Σούρουπο στους Αγίους Αποστόλους. Μια όμορφη στιγμή!

Μας αρέσει αυτή η ώρα και όταν μπορούμε και περνάει από το χέρι μας, φροντίζουμε να είμαστε κάπου όμορφα και να την απολαμβάνουμε. Οι σημερινές φωτογραφίες είναι από τον Ευβοϊκό. Μπορεί να είναι και η Εύβοια, απέναντι από τους Αγίους Αποστόλους. Δεν χορταίνουμε να τη βλέπουμε και να τη ζούμε. Και δεν είμαστε μόνοι μας. Αρκετοί ήταν εκείνοι που επέλεξαν να κάνουν το ίδιο με μας, πράγμα.

Να είσαι εκεί και ξαφνικά να εμφανίζεται από το πουθενά ένα φουσκωτό μικρό σκάφος με έναν επιβάτη και με το λιγοστό του φως αναμμένο, έτσι που να δίνει το στίγμα του στη θάλασσα. Μπορεί και να είναι απλά μια ψαρόβαρκα, αλλά προσθέτει στο συνολικό τοπίο. Το νοιώθεις , το αισθάνεσαι. Είναι σα να είσαι ήδη εκεί, να ταξιδεύεις σ’ αυτή την ήρεμη θάλασσα.

Να το ξαναπώ… Μας αρέσει πολύ αυτή η ώρα… Αν και προχωρημένη η νύχτα, το έντονο κόκκινο στον ορίζοντα, λένε αυτοί που ξέρουν ότι έχει να κάνει με τη ζέστη της επόμενης μέρας. Πολύ πριν τις προβλέψεις της ΕΜΥ, με τέτοια σημάδια στον ουρανό, ήξεραν να διαβάζουν τον καιρό της επομένης, οι παρατηρητές. Κι έτσι ακριβώς έγινε. Υψηλές θερμοκρασίες με το βορειαδάκι ωστόσο να κρατά σε μια διαχειρίσιμη κατάσταση τα πράγματα.

Όλα καλά! Επιστροφή στην καθημερινότητα χωρίς πρόβλημα

Έντεκα η ώρα το πρωί ανοίγει το συνεργείο του ΕΟΔΥ που βρίσκεται, τις καθημερινές, στο Δημαρχείο Περιστερίου. Και φυσικά κάποιος κόσμος, όπως βλέπετε στη φωτογραφία, είναι μαζεμένος εκεί, περιμένοντας. Αλλά το πράγμα κινείται γρήγορα… Σε δέκα – δεκαπέντε λεπτά, είχαμε τελειώσει. Όλα καλά!

Πάει κι αυτό! Το περάσαμε όπως όλοι. Περιορισμένοι σπίτι μας ή όταν χρειάστηκε να βγούμε με τις οδηγίες του γιατρού, φορώντας τη μάσκα και με πολύ προσοχή.

Και ιδού που είμαστε πια αρνητικοί. Το rabid test στο εξειδικευμένο συνεργείο του ΕΟΔΥ το επιβεβαίωσε, την περασμένη Δευτέρα. Το καταγράφουμε ως εμπειρία, όχι την καλύτερη, αλλά θα έχουμε να το λέμε κι εμείς ότι παρά την προσοχή μας και τα μέτρα ασφαλείας που παίρναμε, δεν το αποφύγαμε, όπως εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι.

Έτσι κι αλλιώς, το περάσαμε πολύ ήπια, χωρίς ιδιαίτερα συμπτώματα που να μας δημιουργήσουν πρόβλημα. Δεν ξέρω πού μπορεί να οφείλετε αυτό. Ίσως στο γεγονός ότι είχαμε κάνει και τα τρία εμβόλια, ίσως ότι ο ίδιος ο ιός στις πολλαπλές μεταλλάξεις του εξασθενεί. Εδώ, οι επιστήμονες που το παρακολουθούν, έχουν σηκώσει ψηλά τα χέρια και αδυνατούν να προσδιορίσουν τις πιο απίθανες μεταλλάξεις του.

Σημασία έχει πως το πρόβλημα έφυγε και για κάποιο χρονικό διάστημα θα έχουμε μια σχετική ανοσία. Αλλά το τέταρτο αναμνηστικό εμβόλιο το σκεφτόμαστε, κατά τον Σεπτέμβρη.

Δεν βιαζόμαστε. Έχουμε καιρό μέχρι τότε… Επιστρέφουμε λοιπόν στην καθημερινότητα μας, όπως την έχουμε οριοθετήσει, με προσοχή και πάντα φορώντας τη μάσκα σε δημόσιους ανοιχτούς ή κλειστούς χώρους και ο Θεός βοηθός!

Να πάρουμε ανάσες, να γεμίσει η ζωή μας ξανά δράση, να νοιώσουμε χρήσιμοι, όπως ήμασταν μέχρι τώρα…

Σκέψεις καλοκαιρινές, περπατώντας δίπλα στη θάλασσα

Σούρουπο, απογευματάκι στη θάλασσα… Η πιο όμορφη ώρα της μέρας. Με τα πόδια μέσα στο νερό κι ας μην μπορούμε ακόμα να μπούμε ολόκληροι. Υπομονή, θα γίνει κι αυτό.

Έλεγα τις προηγούμενες μέρες πως είναι πολύ όμορφο να τα καταφέρναμε να βρισκόμαστε σε μια θάλασσα, μέρες του Ιουλίου, ζεστές, που είναι. Αν και δεν είναι μακρινό το δημοσίευμα μπορείτε να το ξαναδείτε, πατώντας ΕΔΩ.

Και να, που τα καταφέραμε! Πήγαμε σε ένα μέρος γνωστό από τα παλιά, αγαπημένο για την ησυχία του και την ηρεμία του. Στην περιοχή Λιμνιώνας, στους Αγίους Αποστόλους, πέρα από την Αγκώνα, τη γνωστή παραλία που προσελκύει κόσμο.

Απογευματάκι, η πιο όμορφη ώρα… Ένοιωσα την ανάγκη να βγάλω τα παπούτσια μου και να περπατήσω έτσι, ξυπόλυτος στην ακροθαλασσιά.

Η θαλάσσια αύρα ερχόταν απαλά στο πρόσωπο και τόνιζε την ομορφιά της στιγμής. Η ήρεμη ατμόσφαιρα και ο απαλός κυματισμός, επίσης πρόσθεταν τα δικά τους.

Ο χώρος και ο χρόνος κατάλληλος για σκέψεις. Αχ αυτό το φετινό καλοκαίρι, περίεργα και παράξενα που κυλά! Δεν μπορείς να κάνεις σχέδια και όλα νομίζεις ότι γίνονται την τελευταία στιγμή. Και πάλι καλά, λέμε και είμαστε ευγνώμονες…

Στο κάτω – κάτω δεν έχει και νόημα να επιθυμείς πράγματα που για διάφορους λόγους δεν μπορείς να έχεις. Έτσι προσαρμοζόμαστε κι εμείς, όπως και τόσοι άλλοι συνάνθρωποι μας, γύρω μας.

Είμαστε ευχαριστημένοι με ότι έχουμε ή ότι μπορούμε να έχουμε. Μικρά, λίγα, τι σημασία έχει; Το σημαντικό είναι να βλέπεις κάτι να κινείται και να μη λιμνάζει. Όλα αυτά δεν είναι δεδομένα, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο.

Εδώ, όλα αυτά τα χρόνια, έχουμε μάθει να ζούμε σε μια ιδιότυπη ραστώνη. Ύστερα ήρθε η πανδημία που μας μπέρδεψε, υποχρεώνοντας μας και σε άλλες λογικές. Προσπαθούμε, συχνά με ένταση, να ξεφύγουμε από εδραιωμένες λογικές που δεν μας ωφελούν.

Και συχνά τα καταφέρνουμε… Άλλοτε πάλι αποτυγχάνουμε, αλλά δεν απογοητευόμαστε. Το καλό είναι να κάνεις βήματα μπροστά, έστω και μικρά, αλλά μπροστά. Και με την ατελή μας ανθρώπινη φύση, το παλεύουμε με αξιοπρέπεια.

Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις… Πόσες δεν κάνουμε κάθε μέρα; Μερικές φορές και σιωπηλά. Ψάχνουμε, αλλά δε βρίσκουμε τις λέξεις, να τις συνταιριάξουμε. Έχετε ακούσει για στεναγμούς αλάλητους; Πολλοί εκφράζονται κι έτσι. Δεν έχουν, άλλον, καλύτερο τρόπο.

Κοίτα τώρα, πόσα πράγματα έβαλα κάτω, με αφορμή μια φωτογραφία που μου άρεσε, επειδή θεώρησα ότι είναι στοχαστική…

Χρόνια τώρα, “ενοικιάζεται”, το κομμωτήριο της «Όλγας»

Μια από τις μνήμες που έχω από όταν κατέβηκα στον Κολωνό, ήταν το κομμωτήριο της «Όλγας». Εκείνη με κούρευε, όπως και τον Λάμπρο. Ύστερα όμως ήρθε η κρίση του 2012 και ο Γιώργος, ο σύζυγός της, στο ταμείο, δεν έλεγε να βάλει λίγο νερό στο κρασί του. 13 ευρώ είχε το ανδρικό κούρεμα, ούτε ένα ευρώ δεν το μείωσε. Αλλά τα αστεία του, δεν έφταναν να κρατήσει το μαγαζί.

Λίγο αργότερα έκλεισε… Ήταν αδύνατον να κρατηθεί μ’ αυτές τις τιμές σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας, όπως είναι ο Κολωνός. Τα γυναικεία κτενίσματα έφταναν τα 70 ευρώ, όσο δηλαδή και στο Κολωνάκι οι φίρμες. Τι κι αν ήταν σε ένα προνομιακό σημείο στην πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα, Αλεξανδρείας και Άστρους, απέναντι από το κτίριο του 4ου Δημοτικού Διαμερίσματος Αθήνας και μάλιστα ιδιόκτητο;

Δεν αρκούν μόνο αυτά… Χρειάζεται και ψυχή και αγάπη γι’ αυτό που κάνεις. Και κυρίως να αντιλαμβάνεσαι σε ποιους προσφέρεις όλο αυτό. Τόσα χρόνια τώρα ζητάει ενοικιαστή, όπως είναι επιπλωμένο και δεν βρίσκει. Από καιρό σε καιρό, αλλάζουν τα «ενοικιαστήρια», επειδή καίγονται από τον ήλιο . Αλλά ενδιαφερόμενος δεν υπάρχει. Κάποιες φορές πιάνω τον εαυτό μου να στεναχωριέται, αλλά μετά πάλι σκέφτομαι πως πρώτος πήγα στους κουρείς των 5 ευρώ.

Να περάσει το κακό, να πάμε για ένα μπάνιο!

Έχουν έρθει λίγο ανάποδα φέτος τα πράγματα. Αν εξαιρέσεις το μπάνιο που έκανα στο Χορευτό, ο Θεός να το κάνει μπάνιο, αφού ίσα που βούτηξα και βγήκα γρήγορα από τα παγωμένα νερά!

Αν και θεωρητικά όλα βαίνουν καλώς, το μηχάνημα του self test επιμένει να δείχνει ότι έχω πρόβλημα, οπότε συνεχίζω να είμαι μέσα, κάνοντας όνειρα και σχέδια για ένα θαλασσινό μπάνιο, όταν με το καλό αλλάξουν οι συνθήκες.

Το νοστάλγησα βρε αδελφέ. Τελειώνει σε λίγο και το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουλίου, οι ζέστες είναι εδώ και είμαι μακριά από τη θάλασσα που αγαπώ.

Μικρό παράπονο, είναι… Δικαιολογημένο, όταν ζεις σε μια χώρα που περιτριγυρίζεται από αυτήν. Και δεν λέω να πας σε μια οργανωμένη παραλία, αν και με τα παιδιά της Σούλας, όταν ήταν εδώ κοντά μας και το δοκιμάσαμε, μια χαρά ήταν.

Και στις μη γνωστές παραλίες που μας αρέσουν δεν θα ήταν άσχημα, αν και αυτή την εποχή, ο ένας πάνω στον άλλον θα είναι.

Όταν με το καλό, όλα περάσουν, θα το βάλουμε σε μια προτεραιότητα να πάμε. Πρέπει! Το χρειαζόμαστε. Και είναι βέβαιο ότι θα μας κάνει καλό.

Για την ώρα, όλη αυτή η υπόθεση είναι στη σκέψη μας και στο μυαλό μας. Αλλά κάτι είναι κι αυτό για να φτιάξει κάπως η διάθεση και η ψυχολογία μας. Μερικές φορές θέλει πολύ προσπάθεια για να αντέξεις την καυτή Αθήνα.

Και οι αντοχές μας αρχίζουν και γίνονται πια περιορισμένες. Έτσι ας συνεχίζουμε να κάνουμε σχέδια και όνειρα, μικρά, όχι μεγάλα, τέτοια όμως που να καλύπτου ν τις ανάγκες μας.

Και καθώς φαίνεται, αυτές δεν θα πάψουν να υπάρχουν… Θα δημιουργούνται συνεχώς με κάποια αφορμή και αιτία… Ας είμαστε έτοιμοι, λοιπόν.

Απλά να μην κουβαλάμε καθημερινά αυτό το φορτίο. Κάθε ημέρα έχει τα δικά της προβλήματα και δεν είναι λίγα. Ας το θυμόμαστε αυτό!

Κίνδυνος για το κρίνα της θάλασσας που λιγοστεύουν…

Παρακολουθούμε την Ομάδα “Συμβαίνει Τώρα στη Χαλκιδική” κι εκεί είδαμε τις όμορφες αυτές φωτογραφίες της Κατερίνας Γρίβα με τα κρίνα της θάλασσας… Τα είχαμε δει και μείς στο Πολύχρονο Χαλκιδικής και στη Τζιά και τα κάναμε τότε θέμα στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ επειδή πραγματικά μας άρεσαν. Δείτε ΕΔΩ.

Θαλάσσιος ασφόδελος ή κρίνα της θάλασσας είναι το εικονιζόμενο φυτό. Ομορφαίνει και ευωδιάζει πολλές από τις παραλίες της χώρας μας, δυστυχώς όμως τα φυτά μειώνονται συνεχώς! Είναι θύματα και αυτά του τουρισμού και του κέρδους. Ναι, αλλά κάποιος πρέπει να σταματήσει την καταστροφή τους.

Στην προσπάθεια για μεγαλύτερες αμμώδεις παραλίες ξεριζώνονται από μηχανήματα που καθαρίζουν αμμώδεις εκτάσεις με υπέροχους θαλασσινούς θάμνους και άνθη ή τσαλαπατιούνται από τζιπ και γουρούνες που δεν υπολογίζουν τίποτα. Ας δείξουμε λίγο σεβασμό στη φύση, όλα αυτά τα φυτά, εκτός από ομορφιά έχουν και χρησιμότητα, συγκρατούν τα εδάφη από περαιτέρω διάβρωση.

Φτάσαμε τα 4 εκατομμύρια κρούσματα! Πολλά δεν είναι;

Ποια ζέστη, ποιος Ιούλιος, εδώ τα κρούσματα χτυπάνε ταβάνι! Εντάξει δεν πια η ενημέρωση καθημερινή, εβδομαδιαία είναι, αλλά πρέπει να το παραδεχτούμε ότι μας σόκαραν τα πρώτα στοιχεί που είδαμε. Και στο μεταξύ ζούμε στο πετσί μας, όλη αυτή τη δυσκολία, ευτυχώς με έναν πιο ήπιο τρόπο και όχι επώδυνο. Ε, κάτι είναι κι αυτό!

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 16/07/2022

Η πρώτη εβδομαδιαία ενημέρωσης, την περασμένη Τρίτη από τον ΕΟΔΥ ήταν καθηλωτική. Αν και με τον τρόπο που έγινε πολλοί μπερδεύτηκαν… Κρατήσαμε ένα στοιχείο που το κάναμε και τίτλο στο κομμάτι μας. Τέσσερα εκατομμύρια κρούσματα ως τώρα! Δηλαδή έχουν νοσήσει από Govid-19 σχεδόν οι μισοί Έλληνες κι ανάμεσα τους κι εγώ, ευτυχώς ελαφριά.

Στο μεταξύ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έδωσε στη δημοσιότητα ανακοίνωση με την οποία εκφράζει την ανησυχία του για την αύξηση των κρουσμάτων Gocid-19. Τα κρούσματα της COVID-19 που αναφέρθηκαν στον ΠΟΥ έχουν αυξηθεί κατά 30% τις τελευταίες δύο εβδομάδες, κυρίως λόγω των παραλλαγών Όμικρον BA.4, BA.5 και της άρσης των μέτρων δημόσιας υγείας και κοινωνικής προστασίας.

Μήπως να μας ανησυχήσει όλο αυτό και να αποκτήσουμε την υπευθυνότητα να τηρούμε τα μέτρα ασφαλείας επειδή κάνουν καλό και όχι επειδή μας απειλούν με πρόστιμα; Μια σκέψη κάνω που καταδεικνύει και το συνεργατικό πνεύμα μας σε προσωπικό επίπεδο

Η αύξηση των κρουσμάτων που βλέπει ο ΠΟΥ και φυσικά δεν αγνοούμε εμείς, μεταφράζεται σε πίεση στα συστήματα υγείας σε ορισμένες περιοχές. Μια ματιά να ρίξετε στην καθημερινή ειδησεογραφία θα σας πείσει τι πίεση ασκείται μέσα στον Ιούλιο στο ΕΣΥ.

Υπάρχουν μια σειρά προκλήσεων που πρέπει να αντιμετωπιστούν για τη συνεχιζόμενη απόκριση στην COVID-19 όπως οι πρόσφατες αλλαγές στις πολιτικές δοκιμών που εμποδίζουν τον εντοπισμό κρουσμάτων και την παρακολούθηση της εξέλιξης του ιού, ανισότητες όσον αφορά την πρόσβαση σε δοκιμές, προσδιορισμό αλληλουχίας, εμβόλια και θεραπευτικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων νέων αντιικών φαρμάκων, μείωση της φυσικής και προερχόμενης από εμβόλια προστασίας και την παγκόσμια επιβάρυνση της κατάστασης μετά τον COVID-19.

Η επιτροπή έκτακτης ανάγκης στην εισήγηση της θεωρεί ότι δεδομένης της τρέχουσας μορφής και της απρόβλεπτης δυναμικής της πανδημίας COVID-19, υπάρχει επιτακτική ανάγκη μείωσης της μετάδοσης του ιού SARS–CoV-2, η οποία απαιτεί την υπεύθυνη, συνεπή και συνεχή χρήση προστατευτικών μέτρων σε ατομικό επίπεδο, προς όφελος των κοινοτήτων στο σύνολό τους καθώς και τις συνεχείς προσαρμογές στα μέτρα προστασίας σε όλη την κοινότητα.

Απλό και σαφές το μήνυμα. Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στην πρώτη εβδομαδιαία ανακοίνωση του δικού μας ΕΟΔΥ: Οι επαναλοιμώξεις αφορούν το 17% των λοιμώξεων την εβδομάδα 4-10 Ιουλίου – Αυξήθηκαν 18% τα κρούσματα σε σύγκριση με την προηγούμενη εβδομάδα.

Ο ΕΟΔΥ παρουσίασε την έκθεση για την επιδημιολογική κατάσταση στη χώρα την εβδομάδα 4-10 Ιουλίου, σύμφωνα με την οποία καταγράφηκαν 13.623 κρούσματα COVID-19 ανά εκατoμμύριο πληθυσμού (18% εβδομαδιαία μεταβολή) εκ των οποίων οι επαναλοιμώξεις αφορούν το 17% των λοιμώξεων. Ο συνολικός αριθμός των λοιμώξεων ανέρχεται σε 4.058.998 εκ των οποίων 51.6% γυναίκες.

Από γεωγραφικής πλευράς, υπερδιπλασιάστηκαν την εξεταζόμενη περίοδο (4-10 Ιουλίου) τα κρούσματα σε Λευκάδα (+127,42%) και Πέλλα (+116,13%), σχεδόν διπλασιάστηκαν σε Κέα-Κύθνο (+93,33%), Λήμνο (+94,70%), Ξάνθη (+91,20%) και Θεσπρωτία (+87,47%), ενώ στην Αθήνα η αύξηση ήταν 10,31% και στη Θεσσαλονίκη 34,36%. Από την άλλη, μείωση παρουσίασαν Μύκονος (-31,42%), Σύρος (-27,63%), Κως (-13,34%), Λασίθι (-13,72%) και Μήλος (-6,73%).

Ο μέσος όρος εισαγωγών του επταημέρου ήταν 327 ασθενείς (16% εβδομαδιαία μεταβολή), ενώ ο μέσος όρος εξιτηρίων ανέρχεται σε 239 ασθενείς (19% εβδομαδιαία μεταβολή). Ο αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι 109 (67.0% άνδρες) με διάμεση ηλικία 73 έτη και το 94.5% να έχει υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω.

Την εβδομάδα αναφοράς καταγράφηκαν 16 θάνατοι ασθενών COVID-19 ανά εκατομμύριο πληθυσμού (33% εβδομαδιαία μεταβολή), ενώ από την έναρξη της επιδημίας έχουν καταγραφεί συνολικά 30.496 θάνατοι, με το 95.7% είχε υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω. Λοιπόν; Πώς σας φαίνετε όλο αυτό; Και τι σκέφτεστε να κάνετε εσείς για να βοηθήσετε την κατάσταση;

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στη εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ το Σάββατο 16/7/2022 και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».