Αρχική » 2026 » Αύγουστος (Σελίδα 9)

Αρχείο μηνός Αύγουστος 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 7 6 3 8

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Αύγουστος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Η ενημέρωση αγγίζει τις καρδιές αναγνωστών

Η διαδρομή του «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» υπήρξε από την πρώτη στιγμή μια συνειδητή επιλογή: η προβολή της είδησης με σοβαρότητα, μέτρο και σεβασμό στον αναγνώστη. Σε μια εποχή όπου ο πληροφοριακός θόρυβος, ο εντυπωσιασμός και η επιφανειακή κάλυψη κυριαρχούν, επιλέξαμε να διατηρήσουμε ένα χαμηλό, ουσιαστικό δημοσιογραφικό προφίλ.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η σημερινή στιγμή δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είμαστε στην ευχάριστη θέση να μοιραστούμε μαζί σας ότι σπάσαμε το «φράγμα» των 60.000 μοναδικών επισκεπτών (Unique IPs)!

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο αυτής της πορείας είναι ο ρυθμός με τον οποίο μεγαλώνει η παρέα μας. Μέσα σε μόλις μία εβδομάδα, περισσότεροι από 3.000 νέοι αναγνώστες πέρασαν την ψηφιακή μας πόρτα. Για τα δεδομένα της περιφερειακής και ανεξάρτητης δημοσιογραφίας, σε εποχές δύσκολες και απαιτητικές από κάθε άποψη, αυτή η ανταπόκριση ξεπερνά ακόμη και τις δικές μας προσδοκίες.

Η εμπιστοσύνη σας περιποιεί ιδιαίτερη τιμή για εμάς και μας γεμίζει με ευθύνη για τη συνέχεια.

Όπως θα διαπιστώσετε και στις φωτογραφίες που συνοδεύουν τα άρθρα μας, η εικόνα για εμάς δεν είναι ένα απλό διακοσμητικό στοιχείο. Είτε πρόκειται για τις ομορφιές του τόπου μας, είτε για τις στιγμές της καθημερινότητας, είτε για τα πρόσωπα που διαμορφώνουν την ιστορία μας, ο φωτογραφικός φακός του «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» αποτυπώνει την πραγματικότητα αυθεντικά. Οι εικόνες αυτές συμπληρώνουν τις λέξεις μας και αντικατοπτρίζουν ακριβώς το πνεύμα του site: καθαρό βλέμμα, χωρίς περιττά φίλτρα.

Το επίτευγμα των 60.000 επισκεπτών ανήκει πρωτίστως σε εσάς. Σε όλους εσάς που αναζητάτε την έγκυρη ενημέρωση, χωρίς κραυγές, που εκτιμάτε την ποιότητα και που επιλέγετε να στηρίξετε μια προσπάθεια που βασίζεται στη συνέπεια και το μεράκι.

Συνεχίζουμε με την ίδια αφοσίωση, κρατώντας τις αξίες μας σταθερές και την πόρτα μας ανοιχτή σε κάθε νέα φωνή.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την εμπιστοσύνη και την αγάπη σας!

Νύχτα στη Νάξο, κάποιες πολύ όμορφες στιγμές

Μπορεί η Άννυ με την Έλενα να επιστρέφουν σήμερα στην Αθήνα μέσω Ραφήνας, αφήνοντας πίσω τους τη θαλασσινή αύρα του Αιγαίου, αλλά εμείς στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ συνεχίζουμε να καταγράφουμε τις πιο όμορφες στιγμές από την παραμονή τους στο αρχοντικό κυκλαδίτικο νησί της Νάξου. Η νυχτερινή έξοδος στη Χώρα της Νάξου έχει τη δική της ξεχωριστή μαγεία. Το απόλυτο σύμβολο του νησιού, η επιβλητική Πορτάρα (η τεράστια μαρμάρινη πύλη του αρχαίου ναού του Απόλλωνα), δεσπόζει φωτισμένη μέσα στο σκοτάδι πάνω στο νησάκι Παλάτια.

Ο ατμοσφαιρικός της φωτισμός καθρέφτιζε το φως του πάνω στη σιωπηλή θάλασσα, κάνοντάς τη να φαίνεται ιδιαίτερα εντυπωσιακή και προσφέροντας ένα θέαμα που καθηλώνει κάθε ταξιδιώτη. Φυσικά, μια τέτοια βραδιά δεν θα μπορούσε να μην περιλαμβάνει αυθεντικές γαστρονομικές απολαύσεις. Η στάση στην παραδοσιακή ταβέρνα «Μάρω» ήταν απαραίτητη! Η Άννυ, χαμογελαστή και ευδιάθετη, με το ξεχωριστό της στυλ, καθισμένη στο τραπέζι ετοιμάζεται να δεχτεί την παραγγελία της, με τον κατάλογο μπροστά της να υπόσχεται τις περίφημες, γενναιόδωρες ναξιώτικες γεύσεις και τα ντόπια εδέσματα που έχουν κάνει το συγκεκριμένο στέκι τόσο αγαπητό.

Η συνέχεια της βραδιάς περιελάμβανε μια απολαυστική νυχτερινή βόλτα στα γραφικά στενά και την παραλία της Χώρας. Ο κόσμος πλημμύριζε τα καλντερίμια, απολαμβάνοντας τη βραδινή βόλτα ανάμεσα σε καλόγουστα μαγαζιά με τοπικά προϊόντα. Από το περίφημο παραδοσιακό κατάστημα του «Προμπονά» με το ξακουστό κίτρο Νάξου και τα ντόπια ηδύποτα, μέχρι τις σύγχρονες, γεμάτες ζωντάνια γωνιές όπως το «VAN STREET» με τον εντυπωσιακό διακοσμητικό φωτισμό, τα λουλούδια και το ρετρό βανάκι, η Νάξος απέδειξε για άλλη μια φορά πως ξέρει να παντρεύει την παράδοση με τη μοντέρνα νησιώτικη διασκέδαση.

Οι μικρές διακοπές στο κυκλαδίτικο νησί μπορεί να έφτασαν στο τέλος τους και το ταξίδι της επιστροφής να ξεκίνησε, όμως οι εικόνες, τα χαμόγελα και οι αναμνήσεις από τη φωτισμένη Νάξο θα συντροφεύουν την Άννυ και την Έλενα για πολύ καιρό ακόμα. Και εμείς στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, είμαστε πάντα εδώ για να μοιραζόμαστε μαζί τους αυτές τις μοναδικές στιγμές! Έτσι κι αλλιώς αύριο έχουμε άλλη βόλτα, στο πανέμορφο Ναύπλιο!

Για τις καθημερινές ανάγκες του έργου μας

Ήταν μια επίσκεψη που θέλαμε να κάνουμε εδώ και αρκετές μέρες, καθώς οι ανάγκες του έργου μας απαιτούσαν άμεση ανανέωση στα υλικά γραφείου. Χρειαζόμασταν οπωσδήποτε ένα ποιοτικό μπλοκ γραφής Α4 για επιστολές, καθώς και κατάλληλους φακέλους για την ασφαλή τοποθέτηση των επιστολών μας. Έτσι, μια από τις προηγούμενες μέρες, το πρόγραμμα περιλάμβανε μια στάση στο κατάστημα MAX Stores, ακριβώς δίπλα στον σταθμό του Μετρό «Σεπόλια».

Η τοποθεσία του καταστήματος είναι εξαιρετικά προνομιακή και βολική. Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, η έξοδος του Μετρό σε βγάζει σχεδόν στην πόρτα του καταστήματος. Με το που ανεβαίνεις τις σκάλες του σταθμού, αντικρίζεις το επιβλητικό κτίριο στη γωνία, με την χαρακτηριστική κόκκινη επιγραφή MAX STORES να δεσπόζει στην πρόσοψη. Δίπλα στην κεντρική είσοδο υπάρχει μάλιστα και ΑΤΜ της Eurobank, γεγονός που προσθέτει μια επιπλέον ευκολία για όποιον χρειάζεται μετρητά πριν ή μετά τις αγορές του.

Μπαίνοντας στο κατάστημα, συνειδητοποιείς αμέσως γιατί αποτελεί σταθερή επιλογή για μικρούς και μεγάλους. Διαθέτει μια τεράστια ποικιλία προϊόντων που καλύπτει κάθε απαίτηση: από σχολικά και γραφική ύλη, μέχρι παιχνίδια, είδη κατασκευών και εποχιακά είδη. Στους εξωτερικούς τοίχους και τις βιτρίνες του καταστήματος ξεχωρίζουν οι πολύχρωμες αφίσες με δημοφιλείς παιδικούς χαρακτήρες, κάνουν το περιβάλλον ακόμα πιο ευχάριστο και φιλόξενο.

Περιηγηθήκαμε στους διαδρόμους με την άνεσή μας και βρήκαμε αμέσως αυτό ακριβώς που ψάχναμε. Επιλέξαμε το κατάλληλο μπλοκ Α4 και τους φακέλους που χρειαζόμασταν για τις επιστολές μας, εξασφαλίζοντας ότι η ροή της εργασίας μας συνεχίζεται απρόσκοπτα.

Η ταχύτητα πρόσβασης μέσω του Μετρό, η φιλική εξυπηρέτηση και η πληρότητα σε είδη γραφείου κατέστησαν την επίσκεψη μας απόλυτα επιτυχημένη. Ήταν μια μικρή αλλά σημαντική στάση, που έβαλε ένα ακόμα «λιθαράκι» στην εξέλιξη του έργου μας!

Η ταβέρνα «Νίκος» ταξιδεύει μέχρι τον Καναδά

Η πρώτη μέρα σε ένα ελληνικό νησί έχει πάντα μια ξεχωριστή μαγεία. Η αύρα του Αιγαίου, η ανυπομονησία για τις πρώτες ανακαλύψεις και, φυσικά, η αναζήτηση εκείνου του πρώτου, αυθεντικού γεύματος που θα καλωσορίσει τον ταξιδιώτη στην τοπική γαστρονομία. Για την Άννυ και την Έλενα, δύο κορίτσια που έφτασαν στη Νάξο από τον μακρινό Καναδά, ύστερα από λίγες μέρες παραμονής στην Αθήνα, αυτή η πρώτη γευστική στάση αποδείχθηκε μια απόλυτα επιτυχημένη επιλογή. Στη Χώρα της Νάξου, το ενδιαφέρον τους τράβηξε η ιστορική ταβέρνα «Νίκος». Με μια σπουδαία διαδρομή 60 χρόνων στην πλάτη της, η συγκεκριμένη ταβέρνα αποτελεί ένα διαχρονικό σημείο αναφοράς για την ντόπια εστίαση.

Μπαίνοντας στον χώρο, αντιλαμβάνεται κανείς αμέσως την ιδιαίτερη ατμόσφαιρά του. Πρόκειται για μια κλασική, παραδοσιακή ελληνική ταβέρνα που σέβεται απόλυτα τις ρίζες της, διατηρώντας παράλληλα μια φρέσκια ματιά. Όπως αποτυπώνεται ανάγλυφα και στις φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο, η αισθητική συνδυάζει τη νησιώτικη απλότητα με διακριτικές νότες εκσυγχρονισμού, δημιουργώντας ένα περιβάλλον οικείο, προσεγμένο και έτοιμο να σε χαλαρώσει. Όταν ήρθε η ώρα του φαγητού, τα κορίτσια εμπιστεύθηκαν το ένστικτό τους και δεν διαψεύσθηκαν.

Στο τραπέζι έφτασε το περίφημο παραδοσιακό παστίτσιο — ένα πιάτο-σύμβολο της ελληνικής κουζίνας. Με πλούσια, αφράτη μπεσαμέλ, καλομαγειρεμένο κιμά και την αγνότητα των τοπικών υλικών, το γεύμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Ο ενθουσιασμός τους ήταν έκδηλος από την πρώτη κιόλας μπουκιά, επιβεβαιώνοντας πως η καλή κουζίνα δεν χρειάζεται περίπλοκες συνταγές, αλλά μεράκι και σωστή πρώτη ύλη. Πέρα όμως από το εξαιρετικό φαγητό, αυτό που σφράγισε την εμπειρία τους ήταν η ανθρώπινη ζεστασιά. Η ποιότητα του σέρβις, το ειλικρινές χαμόγελο και η περιποίηση των ανθρώπων της ταβέρνας, έκαναν την Άννη και την Έλενα να νιώσουν σαν στο σπίτι τους.

Η αυθεντική φιλοξενία δεν είναι απλώς επαγγελματισμός· είναι συναίσθημα. Και οι άνθρωποι του «Νίκου» ξέρουν να το προσφέρουν απλόχερα. Τέτοιες εμπειρίες αποτελούν τη καλύτερη διαφήμιση για τον ελληνικό τουρισμό. Η Άννυ και η Έλενα, επιστρέφοντας στον Καναδά, δεν θα κουβαλούν στις αποσκευές τους μόνο τις εικόνες του νησιού, αλλά και τη νοστιμιά και τη ζεστασιά μιας Ελλάδας που ξέρει να αγκαλιάζει τους επισκέπτες της.

Ξυλόκαστρο, η άλλη πλευρά, πέρα από τη θάλασσα

Σήμερα Σάββατο αλλάζουμε παραστάσεις και ταξιδεύουμε ξανά στην Πελοπόννησο. Αν και για το Ξυλόκαστρο σας έχουμε μιλήσει και στο παρελθόν —εστιάζοντας τότε στην πανέμορφη παραλία του, την καταγάλανη θάλασσα και τον φημισμένο Πευκιά— αυτή τη φορά η ματιά μας είναι διαφορετική. Το βλέπουμε μέσα από τα μάτια δύο αγαπημένων φίλων, του Δημήτρη και της Εύης, που περνούν εκεί τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Για τον Δημήτρη, βέβαια, το Ξυλόκαστρο κουβαλάει μια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία, καθώς από τη μεριά του πατέρα του έχει βαθιές ρίζες στον τόπο.

Πέρα όμως από τους προσωπικούς δεσμούς, το Ξυλόκαστρο παραμένει ένας εξαιρετικά ελκυστικός και κοντινός προορισμός από την Αθήνα. Το μεγάλο του πλεονέκτημα; Φτάνεις εύκολα και γρήγορα μόνο με το αυτοκίνητο, χωρίς την ταλαιπωρία ή το κόστος του καραβιού, γεγονός που το καθιστά ιδανικό τόσο για πολυήμερες διακοπές όσο και για αυθόρμητες ανοιξιάτικες ή καλοκαιρινές εξορμήσεις. Σήμερα, λοιπόν, αφήνουμε για λίγο πίσω μας την παραλιακή ζώνη και τα παραθαλάσσια καφέ και προχωράμε λίγο πιο εσωτερικά, στις γειτονιές και στις πλαγιές της κωμόπολης.

Όπως μαρτυρούν και οι φωτογραφίες που μας έστειλαν τα παιδιά, η εικόνα της ενδοχώρας του Ξυλόκαστρου αποπνέει μια σπάνια ηρεμία. Εδώ, το γαλάζιο του κορινθιακού ουρανού συναντά το απέραντο πράσινο των ελαιώνων, των εσπεριδοειδών και των ψηλών κυπαρισσιών. Όμορφες μονοκατοικίες με κεραμοσκεπές, περιποιημένους κήπους και καταπράσινα γρασίδια συνυπάρχουν αρμονικά με το φυσικό τοπίο, ενώ στο βάθος δεσπόζουν οι επιβλητικοί ορεινοί όγκοι της Κορινθίας.

Οι ήσυχοι δρόμοι της ενδοχώρας, το άρωμα από τις πορτοκαλιές και τις ελιές, καθώς και η απρόσκοπτη θέα προς τους καταπράσινους λόφους προσφέρουν μια αίσθηση χαλάρωσης που συχνά ξεχνάμε ότι υπάρχει τόσο κοντά στην πρωτεύουσα. Είναι η αυθεντική, καθημερινή πλευρά του Ξυλόκαστρου· εκεί όπου ο χρόνος κυλά πιο αργά, μακριά από τη βοή των παραλιών, αποδεικνύοντας ότι ο τόπος αυτός διαθέτει ομορφιές για κάθε γούστο και κάθε εποχή του χρόνου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Δημήτρη και την Εύη που μας ταξίδεψαν στις δικές τους αγαπημένες γωνιές!