«Ζωντανό» λαογραφικό κέντρο, “Κίτσου Μακρή”

Στην περιοχή του Αναύρου, στην οδό που φέρει το όνομά του, βρίσκεται το Λαογραφικό Κέντρο Κίτσου Μακρή, ένα κτίριο που συμπυκνώνει την ουσία της λαϊκής μας παράδοσης. Πρόκειται για την κατοικία του κορυφαίου λαογράφου (1917-1988), η οποία μετά το θάνατό του δωρίστηκε από την οικογένειά του στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, λειτουργώντας σήμερα ως παράρτημα της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του ιδρύματος.
Το σπίτι κτίστηκε το 1955 σε σχέδια του Βολιώτη αρχιτέκτονα Αργύρη Φιλιππίδη. Η αρχιτεκτονική του είναι επηρεασμένη από τα παραδοσιακά πηλιορείτικα αρχοντικά, ενταγμένα όμως σε μια σύγχρονη για την εποχή τους μορφή, ακολουθώντας το πνεύμα του κινήματος «Επιστροφή στις Ρίζες».
Η συλλογή περιλαμβάνει θησαυρούς που ο ίδιος ο Κίτσος Μακρής συγκέντρωσε με πάθος κατά τη διάρκεια της ζωής του. Τα εκθέματα χρονολογούνται κυρίως στον 18ο και 19ο αιώνα και περιλαμβάνουν:
- 25 έργα του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ: Ο Μακρής υπήρξε από τους πρώτους μελετητές που ανέδειξαν την αξία του μεγάλου λαϊκού ζωγράφου.
- Μοναδικές τοιχογραφίες: Ξεχωρίζουν οι τοιχογραφίες των Παγώνηδων από τη Δράκεια Πηλίου και έργα του λαϊκού ζωγράφου Ν. Χριστόπουλου.
- Ξυλόγλυπτα και Κεραμικά: Στο καθιστικό, που έχει τη μορφή πηλιορείτικου «δοξάτου», θα θαυμάσετε αυθεντικές ξυλόγλυπτες οροφές από παλιά αρχοντικά.
- Αρχειακό Υλικό: Η βιβλιοθήκη του περιλαμβάνει πάνω από 4.000 τόμους βιβλίων, καθώς και ένα πλούσιο αρχείο με χιλιάδες φωτογραφίες και διαφάνειες που αποτυπώνουν μνημεία της λαϊκής τέχνης που δεν σώζονται πια.
Πληροφορίες:
- Διεύθυνση: Κίτσου Μακρή 38, Βόλος 382 22
- Τηλέφωνο: 24210 74369
- Ωράριο Λειτουργίας: * Δευτέρα έως Παρασκευή: 09:00 π.μ. – 02:00 μ.μ.
- Σάββατο & Κυριακή: Κλειστά
Η επίσκεψη στο Λαογραφικό Κέντρο είναι μια μοναδική εμπειρία, καθώς ο επισκέπτης νιώθει ότι εισέρχεται στον προσωπικό κόσμο ενός ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στη διάσωση του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού.
Αθήνα, πλατεία Βάθη: Ένα «σταυροδρόμι» γεύσεων

Υπάρχουν σημεία στην Αθήνα που δεν τα επισκέπτεσαι για να «αράξεις» σε ένα παγκάκι, αλλά για να νιώσεις τον παλμό της πόλης και να ανακαλύψεις τις πιο αυθεντικές γωνιές της. Η Πλατεία Βάθη είναι ακριβώς αυτό: ένας ζωντανός οργανισμός, ένα σταυροδρόμι ανθρώπων και πολιτισμών που σε προκαλεί να το περπατήσεις. Αν ο δρόμος σου σε βγάλει εδώ, η αφορμή είναι συχνά γαστρονομική.

Στην αρχή της οδού Λιοσίων 5, εκεί που ο δρόμος σχεδόν «ακουμπά» την πλατεία, κρύβεται το μυστικό για το πιο αυθεντικό ανατολίτικο φαλάφελ της πόλης. Δεν πρόκειται για άλλη μια «mainstream» επιλογή, αλλά για την τέχνη ανθρώπων που έφεραν μαζί τους τις γεύσεις και τις παραδόσεις της πατρίδας τους. Εκεί, ανάμεσα στις μυρωδιές των μπαχαρικών και τον τραγανό ρεβυθοκεφτέ, καταλαβαίνεις τι σημαίνει πραγματικό street food: άμεσο, τίμιο και γεμάτο ιστορία.

Το παράδοξο με τη Βάθη είναι ότι δύσκολα τη νιώθεις ως πλατεία με την κλασική έννοια. Δεν θα βρεις μεγάλους ανοιχτούς χώρους ή σειρές από παγκάκια για ξεκούραση. Είναι ένας αστικός κόμβος, μια ένωση δρόμων που περιβάλλεται από ψηλά κτίρια, παλιά νεοκλασικά που στέκουν ακόμα με πείσμα και τη συνεχή κίνηση των αυτοκινήτων. Η ζωή εδώ μεταφέρεται στα πεζοδρόμια.

Όταν ο καιρός το επιτρέπει, τα λιγοστά μαγαζιά εστίασης βγάζουν τα τραπεζάκια τους έξω, δημιουργώντας μικρές οάσεις μέσα στη βοή της πόλης. Είναι το ιδανικό σημείο για να παρατηρήσεις την Αθήνα στην πιο ωμή και ειλικρινή της μορφή. Το φαλάφελ και τα κεμπάπ της περιοχής είναι από μόνα τους προορισμός. Η συνύπαρξη σύγχρονων πολυκατοικιών με επιβλητικά κτίρια άλλων εποχών.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…