Αρχική » 2026 (Σελίδα 37)

Αρχείο έτους 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 9 7 7 8

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Ταξίδι στην ιστορία και τη λάμψη της Αθήνας

22 Μαΐου 2026 / Σχολιάστε

Η Αθήνα είναι μια πόλη γεμάτη εκπλήξεις και κρυμμένους θησαυρούς, έτοιμη να συναρπάσει κάθε επισκέπτη που διψά για ιστορία και πολιτισμό. Μια τέτοια μαγική εμπειρία έζησαν πρόσφατα η Σούλα και η Βικτώρια, οι οποίες επισκέφθηκαν ένα από τα πιο ιδιαίτερα και ατμοσφαιρικά μουσεία της πρωτεύουσας: το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών. Για τη Βικτώρια, που λατρεύει να ξετυλίγει το νήμα του παρελθόντος και μαγεύεται από την ιστορική εξέλιξη της Αθήνας, η επίσκεψη αυτή ήταν μια επιβεβαίωση του πόσα πολλά και σπουδαία έχει να προσφέρει αυτή η πόλη.

Αν αναζητάτε τον επόμενο πολιτιστικό σας προορισμό στο κέντρο της Αθήνας, δείτε όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για αυτό το μοναδικό μουσείο. Το Νομισματικό Μουσείο δεν ξεχωρίζει μόνο για τα εκθέματά του, αλλά και για το εμβληματικό κτίριο που το φιλοξενεί. Στεγάζεται στο Ιλίου Μέλαθρον, επί της οδού Πανεπιστημίου 12. Πρόκειται για την κατοικία του διάσημου αρχαιολόγου Ερρίκου Σλήμαν (του ανθρώπου που ανέσκαψε την Τροία και τις Μυκήνες).

Το εντυπωσιακό αυτό νεοκλασικό μέγαρο σχεδιάστηκε από τον εμβληματικό αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλερ και χτίστηκε μεταξύ των ετών 1878-1880. Μπαίνοντας στο εσωτερικό του, ο επισκέπτης μεταφέρεται στην αίγλη του 19ου αιώνα, καθώς οι αίθουσες κοσμούνται από υπέροχες τοιχογραφίες εμπνευσμένες από την πομπηιανή τέχνη και τα ευρήματα των ανασκαφών του Σλήμαν, περίτεχνα ψηφιδωτά δάπεδα και εντυπωσιακές μαρμάρινες σκάλες.

4

Το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών είναι ένα από τα παλαιότερα κρατικά μουσεία της Ελλάδας (ιδρύθηκε το 1834) και ένα από τα σημαντικότερα του είδους του παγκοσμίως. Στις προθήκες του φυλάσσονται περισσότερα από 500.000 αντικείμενα, που καλύπτουν έναν τεράστιο χρονικό ορίζοντα από τον 14ο αιώνα π.Χ. έως και τη σύγχρονη εποχή. Αρχαία ελληνικά νομίσματα: Από τους «γλαύκες» (τα περίφημα τετράδραχμα) της αρχαίας Αθήνας μέχρι νομίσματα των ελληνιστικών βασιλείων και των πόλεων-κρατών. Ρωμαϊκά, Βυζαντινά και Μεσαιωνικά νομίσματα: Που αποτυπώνουν την οικονομική ιστορία μεγάλων αυτοκρατοριών. Θησαυρούς: Κλειστά σύνολα νομισμάτων που βρέθηκαν θαμμένα στη γη ή κρυμμένα σε ναυάγια. Μετάλλια, σφραγιδόλιθους και πολύτιμους λίθους.

Μια ξεχωριστή στάση στον Ισθμό της Κορίνθου

21 Μαΐου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν κάποια μέρη που, όσες φορές κι αν τα προσπεράσεις πηγαίνοντας προς έναν προορισμό, πάντα θα σε κάνουν να σταματήσεις. Ένα από αυτά είναι και ο επιβλητικός Ισθμός της Κορίνθου. Σε μια πρόσφατη βόλτα με τη Βικτώρια, αποφασίσαμε να κάνουμε αυτήν ακριβώς τη στάση και να θαυμάσουμε από κοντά ένα από τα πιο σπουδαία ανθρώπινα επιτεύγματα στην Ελλάδα.

Στεκόμενοι πάνω στη γέφυρα, το θέαμα κόβει την ανάσα. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να βλέπεις πώς η ανθρώπινη διάνοια και η τεχνολογία κατάφεραν να «σκίσουν» τη στερεά γη στα δύο, δημιουργώντας ένα κανάλι με κατακόρυφα, επιβλητικά τείχη που μοιάζουν να αγγίζουν τον ουρανό.

Η διώρυγα αυτή δεν είναι απλώς ένα όμορφο αξιοθέατο για φωτογραφίες· αποτελεί ένα τεχνολογικό ορόσημο που άλλαξε τον ναυτιλιακό χάρτη, ενώνοντας τον Κορινθιακό με τον Σαρωνικό κόλπο και διαχωρίζοντας ουσιαστικά την Πελοπόννησο από την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα.

Κοιτάζοντας τα γαλαζοπράσινα, ήρεμα νερά από ψηλά, νιώθεις δέος για το μέγεθος του έργου. Για τη Βικτώρια, η εμπειρία του να αντικρίσει αυτό το μοναδικό πέρασμα ήταν γεμάτη ενθουσιασμό, επιβεβαιώνοντας ότι ο Ισθμός παραμένει ένα διαχρονικό σημείο συνάντησης της φύσης, της ιστορίας και της μηχανικής.

Αν ο δρόμος σας σας βγάλει προς τα εκεί, μην το προσπεράσετε. Κατεβείτε από το αυτοκίνητο, περπατήστε στη γέφυρα, νιώστε το ύψος και απολαύστε τη θέα. Αξίζει κάθε δευτερόλεπτο!

Η άνοιξη «ταξιδεύει» από το Όσλο στην Αθήνα!

21 Μαΐου 2026 / Σχολιάστε

Η άνοιξη δεν έχει σύνορα και, ακόμα κι αν αργεί λίγο παραπάνω στον ευρωπαϊκό Βορρά, όταν φτάνει, πλημμυρίζει τον τόπο με χρώματα και φως. Σήμερα, μεταφερόμαστε νοερά στη Νορβηγία μέσα από τα μάτια ενός καλού φίλου της σελίδας μας. Ο φίλος μας ο Βασίλης βρέθηκε στην όμορφη περιοχή Lambertseter του Όσλο κοντά στα παιδιά του. Πικραλίδες (ταραξάκο) στο πράσινο.

Γοητευμένος από το ανοιξιάτικο σκηνικό, «αιχμαλώτισε» με τον φακό του πανέμορφα ανθισμένα δέντρα και αγριολούλουδα που κλείνουν μέσα τους όλη τη μαγεία αυτής της εποχής. Από τις καταπράσινες γωνιές με τα κατακίτρινα δαντελωτά αγριολούλουδα και τις ολάνθιστες ροζ κερασιές, μέχρι τις φροντισμένες αυλές, η φύση εκεί έχει φορέσει τα γιορτινά της. Ανθισμένες ιαπωνικές κερασιές (sakura).

Ο Βασίλης μοιράστηκε μαζί μας αυτές τις υπέροχες εικόνες κι εμείς, με τη σειρά μας, τις αξιοποιήσαμε με μεγάλη χαρά εδώ, στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Γιατί για εμάς, η συνεργασία και η επικοινωνία με όλους εσάς είναι ό,τι πολυτιμότερο. Είναι η κινητήριος δύναμη για να συνεχίζουμε να φροντίζουμε αυτό το site καθημερινά, με μεράκι και πολλή αγάπη – κάτι που ελπίζουμε να φαίνεται σε κάθε μας ανάρτηση. Ανθισμένη ιτιά και (κάτω) πανέμορφοι μωβ πανσέδες.

Οι βουκαμβίλιες, είναι τώρα στα καλύτερα τους

20 Μαΐου 2026 / Σχολιάστε

Μπήκαμε για τα καλά στην εποχή που οι βουκαμβίλιες κλέβουν την παράσταση σε κάθε γωνιά! Φουντωτές, κατακόκκινες και γεμάτες ζωντάνια, ομορφαίνουν ακόμα και το πιο γκρίζο αστικό τοπίο. Μια τέτοια υπέροχη εικόνα τράβηξε την προσοχή και της καλής μας φίλης και συνεργάτιδας, Χάρις, η οποία μοιράστηκε μαζί μας αυτό το πανέμορφο στιγμιότυπο. Μια βουκαμβίλια – υπερπαραγωγή που αγκαλιάζει τα μπαλκόνια και δίνει άλλο χρώμα στον δρόμο.

Ωστόσο, έχουμε ένα μικρό παράπονο… Όπως κάνουν οι περισσότεροι φίλοι μας τελευταία, η Χάρις μας έστειλε τη φωτογραφία αλλά ξέχασε να μας πάρει μαζί της στο «ταξίδι»! Δεν ξέρουμε σε ποια περιοχή ή σε ποια γειτονιά βρίσκεται αυτό το στολίδι. Και καλά η βουκαμβίλια, είναι υπέροχη από μόνη της. Αν είχαμε όμως και τις λεπτομέρειες, αν μοιραζόμασταν και το συναίσθημα της στιγμής, όλα θα ήταν ακόμα καλύτερα!

Αυτή η βουκαμβίλα είναι χθεσινή, από το μπαλκόνι μας. Είδατε, παντού είναι όμορφες αυτή την εποχή!

Μια βόλτα γεμάτη Ελλάδα, καλώς όρισες, Βικτώρια!

20 Μαΐου 2026 / Σχολιάστε

Η χαρά μας αυτές τις μέρες είναι μεγάλη! Υποδεχτήκαμε στην Ελλάδα τη Βικτώρια, την κόρη της Έστερ και εγγονή της Σούλας, που μας ήρθε από τη γειτονική Ιταλία και τη γεμάτη ήλιο Σικελία. Χθες το απόγευμα το ραντεβού δόθηκε στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος»· οι αγκαλιές της υποδοχής, οι πρώτες κουβέντες και μετά, η απαραίτητη ξεκούραση. Εδώ γιαγιά Σούλα και εγγονή Βικτώρια…

Σήμερα, όμως, η μέρα ανήκει στο ταξίδι και στη γνωριμία με μέρη εμβληματικά. Σχεδιάσαμε μια εκδρομή σε προορισμούς που κουβαλούν τη δική τους μαγεία, από αυτούς που όσες φορές κι αν τους επισκεφθείς, πάντα κάτι καινούριο έχουν να σου ψιθυρίσουν. Μέρη που δεν υπάρχει άνθρωπος να μην αγαπήσει με την πρώτη ματιά: Η αρχαία Κόρινθος: Θα δούμε τα βήματα της πόλης που έζησε και δίδαξε, ο απόστολος Παύλος…

Το Αρχαίο Θέατρο και το Μουσείο της Επιδαύρου: Εκεί όπου η αρμονία συναντά την ιστορία. Ένα μέρος με ενέργεια μοναδική, που καθηλώνει κάθε επισκέπτη. Το πανέμορφο Ναύπλιο: Ο ιδανικός επίλογος για βόλτα στα σοκάκια, κάτω από τα ιστορικά κάστρα, εκεί όπου η αρχοντιά της πόλης σε μαγεύει. Η πιο όμορφη ώρα, του καλωσορίσματος στην Ελλάδα!

Υπάρχουν κάποια μέρη στον τόπο μας που δεν τα βαριέσαι ποτέ. Όσες φορές κι αν έχεις πάει, πάντα θα νοσταλγείς την επιστροφή σου. Γιατί πάντα θα θέλεις να γυρίσεις εκεί, για να αναπνεύσεις ξανά τον αέρα τους… Καλώς όρισες, Βικτώρια! Θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, αυτές οι λίγες μέρες που θα μείνεις κοντά μας, να σου μείνουν αξέχαστες! Η πτήση της Βικτώρια, έφτασε από Ρώμη…

Η ομορφιά της απλότητας, το «λίγο» υπερπλήρες

19 Μαΐου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν βράδια που η ησυχία του σπιτιού γίνεται ο καλύτερος συνδαιτυμόνας. Βράδια που δεν αναζητάς περίπλοκες συνταγές, γκουρμέ πιάτα ή γεμάτα τραπέζια για να νιώσεις χορτάτος. Γιατί, καμιά φορά, η μεγαλύτερη πολυτέλεια κρύβεται στην απόλυτη απλότητα.

Ένα τέτοιο, λιτό γεύμα είναι αρκετό για να σου θυμίσει τι σημαίνει αληθινή γεύση:

  • Αυγά βραστά, φρέσκα, κατευθείαν από το κοτέτσι του χωριού.
  • Ντομάτα κομμένη όπως-όπως, με μπόλικη, αυθεντική φέτα από πάνω.
  • Χωριάτικο ψωμί, μεστό και μυρωδάτο, ιδανικό για την απαραίτητη «βούτα».
  • Λίγο σπιτικό κρασάκι στο ποτήρι, ίσα για να ζεστάνει την κουβέντα με τον εαυτό μας.

Κοιτάζοντας αυτό το πιάτο, αναρωτιέμαι: Υπάρχει άραγε κάτι καλύτερο; Σε έναν κόσμο που τρέχει με χίλια και συχνά αναλώνεται στο «φαίνεσθαι», αυτά τα αγνά υλικά μάς επιστρέφουν στις ρίζες μας. Είναι η γεύση της παράδοσης, ο κόπος των δικών μας ανθρώπων στο χωριό, η θαλπωρή των παιδικών μας χρόνων.

Αυτό το βραδινό μπορεί να μοιάζει μοναχικό, αλλά στην πραγματικότητα είναι γεμάτο. Γεμάτο από την ηρεμία που τόσο έχουμε ανάγκη και από τη συνειδητοποίηση ότι τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή δεν κοστίζουν ακριβά. Βρίσκονται στην απλότητα ενός καθαρού πιάτου και στην ησυχία μιας όμορφης στιγμής.

Αναμνήσεις, ανάμεσα στο χθες και το σήμερα

19 Μαΐου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν κάποιες πόλεις που δεν τις επισκέπτεσαι απλώς· τις κουβαλάς μέσα σου. Για μένα, ο Βόλος είναι ένας τέτοιος τόπος. Ένας σταθμός γεμάτος ζωντανές μνήμες από το μακρινό 1981, όταν πέρασα εκεί σχεδόν οκτώ μήνες της ζωής μου, υπηρετώντας τη μισή μου στρατιωτική θητεία στο ιστορικό στρατόπεδο των Πεζοναυτών στη Νέα Ιωνία. Τότε, παιδιά ακόμα, ίσως να μην είχαμε τα μάτια ή την εμπειρία να «διαβάσουμε» ολόκληρη την ιστορία και την αρχιτεκτονική της πόλης.

Είχαμε όμως τη νεανική ορμή να τη ζήσουμε. Κι έτσι, οι ομορφότερες αναμνήσεις εκείνης της εποχής σφραγίστηκαν με τις γεύσεις και τις μυρωδιές από τις παραδοσιακές ταβέρνες και τα περίφημα τσιπουράδικα, εκεί όπου η παρέα και η απλότητα έδιναν νόημα στις μικρές αποδράσεις της στρατιωτικής ζωής. Φέτος, στις αρχές Μαΐου, ο δρόμος μας έφερε ξανά στα γνώριμα λημέρια. Επιστρέφοντας από τους όμορφους Γόννους της Λάρισας με κατεύθυνση προς την Αθήνα, δεν γινόταν να μην κάνουμε μια στάση.

Μια σύντομη, αλλά γεμάτη συναίσθημα, συνάντηση με το παρελθόν. Περπατώντας ξανά στο απέραντο πλακόστρωτο της παραλίας του Βόλου, κάτω από τον ήσυχο, ανοιξιάτικο ουρανό, ένιωσα τον χρόνο να εκμηδενίζεται. Το εμβληματικό, κίτρινο κτίριο του Παπαστράτου (που σήμερα στεγάζει το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας) με τον χαρακτηριστικό του τρούλο, στέκει πάντα εκεί, σαν αιώνιος φάρος της πόλης. Λίγο πιο πέρα, το διάσημο «κορδόνι», η μακριά προβλήτα που μπαίνει μέσα στη θάλασσα, συνεχίζει να οδηγεί τα βήματα ντόπιων και επισκεπτών προς τον κυματοθραύστη, με φόντο τα ιστιοπλοϊκά και τα ήρεμα νερά του Παγασητικού.

Ο Βόλος έχει αλλάξει, έχει εκσυγχρονιστεί, έχει αποκτήσει νέους ρυθμούς –τα σύγχρονα ηλεκτρικά πατίνια που βλέπει κανείς τώρα διάσπαρτα στην παραλία είναι η τρανή απόδειξη του σήμερα. Όμως, η βασική του αύρα, αυτή η μοναδική θαλασσινή αύρα που ανακατεύεται με τον αέρα του Πηλίου, παραμένει ανέγγιχτη. Αυτό το σύντομο πέρασμα του Μαΐου ήταν κάτι παραπάνω από μια απλή στάση για ξεκούραση. Ήταν ένα ταξίδι στον χρόνο. Μια ευκαιρία να ξυπνήσουν εκείνες οι παλιές, όμορφες αναμνήσεις και να επιβεβαιώσω για ακόμα μια φορά γιατί αυτή την πόλη, όσοι την έζησαν, δεν μπορούν παρά να την αγαπούν για πάντα.

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →