Αρχική » 2026 » Ιούλιος (Σελίδα 5)

Αρχείο μηνός Ιούλιος 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 2 4 6 2

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιούλιος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Εκεί που οι δεινόσαυροι παίρνουν ξανά ζωή!

17 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Επιστρέφουμε για τρίτη φορά στις σελίδες του «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» και στον μαγικό κόσμο του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο. Αυτή τη φορά, αφήνουμε για λίγο τα επιβλητικά κτίρια και τις επιστημονικές αναλύσεις για να εστιάσουμε σε αυτό που πραγματικά κλέβει την παράσταση και «ξελογιάζει» τους πιτσιρικάδες – αλλά και όσους κρύβουν ακόμα ένα παιδί μέσα τους. Μιλάμε, φυσικά, για τους απόλυτους πρωταγωνιστές του μουσείου: τους δεινόσαυρους και τα προϊστορικά ζώα.

Τι είναι αυτό που κάνει μικρούς και μεγάλους να στέκονται με ανοιχτό το στόμα μπροστά στα εκθέματα; Η απάντηση κρύβεται στην απίστευτη τέχνη και τεχνολογία των αναπαραστάσεων. Όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες που συνοδεύουν το σημερινό μας άρθρο, δεν πρόκειται απλώς για στατικά απολιθώματα ή ψυχρά οστά. Οι άνθρωποι του μουσείου έχουν κάνει μια εκπληκτική δουλειά, ζωντανεύοντας αυτά τα χαμένα πλάσματα που κάποτε κυριαρχούσαν στον πλανήτη μας και ξαφνικά εξαφανίστηκαν, αφήνοντας πίσω τους μόνο μύθους και ερωτηματικά.

Η εμπειρία είναι σχεδόν απόκοσμη. Καθώς περπατάς στις ειδικά διαμορφωμένες αίθουσες, έρχεσαι πρόσωπο με πρόσωπο με τον επιβλητικό Tyrannosaurus Rex. Χάρη στην εξελιγμένη ρομποτική (animatronics), ο T-Rex κινείται, στρέφει το βλέμμα του προς το μέρος σου και βγάζει έναν υπόκωφο βρυχηθμό που δονεί την ατμόσφαιρα. Είναι τόσο «ζωντανός» που, για μια στιγμή, ξεχνάς ότι βρίσκεσαι σε μουσείο του 21ου αιώνα και νιώθεις το δέος της προϊστορικής εποχής.

Φυσικά, το Χόλιγουντ έβαλε το χεράκι του. Οι σύγχρονοι κινηματογραφιστές, με ταινίες-σταθμούς όπως το Jurassic Park, έχτισαν πάνω σε αυτά τα πλάσματα απίθανες ιστορίες μυθοπλασίας. Τους έδωσαν χαρακτήρα, τους μετέτρεψαν σε ήρωες και τους έβαλαν για τα καλά στις καρδιές μας. Όμως, εδώ, στο Μουσείο του Λονδίνου, η μυθοπλασία συναντά την πραγματικότητα. Οι τέλειες αναπαραστάσεις της επιστημονικής ομάδας ξεπερνούν κάθε κινηματογραφικό εφέ, γιατί τις αγγίζεις, τις βλέπεις να αναπνέουν δίπλα σου και αντιλαμβάνεσαι το πραγματικό τους μέγεθος.

Καρποί της εποχής, του Ηλία και της Κατερίνας

16 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Έχουμε γράψει πολλές φορές στο παρελθόν για τον κήπο του φίλου μας Ηλία, έξω από το σπίτι του, στην Αναστασιά Σερρών. Είναι ένας τόπος όπου η αγάπη για τη γη και η φροντίδα μετατρέπουν ένα απλό οικόπεδο σε έναν αληθινό παράδεισο καρπών. Ο Ηλίας και η σύζυγός του, η Κατερίνα, φροντίζουν να έχουν τα πάντα εκεί. Όπως χαριτολογώντας λέει ο ίδιος, μόνο μπανάνες δεν έχουν, καθώς αυτές δεν ευδοκιμούν ακόμα στη Βόρεια Ελλάδα. Αλλά αν η κλιματική αλλαγή συνεχιστεί, ποτέ δεν ξέρεις – μπορεί να δούμε και τέτοια εξωτικά φρούτα να φυτρώνουν σύντομα στην περιοχή!

Στο σημερινό δημοσίευμα, θα σας ταξιδέψουμε νοερά σε αυτόν τον ευλογημένο κήπο, δείχνοντάς σας πώς φαίνονται μερικοί από τους καρπούς των δέντρων αυτήν την εποχή. Οι φωτογραφίες που μας έστειλε ο Ηλίας μιλούν από μόνες τους και μας μεταφέρουν την ομορφιά και την αίσθηση της φύσης που αναζωογονείται. Ξεκινάμε με τις ελιές, όπως φαίνεται στην φωτογραφία. Τα ελαιόδεντρα είναι φορτωμένα με μικρές, πράσινες ελιές, που υπόσχονται μια πλούσια σοδειά το φθινόπωρο. Η εικόνα αυτή αποπνέει την αίσθηση της παράδοσης και της σύνδεσης με τη γη, καθώς η ελιά είναι ένα από τα πιο εμβληματικά δέντρα της ελληνικής υπαίθρου.

Συνεχίζουμε με τα σταφύλια, που στην φωτογραφία φαίνονται ακόμη άγουρα, αλλά γεμάτα υποσχέσεις. Οι τσαμπιά κρέμονται βαριά από τα κλήματα, και μπορούμε να φανταστούμε τη γεύση τους όταν ωριμάσουν και γίνουν γλυκά και ζουμερά. Είναι μια εικόνα που μας θυμίζει τη σημασία της υπομονής και της αναμονής για τους καρπούς της εργασίας μας. Στη συνέχεια, βλέπουμε τα ρόδια. Αυτά τα εντυπωσιακά φρούτα, με το έντονο κόκκινο χρώμα τους, φαίνονται σχεδόν έτοιμα για συγκομιδή.

Δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τα μήλα. Αυτά τα κλασικά φρούτα φαίνονται τραγανά και λαχταριστά, έτοιμα να γίνουν μέρος μιας νόστιμης μηλόπιτας ή απλώς να καταναλωθούν φρέσκα. Η εικόνα τους μας φέρνει στο μυαλό τις γεύσεις και τις μυρωδιές του φθινοπώρου. Τέλος, βλέπουμε τα αχλάδια.Αυτά τα φρούτα, με το χαρακτηριστικό σχήμα τους, φαίνονται ζουμερά και γλυκά, έτοιμα να προσφέρουν μια δροσερή απόλαυση τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

Ο κήπος του Ηλία στην Αναστασιά Σερρών είναι ένας τόπος όπου η φύση γιορτάζει και μας προσφέρει απλόχερα τους καρπούς της. Οι φωτογραφίες αυτές είναι μια μικρή γεύση από την ομορφιά και την αφθονία που μπορούμε να βρούμε εκεί. Ελπίζουμε να σας εμπνεύσουν να δημιουργήσετε τον δικό σας παράδεισο, ακόμα και σε ένα μικρό μπαλκόνι, και να απολαύσετε τις απλές χαρές που μας προσφέρει η γη.

Με το βλέμμα στη ΔΕΘ το νέο φύλλο του ΤΥΠΟΥ

15 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Με την ολοκλήρωση και την αποστολή στο πιεστήριο του 449ου φύλλου της εφημερίδας «Ο ΤΥΠΟΣ των Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών», κλείνει ένας ακόμη έντονος κύκλος ενημέρωσης, αγώνα και καταγραφής των διεκδικήσεων του κλάδου για το προηγούμενο τρίμηνο. Οι άνθρωποι της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συνταξιούχων Σιδηροδρομικών (ΠΟΣΣ) μπορούν πλέον να πάρουν μια μικρή ανάσα για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, γνωρίζοντας όμως καλά ότι η επιστροφή του Σεπτεμβρίου θα σημάνει την έναρξη μιας νέας, κρίσιμης περιόδου ενόψει και των πρωθυπουργικών εξαγγελιών στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Το κεντρικό ερώτημα του νέου φύλλου αποτυπώνει με σαφήνεια την αγωνία χιλιάδων απόμαχων της δουλειάς: «Θα αποκαταστήσει ο πρωθυπουργός την αξιοπρέπεια των συνταξιούχων;» Η ΠΟΣΣ, με υπευθυνότητα και τεκμηρίωση, θέτει προ των ευθυνών της την κυβέρνηση, καλώντας τα Σωματεία – μέλη της σε δυναμική συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνει η ΓΣΕΕ τις ημέρες της ΔΕΘ.

