Αρχική » 2026 (Σελίδα 19)

Αρχείο έτους 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 9 6 8 7

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

37 χρόνια μαζί! Και στην αιωνιότητα παιδιά…

29 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Κάποιες επέτειοι δεν είναι απλώς μια υπενθύμιση του χρόνου που περνάει, αλλά μια ζωντανή απόδειξη του τι σημαίνει να αγαπάς, να μοιράζεσαι και να συμπορεύεσαι. Χθες, ο Κώστας —ο γιος της Σούλας— και η Άννυ συμπλήρωσαν 37 χρόνια κοινής πορείας. Τριάντα επτά χρόνια γάμου! Μια ολόκληρη ζωή με στιγμές χαράς, δυσκολίες, ταξίδια, αναμνήσεις και, πάνω απ’ όλα, μια βαθιά, ανεξίτηλη αγάπη.

Η όμορφη αυτή μέρα τους βρίσκει, για λίγο, χωριστά χιλιομετρικά, όμως η καρδιά και η σκέψη τους δεν γνωρίζουν αποστάσεις. Η Άννυ μόλις έφτασε στην Ελλάδα την Τρίτη 28/7 το απόγευμα, ενώ ο Κώστας αναμένεται να σμίξει μαζί της μέσα στον Αύγουστο. Αυτή η μικρή αναμονή κάνει την επέτειό τους ακόμα πιο ξεχωριστή, σαν ένα πρόλογο για τη μεγάλη γιορτή που ετοιμάζουμε όλοι μαζί. Γιατί τέτοιες διαδρομές δεν γιορτάζονται βιαστικά· αξίζουν αγκαλιές, χαμόγελα, τσουγκρίσματα και τραπέζια γεμάτα δικούς τους ανθρώπους, κάτω από τον ελληνικό αυγουστιάτικο ουρανό.

Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες τους, νιώθεις αμέσως τη ζεστασιά που εκπέμπουν. Στο φόντο, ένα γλυκό βασίλεμα του ηλίου ζωγραφίζει τον ορίζοντα πάνω από τη θάλασσα. Δίπλα στις γραμμές του τρένου και στον πεζόδρομο όπου ο κόσμος βγαίνει την παραθαλάσσια βόλτα του, εκείνοι στέκονται αγκαλιασμένοι, αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο. Ένα φιλί γεμάτο τρυφερότητα, ένα βλέμμα γεμάτο οικειότητα και σεβασμό. Είναι από τις εικόνες που σου θυμίζουν ότι ο χρόνος δεν γερνάει την αγάπη όταν αυτή έχει γερά θεμέλια· αντίθετα, την κάνει πιο ώριμη, πιο γλυκιά, πιο ουσιαστική.

Ο Κώστας και η Άννυ έχουν καταφέρει κάτι σπάνιο στις μέρες μας: να κρατήσουν τη σπίθα τους ζωντανή μέσα στα χρόνια, να στηρίζουν ο ένας τον άλλον και να δημιουργήσουν μια οικογένεια γεμάτη αρχές και ζεστά συναισθήματα.

Ανυπομονούμε λοιπόν για τον Αύγουστο! Περιμένουμε τη στιγμή που θα βρεθούμε όλοι μαζί γύρω από το ίδιο τραπέζι, να ευχηθούμε στον Κώστα και την Άννυ να είναι πάντα υγιείς, αγαπημένοι και ερωτευμένοι όπως την πρώτη μέρα.

Και στην αιωνιότητα, Κώστα και Άννυ! Καλή αντάμωση τον Αύγουστο για να το γιορτάσουμε όπως σας αξίζει!

Η Άννυ, η Έλενα και η ζεστασιά της αντάμωσης

29 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Κάποιες στιγμές στο καλοκαίρι δεν μετριούνται με τις μέρες του ημερολογίου, αλλά με το μέγεθος των χαμόγελων και τη θερμοκρασία μιας αληθινής αγκαλιάς. Μια τέτοια στιγμή ζήσαμε χθές το απόγευμα, γύρω στις 6:30, όταν η αίθουσα αφίξεων στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» της Αθήνας γέμισε με συγκίνηση, χαρά και την ανυπομονησία της συνάντησης. Η αγαπημένη μας Άννυ επέστρεψε για τις καλοκαιρινές διακοπές της στην Ελλάδα, έχοντας μαζί της τη φίλη της, Έλενα.

Για την Έλενα, αυτό το ταξίδι δεν είναι απλώς μια απόδραση διακοπών. Είναι η πραγματοποίηση ενός ονείρου ζωής: να γνωρίσει από κοντά την Ελλάδα, τις ομορφιές της, το φως της και τη φιλοξενία της, χάρη στην καλή της φίλη. Η στιγμή της παραλαβής από το αεροδρόμιο ήταν γεμάτη αυθορμητισμό. Οι πρώτες ζεστές αγκαλιές, τα φιλιά και οι ενθουσιώδεις χειρονομίες ανάμεσα στις βαλίτσες αποτύπωσαν αμέσως τη χαρά της επιστροφής. Από εκεί, τις παραλάβαμε και κατευθυνθήκαμε προς το ζεστό σπιτικό της Άννυς και του Κώστα, στη Νισαίας.

Φτάνοντας στο σπίτι, η κούραση της πτήσης υποχώρησε αμέσως μπροστά στη δροσιά και τη θαλπωρή. Λίγο δροσερό νερό για το καλωσόρισμα, μια ανάσα ξεκούρασης στο σαλόνι με τις βαλίτσες ακόμα δίπλα, και ύστερα η μαγεία του αττικού ηλιοβασιλέματος. Η θέα από το μπαλκόνι, με το χρυσό φως του ήλιου να πέφτει πάνω από την πόλη και τα ανθισμένα λουλούδια στις γλάστρες, ήταν το πιο όμορφο «καλώς όρισες» για τις πρώτες ώρες της διαμονής τους. Η Έλενα θα μείνει μαζί της για 10 ημέρες, έτοιμη να περιηγηθεί, να γευτεί και να ζήσει την ελληνική εμπειρία, όπως ακριβώς την ονειρευόταν.

Όμως το καλοκαίρι για την Άννυ μόλις ξεκινά! Στη συνέχεια, τη σκυτάλη των διακοπών θα πάρει ο Κώστας, ο οποίος καταφθάνει τον Αύγουστο και θα παραμείνει μαζί της, μέχρι και τον Σεπτέμβριο. Τον περιμένουμε κι αυτόν με πολλή αγάπη και ανοιχτή καρδιά, ανυπομονώντας για τις στιγμές που θα μοιραστούμε. Αυτές οι συναντήσεις, οι άνθρωποι που ταξιδεύουν για να μας δουν, τα όνειρα που πραγματοποιούνται και τα απογεύματα που κλείνουν με ηλιοβασιλέματα στο μπαλκόνι είναι που δίνουν ουσιαστικό νόημα στα καλοκαίρια μας. Καλώς ορίσατε!

Ανάσα δροσιάς, στην καρδιά της Αθήνας…

28 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Το μικρό διάλειμμα κακοκαιρίας αποδείχθηκε ακριβώς αυτό – ένα διάλειμμα. Η «κανονικότητα» του Ιουλίου επέστρεψε δριμύτερη, με τον υδράργυρο να σκαρφαλώνει σε επίπεδα που κάνουν τη ζωή στην πόλη, ειδικά χωρίς κλιματισμό, μια πραγματική δοκιμασία. Σε τέτοιες στιγμές, η Αθήνα μπορεί να μοιάζει με τσιμεντένια παγίδα, και η αναζήτηση μιας «σωτηρίας» γίνεται επιτακτική ανάγκη. Για πολλούς από εμάς, αυτή η σωτηρία δεν βρίσκεται σε κλειστούς χώρους, αλλά σε αυτές τις μικρές, πράσινες οάσεις που κρύβονται ανάμεσα στις πολυκατοικίες.

Ένας τέτοιος χώρος, μια πραγματική ανακάλυψη δροσιάς, είναι η Πλατεία Αττικής. Μόλις λίγα βήματα από τον θόρυβο των κεντρικών δρόμων, η πλατεία αυτή αποτελεί ένα καταφύγιο. Αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει είναι οι μεγαλοπρεπείς, ηλικιωμένοι πλάτανοι που δεσπόζουν στον χώρο. Τα φυλλώματά τους, πλούσια και βαθυπράσινα (όπως φαίνεται καθαρά στις φωτογραφίες), σχηματίζουν μια φυσική, παχιά ομπρέλα, εμποδίζοντας τις καυτές ακτίνες του ήλιου να φτάσουν στο έδαφος. Η διαφορά θερμοκρασίας είναι αισθητή αμέσως μόλις περάσεις κάτω από τη σκιά τους.

Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν αυτή την αίσθηση ηρεμίας. Το φως του ήλιου φιλτράρεται μέσα από τα φύλλα, δημιουργώντας ένα παιχνίδισμα σκιών στο πλακόστρωτο. Και άμα φυσάει κι ένα ελαφρύ αεράκι, όπως συνέβη κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας, τότε η εμπειρία γίνεται ακόμα πιο αναζωογονητική. Οι ήχοι της πόλης μοιάζουν να απομακρύνονται, αντικαθιστώνται από το θρόισμα των φύλλων. Δεν είμαστε οι μόνοι που ανακάλυψαν αυτό το μυστικό. Η Πλατεία Αττικής είναι ζωντανή. Άνθρωποι όλων των ηλικιών τη χρησιμοποιούν ως «καταφύγιο».

 Είδαμε ηλικιωμένους να απολαμβάνουν έναν σύντομο, αναζωογονητικό υπνάκο στα παραδοσιακά ξύλινα παγκάκια, με το κεφάλι γερμένο ελαφρά, εκμεταλλευόμενοι τη γαλήνη. Σε άλλη γωνιά, παρέες φίλων, νέοι και μεγαλύτεροι, είχαν βρει τον δικό τους χώρο κάτω από τα δέντρα. Κάθονταν στα παγκάκια, συζητούσαν, γελούσαν, λέγοντας «τα δικά τους», απολαμβάνοντας τη δροσιά που δεν θα μπορούσαν να βρουν σε ένα κλειστό διαμέρισμα. Είναι συγκινητικό να βλέπεις πώς ένας δημόσιος χώρος μπορεί να μετατραπεί σε μια κοινή αυλή, έναν τόπο συνάντησης και ανάπαυσης.

57.000 φορές «ευχαριστώ»: Προχωράμε μαζί!

27 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Ο μετρητής στην άκρη της σελίδας μας έγραψε έναν αριθμό που μας γεμίζει βαθιά συγκίνηση και ευγνωμοσύνη: ξεπεράσαμε τις 57.000 επισκέψεις από μοναδικές διευθύνσεις IP!

Πίσω από κάθε μία από αυτές τις ψηφιακές επισκέψεις κρύβεται ένας δικός μας άνθρωπος. Κάποιος που στάθηκε για λίγο να διαβάσει μια σκέψη, να ταξιδέψει με μια εικόνα, να θυμηθεί ή να ανακαλύψει κάτι καινούργιο. Σας ευχαριστούμε από καρδιάς που κάνατε τον «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» δικό σας στέκι, που του δίνετε ζωή και τον αγκαλιάζετε με τόση αγάπη.

Όπως το παραδοσιακό πιθάρι του Θραψανού στο λογότυπό μας, έτσι κι αυτός ο ιστότοπος δημιουργήθηκε για να φυλάσσει πράγματα αληθινά και διαtemporal: μνήμες, στιγμές, ιστορίες και συναισθήματα. Η πίστη μας πως «τίποτα δεν πάει χαμένο» παραμένει η πυξίδα μας. Στο ψηφιακό μας αρχείο καταγράφουμε την καθημερινότητα, την ομορφιά της φύσης, την ιστορία αλλά και τις προσωπικές χαρές που μας ενώνουν.

Κοιτάζοντας τις πρόσφατες αναρτήσεις μας, βλέπει κανείς όλο το εύρος αυτής της διαδρομής:

  • Ταξιδεύουμε στους ουρανούς, περιμένοντας τη φωτεινή Πανσέληνο του Ιουλίου —το ατμοσφαιρικό «Φεγγάρι του Ελαφιού» (Buck Moon)— που θα ανατείλει αύριο, Τετάρτη 29 Ιουλίου, λούζοντας με φως τα αρχαία μάρμαρα και τις νύχτες μας.
  • Περπατάμε στις γειτονιές της πόλης, καταγράφοντας τις ήσυχες πρωινές διαδρομές του Ιουλίου, από τον Κολωνό μέχρι το Γαλάτσι, αναζητώντας την ομορφιά στις απλές, καθημερινές γωνιές.
  • Μοιραζόμαστε την απόλυτη ευτυχία, γιορτάζοντας τη ζωή και την αγάπη σε στιγμές γεμάτες φως, όπως στον γάμο του Ηλία και της Γκρεσίλντα.

Όσο ο χρόνος κυλά, ο «Θραψανιώτης» μεγαλώνει και ωριμάζει μαζί σας. Κατακτά μια σταθερή θέση στην καρδιά σας, όχι επειδή ακολουθεί εφήμερες τάσεις, αλλά επειδή φροντίζεται με μεράκι, σεβασμό και αυθεντικότητα.

Υποσχόμαστε να συνεχίσουμε να προσέχουμε ιδιαίτερα αυτή τη γωνιά του διαδικτύου, προσφέροντάς σας ποιοτικές αναρτήσεις, όμορφες εικόνες και θέματα που αγγίζουν την ψυχή.

Σας ευχαριστούμε θερμά που είστε συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι. Συνεχίζουμε μαζί!

Εσείς την είδατε, την Πανσέληνο του Ιουλίου;

27 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Χθες Τετάρτη (29/7) είδαμε να φωτίσει τον ουρανό μας  η πανσέληνος του «Κόκκινου Ελαφιού» ή «Buck Moon», ένα από τα πιο εντυπωσιακά αστρονομικά φαινόμενα της χρονιάς. Η Πανσέληνος του Ιουλίου, ανέβηκε στον ουρανό την Τετάρτη, 29 Ιουλίου, φτάνοντας στο αποκορύφωμα της φωτεινότητάς της στις 03.30 τη νύχτα προς 30 Ιουλίου.

Η πανσέληνος του Ιουλίου, ονομάζεται φεγγάρι του κόκκινου ελαφιού, επειδή αυτή την εποχή τα αρσενικά ελάφια αναπτύσσουν τα νέα τους κέρατα, τα οποία καλύπτονται από ένα χνουδωτό, βελούδινο δέρμα. Κάθε χρόνο τα ελάφια ρίχνουν και αναγεννούν τα κέρατά τους, ώστε να είναι δυνατά στην περίοδο του ζευγαρώματος.

Στην αγγλική παράδοση, η Πανσέληνος αυτή αποκαλείται Buck Moon, από τη λέξη buck που σημαίνει αρσενικό ελάφι, ενώ συχνά αναφέρεται και ως Red Deer Full Moon.

Πού οφείλεται το μέγεθος και η πορτοκαλί της απόχρωση;

Η Πανσέληνος φαίνεται συχνά μεγαλύτερη κατά την ανατολή, απ’ ό,τι όταν βρίσκεται ψηλότερα στον ουρανό, χάρη σε ένα οπτικό φαινόμενο που σχετίζεται με τον τρόπο που ο ανθρώπινος εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τα μεγέθη κοντά στον ορίζοντα. Ένα σώμα μοιάζει μεγαλύτερο όταν αυτό πλαισιώνονται από κτίρια ή φυσικά τοπία. Στην πραγματικότητα ωστόσο, ο σεληνιακός δίσκος δεν αλλάζει μέγεθος.

Η χαρακτηριστική κιτρινωπή ή πορτοκαλί απόχρωση προκύπτει επειδή, όταν η Σελήνη βρίσκεται χαμηλά, το φως της διασχίζει μεγαλύτερη απόσταση μέσα στην ατμόσφαιρα. Οι μπλε ακτίνες διασκορπίζονται περισσότερο, ενώ οι κόκκινες και πορτοκαλί φτάνουν ευκολότερα στα μάτια μας, δημιουργώντας την εντυπωσιακή καλοκαιρινή εικόνα που συνοδεύει κάθε θερινή Πανσέληνο.

Πρωινές διαδρομές Ιουλίου, από Κολωνό σε Γαλάτσι

27 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Παλαιότερα, στα χρόνια της δουλειάς, διάλεγα πάντα τον Ιούλιο για τις καλοκαιρινές μου διακοπές. Ήταν μια συνειδητή επιλογή, καθώς οι περισσότεροι συνάδελφοι κυνηγούσαν τον Αύγουστο — είτε από συνήθεια είτε γιατί η επιχείρησή τους στην Αθήνα έκλεινε εντελώς. Μια ελληνική ιδιομορφία, φυσικά, αφού τα παιδιά μας στον Καναδά ακόμα γελούν όταν ακούν πως ολόκληρες επιχειρήσεις κατεβάζουν ρολά για έναν μήνα. Όμως, το να παραμένεις ενεργός στην Αθήνα τις πρώτες δεκαπέντε ημέρες του Ιουλίου έχει τη δική του, αναπάντεχη ομορφιά. Ειδικά όταν το πρόγραμμα απαιτεί πρωινό ξύπνημα και αναχώρηση ανάμεσα στις 6:30 και τις 7:30 το πρωί.

Πρόσφατα, έκανα ξανά αυτή τη γνώριμη διαδρομή από τον Κολωνό προς το Γαλάτσι. Ήταν μια ευκαιρία να παρατηρήσω την πόλη με μια άλλη ματιά και να καταγράψω μερικές στιγμές από αυτό το ήσυχο, πρωινό ξεκίνημα. Η Αθήνα εκείνη την ώρα βρίσκεται σε μια γλυκιά μετάβαση. Ο ουρανός παίρνει απαλές, χρυσές και ρόδινες αποχρώσεις καθώς ο ήλιος μόλις προβάλλει πάνω από τις πολυκατοικίες.  Στους δρόμους γύρω από τις γραμμές του τρένου και στα στενά του Κολωνού, η ησυχία είναι σχεδόν απόκοσμη.

Οι ελάχιστοι πεζοί βαδίζουν βιαστικά προς τη δουλειά τους, ενώ τα αυτοκίνητα κινούνται χωρίς τη συνήθη νευρικότητα και την αποπνικτική κίνηση των υπόλοιπων μηνών. Ανεβαίνοντας προς το Γαλάτσι, το τοπίο αλλάζει αλκυονίδες πινελιές. Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί, τα φανάρια διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς καθυστερήσεις, ενώ η μπλε πινακίδα που καλωσορίζει τον ταξιδιώτη στο Γαλάτσι στέκει ανάμεσα σε ανθισμένα παρτέρια και πρασινάδες.  Ακόμη και οι στάσεις των λεωφορείων, άδειες και σκιερές κάτω από τα δέντρα, εκπέμπουν μια πρωτόγνωρη γαλήνη.

Το μικρό δημοτικό λεωφορείο περιμένει υπομονετικά, έτοιμο να ξεκινήσει το δρομολόγιό του χωρίς το άγχος της αιχμής.Αυτές οι πρωινές διαδρομές έχουν μια μοναδική γοητεία. Η πρωινή δροσιά, η ηρεμία της πόλης που μόλις ξυπνά και το καθαρό φως του Ιουλίου σου χαρίζουν μια σπάνια αίσθηση ελευθερίας. Προσωπικά, απόλαυσα κάθε λεπτό αυτής της εμπειρίας — αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν θα άντεχα να το κάνω για πολύ ακόμα. Η συνταξιοδότηση και η ραστώνη του καλοκαιριού έχουν τη δική τους, ακαταμάχητη χάρη!

Στο γάμο τους χάρισαν στιγμές απόλυτης ευτυχίας

26 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο μιλούν από μόνες τους. Κάθε εικόνα είναι μια μαρτυρία ευτυχίας, μια αποτύπωση στιγμών που θα μείνουν αξέχαστες. Εδώ, βλέπουμε την είσοδο του ζευγαριού στην Αίθουσα Βασιλείας που έγινε ο γάμος τους… Ο Ηλίας, κομψός στο γκρι κουστούμι του με το μπλε σακάκι και το παπιγιόν, και η Γκρεσίλντα, πανέμορφη και λαμπερή στο λευκό νυφικό της, περπατούν χέρι-χέρι, συνοδευόμενοι από τα χαμόγελα και τις ευχές των αγαπημένων τους προσώπων. Τα κινητά τηλέφωνα που είναι στραμμένα πάνω τους αποτυπώνουν την αγάπη και την ανυπομονησία όλων να μοιραστούν αυτή τη στιγμή.

Εδώ, η ατμόσφαιρα γίνεται πιο πνευματική. Το ζευγάρι στέκεται μπροστά στον θρησκευτικό λειτουργό, σε μια στιγμή βαθιάς συγκίνησης και δέσμευσης. Η διακόσμηση με τα λευκά λουλούδια και το μήνυμα “Love” ενισχύει την αίσθηση της αγάπης και της αμοιβαίας υπόσχεσης. Στις επόμενες δύο φωτογραφίες, η εστίαση είναι στα πρόσωπα. Ο Ηλίας και η Γκρεσίλντα κοιτάζονται με τρυφερότητα, καθώς ανταλλάσσουν τις βέρες τους. Είναι μια στιγμή ιδιωτικής, σχεδόν μυστικής, επικοινωνίας, όπου τα μάτια λένε περισσότερα από τα λόγια.

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ δεν έχει διαφημίσεις, δεν έχει εξαρτήσεις, δεν έχει σκοπιμότητες. Είναι ένα βήμα ελεύθερης έκφρασης, ένας χώρος όπου μοιραζόμαστε ό,τι μας αγγίζει, ό,τι μας εμπνέει, ό,τι μας κάνει να νιώθουμε. Και ο γάμος του Ηλία και της Γκρεσίλντα ήταν ακριβώς αυτό: μια πηγή καθαρής, ανόθευτης χαράς. Σήμερα, κάνουμε μια δεύτερη ανάρτηση. Γιατί το αξίζουν. Ο Ηλίας και η Γκρεσίλντα δεν είναι απλώς ένα όμορφο ζευγάρι, είναι δύο εξαιρετικά παιδιά, δύο άνθρωποι με ήθος, καλοσύνη και ευαισθησία. Κι αυτό είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για να τιμήσουμε την αγάπη τους και να τους ευχηθούμε τα καλύτερα για το κοινό τους μέλλον.

Η μέρα του γάμου τους θα μείνει χαραγμένη στις καρδιές μας, όχι μόνο για την προσωπική μας χαρά, αλλά και για την απίστευτη αγάπη που μας δείξατε εσείς, οι αναγνώστες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Το πρώτο δημοσίευμα για τον γάμο του Ηλία και της Γκρεσίλντα δεν ήταν απλώς μια ανάρτηση. Ήταν μια εξομολόγηση, ένα άνοιγμα της καρδιάς μας, σαν να μιλούσαμε σε έναν αγαπημένο φίλο, σε έναν άνθρωπο της οικογένειάς μας, στην πιο όμορφη στιγμή της ζωής του. Η ανταπόκρισή σας ήταν συγκλονιστική. Σπάσατε το κοντέρ επισκεψιμότητας του site, μια έκφραση αγάπης που μας ξάφνιασε, μας συγκίνησε και μας γέμισε ευγνωμοσύνη. Αν και, όπως καλά γνωρίζετε, ο στόχος μας δεν ήταν ποτέ τα νούμερα.

Εδώ, η χαρά ξεχειλίζει. Το ζευγάρι δέχεται τα συγχαρητήρια και τις αγκαλιές των φίλων και της οικογένειας. Είναι μια στιγμή γιορτής, μια στιγμή που η αγάπη μοιράζεται και πολλαπλασιάζεται. Ο Ηλίας και η Γκρεσίλντα, με την αγάπη τους, μας θύμισαν ότι η ευτυχία είναι απλή, είναι αυθεντική, είναι ανθρώπινη. Και εσείς, με την αγάπη σας, μας θυμίσατε ότι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ είναι μια κοινότητα, μια οικογένεια, ένας χώρος όπου η αγάπη βρίσκει πάντα τρόπο να εκφραστεί. Σας ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας. Και στον Ηλία και την Γκρεσίλντα, ευχόμαστε μια ζωή γεμάτη αγάπη, ευτυχία και στιγμές σαν κι αυτές που μας χάρισαν.

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →