Αρχική » 2026 (Σελίδα 18)

Αρχείο έτους 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 9 6 8 0

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Για τις καθημερινές ανάγκες του έργου μας

2 Αυγούστου 2026 / Σχολιάστε

Ήταν μια επίσκεψη που θέλαμε να κάνουμε εδώ και αρκετές μέρες, καθώς οι ανάγκες του έργου μας απαιτούσαν άμεση ανανέωση στα υλικά γραφείου. Χρειαζόμασταν οπωσδήποτε ένα ποιοτικό μπλοκ γραφής Α4 για επιστολές, καθώς και κατάλληλους φακέλους για την ασφαλή τοποθέτηση των επιστολών μας. Έτσι, μια από τις προηγούμενες μέρες, το πρόγραμμα περιλάμβανε μια στάση στο κατάστημα MAX Stores, ακριβώς δίπλα στον σταθμό του Μετρό «Σεπόλια».

Η τοποθεσία του καταστήματος είναι εξαιρετικά προνομιακή και βολική. Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, η έξοδος του Μετρό σε βγάζει σχεδόν στην πόρτα του καταστήματος. Με το που ανεβαίνεις τις σκάλες του σταθμού, αντικρίζεις το επιβλητικό κτίριο στη γωνία, με την χαρακτηριστική κόκκινη επιγραφή MAX STORES να δεσπόζει στην πρόσοψη. Δίπλα στην κεντρική είσοδο υπάρχει μάλιστα και ΑΤΜ της Eurobank, γεγονός που προσθέτει μια επιπλέον ευκολία για όποιον χρειάζεται μετρητά πριν ή μετά τις αγορές του.

Μπαίνοντας στο κατάστημα, συνειδητοποιείς αμέσως γιατί αποτελεί σταθερή επιλογή για μικρούς και μεγάλους. Διαθέτει μια τεράστια ποικιλία προϊόντων που καλύπτει κάθε απαίτηση: από σχολικά και γραφική ύλη, μέχρι παιχνίδια, είδη κατασκευών και εποχιακά είδη. Στους εξωτερικούς τοίχους και τις βιτρίνες του καταστήματος ξεχωρίζουν οι πολύχρωμες αφίσες με δημοφιλείς παιδικούς χαρακτήρες, κάνουν το περιβάλλον ακόμα πιο ευχάριστο και φιλόξενο.

Περιηγηθήκαμε στους διαδρόμους με την άνεσή μας και βρήκαμε αμέσως αυτό ακριβώς που ψάχναμε. Επιλέξαμε το κατάλληλο μπλοκ Α4 και τους φακέλους που χρειαζόμασταν για τις επιστολές μας, εξασφαλίζοντας ότι η ροή της εργασίας μας συνεχίζεται απρόσκοπτα.

Η ταχύτητα πρόσβασης μέσω του Μετρό, η φιλική εξυπηρέτηση και η πληρότητα σε είδη γραφείου κατέστησαν την επίσκεψη μας απόλυτα επιτυχημένη. Ήταν μια μικρή αλλά σημαντική στάση, που έβαλε ένα ακόμα «λιθαράκι» στην εξέλιξη του έργου μας!

Η ταβέρνα «Νίκος» ταξιδεύει μέχρι τον Καναδά

2 Αυγούστου 2026 / Σχολιάστε

Η πρώτη μέρα σε ένα ελληνικό νησί έχει πάντα μια ξεχωριστή μαγεία. Η αύρα του Αιγαίου, η ανυπομονησία για τις πρώτες ανακαλύψεις και, φυσικά, η αναζήτηση εκείνου του πρώτου, αυθεντικού γεύματος που θα καλωσορίσει τον ταξιδιώτη στην τοπική γαστρονομία. Για την Άννυ και την Έλενα, δύο κορίτσια που έφτασαν στη Νάξο από τον μακρινό Καναδά, ύστερα από λίγες μέρες παραμονής στην Αθήνα, αυτή η πρώτη γευστική στάση αποδείχθηκε μια απόλυτα επιτυχημένη επιλογή. Στη Χώρα της Νάξου, το ενδιαφέρον τους τράβηξε η ιστορική ταβέρνα «Νίκος». Με μια σπουδαία διαδρομή 60 χρόνων στην πλάτη της, η συγκεκριμένη ταβέρνα αποτελεί ένα διαχρονικό σημείο αναφοράς για την ντόπια εστίαση.

Μπαίνοντας στον χώρο, αντιλαμβάνεται κανείς αμέσως την ιδιαίτερη ατμόσφαιρά του. Πρόκειται για μια κλασική, παραδοσιακή ελληνική ταβέρνα που σέβεται απόλυτα τις ρίζες της, διατηρώντας παράλληλα μια φρέσκια ματιά. Όπως αποτυπώνεται ανάγλυφα και στις φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο, η αισθητική συνδυάζει τη νησιώτικη απλότητα με διακριτικές νότες εκσυγχρονισμού, δημιουργώντας ένα περιβάλλον οικείο, προσεγμένο και έτοιμο να σε χαλαρώσει. Όταν ήρθε η ώρα του φαγητού, τα κορίτσια εμπιστεύθηκαν το ένστικτό τους και δεν διαψεύσθηκαν.

Στο τραπέζι έφτασε το περίφημο παραδοσιακό παστίτσιο — ένα πιάτο-σύμβολο της ελληνικής κουζίνας. Με πλούσια, αφράτη μπεσαμέλ, καλομαγειρεμένο κιμά και την αγνότητα των τοπικών υλικών, το γεύμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Ο ενθουσιασμός τους ήταν έκδηλος από την πρώτη κιόλας μπουκιά, επιβεβαιώνοντας πως η καλή κουζίνα δεν χρειάζεται περίπλοκες συνταγές, αλλά μεράκι και σωστή πρώτη ύλη. Πέρα όμως από το εξαιρετικό φαγητό, αυτό που σφράγισε την εμπειρία τους ήταν η ανθρώπινη ζεστασιά. Η ποιότητα του σέρβις, το ειλικρινές χαμόγελο και η περιποίηση των ανθρώπων της ταβέρνας, έκαναν την Άννη και την Έλενα να νιώσουν σαν στο σπίτι τους.

Η αυθεντική φιλοξενία δεν είναι απλώς επαγγελματισμός· είναι συναίσθημα. Και οι άνθρωποι του «Νίκου» ξέρουν να το προσφέρουν απλόχερα. Τέτοιες εμπειρίες αποτελούν τη καλύτερη διαφήμιση για τον ελληνικό τουρισμό. Η Άννυ και η Έλενα, επιστρέφοντας στον Καναδά, δεν θα κουβαλούν στις αποσκευές τους μόνο τις εικόνες του νησιού, αλλά και τη νοστιμιά και τη ζεστασιά μιας Ελλάδας που ξέρει να αγκαλιάζει τους επισκέπτες της.

Ξυλόκαστρο, η άλλη πλευρά, πέρα από τη θάλασσα

1 Αυγούστου 2026 / Σχολιάστε

Σήμερα Σάββατο αλλάζουμε παραστάσεις και ταξιδεύουμε ξανά στην Πελοπόννησο. Αν και για το Ξυλόκαστρο σας έχουμε μιλήσει και στο παρελθόν —εστιάζοντας τότε στην πανέμορφη παραλία του, την καταγάλανη θάλασσα και τον φημισμένο Πευκιά— αυτή τη φορά η ματιά μας είναι διαφορετική. Το βλέπουμε μέσα από τα μάτια δύο αγαπημένων φίλων, του Δημήτρη και της Εύης, που περνούν εκεί τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Για τον Δημήτρη, βέβαια, το Ξυλόκαστρο κουβαλάει μια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία, καθώς από τη μεριά του πατέρα του έχει βαθιές ρίζες στον τόπο.

Πέρα όμως από τους προσωπικούς δεσμούς, το Ξυλόκαστρο παραμένει ένας εξαιρετικά ελκυστικός και κοντινός προορισμός από την Αθήνα. Το μεγάλο του πλεονέκτημα; Φτάνεις εύκολα και γρήγορα μόνο με το αυτοκίνητο, χωρίς την ταλαιπωρία ή το κόστος του καραβιού, γεγονός που το καθιστά ιδανικό τόσο για πολυήμερες διακοπές όσο και για αυθόρμητες ανοιξιάτικες ή καλοκαιρινές εξορμήσεις. Σήμερα, λοιπόν, αφήνουμε για λίγο πίσω μας την παραλιακή ζώνη και τα παραθαλάσσια καφέ και προχωράμε λίγο πιο εσωτερικά, στις γειτονιές και στις πλαγιές της κωμόπολης.

Όπως μαρτυρούν και οι φωτογραφίες που μας έστειλαν τα παιδιά, η εικόνα της ενδοχώρας του Ξυλόκαστρου αποπνέει μια σπάνια ηρεμία. Εδώ, το γαλάζιο του κορινθιακού ουρανού συναντά το απέραντο πράσινο των ελαιώνων, των εσπεριδοειδών και των ψηλών κυπαρισσιών. Όμορφες μονοκατοικίες με κεραμοσκεπές, περιποιημένους κήπους και καταπράσινα γρασίδια συνυπάρχουν αρμονικά με το φυσικό τοπίο, ενώ στο βάθος δεσπόζουν οι επιβλητικοί ορεινοί όγκοι της Κορινθίας.

Οι ήσυχοι δρόμοι της ενδοχώρας, το άρωμα από τις πορτοκαλιές και τις ελιές, καθώς και η απρόσκοπτη θέα προς τους καταπράσινους λόφους προσφέρουν μια αίσθηση χαλάρωσης που συχνά ξεχνάμε ότι υπάρχει τόσο κοντά στην πρωτεύουσα. Είναι η αυθεντική, καθημερινή πλευρά του Ξυλόκαστρου· εκεί όπου ο χρόνος κυλά πιο αργά, μακριά από τη βοή των παραλιών, αποδεικνύοντας ότι ο τόπος αυτός διαθέτει ομορφιές για κάθε γούστο και κάθε εποχή του χρόνου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Δημήτρη και την Εύη που μας ταξίδεψαν στις δικές τους αγαπημένες γωνιές!

Πρώτες εικόνες από ένα κυκλαδίτικο τριήμερο…

31 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Ένα τριήμερο μακριά από τη ρουτίνα της πόλης είναι πάντα η καλύτερη αφορμή για ανανέωση και οι αγαπημένες φίλες, Άννυ και Έλενα, το γνωρίζουν καλά. Ο προορισμός που επέλεξαν για τη σύντομη αυτή καλοκαιρινή τους απόδραση δεν ήταν άλλος από την αρχοντική Νάξο, το μεγαλύτερο και πιο ατμοσφαιρικό νησί των Κυκλάδων.

Παρά το γεγονός ότι ο καιρός δεν τους έκανε απόλυτα το χατίρι —καθώς τα σύννεφα και τα κυκλαδίτικα μελτέμια έκαναν αισθητή την παρουσία τους— η διάθεση των δύο κοριτσιών παρέμεινε στα ύψη. Όπως προδίδουν και οι πρώτες φωτογραφίες που έφτασαν στα χέρια μας, η Άννυ φαίνεται να απολαμβάνει στο έπακρο κάθε στιγμιότυπο του ταξιδιού. Με το χαμόγελο να μην λείπει στιγμή από το πρόσωπό της, αποδεικνύει πως όταν η παρέα είναι η σωστή, οι καιρικές συνθήκες περνούν σε δεύτερη μοίρα.

Στα πρώτα αυτά κλικ από το νησί, βλέπουμε τις δύο φίλες να εξερευνούν τα γραφικά σοκάκια της Χώρας, να ποζάρουν με φόντο το αιγαιοπελαγίτικο γαλάζιο και να απολαμβάνουν τη μοναδική φιλοξενία του νησιού. Η Νάξος αυτή την εποχή βρίσκεται στα καλύτερά της: λιγότερο πιεστική, γεμάτη αυθεντικά χρώματα, αρώματα και γωνιές που σε καλούν να χαλαρώσεις. Από τις βόλτες κοντά στην επιβλητική Πορτάρα μέχρι τις στάσεις για καφέ και τοπικές γεύσεις στα παραδοσιακά καφενεία, το καλοκαιρινό αυτό διάλειμμα αποδείχθηκε το τέλειο «reboot».

Σήμερα σας παρουσιάζουμε τις πρώτες εικόνες από την άφιξη και τις πρώτες βόλτες τους στο νησί. Το ταξίδι όμως δεν τελειώνει εδώ, καθώς το φωτογραφικό υλικό είναι πλούσιο. Συντονιστείτε, γιατί από αύριο έρχονται ακόμα περισσότερες φωτογραφίες και στιγμιότυπα από τις επόμενες εξορμήσεις της Άννυς και της Έλενας στις ομορφιές της Νάξου!

Η παρέα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ ξεπέρασε τις 59.000!

31 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Όταν ξεκινήσαμε αυτό το ταξίδι, ο στόχος μας ήταν απλός: να δημιουργήσουμε έναν χώρο ενημέρωσης, έκφρασης και επικοινωνίας που θα εκφράζει την αυθεντικότητα και τον παλμό του τόπου μας. Σήμερα, βλέποντας την ανταπόκρισή σας, νιώθουμε πως αυτή η προσπάθεια έχει βρει τον πιο θερμό αποδέκτη: εσάς.

Μέσα σε μόλις λίγες ημέρες, είδαμε με μεγάλη έκπληξη και συγκίνηση ακόμα 1.000 μοναδικούς αναγνώστες να προστίθενται στην ψηφιακή μας συντροφιά. Αυτή η νέα «ένεση» εμπιστοσύνης μας έφερε σε ένα σπουδαίο ορόσημο: τις 58.000 επισκέψεις! Για τα δεδομένα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, αυτό δεν είναι απλά ένας αριθμός σε μια οθόνη. Είναι η απόδειξη ότι η προσπάθειά μας αποκτά όλο και μεγαλύτερη δυναμική, ξεπερνώντας κάθε αρχική προσδοκία.

Κάθε ξεχωριστή I.P., κάθε κλικ και κάθε λεπτό που αφιερώνετε στη σελίδα μας είναι για εμάς μια έμπρακτη ψήφος εμπιστοσύνης. Εσείς είστε η κινητήριος δύναμη που μας πιέζει να γινόμαστε καθημερινά καλύτεροι, πιο άμεσοι και πιο ουσιαστικοί σε αυτά που μοιραζόμαστε μαζί σας.

Ένα τεράστιο ευχαριστώ από καρδιάς σε κάθε έναν και κάθε μία από εσάς. Σας ευχαριστούμε που κάνετε τον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ δική σας συνήθεια, που μοιράζεστε τα άρθρα μας και που μεγαλώνετε αυτή την παρέα με τόσο γρήγορους ρυθμούς. Και πρέπει να το πούμε αυτό, μας εκπλήξατε πραγματικά! Μέσα σε λίγες μέρες φτάσαμε και περάσαμε και τις 59.000. Ολοταχώς για τις 60.000!

Συνεχίζουμε δυναμικά, με την ίδια αγάπη και μεράκι, για τα επόμενα μεγάλα ορόσημα που έρχονται. Η ιστορία αυτή γράφεται μαζί σας!

Μεσημεριανή ανάσα στη σκιά της Ακρόπολης

31 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Στιγμές μέσα στην καθημερινότητα της πόλης που, παρ’ όλη τη ζέστη και τους γρήγορους ρυθμούς, καταφέρνουν να ξεκλειδώσουν μια αίσθηση ηρεμίας. Μια τέτοια στιγμή ήταν και το μεσημέρι της Πέμπτης στη Διονυσίου Αρεοπαγίτη. Βρεθήκαμε εκεί, ακριβώς κάτω από τη στιβαρή σκιά της Ακρόπολης, τις ώρες ανάμεσα στις 2 και τις 4 το μεσημέρι. Παρά το γεγονός ότι η Αθήνα βρίσκεται στην καρδιά της τουριστικής περιόδου, η συγκεκριμένη ώρα είχε μια γλυκιά, απρόσμενη ησυχία.  Ο κόσμος αραιός, οι τουρίστες μετρημένοι στα δάχτυλα, κι έτσι ο εμβληματικός πεζόδρομος ήταν ιδιαίτερα βατός και άνετος για περπάτημα.

Φυσικά, η πόλη δεν σταματά ποτέ να αλλάζει. Στο σημείο όπου η Διονυσίου Αρεοπαγίτη συναντά την οδό Μακρυγιάννη, τα δημόσια έργα βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Τα συνεργεία δούλευαν ασταμάτητα ακόμα και μέσα στη ντάλα του μεσημεριού, θυμίζοντάς μας τους ζωντανούς ρυθμούς μιας πρωτεύουσας που ανανεώνεται. Κι όμως, η ίδια η φύση φρόντισε να προσφέρει το δικό της καταφύγιο. Τα πυκνά, καταπράσινα φυλλώματα των πλατανιών σχημάτιζαν μια φυσική ομπρέλα προστασίας πάνω από τον πεζόδρομο.

Οι ηλιαχτίδες περνούσαν ανάμεσα από τα κλαδιά, δημιουργώντας ένα παιχνιδιάρικο μοτίβο από σκιές στο πλακόστρωτο, ενώ ένα ανάλαφρο, ευεργετικό αεράκι έκανε την ατμόσφαιρα όχι απλώς υποφερτή, αλλά πραγματικά απολαυστική. Στις βιτρίνες και στα τουριστικά μαγαζάκια κατά μήκος του δρόμου, οι παραδοσιακές τσάντες, τα τσαρούχια και τα σουβενίρ έδιναν τη δική τους ξεχωριστή, γωνιακή νότα στο τοπίο, ενώ πιο πέρα, τα τραπεζάκια των καφέ περίμεναν τους επόμενους ταξιδιώτες.

Οι δύο ώρες που ήμασταν εκεί, πέρασαν χωρίς να το καταλάβουμε. Κι αυτό γιατί ο σκοπός της συνάντησης ήταν σημαντικός, αλλά πάνω από όλα γιατί η παρέα ήταν εξαιρετική. Όμορφες κουβέντες, ανταλλαγή σκέψεων και μια αυθεντική επικοινωνία που σε γεμίζει ενέργεια. Τελικά, αυτά τα απλά, αυθόρμητα μεσημέρια —με καλή παρέα, ένα δροσερό αεράκι κάτω από τα πλατάνια κι έναν ιστορικό δρόμο στα πόδια σου— είναι από τα πιο ωραία πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή μας. Η ομορφιά της Αθήνας βρίσκεται πάντα εκεί, αρκεί να σταματήσεις για λίγο να τη ζήσεις

Φρούτα εποχής στη λαϊκή του Κολωνού

30 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Κάποιες πρωινές βόλτες στην Αθήνα ξυπνούν αναμνήσεις που νομίζεις πως είχες ξεχάσει. Η βόλτα στη λαϊκή αγορά του Κολωνού, ανάμεσα στους πάγκους με τα φρούτα εποχής, είναι μία από αυτές. Καθώς περπατάς ανάμεσα στους πάγκους, η μυρωδιά από το ώριμο πεπόνι και τη δροσερή σάρκα του καρπουζιού σε ταξιδεύει αμέσως. Θα ήθελα, δεν το κρύβω, να ήταν αλλιώς τα πράγματα. Να ανέβαινα το πρωί στο δικό μου μποστάνι, να έσκυβα και να διάλεγα μόνος μου τα καλύτερα γεννήματα της γης.

Να έκοβα τα καρπούζια με το τσαμπί τους, τα πεπόνια που μοσχοβολούν από απόσταση, τα σταφύλια με την άχνη πάνω στις ρώγες τους και τις βαθυκόκκινες, ζουμερές βανίλιες. Όπως κάναμε κάποτε στο χωριό, τότε που η γεύση ήταν αυθεντική και η επαφή με τη γη, καθημερινή τελετουργία. Στην Αθήνα, όμως, αυτή τη δυνατότητα δεν την έχεις. Εδώ, ο κήπος μας είναι ο πάγκος του παραγωγού. Και πάλι καλά, λέω μέσα μου, που τα βρίσκεις όλα αυτά στη λαϊκή αγορά της γειτονιάς, έστω κι αν οι τιμές πλέον έχουν γίνει λίγο… «αλμυρές» για τα δεδομένα της εποχής.

Σήμερα διάλεξα αυτούς τους θησαυρούς που μ’ αρέσει να έχουμε πάντα περίσσιους στο σπίτι: Τα σταφύλια, με τις γυαλιστερές, ξανθές και μαύρες ρώγες τους στοιβασμένες προσεκτικά στους πάγκους, έτοιμες να προσφέρουν τη γλυκιά τους τραγανότητα. Τις βανίλιες, βαθύχρωμες και βελούδινες, που υπόσχονται αυτή την τέλεια ισορροπία γλύκας και οξύτητας. Τα καρπούζια, κατακόκκινα και «μέλι», κομμένα στη μέση για να φαίνεται η τραγανή τους σάρκα που σε προκαλεί να τα δοκιμάσεις. Τα ευωδιαστά πεπόνια, που γεμίζουν το χώρο με το μελένιο τους άρωμα.

Αυτά είναι τα φρούτα που αγαπώ να τα τρώω παγωμένα. Να τα βγάζω από το ψυγείο τις θερμές ώρες του τις όμορφες ώρες του καλοκαιρινού απογεύματος, όταν η ζέστη της πόλης γίνεται ανυπόφορη κι αυτά να προσφέρουν αυτή τη μοναδική, δροσερή ανακούφιση. Μπορεί το τσιμέντο να μας περιβάλλει, αλλά όσο υπάρχουν αυτές οι γωνιές, όπως η λαϊκή αγορά του Κολωνού, η γεύση του ελληνικού καλοκαιριού και η ανάμνηση του χωριού θα μένουν πάντα ζωντανές στο τραπέζι μας.

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →