Αρχική » 2025 » Αύγουστος (Σελίδα 4)

Αρχείο μηνός Αύγουστος 2025

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 7 7 8 0 0

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Α και κάτι ακόμα. Επειδή δεχόμασταν μεγάλη επίθεση από αυτόματα μηχανήματα για δικούς τους διαφημιστικούς λόγους θα μπείτε στον μικρό κόπο να... αποδείξετε ότι είστε άνθρωποι. Τόσο απλή δοκιμασία που θα γελάσετε!

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Αύγουστος 2025
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 184 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.183, ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 450

Έτοιμο και το 450 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 449, ΕΔΩ το τ. 448, ΕΔΩ το τ. 447, ΕΔΩ το τ. 466, ΕΔΩ το τ. 445, ΕΔΩ το τ. 444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Μικρές ανατολές από το μπαλκόνι της Νισαίας

Η μαγεία της Ανατολής ή της Δύσης από ένα μπαλκόνι στα Σεπόλια… Καθώς ο ήλιος ξεπροβάλλει ή χάνεται πίσω από τους λόφους του λεκανοπεδίου της Αθήνας, πέρα από το όρος Αιγάλεω, βάφοντας τον ουρανό με χρυσές και πορτοκαλί αποχρώσεις, η θέα από το μπαλκόνι της οδού Νισαίας στα Σεπόλια μετατρέπεται σε έναν πίνακα ζωγραφικής. Να ‘ναι καλά η Άννυ που τις κατέγραψε στο φωτογραφικό φακό της.

Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν μια στιγμή ηρεμίας μέσα στην πολύβουη Αθήνα. Τα κτίρια, που απλώνονται μέχρι τον ορίζοντα, φωτίζονται από το απαλό φως του ήλιου, ενώ τα βουνά στο βάθος, προσφέρουν ένα φυσικό φόντο. Μικρές πινελιές της καθημερινότητας, όπως οι κεραίες και οι ηλιακοί θερμοσίφωνες, γίνονται μέρος του τοπίου, υπενθυμίζοντας ότι η ομορφιά βρίσκεται συχνά στα πιο απλά πράγματα.

Είναι στιγμές σαν και αυτή που μας υπενθυμίζουν πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε σε μια πόλη που μπορεί να μας προσφέρει τόσο μαγευτικές εικόνες, ακόμα και από το μπαλκόνι του σπιτιού μας. Ιδιαίτερα η Άννυ μπόρεσε να έρθει από το Mission και να τις πάρει από το μπαλκόνι του σπιτιού τους. Και κάπως έτσι καλωσορίζει κοντά της τον Κώστα, που φτάνει σήμερα το απόγευμα στην Αθήνα, από το Βανκούβερ του Καναδά. Φυσικά θα είμαστε έγκαιρα στο αεροδρόμιο, «Ελ. Βενιζέλος», να τον υποδεχτούμε…

Ένα σινεμά, το ΑΣΤΥ, σε “καλοκαιρινή ανάπαυλα”

Το σινεμά ΑΣΤΥ στην πλατεία Κοραή, στην Αθήνα ετοιμάζεται να ανοίξει ξανά τον Σεπτέμβριο, όπως υποδηλώνει η πινακίδα “Ραντεβού τον Σεπτέμβρη”. Αυτό είναι σύνηθες φαινόμενο για τα χειμερινά σινεμά στην Ελλάδα. Μια μεγάλη αφίσα αναγράφει: “Καλό Καλοκαίρι” και “Ραντεβού τον Σεπτέμβρη” (“Good Summer” and “See you in September”). Αυτό υποδηλώνει ότι το σινεμά κλείνει κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και ανοίγει ξανά το φθινόπωρο, κάτι που είναι συνηθισμένο για πολλά χειμερινά σινεμά στην Ελλάδα, καθώς ο κόσμος προτιμά τα θερινά σινεμά ή άλλες καλοκαιρινές δραστηριότητες. Η αφίσα περιλαμβάνει μια εικόνα με ένα πλοίο, ενισχύοντας το θέμα των καλοκαιρινών διακοπών.

Ένας γάτος σε ένα πλάτανο, στην πλατεία Αττικής

Η μεσημεριάτικη ησυχία στην πλατεία Αττικής, διαταράχθηκε απότομα. Ένας πανέμορφος, ανοιχτόχρωμος γάτος , είχε πάρει φόρα, διασχίζοντας με ιλιγγιώδη ταχύτητα το γρασίδι. Ο στόχος του ήταν ένα παχουλό περιστέρι, που τίναζε τα φτερά του με αλαζονική διάθεση στο κλαδί ενός πλάτανου. Με τη σιγουριά του έμπειρου κυνηγού, υπολόγισε τα πάντα: την ταχύτητα, την απόσταση, την αιφνιδιαστική επίθεση.

Το περιστέρι, όμως, αποδείχθηκε πιο πονηρό. Τη στιγμή που ο γάτος έκανε την τελική του εφόρμηση, το πτηνό εκτοξεύτηκε στον αέρα, αφήνοντας πίσω του έναν ήχο φτερών που δεν άγγιξε παρά μόνο τον αέρα. Απογοητευμένος ο γάτος,  έμεινε ακίνητος, κοιτάζοντας το περιστέρι να απομακρύνεται. Η ένταση της καταδίωξης τον είχε οδηγήσει ανεπαίσθητα πιο ψηλά, πάνω σε ένα κλαδί του δέντρου που στέκεται επιβλητικά δίπλα στο σιντριβάνι της πλατείας.

Καθώς ο ήλιος έκαιγε τα φύλλα των δέντρων, ο γάτος αποφάσισε να εκμεταλλευτεί την προνομιακή του θέση. Τα φουσκωμένα του μάγουλα, που είχαν παραμορφωθεί από την προσπάθεια, χαλάρωσαν σιγά-σιγά. Από εκεί ψηλά, είχε μια εντελώς διαφορετική οπτική της πλατείας. Έβλεπε παιδιά να παίζουν, ηλικιωμένους να κουβεντιάζουν στον ίσκιο των δέντρων και ζευγάρια να κάνουν βόλτες χεράκι-χεράκι.

“Έφυγε” η Δέσποινα Χανιωτάκη Δουκουμετζάκη

“Έφυγε” από τη ζωή η Δέσποινα Χανιωτάκη – Δουκουμετζάκη που υπήρξε Προϊσταμένη Μαιευτικής του Βενιζελείου Νοσοκομείου και σύζυγος του αγαπητού ιατρού στην κοινωνία του Ηρακλείου, Δημητρίου Δουκουμετζάκη , μετά από δύσκολη μάχη που έδινε για πάνω από 10 χρόνια με τη δύσκολη ασθένεια της. Η ταφή της έγινε στο χωριό Θραψανό, που γεννήθηκε και αγάπησε το Σάββατο 16 Αυγούστου  2025. Στο Θραψανό που αγαπούσε και έγραψε βιβλίο γι’ αυτό… Πριν έντεκα χρόνια είχαμε γράψει γι’ αυτή τη γυναίκα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ.

Την είδηση την πήραμε από την εφημερίδα, ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΕΛΕΒΙΖΙΟΥ.

Ένα ζεστό Αυγουστιάτικο απόγευμα στην Ακρόπολη

Ο ήλιος έδυε αργά στον αθηναϊκό ουρανό, βάφοντας τον λόφο της Ακρόπολης σε αποχρώσεις του χρυσού και του ροζ. Ο ζεστός αέρας της αυγουστιάτικης απογευματινής ώρας ήταν γεμάτος από το άρωμα του αρχαίου μαρμάρου και των πεύκων που περιέβαλλαν το μνημείο. Η Άννυ και η Κριστίν περπατούσαν σιωπηλά, με τα βήματά τους να αντηχούν ελαφρά στα παλιά λιθόστρωτα μονοπάτια. Η Κριστίν, με το βλέμμα της κολλημένο στον Παρθενώνα, δεν μπορούσε να κρύψει τον θαυμασμό της. «Είναι απίστευτο», ψιθύρισε. «Πόσο μικροί νιώθουμε μπροστά σε όλη αυτή τη μεγαλοσύνη».

Η Άννυ, έχοντας επισκεφτεί ξανά την Ακρόπολη, είχε συνηθίσει τη θέα, αλλά όχι τη μαγεία της. «Ναι», συμφώνησε. «Είναι ένα συναίσθημα που δεν περιγράφεται με λόγια. Είναι σαν η ιστορία να σε αγκαλιάζει». Πλησίασαν τον Παρθενώνα, στέκοντας κάτω από τις τεράστιες κολόνες του. Η Κριστίν άγγιξε απαλά το κρύο μάρμαρο, νιώθοντας την υφή του. «Σκέφτομαι τους ανθρώπους που το έχτισαν», είπε. «Τις ζωές τους, τα όνειρά τους. Ήταν σαν να ήξεραν ότι δημιουργούν κάτι αιώνιο».

Η Άννυ έδειξε προς τον ορίζοντα, όπου ο ήλιος βυθιζόταν στη θάλασσα. «Και σκέψου όλους αυτούς που το έχουν δει να στέκεται εδώ για πάνω από 2.500 χρόνια. Αρχαίοι Έλληνες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Οθωμανοί… όλοι είχαν την ευκαιρία να το θαυμάσουν». Καθώς ο ήλιος χανόταν πίσω από τον Σαρωνικό, οι σκιές μεγάλωναν και το μνημείο άρχισε να αποκτά μια μυστικιστική διάσταση. Η Αθήνα άρχισε να ανάβει τα φώτα της, δημιουργώντας ένα μαγικό σκηνικό γύρω από τον ιερό βράχο.

Κάνοντας τη διαδρομή γύρω από την Ακροναυπλία

Ήθελα να θυμηθώ μια μαγική διαδρομή, εκείνη που αγκαλιάζει τον βράχο της Ακροναυπλίας στο Ναύπλιο. Την είχα κάνει αρκετές φορτές στο παρελθόν και ήξερα πόσο ωραία ήταν. Η διαδρομή ξεκινά με μια αίσθηση μυστηρίου, καθώς ο πεζόδρομος είναι κλειστός από μια σιδερένια περίφραξη, πάνω στην οποία μια πινακίδα με την ένδειξη «Απαγορεύεται η διέλευση» μας προτρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

Αυτό το αρχικό εμπόδιο, ωστόσο, δεν είναι μόνιμο, καθώς με προσοχή ο δρόμος είναι προσβάσιμος και προσκαλεί σε μια εξερεύνηση. Δίπλα στον πεζόδρομο, ο βράχος της Ακροναυπλίας υψώνεται επιβλητικός, σκεπασμένος με φραγκοσυκιές και άλλα φυτά που προσθέτουν μια άγρια, μεσογειακή πινελιά. Συνεχίζοντας το περπάτημα, ο πεζόδρομος, στρωμένος με πέτρινες πλάκες, μας οδηγεί παράλληλα με τη θάλασσα.

Από τη μία πλευρά, ο βράχος με την πλούσια βλάστηση και τις φραγκοσυκιές, λειτουργεί σαν φυσικό τείχος, ενώ από την άλλη, το γαλήνιο υδάτινο στοιχείο της θάλασσας αντανακλά το γαλάζιο του ουρανού. Ο ήλιος που λούζει το τοπίο δημιουργεί έντονες σκιές, τονίζοντας το ανάγλυφο του βράχου και δίνοντας μια ζεστή, μεσογειακή αίσθηση. Η βόλτα συνεχίζεται, αποκαλύπτοντας την ιστορική πλευρά του χώρου.

Το τέλος της διαδρομής μας είναι τόσο εντυπωσιακό όσο και η αρχή. Ο πεζόδρομος συνεχίζει να αγκαλιάζει τον βράχο, ενώ ψηλά, η παλιά οχύρωση και τα ερείπια του κάστρου της Ακροναυπλίας δεσπόζουν, ατενίζοντας τη θάλασσα. Μέσα από το φως του απογεύματος, η οχύρωση μοιάζει να φυλάει το Ναύπλιο, δίνοντας μια αίσθηση διαχρονικής προστασίας.

Ακρόπολη και Λυκαβηττός μέσα από το Μουσείο

Κατά την επίσκεψη της Άννυς και της Κριστίν στο Μουσείο της Ακρόπολης, μπόρεσαν πέρα από τους αρχαιολογικού θησαυρούς που περιείχε να απολαύσουν μια μοναδική θέα τόσο προς τον Βράχο της Ακρόπολης όσο και προς τον λόφο του Λυκαβηττού. Από τους μεγάλους υαλοπίνακες του μουσείου, η θέα προς την Ακρόπολη είναι εντυπωσιακή. Ο Παρθενώνας, τα Προπύλαια και το Ερέχθειο υψώνονται επιβλητικά, σαν να αποτελούν συνέχεια του ίδιου του μουσείου. Μπορείς να παρατηρήσεις κάθε λεπτομέρεια των αρχαίων μνημείων, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεσαι σε έναν σύγχρονο χώρο, σχεδιασμένο για να αναδεικνύει την ιστορία τους.

Κοιτώντας προς την αντίθετη πλευρά, ο λόφος του Λυκαβηττού ξεχωρίζει στον ορίζοντα. Στην κορυφή του, το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου φαίνεται σαν ένα μικρό στολίδι, ενώ η πλούσια βλάστηση του λόφου δημιουργεί μια όμορφη αντίθεση με τον αστικό ιστό της πόλης. Αυτή η θέα προσφέρει μια ολοκληρωμένη εικόνα της Αθήνας, συνδυάζοντας την αρχαία κληρονομιά με τη φυσική ομορφιά και το σύγχρονο τοπίο. Γίνεται να μην αρέσει αυτή Αθήνα. Και είναι συμπτωματικό και τυχαίο που έρχονται από όλη τη γη για να τα δουν αυτά μια φορά στη ζωή τους;

Ένα απόγευμα στην πανέμορφη πόλη του Ναυπλίου

Συνεχίζουμε το οδοιπορικό της περασμένης Τρίτης… Κι αυτή τη φορά θα σας δείξουμε το Ναύπλιο, όπως το ζήσαμε. Βγήκαμε έναν απογευματινό περίπατο και ανακαλύψαμε τις ομορφιές της πόλης. Μια πόλη που, έτσι κι αλλιώς, την έχουμε στην καρδιά μας. Ξεκινήσαμε τη βόλτα μας από την προκυμαία με τους πανύψηλους φοίνικες και απολαύσαμε τον γαλήνιο κόλπο με τα αραγμένα ιστιοφόρα.

Συνεχίσαμε με έναν απογευματινό καφέ στο NAPOLI που βρίσκεται κατά μήκος του λιμανιού και πολύ κοντά στους γραφικούς πεζόδρομους, όπως αυτός εδώ. Πριν τελειώσουμε τη μέρα μας, επιχειρήσαμε να κάνουμε μια ανάβαση στα σκαλοπάτια της παλιάς πόλης, όπως αυτό που βλέπουμε στην εικόνα, και κάναμε σκέψεις να ανεβούμε στο Παλαμίδι ώς την κορυφή για να απολαύσουμε τη θέα προς τον κόλπο του Ναυπλίου.

Αλλά δεν το τολμήσαμε, καθώς νιώθαμε κουρασμένοι. Ξεκινήσαμε τη βόλτα μας από το τουριστικό περίπτερο της πόλης απ’ όπου πήραμε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για το πώς να εξερευνήσουμε την πόλη με τον πιο άνετο τρόπο. Απ’ την άλλη, αυτή η πόλη έχει πάντα τις προκλήσεις της για τα μαγαζιά, από όπου μπορούσες να ψωνίσεις τόσα πράγματα. Και επειδή έχουμε στη διάθεση μας πολύ υλικό, θα μείνουμε λίγο ακόμα…