Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα

Το έχουμε γράψει πολλές φορές ώς τώρα εδώ στο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Και οι τακτικοί αναγνώστες που μας ακολουθούν εδώ και μια 20ετία που δημιουργούμε στον αέρα του διαδικτύου. Θα σας δώσουμε σ’ αυτό το σημείωμα με τις υπέροχες φωτογραφίες τραβηγμένες από το μπαλκόνι του 7ου ορόφου της Νισαίας στα Σεπόλια και μερικά δειλινά για τα οποία έχουμε κατά καιρού γράψει. Δείτε ΕΔΩ. καλύτερα λίγο από τις πολυκατοικίες μια πόλης….

Να περιμένεις την καλή παρέα και να ζεις μια τέτοια ατμόσφαιρα, προφανώς είναι μεγάλο προνόμιο. Το έζησα, το είδα και το κατέγραψα. Όσο μπορεί να καταγραφεί μέσα από την κάμερα ενός κινητού τηλεφώνου. Αλλά και πάλι καλά! Όλα είναι όμορφα ένα γύρο. Στο βάθος το όρος Αιγάλεω. Και όπως είπαμε στην αρχή, δείτε άλλο ένα δειλινό που πήραμε από το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Γεγονός που καταγράψαμε επειδή πολύ μας άρεσε.

Είναι ωραίο να νιώθεις έτσι, σε καιρούς δύσκολους σαν αυτούς που ζούμε. Οι άνθρωποι είναι αγχωμένοι, ταλαιπωρημένοι, φορτωμένοι με πολλά προβλήματα που γίνονται όλο και περισσότερα μέρα με τη μέρα. Και μεις ζούμε μέσα στον ίδιο κόσμο. Αλλά δεν το βάζουμε κάτω. Έχουμε μια υπέροχη ελπίδα για το μέλλον και ξέρουμε ότι κάπου εκεί μια τέτοια ώρα, όπως βλέπετε κι ΕΔΩ ασφαλώς και θα έχει το χώρο της, ανάμεσα στις άλλες μορφιές.

Η Αθήνα από ψηλά, πολυκατοικίες που στεγάζουν δεκάδες, εκατοντάδες ψυχές, απομονωμένες που αγωνίζονται να συνυπάρξουν, καθώς όλα γίνονται καθημερινά και πιο δύσκολα. Φαντάζεστε τέτοιους ανθρώπους να συνεχίζουν να χαμογελούν και να πιστεύουν όταν τους λες ότι θα ‘ρθει μια μέρα που όλα γύρω μας θα είναι καλύτερα και θα απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή. Σκέψεις εποικοδομητικές σε δειλινά γεμάτα αγάπη, όπως ΕΔΩ.

Όλα τελειώνουν σήμερα. Για τις επαναληπτικές αυτοδιοικητικές εκλογές, λέω, που από το πρωί είναι ανοιχτές οι κάλπες, εκεί όπου ο υποψήφιος δεν τα κατάφερε να συγκεντρώσει το 43% που απαιτούνταν για την εκλογή από την πρώτη Κυριακή. Και ο Δήμος Αθηναίων που ζούμε, είναι σ’ αυτή την κατηγορία. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο χθες κατά τις 11 η εικόνα της πόλης, στην Πατησίων με φόντο την Ακρόπολη, ήταν αυτή.

Τα ίδια και έξω από το Πολυτεχνείο. Ένα πανό ξεχασμένο στα κάγκελα του περιβόλου από τη μεριά της Πατησίων, θυμίζει πως κάποιο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα είναι εκεί. Τίποτε άλλο. Παντού ηρεμία… Μια ανησυχητική ηρεμία που δεν μας έχει συνηθίσει η Αθήνα αυτόν τον καιρό. Και ελάχιστοι άνθρωποι κυκλοφορούν. Πιο πολλοί ξένοι, που πήγαιναν να δουν το Μουσείο, δυο βήματα πιο κει.

Ίδια η εικόνα και στην παράλληλη της Πατησίων, την 3ης Σεπτεμβρίου… Ελάχιστα αυτοκίνητα κυκλοφορούν. Σημαίνει άραγε κάτι αυτό; Δεν ξέρω. Δεν ήθελα πάντως να περάσει απαρατήρητο από τις σελίδες του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ που χρόνια τώρα έχουν την τάση να προσέχουν ότι συμβαίνει γύρω μας και να το καταγράφουν στις σελίδες τους. Ζώντας λοιπόν τον παλμό της πόλης.

Καρύδι ονομάζεται ο καρπός της καρυδιάς. Το εσωτερικό του καρυδιού, η καρυδόψιχα, αποτελείται από δύο μεγάλες κοτυληδόνες οι οποίες περιβάλλονται από ένα λεπτό σπερματικό περίβλημα. Η καρυδόψιχα τρώγεται σκέτη ως ξηρός καρπός, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, στη μαγειρική και τρώγεται με μέλι. Το χλωρό καρύδι γίνεται γλυκό του κουταλιού.

Τα καρύδια πωλούνται είτε με το περίβλημά τους είτε ως καρυδόψιχα – ολόκληρη ή σπασμένη – και τρώγονται σκέτα, ωμά ή ψημένα. Επίσης, αναμειγνύονται συχνά με δημητριακά για κατανάλωση στο πρωινό, συνοδεύουν το γιαούρτι (μόνα τους ή με μέλι) ή χρησιμοποιούνται στη μαγειρική και, κυρίως, τη ζαχαροπλαστική. Η καρυδόπιτα είναι ένα πολύ διαδεδομένο γλυκό της ελληνικής κουζίνας, ενώ καρύδια μπαίνουν σε κέικ και άλλα γλυκά κάθε είδους, όπως γλυκά ταψιού.

Τα καρύδια, όταν ωριμάσουν, τινάζονται από το δέντρο με ράβδισμα και μαζεύονται από το έδαφος πριν μαυρίσουν. Στη συνέχεια ξεφλουδίζονται και ξεραίνονται σε ειδικά ξηραντήρια. Το καρύδι έχει σχήμα σφαιρικό και το περικάρπιο του όταν είναι χλωρό είναι παχύ σαρκώδες και πράσινο ενώ όταν ωριμάζει αλλάζει χρώμα σε ανοιχτό μπεζ-καφέ και γίνεται σκληρό, ξυλώδες κέλυφος. Οι φωτογραφίες στο δημοσίευμα είναι της Frideriki Fotinou.

Ο Χολαργός είναι δημοτική ενότητα και έδρα του Δήμου Παπάγου-Χολαργού, στο Βόρειο Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής. Η έκτασή του ανέρχεται σε 3,95 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του σε 30.840 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρεθήκαμε πρόσφατα εκεί για δουλειά και είχαμε την ευκαιρία να τραβήξουμε κάποιες φωτογραφίες. Αυτές που βλέπετε…

Ο οικισμός αναπτύχθηκε από αγροτικό συνεταιρισμό στα όρια της παλαιάς Κοινότητος Χαλανδρίου από την οποία αποσπάστηκε το 1930. Το 2011 συγκρότησε μαζί με τη δημοτική ενότητα Παπάγου τον ενιαίο Δήμο Παπάγου-Χολαργού, προσελκύοντας τα τελευταία χρόνια αστικό και στρατιωτικό πληθυσμό των Αθηνών, λόγω των γειτονικών διοικητικών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων στα σύνορα με τον Κεντρικό Τομέα του λεκανοπεδίου.

Αποτελεί το νοτιότερο δήμο του συγκροτήματος και περιβάλλεται από τις δυτικές δασόφυτες πλαγιές του Υμηττού. Η ονομασία Χολαργός δόθηκε προς τιμήν του αρχαίου ομώνυμου Δήμου της Αρχαίας Αθήνας, από τον οποίο καταγόταν ο φημισμένος Αθηναίος πολιτικός Περικλής. Τα στοιχεία που πήραμε γι’ αυτό το δημοσίευμα είναι από το el.wikipedia.org

Ο Κολωνός είναι ένα λαϊκό προάστιο πολύ κοντά στο κέντρο της Αθήνας. Πέρασε κι αυτός τα δικά του στο πέρασμα των χρόνων. Εμείς ζούμε στη γενικότερη περιοχή κοντά 20 χρόνια, αλλά φροντίσαμε να μάθουμε για την ιστορία και να τον αγαπήσουμε ως περιοχή που μένουμε. Ήσυχη γειτονιά που τα τελευταία 50 – 80 χρόνια είχε χάσει την αίγλη του. Αλλά στις μέρες μας ανοικοδομείται…

Με πολυκατοικίες χτισμένες τη δεκαετία του 70 οι περισσότερες διαθέτουν μικρά μπαλκόνια, σχεδόν όσο το πεζοδρόμιο και χωρίς πιλοτές και παρκινγκ. Εκείνη την εποχή οι εργολάβοι σε κεντρικά σημεία όπως εδώ, κοντά στην πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα, εκμεταλλεύονταν τους χώρους των ισογείων για μαγαζιά. Πολλά από αυτά σήμερα είναι κλειστά, λόγω της οικονομικής κρίσης του 2011, αλλά και της πανδημίας του Govid-19.

Η οδός Άστρους είναι η μια πλευρά της μεγάλης πλατείας. Παράλληλη της είναι η Λένορμαν που οδηγεί στο κέντρο της Αθήνας, στρίβοντας δεξιά ή στο Περιστέρι, στρίβοντας αριστερά. Μονόδρομος, όπως διαπιστώνεται από την πινακίδα. Όπως άλλωστε μονόδρομοι για την καλύτερη κυκλοφορία είναι οι περισσότεροι δρόμοι της συνοικίας με αποτέλεσμα να είναι ομαλή η κίνηση, χωρίς μποτιλιαρίσματα.

Πραξιτέλους 27, Αθήνα. Κάντε μια στάση εδώ… Θα μπείτε για λίγο στην ουρά, αλλά αξίζει να πάρετε ένα φρεσκοφουρνιστό, αχνιστό κρουασάν, γεμιστό ή μη… To Overoll Croissanterie είναι εδώ για να δώσει λίγη νοστιμάδα σε άλλη μια μέρα. Και επειδή η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, μη σε παίρνει από κάτω, φάε ένα κρουασανάκι!

Layers, layers, layers παντού και η γειτονιά μοσχοβολάει από νωρίς! Όχι δεν πρόκειται για παραδοσιακό φούρνο, αλλά για μια μοντέρνα croissanterie που κρουασάν, όμοια σαν και αυτής δεν έχεις ξαναδοκιμάσει στην Αθήνα. Με γέμιση ή μη, αλμυρά ή γλυκά, θα μπεις σε δίλημμα, καλό θα ήταν να τα δοκιμάσεις όλα. Πολλά στοιχεία πήραμε από το MAX MAG ένα site που έκανε σχετικό αφιέρωμα δια χειρός Ελένης Σοϊλεμεζίδη, τον Αύγουστο του 2021

Αφράτα κρουασάν με nutella, με γεύση cheesacake, με αμυγδαλόκρεμα, κλασσικό σοκολάτας ή βουτύρου, με σταφίδες, είναι οι επιλογές σου για τα γλυκά κρουασάν από το Overoll. Σε περίπτωση που είσαι φαν του αλμυρού, θα βρεις και αντίστοιχες επιλογές όπως με ζαμπόν και γκούντα, λουκάνικο αλλά και σπανάκι. Ένας φανταστικός τρόπος να ξεκινήσεις την μέρα σου στην Αθήνα.

Έχουμε λόγους ισχυρούς, να μη συμμετέχουμε σε όλο αυτό που «στήνεται» από το πρωί, σήμερα, σε ολόκληρη την Ελλάδα. Κάλπες για άλλη μια φορά, για την εκλογή δημοτικών και περιφερειακών αρχόντων, αυτή τη φορά. Δικαίωμα μας να επιλέξουμε να μείνουμε μακριά, αφού έχουμε στηρίξει αλλού τις ελπίδες μας για ένα καλύτερο, παντοτινό μέλλον. Γι’ αυτό λοιπόν λέμε να σας ξεναγήσουμε στο Άλσος Κηφισιάς.

Δίπλα στον τερματικό σταθμό του ΗΣΑΠ στην Κηφισιά, υπάρχει αυτό το υπέροχο Άλσος. Δείτε το μαζί μας πώς είναι ένα απογευματάκι. Με τον ήλιο να κάνει τα παιχνίδια του, πίσω από τα δέντρα και τα φύλλα τους να δείχνουν πως το φθινόπωρο, έστω και σύντομο, είναι εδώ. Μου άρεσε που το έζησα όλο αυτό. Αν και, συγκεκριμένη δουλειά μας έφερε ως εδώ, είχα την ευκαιρία και το έκανα με χαρά, να περπατήσω και να απολαύσω τον περίπατο μου.

Έχουμε ωραίες εμπειρίες από την Κηφισιά. Από παλιά, αλλά και πρόσφατα. Εδώ έχουμε δει εκθέσεις λουλουδιών που γίνονται, εκεί κατά τον Μάιο, όπως και πέρσι πριν πάμε το ταξίδι που θέλαμε στο Πήλιο. Η Κηφισιά, τόπος εξοχής, όχι πολύ παλιά, αλλά πάντα με ωραίες αναμνήσεις. Εδώ χαλαρώνεις και μπορείς να κάνεις τη διαδρομή με τον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο.