Αρχείο κατηγορίας Επικαιρότητα

Σήμερα τα ξημερώματα, Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2025, στις 4:00 π.μ., οι δείκτες των ρολογιών γύρισαν μία ώρα πίσω, δηλαδή στις 3:00 π.μ., προσφέροντάς μας μια επιπλέον ώρα ύπνου. Γιατί γίνεται η αλλαγή ώρας πάντα Κυριακή; Η Κυριακή επιλέγεται για την ελάχιστη δυνατή αναστάτωση στην καθημερινότητα, καθώς λιγότεροι άνθρωποι εργάζονται ή μετακινούνται. Η αλλαγή ώρας επηρεάζει τον βιολογικό ρυθμό, οπότε η ήσυχη Κυριακή λειτουργεί ως “μαξιλάρι προσαρμογής”.

Σάββατο μεσημέρι, η καρδιά της αρχαίας Ελλάδας χτυπά δυνατά στην οδό Πατησίων. Έξω από το επιβλητικό νεοκλασικό κτίριο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου στην Αθήνα, η εικόνα είναι ίδια: μια ζωντανή, ατελείωτη ουρά ανθρώπων από κάθε γωνιά του πλανήτη, που περιμένουν υπομονετικά να κάνουν το δικό τους ταξίδι στον χρόνο. Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν ακριβώς αυτή την ατμόσφαιρα..

Οι επισκέπτες, με την ανυπομονησία ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους, σκαρφαλώνουν αργά τα σκαλοπάτια. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, φοιτητές, οικογένειες και μεμονωμένοι ταξιδιώτες, στέκονται στην ουρά με έναν κοινό σκοπό: να θαυμάσουν από κοντά τους θησαυρούς που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας και της τέχνης. Από τον Χάλκινο Ποσειδώνα του Αρτεμισίου και τη Χρυσή Νεκρική Μάσκα του Αγαμέμνονα, μέχρι τους εκπληκτικούς θησαυρούς του Ακρωτηρίου.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο δεν είναι απλά ένα μουσείο. Είναι το μεγαλύτερο μουσείο της Ελλάδας και ένα από τα σημαντικότερα του κόσμου. Η ιστορία του ξεκινά ουσιαστικά από το 1829, αμέσως μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, με τη θεμελίωση του σημερινού κτιρίου να γίνεται το 1866. Κάθε λίθος του είναι ποτισμένος με την αγάπη και τον σεβασμό για την αρχαία κληρονομιά. Εδώ κάθε έκθεμα αφηγείται τη δική του συναρπαστική ιστορία για τους πολιτισμούς που άνθισαν στον ελλαδικό χώρο, από την Προϊστορία μέχρι τη Ρωμαϊκή εποχή,

Χολαργός. Ένα όνομα συνυφασμένο με τη γαλήνη των βορείων προαστίων της Αθήνας. Ωστόσο, η χθεσινή μας επίσκεψη δεν είχε τον χαρακτήρα μιας χαλαρής βόλτας, αλλά μιας… ανάγκης. Και, παραδόξως, μετατράπηκε σε μια απρόσμενα ευχάριστη εμπειρία. Η αφορμή ήταν το METROPOLITAN GENERAL. Η επιβλητική του είσοδος, με τις ελληνικές και άλλες σημαίες να ανεμίζουν στον φθινοπωρινό αέρα, υποδηλώνει την σοβαρότητα του χώρου.

Παρόλο που το περιβάλλον ενός νοσοκομείου από μόνο του δεν είναι ευχάριστο, ο χώρος γύρω από αυτό αποπνέει ηρεμία. Τα περιποιημένα δέντρα προσφέρουν μια πινελιά πράσινου, κάνοντας την “ανάγκη” λιγότερο πιεστική. Ας ρίξουμε λίγο μια ματιά στην περιοχή. Στους γύρω δρόμους, μακριά από τη φασαρία της Μεσογείων. Εκεί, ο Χολαργός αποκαλύπτει το γνώριμο, οικείο του πρόσωπο. Ένα πυκνόφυλλο πεύκο ρίχνει τη σκιά του στον πεζόδρομο, ενώ ακριβώς δίπλα, η ελληνική πραγματικότητα: μια πινακίδα απαγόρευσης στάθμευσης, κάτω από την πινακίδα για το “Amphibious”.

Οι πολυκατοικίες παρατάσσονται δεξιά, με τα αυτοκίνητα να έχουν καταλάβει το πεζοδρόμιο, μια εικόνα τόσο χαρακτηριστική της Αθήνας. Όμως, η φωτεινότητα και η βλάστηση απαλύνουν το τοπίο.Προχωρώντας, το μάτι μου σταμάτησε σε ένα τυπικό δείγμα της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής του ’70 ή ’80. Ένα κτίριο με τα χαρακτηριστικά, φαρδιά μπαλκόνια και τις τέντες σε αποχρώσεις του κίτρινου. Ακόμη και οι φθαρμένες τέντες έχουν μια νοσταλγική γοητεία. Η πυκνή, ζωηρή βλάστηση μπροστά του, σχεδόν “καταπίνει” το κάτω μέρος του κτιρίου, δημιουργώντας μια πράσινη ασπίδα.

Το «Φεγγάρι της Συγκομιδής» είναι το όνομα που δίνεται στην πανσέληνο που ανατέλλει πιο κοντά στην φθινοπωρινή ισημερία, που παραδοσιακά είναι η εποχή της συγκομιδής. Η πρώτη υπερπανσέληνος του 2025, έκανε την εμφάνιση της χθες Τρίτη 7 Οκτωβρίου και ήταν, λένε, η μεγαλύτερη και πιο φωτεινή του έτους, καθώς η Σελήνη βρέθηκε στο πλησιέστερο σημείο της τροχιάς της γύρω από τη Γη. Λέω λένε, γιατί εμείς στην Αθήνα λόγω συννεφιασμένου, βροχερού ουρανού, δεν μπορέσαμε να τη δούμε.

Ήταν η πρώτη μετά τον Νοέμβριο του 2024 και εγκαινίασε μια τριάδα υπερπανσελήνων που θα συνεχιστούν έως τον Δεκέμβριο, σηματοδοτώντας την αρχή ενός μαγευτικού φθινοπωρινού ουράνιου θεάματος. Αν η Σελήνη είναι πανσέληνος στο πλησιέστερο σημείο της από τη Γη – που ονομάζεται περίγειο – ή σε απόσταση 90% από το πλησιέστερο σημείο της, μπορεί να αναφέρεται ως «υπερπανσέληνος». Ελπίζω την επόμενη φορά να είμαστε πιο τυχεροί από πλευράς καιρού…

Πολλοί σκύλοι που έχουν αυτόν τον σωματότυπο και χρωματισμό, ειδικά αν έχουν καταγωγή από ποιμενικούς ή τοπικούς σκύλους (όπως ο Ελληνικός Ιχνηλάτης ή γενικότερα διασταυρώσεις με Ποιμενικούς), έχουν έντονο ένστικτο προστασίας του χώρου τους και της «αγέλης» τους (δηλαδή της οικογένειάς τους). Και είναι αλήθεια πως ένας σκύλος μεσαίου προς μεγάλου μεγέθους και σκούρο χρωματισμό, κάτι που από μόνο του λειτουργεί ως αποτρεπτικό μέσο για κάποιον εισβολέα. Εδώ ο Ράμπο.

Ο ρόλος του φύλακα εξαρτάται πάντα περισσότερο από την προσωπικότητα του ίδιου του σκύλου και την κοινωνικοποίηση/εκπαίδευση που έχει λάβει, παρά μόνο από τη ράτσα. Είναι σε θέση να ειδοποιεί με γαύγισμα για οτιδήποτε ασυνήθιστο ή ξένο άτομο πλησιάζει στον χώρο. Αυτό είναι κάτι που τα περισσότερα σκυλιά αυτού του τύπου κάνουν εξαιρετικά. Και φυσικά θα υπερασπιστεί ενεργά τον χώρο ή τον ιδιοκτήτη του αν νιώσει απειλή. Αυτό είναι πιο έντονο σε σκύλους με ένστικτα φύλακα. Κι εδώ η Βαλεντίνα.

Κάθε φθινόπωρο, η φύση κάνει το δικό της δώρο, και στα ορεινά της Ελλάδας αυτό το δώρο έχει το όνομα κάστανο. Η φωτογραφία που μοιράστηκε μαζί μας ο φίλος μας, ο Ηλίας, από την Αναστασιά Σερρών, αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο αυτή την ομορφιά: ο ίδιος, κάτω από τα καταπράσινα, δροσερά φύλλα της καστανιάς, με τους αχινούς να στέκονται ακόμη γεμάτοι υποσχέσεις στα κλαδιά.

Το κάστανο είναι κατεξοχήν ο καρπός του φθινοπώρου και ο βιολογικός κύκλος του δέντρου ολοκληρώνεται ιδανικά τους μήνες αυτούς. Γενικά, η περίοδος συγκομιδής των κάστανων στην Ελλάδα εκτείνεται από τα μέσα Σεπτεμβρίου έως και τα τέλη Οκτωβρίου (ή και αρχές Νοεμβρίου), ανάλογα πάντα με την ποικιλία, το υψόμετρο και τις κλιματικές συνθήκες της κάθε περιοχής.

Ποια είναι ή ώρα για να τα μαζέψουμε; Μάλλον δεν χρειάζεται να αγωνιούμε, το δέντρο μας ειδοποιεί μόνο του! Η ωρίμανση του καρπού ολοκληρώνεται όταν το αγκαθωτό περίβλημα —ο αχινός— αρχίζει να σχίζεται και να ανοίγει. Τα κάστανα είναι έτοιμα για συγκομιδή όταν πέφτουν φυσικά στο έδαφος. Αλλά πρέπει να είναι κι έτσι όπως τα μάζεψε ο Ηλίας…

Η Χλόη αγαπά την Ελλάδα. Γνωρίζει ότι οι ρίζες της, από τη μεριά της μητέρας της, είναι από εκεί και με τον Κάιλαν είχαν τη επιθυμία να πάνε σ’ αυτό τον τόπο το γαμήλιο ταξίδι τους, 15 ίσως και περισσότερες μέρες. Οι θείοι τους, Κώστας και Άννυ, τους έδωσαν το διαμέρισμά τους, στη Νισαίας, στα Σεπόλια, να μείνουν. Αλλά επιθυμούν να πάνε μερικές μέρες και στα νησιά Μήλος και Κέρκυρα. Φυσικά με αεροπλάνο για να έχουν χρόνο να μείνουν κιόλας μερικές μέρες και να τα γνωρίσουν καλύτερα. Καλές επιλογές! Ήδη από το βράδυ της Τρίτης, είναι σπίτι. Ας τους ευχηθούμε να περάσουν καλά, αξέχαστα. Η Ελλάδα αυτή την περίοδο είναι ότι καλύτερο… Μόνο να είναι κι εκείνοι καλά και να απολαύσουν την Ελλάδα που αυτή τη εποχή είναι στα καλύτερα της…