Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα

Σπεύδει να αποτυπώσει αυτή την ομορφιά στο κινητό της, η Σούλα. Κάπου πίσω από τα παλιά, τη βρήκαμε και την ξαναφέραμε μπροστά, επειδή μας άρεσε. Κι επειδή, μερικά τέτοια όμορφα πράγματα μένουν να γεμίζουν θετικά τις αναμνήσεις μας.

Θέλουμε, μας αρέσει να τις κουβαλάμε μαζί μας, μέσα μας, τέτοιες εικόνες. Είναι αυτές που μας θυμίζουν πόσο όμορφα περάσαμε κάποτε, όχι πολύ πίσω στο χρόνο, στο Ναύπλιο.

Μια όμορφη πόλη της Πελοποννήσου, όχι πολύ μακριά από την Αθήνα. Με τον καινούριο δρόμο, είσαι εκεί σε λιγότερο από μιάμιση ώρα. Και έχεις τόσες επιλογές… Από μπάνιο στην Καραθώνα, μέχρι περπάτημα στους δρόμους της παλιά πόλης ή άραγμα για καφέ στην παραλία.

Το Ανάπλι κουβαλά πάνω του μια ολόκληρη ιστορία και αξίζει να τη θυμηθείς, περπατώντας στα στενά δρομάκια της παλιά πόλης. Το άγαλμα του Καποδίστρια, θες δε θες, σε γυρνά πίσω σε εποχές δύσκολες που δεν τιμούν και τόσο την ιστορία μας.

Η πρώτη πρωτεύουσα του νεογέννητου ελληνικού κράτους, μετά την απελευθέρωση από την τουρκική σκλαβιά που κράτησε κοντά τετρακόσια χρόνια.

Και μετά; Μετά σου ‘ρχεται να κλάψεις, αν επισκεφτείς πάνω στο κάστρο του Παλαμηδιού τη φυλακή του Κολοκοτρώνη. Δυο μέτρα γης για κείνον που ηγήθηκε της επανάστασης κι έπαιξε καταλυτικό ρόλο με τη μαχητική παρουσία του.

Μια ιστορία που σε κύκλους, συνεχίζεται ώς τις μέρες μας και σε κάνει να μην έχεις καμιά εμπιστοσύνη στους πολιτικούς. Μια ματιά να ρίξετε στην ειδησεογραφία των ημερών, είμαι βέβαιος ότι θα δείτε να επαναλαμβάνονται τα ίδια πράγματα.

Αρνούμαι να τους παρακολουθήσω… Κρατάω από το Ναύπλιο τη λάμψη μιας άλλης εποχής. Τα χαμογελαστά πρόσωπα των ανθρώπων της, τη φιλοξενία τους και όλη την ομορφιά μιας επαρχιακής πόλης που έχει να σου προσφέρει εναλλακτικές τέτοιες που μόνο στην πρωτεύουσα θα βρεις.

Αν και στις μέρες μας, με τα καύσιμα στα ύψη και την ακρίβεια να χτυπά κόκκινο, σίγουρα οι πιο πολλοί θα έκαναν και μια δεύτερη σκέψη για ένα τέτοιο ταξίδι, εγώ θα το τολμούσα.

Αρέσει και στη Σούλα, οπότε γιατί όχι, αν μας δίνονταν η ευκαιρία…

Και κάπως έτσι πορευόμαστε καθώς προχωράμε στα τέλη του Αυγούστου… Γιατί πάντα μας αρέσουν τα όμορφα και όποτε μπορούμε κάνουμε πράξη τέτοιες όμορφες καταστάσεις.

Αναμφίβολα ξεπερνάει τη λογική η συμπεριφορά των ΕΛΤΑ στην περιοχή που μένουμε. Εκεί που ταχυδρόμος έφερνε την αλληλογραφία κάθε δυο εβδομάδες, τον τελευταίο καιρό, τώρα ίσως και λόγω του Αυγούστου, πέρασε μετά από ένα ολόκληρο μήνα. Και δε μένουμε σε κανένα χωριουδάκι στο πουθενά. Πέντε λεπτά από το κέντρο της Αθήνας, μένουμε.

Φαντάσου τώρα τι γίνεται στην περιφέρεια! Και σκέψου ότι στο ΡΕΘΕΜΝΟΣ δεν είμαι συνδρομητής, συνεργάτης είμαι. Κάθε εβδομάδα γράφω ένα κομμάτι, εκτός από από αυτή την εβδομάδα που οι άνθρωποι του κάθισαν λίγο να ξεκουραστούν. Περίμεναν λοιπόν τέσσερις ολόκληρε εβδομάδες, ένα μήνα για να μου φέρουν τις εφημερίδες που τιμητικά οι άνθρωποι μου στέλνουν.

Σκέψου να είχα πληρώσει τη συνδρομή μου και να περίμενα από τα ΕΛΤΑ, πότε θα ευαρεστούνταν να μου φέρουν τα φύλλα σπίτι μου! Πραγματικά έχουν χάσει κάθε φερεγγυότητα. Σοβαρό πρόβλημα είναι και οι λογαριασμοί. Όταν έφταναν σε μένα είχαν… λήξει, οπότε αναγκάστηκα και τους έκανα όλους να έρχονται στο e-mail μου, ηλεκτρονικά σε PDF, όποτε και τους παραλαμβάνω έγκαιρα, για να μπορώ και έγκαιρα να τους διεκπεραιώνω.

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν αυτά τα πράγματα. Θα θυμάστε κι αν όχι, δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα που είχα κάνει στον παλιό ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, όπου επεστράφη δέμα που είχαν στείλει τα παιδιά της Σούλας από τον Καναδά, επειδή ουδείς μπήκε στον κόπο είτε να μας το φέρει, είτε να πάρουμε μια ειδοποίηση και να πάμε να το πάρουμε εμείς, αν δεν μας έβρισκαν σπίτι μας,

Αλλά βλέπεις, για τα δημόσια ΕΛΤΑ, αυτά είναι λεπτομέρειες. Στην πραγματικότητα τα απαξιώνουν, ως υπηρεσία, για να τα ξεπουλήσουν σε κάποιον ιδιώτη με τρεις και εξήντα. Παλιά κλασική μέθοδος…

Κανονικά, μόνο ντροπή θα έπρεπε να νιώθουν από εκείνους που τους πληρώνουν. Αλλά ποιος έχασε την τσίπα του για να τη βρουν αυτοί;

«Οι φίλοι είναι η οικογένεια που επιλέγουμε», λένε. Και, όντως, έτσι είναι. Εκεί που όλα μπορεί να σε απογοητεύουν, εσύ καταφεύγεις πάντα στον φίλο σου, σ’ αυτόν που σε ξέρει καλύτερα κι από ό,τι εσύ τον εαυτό σου. Αυτός θα σε ακούσει, θα σε συμβουλεύσει, θα σε μαλώσει, θα σε στηρίξει στα δύσκολα. Αλλά και μ’ αυτόν θα γελάσεις, θα διασκεδάσεις, θα πας ένα ταξίδι, θα χαρείς τις καλές σου στιγμές. «Ο άνθρωπος είναι φύσει κοινωνικό ον», είχε πει ο Αριστοτέλης.

Ποιήματα, βιβλία, ταινίες και τραγούδια έχουν υμνήσει κατά καιρούς τη σημασία της φιλίας στη ζωή κάθε ανθρώπου. Αυτό το μοναδικό δέσιμο που μπορεί να σου δώσει δύναμη, χαρά, κίνητρο, αλλά και μοναδικές αναμνήσεις που θα σε συντροφεύουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σου. Οι φίλοι είναι υγεία και ευτυχία, κάτι που στηρίζεται όχι μόνο από την ιστορία και τις προσωπικές εμπειρίες του κάθε ανθρώπου, αλλά και από επιστημονικές μελέτες.

Σύμφωνα με ερευνητές του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, η απουσία φίλων μπορεί να είναι εξίσου ανθυγιεινή σε σωματικό επίπεδο με το κάπνισμα

1. Στο ίδιο μήκος κύματος, το αμερικανικό πανεπιστήμιο του Brigham έρχεται να ενισχύσει τα παραπάνω, διαπιστώνοντας ότι οι φίλοι και οι γείτονες αυξάνουν τις πιθανότητες να επιβιώσουμε σε μια δύσκολη στιγμή, κατά 50%

2. Μάλιστα, στην ίδια έρευνα, βρήκαν μέσω στατιστικής ανάλυσης ότι τα άτομα που δεν έχουν φίλους έχουν το ίδιο προσδόκιμο ζωής με εκείνους που καπνίζουν 15 τσιγάρα καθημερινά!

Ακόμα και το περιβόητο… κουτσομπολιό με τους κολλητούς μας, μπορεί να έχει θετική επίδραση στην ψυχική μας υγεία. Κι αυτό διότι ενισχύει τους δεσμούς μεταξύ των ατόμων και βοηθάει στην αποσυμφόρηση του εκνευρισμού και του άγχους, που πιθανόν να βιώνουμε προς ένα τρίτο άτομο. Η άποψη που εκφράζουμε για ένα τρίτο πρόσωπο απέναντι σε ένα άτομο από το φιλικό μας περιβάλλον, ενισχύει τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη μεταξύ των φίλων. Εξάλλου, το αίσθημα του «ανήκειν» έχει τεράστια σημασία για την ψυχολογία του ατόμου και τη γενικότερη υγεία του.

Έτσι, μετά από μια όμορφη βόλτα για καφέ ή μια χαρούμενη συγκέντρωση στο σπίτι ενός «κολλητού» για επιτραπέζια και κουβεντούλα, ο καθένας αντιλαμβάνεται και στην πράξη αυτό που οι επιστήμονες του Χάρβαρντ απέδειξαν μέσω βιολογίας: οι φίλοι μάς κάνουν καλό.

Οι πολύτιμοι παιδικοί φίλοι

Η φιλία για τα παιδιά αποτελεί βασικό στάδιο της ανάπτυξής τους, ενώ για τους ενήλικες αποτελεί πηγή ουσιαστικής συντροφικότητας.

Δεν είναι τυχαίo, λοιπόν, που οι ειδικοί θεωρούν ότι τα μικρά παιδιά που έχουν φίλους τείνουν να έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να αποδίδουν καλύτερα στο σχολείο, σε σχέση με όσα είναι απομονωμένα κοινωνικά. Όταν τα παιδιά δυσκολεύονται να δημιουργήσουν φιλίες, συχνά νιώθουν μοναξιά και απογοήτευση με τον εαυτό τους. Και αυτό, μοιραία, τα κάνει να αισθάνονται λιγότερο ευτυχισμένα.

Ο ρόλος της φιλίας στην εφηβεία είναι επίσης πρωταγωνιστικός, καθώς βοηθά το παιδί να ανεξαρτητοποιηθεί από την οικογένειά του και να αρχίσει να χαράσσει τη δική του πορεία. Μέσα από τη φιλία, αρχίζει να γνωρίζει τον εαυτό του, τους άλλους, αλλά και τον κόσμο γύρω του, ενώ μαθαίνει να μοιράζεται ανησυχίες, στόχους και όνειρα, εντεταγμένος σε μια ομάδα (της ηλικίας του) που τον αγαπά και τον αποδέχεται. Αυτή η αλλαγή ενισχύει την αυτοεκτίμηση και την εικόνα του, γεγονός που τον κάνει να νιώθει χαρούμενος και πλήρης όταν βρίσκεται με την παρέα του.

Αυτός ενδεχομένως να είναι και ο βασικός λόγος, για τον οποίο οι φιλίες που αναπτύσσουμε ως παιδιά παίζουν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο και στη μετέπειτα ζωή μας. Οι δεσμοί είναι δυνατοί, τα συναισθήματα αγνά και οι αναμνήσεις όμορφες που μας συντροφεύουν στη μετέπειτα πορεία μας. Γι΄ αυτό και οι συναντήσεις μετά από χρόνια μεταξύ συμμαθητών, προκαλούν συναισθήματα ευφορίας, καθώς συνδέονται άμεσα με τα χρόνια της αθωότητας, με ξέγνοιαστες εικόνες και στιγμές, φέρνοντας στο τώρα την ευτυχία της «παλαιότερης νεότητας».

Φιλία στα χρόνια του Ίντερνετ

Τα τελευταία χρόνια, η τεχνολογία και τα social media έχουν επηρεάσει σημαντικά τον όρο «φιλία». Οι άνθρωποι σήμερα αποκτούν νέους φίλους –διαδικτυακούς– με το πάτημα και μόνο ενός κουμπιού. Ωστόσο, παρόλο που η επιθυμία για επικοινωνία ικανοποιείται ασυγκρίτως ευκολότερα και γρηγορότερα σε σχέση με παλαιότερα, οι ειδικοί συμφωνούν ότι οι διαδικτυακές φιλίες δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη φιλία που απαιτεί τη φυσική παρουσία και την άμεση επικοινωνία με ένα αγαπημένο πρόσωπο.

Η φιλία με την κλασική της έννοια σημαίνει διαπροσωπική σχέση με ανθρώπους, με τους οποίους μας συνδέει μια βαθιά και ειλικρινής εκτίμηση, σεβασμός και εμπιστοσύνη, κάτι που βελτιώνει τη διάθεσή μας και μας δημιουργεί ένα αίσθημα ασφάλειας και αισιοδοξίας. Γι’ αυτό και οι φίλοι μπορούν να έχουν μια θετική επίδραση στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε κι εμείς τη ζωή, ανεβάζοντάς μας την ψυχολογία.

Οι φίλοι φέρνουν την ευτυχία;

Είναι γεγονός: Η αγάπη κάνει τη ζωή καλύτερη και μακρύτερη. Οι καλές σχέσεις με τους φίλους είναι εξίσου ευεργετικές για την υγεία, όπως η σωματική άσκηση και η υγιεινή διατροφή. Ο διάσημος Αυστριακός ψυχίατρος Άλφρεντ Άντλερ είχε τονίσει ότι η κατάκτηση της ψυχικής υγείας προϋποθέτει την ανάπτυξη της κοινωνικότητας και της ικανότητας να κάνουμε βαθιές και αληθινές φιλίες. Σύμφωνα, δε, με τον Αριστοτέλη, οι φίλοι είναι πιο απαραίτητοι κι από τα πλούτη ή την εξουσία, είναι πηγή ζωής, αλλά και διέξοδος ή καταφύγιο σε μια δύσκολη στιγμή.

Η πράξη αποδεικνύει ότι δεν θέλει πολλά ένας άνθρωπος για να νιώσει πραγματικά ευτυχισμένος. Τα πάντα είναι θέμα αλληλεπίδρασης. Η δύναμη που μπορεί να δώσει ένα χαμόγελο, μια ευγενική φράση ή το να ακούμε υπομονετικά τους άλλους είναι τεράστια. Γιατί το να είναι οι φίλοι μας εκεί για μας στα δύσκολα, είναι πολύ σημαντικό. Αλλά το να είμαστε κι εμείς εκεί γι’ αυτούς μας κάνει να νιώθουμε χρήσιμοι, να νιώθουμε υπεύθυνοι – και η αναγνώριση αυτής της συμπεριφοράς από τους φίλους μας μπορεί να μας αποζημιώσει στο έπακρο και να νιώσουμε πραγματικά ευτυχισμένοι.

Από το www.healthyme.gr

Πηγές: 1. David A. Kim, Emelia J. Benjamin, James H. Fowler, Nicholas A. Christakis, Social connectedness is associated with fibrinogen level in a human social network, published 24 August 2016. DOI: 10.1098/rspb.2016.0958, 2. Joe Hadfield, Prescription for living longer: Spend less time alone, published 10 March 2015, Brigham Young University (https://news.byu.edu)

Χθες φύσαγε ένας αέρας δυνατός στην Αθήνα. Σύμφωνα με την ΕΜΥ οι άνεμοι έπνεαν από βόρειες διευθύνσεις, στα δυτικά 4 με 5, στα ανατολικά 4 με 6 και κατά τόπους στα ανατολικά ηπειρωτικά και το Αιγαίο έως 7 μποφόρ. Σε τέτοιες περιπτώσεις δείτε τι γίνεται με τα σιντριβάνια στην πλατεία Κοραή… Τα περισσότερα νερά, χύνονται έξω. Αιτία, ο δυνατός αέρας…

Αλλά ο ουρανός ήταν καθαρός, χωρίς να είναι η ζέστη ανυπόφορη, λόγω του δυνατού αέρα που δημιουργούσε προβλήματα. Δείτε πόσο καθαρά διακρίνεται ο Λυκαβηττός, στο βάθος, μέσα από την πλατεία Κοραή. Γι’ αυτή την πλατεία έχουμε ξαναγράψει στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε από το αρχείο μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ… Παλιότερα την πλατεία Κοραή την ξέραμε μόνο από τις συγκεντρώσεις. Δείτε ΕΔΩ.

Και βέβαια, η εικόνα της άδειας πόλης κυριαρχεί και εδώ, αν και υπάρχουν πολλοί ξένοι τουρίστες που κυκλοφορούν. Έχουν έρθει από μακριά για να γνωρίσουν την Αθήνα. Τα δυο προηγούμενα χρόνια που λόγω κορονοϊού έμειναν σπίτια τους, έβαλε “φωτιά” στις σκέψεις και στα όνειρα τους, για την πρωτεύουσα της Ελλάδας. Και τα κατάφεραν, ήρθαν να γνωρίσουν τους ανθρώπους και τα απομεινάρια του πολιτισμού τους.

Σας το χρωστάγαμε αυτό το δημοσίευμα που αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου. Δείτε το ΕΔΩ. Θέλαμε να σας δώσουμε μια εικόνα από το καφέ, μέσα στον κήπο της Κηφισιάς που καθίσαμε, κάπου μια ώρα, περιμένοντας. Ήπια μια σοκολάτα παγωμένη και η Σούλα ένα τσάι παγωμένο. Δροσιστικά και τα δυο. Πάρτε μια γεύση από το τραπεζάκι που καθίσαμε…

Μέσα στο οπτικό πεδίο μας ήταν κι αυτό το μικρό σιντριβάνι. Μάλλον διακοσμητικό, χωρίς νερό Τα περιστέρια έκαναν αμέριμνα τη βόλτα τους, πάνω του. Δεν υπήρχε καν ανθρώπινη παρουσία να τα ενοχλήσει, οπότε κανένα πρόβλημα. Τα μεσημέρια, τις καυτές μέρες του Αυγούστου, οι άνθρωποι ησυχάζουν σπίτια τους, δεν πάνε σε καφέ.

Αλλά ο κήπος είναι υπέροχος! Τον φροντίζουν και τον περιποιούνται οι άνθρωποι του Δήμου. Και καλά κάνουν. Εδώ που τα λέμε δεν έχουν πολλοί Δήμοι ένα τέτοιο προνόμιο. Η Κηφισιά διεκδικεί κάτι από την εξοχή περασμένων δεκαετιών, αν και σήμερα είναι μια σύγχρονη αναπτυγμένη πόλη που σέβεται το πράσινο και προσπαθεί να το διαφυλάξει. Να, ένας ακόμα λόγος που μας αρέσει!

Μας αρέσει πολύ η Κηφισιά, ιδιαίτερα ο κήπος της, με πρόσβαση από τον τερματικό σταθμό του ΗΣΑΠ. Ιδιαίτερα τέτοιες ζεστές μέρες είναι ότι καλύτερο, ντάλα μεσημέρι να περπατήσεις λίγο κάτω από τους ίσκιους των ψηλών δέντρων του. Κι άμα φυσάει και λίγο δεν υπάρχει καλύτερα. Κάπου – κάπου βέβαια αξίζει να κάνεις και μια στάση.

Για την Κηφισιά ψάχνοντας λίγο στο αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, θα βρείτε πολλά δημοσιεύματα. Όπως αυτό ΕΔΩ κι ΕΔΩ ας πούμε, από την έκθεση λουλουδιών που είδαμε τον φετινό Μάιο και από τη βόλτα μας στο Κεφαλάρι της Κηφισιάς μια μέρα του περασμένου Ιούνη. Πραγματικά είναι πολύ όμορφα να περπατά εδώ, ανάμεσα στο πράσινο που είναι λυτρωτικό τέτοιες ώρες.

Και δες τώρα, Αύγουστος, υψηλές θερμοκρασίες που έρχονται από τον Ιούλη και όμως αυτά τα τριαντάφυλλα είναι δροσερά. Μας έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση που τα βλέπαμε σ΄ αυτή την καλή κατάσταση, δείγμα ότι ο Δήμος της περιοχής τα προσέχει πολύ. Τα περιποιείται, τα ποτίζει και τα φροντίζει. Όλοι, αυτό δεν θέλουμε στη ζωή;

Στο βάθος βλέπετε κάποια καλαμένιες ομπρέλες. Πρόκειται για ένα καφέ μέσα στο κήπο, με αρκετή δροσιά. Απολαύσαμε για μια ωρίτσα, όλη αυτή την ομορφιά. Αλλά γι’ αυτό θα σας μιλήσουμε μια άλλη φορά, σύντομα. Να μην τα πούμε όλα με τον πρώτη. Η καθημερινή ενημέρωση, θέλει το χρόνο της και κυρίως τον προγραμματισμό της. Αυτό κι αν το έχουμε μάθει, όλα αυτά τα χρόνια με τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ…