Αρχική » 2026 » Φεβρουάριος » 13
Αρχείο ημέρας 13 Φεβρουαρίου 2026
Μια προαναγγελθείσα πτώση στην οδό Κλειούς

Επτά χρόνια “κορδέλα” και υποσχέσεις, για έναν τοίχο που έπαψε προ πολλού να είναι ασφαλής. Πότε θα παρέμβει ουσιαστικά ο Δήμος Αθηναίων; Στην οδό Κλειούς στον Κολωνό, ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει στο 2019 – τουλάχιστον όσον αφορά την αντίληψη των υπευθύνων για την ασφάλεια των πολιτών. Οι φωτογραφίες αυτές που τραβήχτηκαν στις 12 Φεβρουαρίου 2026 μιλούν από μόνες τους: ένας τοίχος με εμφανή κλίση, ένα ρήγμα που βαθαίνει μέρα με τη μέρα και μια αγριοσυκιά που, με τη δύναμη των ριζών της, “σπρώχνει” την κατασκευή προς το πεζοδρόμιο.

Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν εξαντλήσει κάθε μέσο ενημέρωσης των υπευθύνων. Προσωπικές επισκέψεις στις υπηρεσίες, αιτήματα μέσω ψηφιακών εφαρμογών, εκκλήσεις για το αυτονόητο. Η απάντηση του Δήμου Αθηναίων; Μνημείο προχειρότητας: Ένας γερανός της υπηρεσίας Πρασίνου εμφανίζεται κατά καιρούς. Κλαδεύονται τα “προκλητικά” κλαδιά που κρέμονται στον δρόμο. Τοποθετείται η γνωστή ερυθρόλευκη κορδέλα. Το πρόβλημα παραμένει στη ρίζα του. Ο τοίχος δεν “κινδυνεύει” απλώς να πέσει. Είναι θέμα χρόνου να καταρρεύσει πάνω σε κάποιον περαστικό, σε κάποιο παιδί ή σε κάποιο σταθμευμένο αυτοκίνητο.

Το ρήγμα έχει πλέον μεγαλώσει επικίνδυνα και η στατική επάρκεια του τοίχου είναι ανύπαρκτη. Το επιφανειακό κλάδεμα δεν αφαιρεί την πίεση που ασκούν οι ρίζες στο εσωτερικό της τοιχοποιίας. Χρειάζεται ριζική αντιμετώπιση, καθαίρεση και ανακατασκευή πριν θρηνήσουμε θύματα. Το ερώτημα είναι απλό: Πρέπει να συμβεί το κακό για να κινητοποιηθούν οι “υπεύθυνοι”; Η κορδέλα δεν αποτελεί μέτρο προστασίας, αλλά απόδειξη της πλήρους αδιαφορίας τους. Να τους χαίρεστε!
Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα που έχουμε κάνει κατά καιρούς στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ…
Βόλτα στο στολίδι του Αιγάλεω, το Μπαρουτάδικο

Συνεχίζοντας το οδοιπορικό μας στο Αιγάλεω, μετά τις περιπλανήσεις μας στην Ιερά Οδό και την πλατεία Δαβάκη, ήρθε η ώρα να “πάρουμε ανάσες” σε έναν από τους πιο εμβληματικούς χώρους της Δυτικής Αθήνας: το Άλσος Αιγάλεω, ευρύτερα γνωστό ως «Μπαρουτάδικο». Εκεί που κάποτε χτυπούσε η καρδιά της βιομηχανικής παραγωγής (το παλιό εργοστάσιο πυρίτιδας), σήμερα εκτείνεται ένας καταπράσινος παράδεισος που σε κάνει να ξεχνάς ότι βρίσκεσαι μόλις λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας.

Όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες μας, το πάρκο είναι ένας πίνακας ζωγραφικής. Οι μεγάλες εκτάσεις με γκαζόν, οι ψηλοί φοίνικες στην είσοδο και τα πυκνά δέντρα δημιουργούν ένα σκηνικό ιδανικό για απόδραση.Αν πετύχετε λιακάδα μέσα στον χειμώνα, το Μπαρουτάδικο είναι ο απόλυτος προορισμός. Το φως περνά μέσα από τις φυλλωσιές, οι δρόμοι γεμίζουν περιπατητές και ο αέρας μυρίζει καθαρό οξυγόνο. Όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει, η δροσιά που προσφέρουν τα δέντρα είναι ανεκτίμητη.

Είναι το σημείο όπου θα δεις παρέες να κάνουν πικ-νικ, αθλητές να τρέχουν στα μονοπάτια και παιδιά να παίζουν ελεύθερα. Περπατώντας στο πάρκο, μην προσπεράσετε τις λεπτομέρειες: Τις Καμάρες με την Αναρριχώμενη Βλάστηση. Ένα από τα πιο “Instagram-ικά” σημεία, που δημιουργούν φυσικά τούνελ δροσιάς και ομορφιάς. Τα Ιστορικά Κατάλοιπα. Οι πλινθόκτιστοι πύργοι και οι κατασκευές που θυμίζουν το βιομηχανικό παρελθόν της περιοχής, δίνουν έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα στο τοπίο.

Η Φιλόξενη Πανίδα. Όπως είδατε και σε προηγούμενο post μας (Δείτε ΕΔΩ), τα περιστέρια και η τοπική πανίδα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του οικοσυστήματος, κάνοντας τη βόλτα ακόμα πιο γραφική. Είτε είστε κάτοικοι της περιοχής, είτε βρεθείτε στο Αιγάλεω για καφέ ή φαγητό, το Άλσος επιβάλλεται να είναι στο πρόγραμμά σας. Είναι ένας χώρος που σε “ηρεμεί” αυτόματα. Πάρτε την παρέα σας, ένα βιβλίο ή απλά τη φωτογραφική σας μηχανή και αφεθείτε στη γοητεία του. Για το Μπαρουτάδικο, όμως, έχουμε ξαναγράψει στο παρελθόν. Δείτε ΕΔΩ…























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…