Οι διεκδικήσεις των συνταξιούχων δεν είναι υπερβολικές, αλλά δίκαιες και επιβεβλημένες από την πραγματικότητα της ακρίβειας που εξανεμίζει το εισόδημα. Μεταξύ των βασικών αιτημάτων ξεχωρίζουν η ανάγκη για πραγματικές και ουσιαστικές αυξήσεις στις συντάξεις (που να καλύπτουν τον πληθωρισμό), η πλήρης κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ), καθώς και η άμεση λήψη μέτρων κατά της ακρίβειας στα τρόφιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης.

Παράλληλα, το πρωτοσέλιδο φέρνει στο προσκήνιο το μείζον ζήτημα οριστικής ρύθμισης των συντάξεων χηρείας, στηρίζοντας τις διαχρονικές διεκδικήσεις της ΑΓΣΣΕ για τη μη εφαρμογή των περικοπών του «νόμου Κατρούγκαλου» και τη διασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης για τις πληγείσες οικογένειες.

Διαβάστε πατώντας ΕΔΩ, ολόκληρη την εφημερίδα όπως θα κυκλοφορήσει σε λίγο μέσω των ΕΛΤΑ σε όλους τους συνταξιούχους Σιδηροδρομικούς, μέλη των Σωματείων της δύναμης της ΠΟΣΣ…

Μεσημεριανή όαση γεμάτη μουσική και θάλασσα…

15 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Υπάρχουν κάποιες καλοκαιρινές στιγμές που δεν τις σχεδιάζεις, αλλά έρχονται από το πουθενά για να σου χαρίσουν τις πιο όμορφες, ζεστές αναμνήσεις. Μια τέτοια αυθόρμητη στιγμή ζήσαμε τις ημέρες που μέναμε κοντά στην αγαπημένη μας φίλη, τη Νίτσα, στην Άνω Αλμυρή Κορινθίας. Ήταν ένα μεσημέρι που επιστρέφαμε από τη δουλειά στην Κόρινθο. Η κούραση της ημέρας ήταν αισθητή, οπότε η απόφαση να κάνουμε μια στάση για φαγητό στα Λουτρά της Ωραίας Ελένης αποδείχθηκε η καλύτερη δυνατή επιλογή. Κατευθυνθήκαμε προς την παραδοσιακή ταβέρνα «Αλκυονίδες», η οποία βρίσκεται κυριολεκτικά εκεί που σκάει το κύμα.

Καθίσαμε κάτω από τη δροσερή σκιά της τέντας, με το βλέμμα μας να χάνεται στο απέραντο, πεντακάθαρο γαλάζιο της θάλασσας. Η παρέα ήταν ζεστή, οι συζητήσεις γύρω από το τραπέζι έδιναν και έπαιρναν, και το καλό φαγητό άρχισε να καταφθάνει. Εκεί που χαλαρώναμε και απολαμβάναμε τις γεύσεις, μια υπέροχη έκπληξη ήρθε να ομορφύνει ακόμα περισσότερο την ατμόσφαιρα. Ξαφνικά, εμφανίστηκε ανάμεσα στα τραπέζια ένας πλανόδιος μουσικός. Φορώντας το καπέλο και τα γυαλιά ηλίου του, αγκάλιασε το μπουζούκι του και άρχισε να γεμίζει τον αέρα με τις πενιές του, ερμηνεύοντας γνωστές και αγαπημένες λαϊκές επιτυχίες που όλοι έχουμε σιγοτραγουδήσει στο παρελθόν.

Αυτό που μας κέρδισε αμέσως, πέρα από τη μελωδική του παρουσία, ήταν ο απόλυτα διακριτικός και αξιοπρεπής τρόπος του. Στο μπράτσο του οργάνου του είχε κρεμάσει ένα μικρό μεταλλικό κουβαδάκι για το φιλοδώρημα. Χωρίς την παραμικρή πίεση, ενόχληση ή υποχρέωση, άφηνε τον κάθε θαμώνα να συνεισφέρει ό,τι επιθυμούσε στο «καπέλο» του. Η εικόνα αυτή —ο αυθεντικός ήχος του μπουζουκιού να μπερδεύεται με τον ήχο του κυματισμού, οι παρέες να χαμογελούν και το απέραντο μπλε στο φόντο— ήταν η απόλυτη επιτομή του ελληνικού καλοκαιριού. Φυσικά, ήταν αδύνατο να αντισταθεί κανείς σε κάτι τόσο όμορφο και συνεισφέραμε με μεγάλη μας χαρά.

Η μέρα μας ολοκληρώθηκε λίγο αργότερα με μια χαλαρωτική βόλτα στην παραλία. Καθώς το σούρουπο άρχισε σιγά-σιγά να απλώνεται, η ηρεμία της ακτής με τα λευκά βότσαλα και τα ήσυχα νερά μάς πρόσφερε τον τέλειο, γαλήνιο επίλογο. Αυτές οι απρόσμενες, γεμάτες απλότητα στιγμές δίπλα στη θάλασσα είναι που κάνουν τις καλοκαιρινές μας αποδράσεις πραγματικά αξέχαστες.

Βασιλικός, μαργαρίτες στην καρδιά του καύσωνα

14 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Το ελληνικό καλοκαίρι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με εικόνες, χρώματα και, πάνω απ’ όλα, μυρωδιές. Αν υπήρχε ένα άρωμα που θα μπορούσε να κλείσει μέσα του την ουσία της ελληνικής υπαίθρου και των παιδικών μας αναμνήσεων, αυτό θα ήταν αναμφίβολα το έντονο, δροσερό άρωμα του βασιλικού. Αυτή την εποχή, ο βασιλικός βρίσκεται στις δόξες του. Με τα ολοπράσινα, ολοζώντανα φύλλα του να ξεχειλίζουν από φρεσκάδα, αποτελεί το στολίδι κάθε γωνιάς. Στα χωριά, άλλωστε, δεν υπάρχει αυλή, πεζούλι ή σκαλοπάτι που να μην φιλοξενεί έναν φουντωτό βασιλικό σε μια παραδοσιακή γλάστρα. Είναι το καλωσόρισμα του σπιτιού, το φυτό που θα χαϊδέψεις περνώντας για να σου χαρίσει απλόχερα το άρωμά του.

Η πρόκληση της πόλης και ο καύσωνας

Η διατήρησή του στην πόλη, ωστόσο, αποδεικνύεται συχνά μια μικρή καθημερινή μάχη. Όπως βλέπουμε και στο θερμόμετρο που αγγίζει τους 27°C υπό σκιά —προμηνύοντας τις ακόμη πιο υψηλές θερμοκρασίες του απογεύματος— οι συνθήκες του καύσωνα είναι απαιτητικές. Ο βασιλικός αγαπάει τον ήλιο και χρειάζεται άφθονο νερό, όμως στα στενά αστικά μπαλκόνια η ισορροπία χάνεται εύκολα. Η έλλειψη επαρκούς φυσικού φωτός σε συνδυασμό με την αποπνικτική ζέστη των τσιμεντένιων κτιρίων μπορεί να δυσκολέψει την ανάπτυξή του. Χρειάζεται στρατηγική: συχνό πότισμα (κατά προτίμηση νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ) και προστασία από τον καυτερό μεσημεριανό ήλιο.

Η συντροφιά της μαργαρίτας

Δίπλα στον βασιλικό, η φύση στήνει το δικό της πάρτι με τις μαργαρίτες. Με τα καθαρά λευκά τους πέταλα και την έντονη κίτρινη καρδιά τους, οι μαργαρίτες γεμίζουν τον χώρο με φως και μια αίσθηση ανεμελιάς. Αν και δείχνουν πιο ευαίσθητες, λυγίζοντας ελαφρώς κάτω από το βάρος των ανθών τους, κρύβουν μέσα τους τη δύναμη της ελληνικής γης.

Αυτός ο συνδυασμός του καταπράσινου, αρωματικού βασιλικού και των φωτεινών μαργαριτών είναι η απόλυτη οπτική και οσφρητική αντίθεση του καλοκαιριού. Μας υπενθυμίζουν ότι, παρά τις δυσκολίες της ζέστης και τους περιορισμούς του διαμερίσματος, λίγη φροντίδα αρκεί για να φέρουμε την ομορφιά και την αύρα του χωριού κατευθείαν στο μπαλκόνι μας.

Η εμπειρία του London Eye με τα μάτια φίλων

14 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Το Λονδίνο είναι μια πόλη γεμάτη εμβληματικά αξιοθέατα, αλλά λίγες εμπειρίες μπορούν να συγκριθούν με τη θέα από το διάσημο London Eye. Για τους επισκέπτες αλλά και τους μόνιμους κατοίκους, η αναμονή στην ουρά αξίζει κάθε λεπτό, καθώς η ανταμοιβή είναι μια πανοραμική ματιά στη βρετανική πρωτεύουσα που κόβει την ανάσα. Σήμερα, ταξιδεύουμε νοερά μέχρι τη νότια όχθη του Τάμεση και μπαίνουμε στις εντυπωσιακές γυάλινες κάψουλες, μέσα από τις φωτογραφίες και τις εντυπώσεις που μοιράστηκαν μαζί μας οι φίλοι μας, ο Γιώργος και η Λαμπρινή, από την πρόσφατη επίσκεψή τους εκεί.

Η εμπειρία ξεκινά από την πλατφόρμα επιβίβασης, όπου η ροή του κόσμου είναι συνεχή και καλά οργανωμένη. Καθώς πλησιάζεις στις πύλες εισόδου, με το Big Ben να στέκει επιβλητικό στο βάθος του ορίζοντα, η ανυπομονησία μεγαλώνει. Οι τεράστιες, φουτουριστικές κάψουλες δεν σταματούν ποτέ εντελώς· κινούνται με μια σταθερή, αργή ταχύτητα που επιτρέπει στους επιβάτες να επιβιβαστούν με ασφάλεια και άνεση. Μόλις κλείσουν οι πόρτες και το κουβούκλιο αρχίσει να παίρνει ύψος, ο θόρυβος της πόλης χάνεται και δίνει τη θέση του σε ένα αίσθημα απόλυτης ηρεμίας.

Το εσωτερικό της κάψουλας είναι ευρύχωρο και πλήρως κλιματιζόμενο, προσφέροντας περιμετρική ορατότητα 360 μοιρών χάρη στην ολοκληρωτικά γυάλινη κατασκευή της. Οι επιβάτες κινούνται ελεύθερα στον χώρο, βγάζοντας φωτογραφίες και αναζητώντας στον ορίζοντα τα πιο γνωστά σημεία της πόλης. Από αυτό το ύψος, το Λονδίνο ξεδιπλώνεται σαν ένας ζωντανός χάρτης. Ο καφετής Τάμεσης κυλά νωχελικά από κάτω, γεμάτος πλοιάρια, ενώ οι γέφυρες που τον διασχίζουν —όπως η Hungerford Bridge με τις χαρακτηριστικές λευκές καλωδιωτές αντηρίδες της— μοιάζουν με μικροσκοπικές κατασκευές.

Κοιτάζοντας προς την άλλη κατεύθυνση, το βλέμμα μαγνητίζει η αιχμηρή σιλουέτα του The Shard που σκίζει τον καθαρό ουρανό, καθώς και οι σύγχρονοι ουρανοξύστες του City που υψώνονται στο βάθος. Η βόλτα διαρκεί περίπου 30 λεπτά, χρόνος υπεραρκετός για να απολαύσει κανείς τη γεωμετρία της πόλης, τις αντιθέσεις ανάμεσα στην ιστορική και τη σύγχρονη αρχιτεκτονική, αλλά και το απέραντο πράσινο που ξεπροβάλλει ανάμεσα στα κτίρια. Ευχαριστούμε τον Γιώργο και τη Λαμπρινή που μας πήραν μαζί τους σε αυτό το υπέροχο ταξίδι!

55.000 «ευχαριστώ» στους αναγνώστες μας

13 Ιουλίου 2026 / Σχολιάστε

Σας ευχαριστούμε θερμά για την εμπιστοσύνη σας. Το γεγονός ότι ξεπεράσαμε τις 55.000 μοναδικές επισκέψεις στον «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» αποτελεί για εμάς μια σιωπηλή αλλά ηχηρή επιβεβαίωση. Σε έναν ψηφιακό κόσμο γεμάτο από εντυπωσιακούς αλλά κούφιους τίτλους, επιλέξαμε συνειδητά τον δρόμο της ειλικρίνειας και του σεβασμού προς τον αναγνώστη. Δεν υποσχεθήκαμε ποτέ θαύματα, ούτε καταφύγαμε σε τεχνάσματα εντυπωσιασμού. Προσπαθούμε απλώς να είμαστε αληθινοί και η δική σας σταθερή παρουσία δείχνει ότι αυτή η αυθεντικότητα έχει ακόμα βαθιά αξία.

Κεντρικό ρόλο σε αυτή την πορεία παίζει η φωτογραφική ταυτότητα του site μας. Για εμάς, η φωτογραφία δεν είναι ένα απλό διακοσμητικό στοιχείο που συνοδεύει ένα κείμενο, αλλά ένας αυτόνομος, ζωντανός αφηγητής. Μέσα από τον φακό μας, επιδιώκουμε να αποτυπώσουμε την ουσία του τόπου μας, των ανθρώπων του και των παραδόσεών του, χωρίς φίλτρα και ωραιοποιήσεις. Κάθε εικόνα που δημοσιεύεται στον «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ» κουβαλάει μια δική της αλήθεια: τη σκληρή αλλά περήφανη καθημερινότητα, τη ζεστασιά ενός βλέμματος, την ιστορία που είναι χαραγμένη στα χέρια των ανθρώπων του μόχθου.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνουμε στη λεπτομέρεια που συχνά προσπερνάμε. Από την τέχνη της αγγειοπλαστικής, που αποτελεί την ψυχή και την κληρονομιά του Θραψανού, μέχρι τα τοπία της Κρήτης που αλλάζουν χρώματα ανάλογα με τις εποχές, οι φωτογραφίες μας λειτουργούν ως ένα ανοιχτό παράθυρο στην πραγματικότητα. Δεν αναζητούμε την τεχνητή τελειότητα, αλλά την αυθεντική στιγμή. Θέλουμε ο αναγνώστης, κοιτάζοντας μια εικόνα, να νιώθει τον παλμό του χωριού, τη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος, την ένταση της στιγμής.

Αυτό το οπτικό υλικό αποτελεί και ένα είδος σύγχρονου ψηφιακού αρχείου για την κοινότητά μας. Καταγράφουμε το σήμερα για να μείνει παρακαταθήκη στο αύριο, πάντα με απόλυτο σεβασμό στα πρόσωπα και τα τοπία που φωτογραφίζουμε. Η αποδοχή σας, που αποτυπώνεται στον αριθμό των επισκέψεων, μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε με την ίδια ακριβώς φιλοσοφία.

Σας υποσχόμαστε ότι ο «ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ» θα παραμείνει ένας χώρος καθαρός, ειλικρινής και φιλόξενος. Θα συνεχίσουμε να σας προσφέρουμε ειδήσεις, σκέψεις και εικόνες με το ίδιο μεράκι, αποδεικνύοντας ότι ο σεβασμός στον αναγνώστη είναι ο μόνος σίγουρος δρόμος για να χτίζουμε σχέσεις που αντέχουν στον χρόνο. Σας ευχαριστούμε που είστε συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι.

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →