αυτές τις υπέροχες κεχριμπαρένιες αποχρώσεις, πλαισιώνοντας το λευκό μάρμαρο του Παρθενώνα. Κόσμος κάθε ηλικίας να κατηφορίζει προς το Μουσείο της Ακρόπολης, απολαμβάνοντας τον καθαρό αέρα.

Μια ηρεμία που μόνο ο αθηναϊκός χειμώνας μπορεί να προσφέρει, μακριά από την αποπνικτική ζέστη του καλοκαιριού. Για πολλούς από αυτούς τους ανθρώπους, αυτή η βόλτα δεν ήταν απλώς ένας περίπατος. Ήταν η στιγμή που «ξεκλείδωσαν» μια επιθυμία ετών. Να περπατήσουν εκεί που περπάτησε η ιστορία. Το κρύο; Μια μικρή λεπτομέρεια μπροστά στο δέος της Ακρόπολης που δεσπόζει πάνω από τα κεφάλια μας, αγέρωχη και αιώνια.

Ένα μαγευτικό ταξίδι στο χιονισμένο ελατόδασος

23 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Η φύση έκανε πάλι το θαύμα της! Μετά τη χθεσινή χιονόπτωση, ο Παρνασσός μεταμορφώθηκε σε ένα σκηνικό που θυμίζει παραμύθι. Το πυκνό ελατόδασος, σκεπασμένο από ένα παχύ στρώμα κάτασπρου χιονιού, προσφέρει εικόνες μοναδικής ομορφιάς που κόβουν την ανάσα. Οι φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν στην ομάδα του Facebook «Αράχωβα» αποτυπώνουν την απόλυτη χειμερινή γαλήνη.

Οι Δρόμοι της Φύσης: Καθαροί αλλά τριγυρισμένοι από τοίχους χιονιού, μας προσκαλούν για μια βόλτα στις πλαγιές του βουνού. Το Χιονοδρομικό Κέντρο: Οι αναβατήρες περιμένουν καρτερικά μέσα στην ομίχλη, υποσχόμενοι στιγμές δράσης και ελευθερίας στις χιονισμένες πίστες. Η «Αγκαλιά» των Ελάτων: Τα δέντρα λυγίζουν κάτω από το βάρος του χιονιού, δημιουργώντας ένα τοπίο που θυμίζει βόρεια Ευρώπη, στην καρδιά της Ελλάδας.

Καστοριά: Λευκή «αγκαλιά» στη Δ. Μακεδονία

23 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν κάποιες πόλεις που τις κουβαλάς μέσα σου, όσος καιρός κι αν περάσει. Για εμάς, αυτή η πόλη είναι η Καστοριά. Η μνήμη μας γυρίζει πίσω στον περσινό Νοέμβρη, όταν για πέντε ολόκληρες μέρες ζήσαμε τη μαγεία της λίμνης Ορεστιάδας, ντυμένης στα λευκά. Σήμερα, η νοσταλγία μας πήρε μορφή μέσα από το φωτογραφικό φακό μιας καλής φίλης, της κ. Ευθαλίας, την οποία γνωρίσαμε εκεί κατά τη διάρκεια της διαμονής μας.

Την ευχαριστούμε θερμά που μοιράστηκε μαζί μας αυτές τις πανέμορφες εικόνες, θυμίζοντάς μας γιατί αυτή η γωνιά της Ελλάδας είναι τόσο ξεχωριστή. Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες, οι πάπιες και οι χήνες παραμένουν το σήμα κατατεθέν της περιοχής. Ακόμα και με το χιόνι να καλύπτει τις όχθες, εκείνες περιφέρονται με μια απαράμιλλη αρχοντιά, δίνοντας ζωή στο παγωμένο τοπίο. Οι χήνες που ποζάρουν στο χιόνι, ατάραχες από το κρύο.

Οι κύκνοι που γλιστρούν αθόρυβα στη λίμνη, με φόντο τα χιονισμένα βουνά. Πελεκάνοι και πουλιά που βρίσκουν καταφύγιο στα γαλήνια νερά. Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Καστοριάς αναδεικνύεται ακόμα περισσότερο στον χειμωνιάτικο καιρό. Τα πέτρινα αρχοντικά και οι βυζαντινοί ναοί, όπως αυτός που καθρεφτίζεται στα νερά της λίμνης, στέκουν εκεί για να μας θυμίζουν την πλούσια ιστορία αυτού του τόπου.

Το χιόνι ομόρφυνε την καρδιά της Καρδίτσας

22 Ιανουαρίου 2026 / Σχολιάστε

Μπορεί το ημερολόγιο να δείχνει πως βαδίζουμε προς την καρδιά του χειμώνα, όμως η Καρδίτσα περίμενε με ανυπομονησία την πρώτη «λευκή» επίσκεψη. Χθες το πρωί, γύρω στις 08:30, όσοι βρέθηκαν στο κέντρο της πόλης, αντίκρισαν μια εικόνα που θύμιζε καρτ ποστάλ. Το Παυσίλυπο «ντύθηκε» στα λευκά, προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα στους πρωινούς περιπατητές.

Παρά το γεγονός ότι η χιονόπτωση δεν ήταν έντονη, το «πασπάλισμα» στα δέντρα, τα παγκάκια και τις φυλλωσιές ήταν αρκετό για να αλλάξει τη διάθεση όλων. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. Τα πολύχρωμα λουλούδια στα παρτέρια του πάρκου δημιούργησαν μια υπέροχη αντίθεση με το λευκό του χιονιού, ενώ τα μονοπάτια, αν και υγρά, καλούσαν τους περαστικούς να σταματήσουν για μια γρήγορη φωτογραφία.

Παρά το τσουχτερό κρύο, η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη ηρεμία. Άνθρωποι κάθε ηλικίας, από μαθητές που πήγαιναν στα σχολεία τους μέχρι εργαζόμενους που έκαναν μια σύντομη στάση, απόλαυσαν αυτό το μικρό δώρο της φύσης στην καρδιά της πόλης. «Δεν χρειάζεται πολύ χιόνι για να νιώσεις τη μαγεία του χειμώνα. Έστω και αυτό το λίγο, μας έκανε να χαμογελάσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ένας από τους θαμώνες του πάρκου που απολάμβανε τον καθαρό αέρα.

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →