Αρχική » 2025 » Δεκέμβριος (Σελίδα 5)

Αρχείο μηνός Δεκέμβριος 2025

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 4 1 6 7 3

Εδώ θα δείτε τα σχόλια σας!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Δεκέμβριος 2025
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 181 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Η ταβέρνα “Αθήρι” γιορτάζει 20 χρόνια ζωής!

Μιλά η Ευθαλία Ρουσκοπούλου από τους Αμπελοκήπους Καστοριάς: «Το Αθήρι ξεκίνησε το 2006, αλλά εγώ, ως επιχειρηματίας και μαγείρισσα, ξεκίνησα το 1991 με το εστιατόριο “Το Τζάκι”. Ήταν μια γυναικεία υπόθεση, καθώς το διαχειριζόμασταν εγώ και η συννυφάδα μου, με προσωπικό αποκλειστικά γυναίκες. Η παράδοση αυτή συνεχίζεται και σήμερα στο “Αθήρι”, αφού ομάδα που κερδίζει, δεν αλλάζει». 20 χρόνιας ζωής και δημιουργίας, δεν τα λες και λίγα…

Τη γνωρίσαμε από κοντά όταν βρεθήκαμε για πέντε μέρες στην Καστοριά προς τα τέλη του Νοέμβρη. «Η αγάπη μου για τη μαγειρική, να δημιουργώ, να προσφέρω και να τελειοποιώ με υπέροχες και, προπάντων, αξέχαστες γεύσεις. Αυτή η αγάπη για την τέχνη της μαγειρικής δεν περιορίζεται σε ένα αποτέλεσμα, αλλά σε όλη τη διαδικασία που καταλήγει σε έναν κόσμο γεύσεων γεμάτο συναισθήματα».

«Θεωρώ πως η νοστιμιά και η επιτυχία ενός πιάτου βασίζεται στην ποιότητα των υλικών. Σίγουρα αυτή η ποιότητα προέρχεται από τοπικά υλικά και προϊόντα. Για παράδειγμα, τις πατάτες που χρησιμοποιώ τις προμηθεύομαι από τα αδέρφια μου, οι οποίοι είναι παραγωγοί και καλλιεργούν άριστης ποιότητας προϊόντα. Φυσικά, το ίδιο ισχύει και για τα κρεατικά, τα οποία επιλέγω από τοπικούς κρεοπώλες».

«Το πρώτο και βασικό είναι οι άριστες πρώτες ύλες και τα φρέσκα τοπικά προϊόντα. Σίγουρα η καθαριότητα είναι βασικό στοιχείο, καθώς και η καλή συνεργασία που πρέπει να υπάρχει μεταξύ εμού και του προσωπικού. Η άριστη εξυπηρέτηση, που συνοδεύεται πάντα με χαμόγελο, και τέλος η συνεχής αναβάθμιση και εξέλιξη των γεύσεων και των πιάτων μας».

Το καταφύγιο αγάπης και ειρήνης του φίλου Ηλία

Σε μια γωνιά του χωριού Αναστασιά Σερρών, εκεί που η φύση ορίζει τους δικούς της ρυθμούς, ο Ηλίας και η σύντροφός του, η Κατερίνα, έχουν καταφέρει κάτι που για εμάς τους ανθρώπους της πόλης, φαντάζει συχνά ακατόρθωτο: την απόλυτη ειρηνική συμβίωση. Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες, βλέπεις κάτι μαγικό. Γάτες κάθε χρώματος και χαρακτήρα να λιάζονται δίπλα-δίπλα, “η μία πάνω στην άλλη”, χωρίς ίχνος αντιπαλότητας.

Πιο δίπλα, οι κότες και ο επιβλητικός λευκός κόκορας κυκλοφορούν ανάμεσά τους με μια σιγουριά που σοκάρει. Εδώ, το ένστικτο δεν οδηγεί στην επιθετικότητα, αλλά στην εμπιστοσύνη. Τα ζώα αυτά δεν γνωρίζουν από “διαφορετικότητα”. Για εκείνα, όλοι είναι μέλη της ίδιας μεγάλης οικογένειας. Στο κέντρο αυτής της μικρής κοινωνίας βρίσκεται ο Ηλίας. Με το ζεστό του χαμόγελο και την υπομονή ενός ανθρώπου που αγαπά αληθινά τη γη και τα πλάσματά της, φροντίζει καθημερινά –μαζί με την Κατερίνα– κάθε ψυχή που βρίσκεται στην αυλή τους και στο κτήμα τους.

Για τον Ηλία και την Κατερίνα, η φροντίδα των ζώων δεν είναι αγγαρεία, είναι τρόπος ζωής… Είναι εκείνοι που θα ταΐσουν, που θα γιατρέψουν, που θα προσφέρουν ένα χάδι στους φίλους τους (βλέπουμε τον γάτο να κάθεται πλάι στον Ηλία, αμέριμνος, ήσυχος, ήρεμος). Είναι ο συνδετικός κρίκος που κάνει αυτά τα διαφορετικά είδη να νιώθουν ασφάλεια. “Τα ζώα μας διδάσκουν αυτό που εμείς, ως νοήμονα όντα, συχνά ξεχνάμε: πως η ειρήνη είναι επιλογή.”

Ωραία δουλειά για την προβολή της Κορίνθου

Ο οδηγός του Δήμου Κορινθίων, αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα σύγχρονης προώθησης πολιτιστικού τουρισμού και δείχνει τον τρόπο με τον οποίο η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί να συνδράμει στην ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου. Η έκδοση του οδηγού VISIT CORINTH δεν είναι απλώς μια ενημέρωση, αλλά μια ολοκληρωμένη στρατηγική: Η χρήση τόσο της ελληνικής όσο και της αγγλικής γλώσσας, εξασφαλίζουν την άμεση επικοινωνία με τον διεθνή επισκέπτη, ο οποίος αποτελεί σημαντικό τμήμα του κοινού στην Αρχαία Κόρινθο.

Το εξώφυλλο εστιάζει στον Ναό του Απόλλωνα, ένα εμβληματικό σημείο αναφοράς, δημιουργώντας άμεσα αναγνωρίσιμη εικόνα. Η διαίρεση του οδηγού σε ξεκάθαρες κατηγορίες εξυπηρετεί όλα τα ενδιαφέροντα: Ιστορία, Αξιοθέατα (Sights), Παραλίες (Beaches), Πολιτισμός (Culture). Αυτό δείχνει ότι ο Δήμος προωθεί την Κόρινθο ως ολιστικό τουριστικό προορισμό (αρχαία ιστορία και σύγχρονη αναψυχή). Το σημείο διανομής είναι κλειδί για την επιτυχία: Η τοποθέτηση του περιπτέρου μπροστά στην είσοδο του Μουσείου εγγυάται ότι ο οδηγός φτάνει ακριβώς στα χέρια του ενδιαφερόμενου κοινού (τους επισκέπτες που πρόκειται να μπουν ή μόλις βγήκαν από τον χώρο).

Η δωρεάν διανομή ενισχύει την εικόνα της φιλοξενίας και διασφαλίζει τη μέγιστη διάδοση του υλικού. Η προσθήκη του QR Code και των στοιχείων visitcorinth.gr και των social media (Facebook/Instagram) δείχνει ότι η πρωτοβουλία συνδυάζει την έντυπη έκδοση με τον ψηφιακό κόσμο. Αυτό επιτρέπει στους επισκέπτες: Να βρουν περισσότερες και επικαιροποιημένες πληροφορίες online. Να συνδεθούν με την τοπική κοινότητα και να μοιραστούν την εμπειρία τους.

«Χουσμέτι» της Καστοριάς, μια καλή ταβέρνα

Το είχαμε αφήσει στην άκρη και έπρεπε να το αξιοποιήσουμε… Μικρή επιστροφή, δυο βδομάδες και κάτι, πίσω στο χρόνο. Η Καστοριά είναι ένας τόπος που σε καλεί να επιβραδύνεις, να απολαύσεις τη φύση και τη γαλήνη της λίμνης. Και ακριβώς δίπλα της, βρήκαμε ένα εστιατόριο που συμπυκνώνει όλη αυτή τη ζεστασιά και τη φροντίδα, το «Χουσμέτι». Περάσαμε ένα υπέροχο μεσημέρι εκεί, και το γεύμα μας δεν ήταν απλώς μια γαστρονομική στάση, αλλά μια ολοκληρωμένη εμπειρία φιλοξενίας.

Το πρώτο πράγμα που μας κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν το ίδιο το όνομα. Αναζητώντας τη σημασία του, ανακαλύψαμε ότι το «Χουσμέτι» προέρχεται από την τούρκικη ρίζα hizmet και σημαίνει «υπηρεσία» ή «εξυπηρέτηση». Και αυτό ακριβώς αποτυπώνει την ψυχή του μαγαζιού! Δεν πρόκειται απλώς για ένα εστιατόριο, αλλά για έναν χώρο που έχει ως φιλοσοφία του να σου προσφέρει την καλύτερη δυνατή υπηρεσία—ένα γνήσιο, παραδοσιακό χουσμέτι. Από την ευγένεια του προσωπικού μέχρι το τελευταίο πιάτο, νιώσαμε την αφοσίωση στην εξυπηρέτηση και το μεράκι.

Αν βρεθείτε στην Καστοριά, το «Χουσμέτι» είναι μια διπλή πρόταση: για τη γεύση και για την ατμόσφαιρα. Το μαγαζί βρίσκεται σε προνομιακό σημείο, προσφέροντας έναν όμορφο εξωτερικό χώρο, ιδανικό για να απολαύσετε τον καφέ, το κρασί ή το γεύμα σας αγναντεύοντας το φυσικό τοπίο της λίμνης. Το μενού κινείται στον άξονα του μεζεδοπωλείου και του εστιατορίου, με ελληνικές και μεσογειακές γεύσεις. Αν ψάχνετε για κάτι μοναδικό, ζητήστε το σήμα κατατεθέν τους: κανιάκι με σουσάμι και μέλι—ένα τοπικό τυρί που γίνεται ο τέλειος γλυκός-αλμυρός μεζές.

Ένα πρωινό πλατεία Κοραή προς Πανεπιστήμιο

Μια ηλιόλουστη ανάσα στην καρδιά της πόλης. Αυτό το χειμωνιάτικο πρωινό στην Πλατεία Κοραή (ή Πλατεία Πανεπιστημίου) αιχμαλωτίζει τέλεια την αθηναϊκή αντίθεση: το φως, η κίνηση και η βαριά ιστορία. Στο βάθος, η κλασική αρχιτεκτονική του Πανεπιστημίου Αθηνών στέκεται επιβλητική, θυμίζοντας πως κάτω από τον ίδιο ουρανό, χτίστηκαν ιδέες αιώνων. Πάνω από όλα, ο λόφος του Λυκαβηττού δεσπόζει, ένας σιωπηλός μάρτυρας του χρόνου και μόνιμο φόντο σε κάθε σημαντική στιγμή της πόλης.

Από την άλλη, το μπροστινό μέρος είναι γεμάτο ζωή και το παρόν: η σύγχρονη στέγαση, το δροσερό νερό του σιντριβανιού, και τα εορταστικά στολίδια (όπως το τεράστιο γλειφιτζούρι και το cupcake) που χαρίζουν μια παιχνιδιάρικη νότα, σπάζοντας τη σοβαρότητα της κλασικής τριλογίας. Είναι μια στιγμή όπου η ιστορία συναντά το σήμερα, όλα φωτισμένα από τον απροσδόκητα ζεστό, χειμωνιάτικο ήλιο της Αθήνας.

Χειμωνιάτικη περιπλάνηση στο Μετρό Ακρόπολης

Η καρδιά της Αθήνας χτυπάει πάντα δυνατά, ακόμα και τις ήσυχες χειμωνιάτικες μέρες. Φτάνοντας στον σταθμό του Μετρό “Ακρόπολη” από την πλευρά της οδού Μακρυγιάννη, η εικόνα που αντικρίσαμε απείχε πολύ από την πολυκοσμία και τον καλοκαιρινό παλμό. Αυτή ήταν μια καθημερινή στιγμή, μια ανάσα ανάμεσα στις υψηλές τουριστικές περιόδους, που σου επιτρέπει να δεις την πόλη με μια διαφορετική, πιο ήρεμη ματιά.

Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν την είσοδο του σταθμού, με τη χαρακτηριστική κυκλική σήμανση και τις κυλιόμενες σκάλες που οδηγούν κάτω, εκεί όπου η σύγχρονη Αθήνα συναντά τους θησαυρούς που αποκαλύφθηκαν κατά την κατασκευή του Μετρό. Ακριβώς δίπλα, διακρίνεται το Μουσείο Ακρόπολης, ένα αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα που δίνει έναν τόνο μεγαλοπρέπειας στην περιοχή. Αν και ο κόσμος ήταν λιγοστός με περαστικούς να βιάζονται για τις δουλειές τους –όπως ο κύριος με το κοστούμι– και μικρές παρέες να συζητούν.

Προχωρώντας, ο πεζόδρομος μπροστά μας αποκαλύπτει μια γραφική εικόνα. Οι ράγες του Τραμ, ενσωματωμένες στο λιθόστρωτο, δημιουργούν μια ευθεία γραμμή που οδηγεί το βλέμμα μακριά. Δεξιά και αριστερά, τα ψηλά δέντρα (ακόμα με αρκετό φύλλωμα) προσφέρουν μια πινελιά πράσινου, ενώ οι παλιές πολυκατοικίες «παρακολουθούν». Η ατμόσφαιρα είναι ευχάριστη κάτω από τον μερικώς συννεφιασμένο ουρανό.

Μια «Στάνη» στην… Ομόνοια! Το φαντάζεστε;

Στην καρδιά της Αθήνας, στον πεζόδρομο της Κοτοπούλη, κοντά στην πολύβουη Ομόνοια, υπάρχει ένα ζαχαροπλαστείο που μετράει σχεδόν έναν αιώνα ζωής: η “Στάνη”. Από το 1931, όπως μαρτυρά και η φωτεινή επιγραφή, αυτό το ιστορικό μαγαζί έχει γίνει συνώνυμο της αυθεντικής, παραδοσιακής αθηναϊκής γεύσης, μεταφέροντας τους επισκέπτες σε μια εποχή όπου η ποιότητα ήταν ο μοναδικός κανόνας. Η “Στάνη” δεν είναι απλώς ένα ζαχαροπλαστείο, είναι ένα «μαντείο» των γαλακτοκομικών γεύσεων.

Η φήμη της στηρίζεται στα αγνά υλικά και στις συνταγές που έχουν μείνει αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου. Το γιαούρτι είναι αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής. Παραδοσιακό, παχύ, με την χαρακτηριστική του πέτσα, που σερβίρεται συχνά με μέλι. Η κρέμα και το ρυζόγαλο είναι βελούδινα, με πλούσια γεύση γάλακτος, είναι η επιτομή του κλασικού, σπιτικού γλυκού που δύσκολα βρίσκεις αλλού. Στις βιτρίνες βρίσκουμε παραδοσιακά γλυκίσματα όπως μελομακάρονα, κουραμπιέδες και δίπλες (ανάλογα την εποχή), καθώς και λαχταριστά κομμάτια πάστας και τουρτών, όλα φτιαγμένα με την ίδια προσήλωση στην παράδοση.

Content by: Nikos Theodorakis

WordPress / Academica WordPress Θέμα από WPZOOM