Αρχική » 2026 (Σελίδα 5)

Αρχείο έτους 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 5 0 4 3 8

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 182 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 448 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ Κι ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Φάρμα Ekebergsletta: Μια εμπειρία στη φύση

Η Ekebergsletta δεν είναι απλώς ένα δάσος. Είναι ένας ζωντανός χώρος, προσεκτικά διαμορφωμένος για να προσφέρει χαρά, χαλάρωση και εκπαίδευση σε όλη την οικογένεια, σε μικρή απόσταση από τη βουή του Όσλο, στη Νορβηγία.

Ο Ιδανικός Χώρος για Πικ-νικ & Χαλάρωση. Φανταστείτε να απλώνετε την κουβέρτα σας σε ένα καταπράσινο λιβάδι, να απολαμβάνετε το πικ-νικ σας κάτω από τον ήλιο, ενώ ο αέρας μοσχοβολάει δάσος. Αυτό ακριβώς προσφέρουν. Τα εκτεταμένα μονοπάτια είναι ιδανικά για περίπατο, προσφέροντας στιγμές ηρεμίας στους ενήλικες και άφθονο χώρο για τρέξιμο και εξερεύνηση στα παιδιά.

Η Μικρή Φάρμα: Ένα Ζωντανό Σχολείο της Φύσης. Οι άνθρωποι πιστεύουν στη σημασία της επαφής των παιδιών με τα ζώα. Στη μικρή φάρμα, τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά, να παρατηρήσουν τη συμπεριφορά τους και να αλληλεπιδράσουν με:

  • Αρνάκια & Κατσικάκια: Πάντα παιχνιδιάρικα και έτοιμα για χάδια.
  • Πάπιες: Για να τις βλέπουν να κολυμπούν και να παίζουν.
  • Άλογα: Μεγαλόπρεπα και φιλικά.

Βόλτα με Πόνι: Μια Αξέχαστη Εμπειρία. Το αποκορύφωμα της επίσκεψης για πολλούς μικρούς φίλους! Η φάρμα διαθέτει πανέμορφα πόνι, έτοιμα να μεταφέρουν τα παιδιά σε μια μαγική βόλτα. Για την απόλυτη ασφάλεια, κάθε βόλτα συνοδεύεται από έναν έμπειρο οδηγό.

  • Κόστος: Η βόλτα με πόνι διατίθεται με ένα μικρό, συμβολικό αντίτιμο, το οποίο βοηθά στη φροντίδα των ζώων.

Ελάτε να δημιουργήσουμε μαζί αναμνήσεις που θα μείνουν χαραγμένες στην καρδιά μας!

Λεοντίτο Καρδίτσας, η ιστορία σμίγει με τη φύση

Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που αγαπούν τον τόπο τους. Εκείνοι οι «αφιερωμένοι» που ξοδεύουν τον χρόνο τους, τον κόπο τους, την προσωπική τους εργασία, ακόμα και τις οικονομίες τους, για να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη της ιδιαίτερης πατρίδας τους. Είναι ιδιαίτερα συγκινητικό να βλέπεις προσπάθειες όπως αυτή του ιστότοπου «Καταφύλλι», που σε συνεργασία με την τοπική εφημερίδα «ΑΡΓΙΘΕΑ», αποτελούν γέφυρα επικοινωνίας για όλους τους απανταχού συμπατριώτες.

Μέσα από τη δουλειά τους, αναδεικνύουν θησαυρούς που ίσως πολλοί να προσπερνούσαν. Σήμερα, λοιπόν, στρέφουμε το βλέμμα μας στο Λεοντίτο Καρδίτσας και σε έναν από τους «φύλακες» του χωριού: τον αιώνιο πλάτανό του. Δεν πρόκειται απλώς για ένα δέντρο. Ο πλάτανος του είναι ένα ζωντανό «αρχιτεκτονικό αριστούργημα» της φύσης. Στέκει εκεί επιβλητικός, μια παρουσία που καθηλώνει τον επισκέπτη και τον ντόπιο. Οι φωτογραφίες που κοσμούν το αρχείο του «Καταφυλλιού» αποτυπώνουν την πραγματική του μεγαλοπρέπεια.

Βλέπουμε τον πλάτανο όλες τις εποχές: Από το ολόλευκο πέπλο του χιονιού που τον κάνει να μοιάζει με ήρωα παραμυθιού, μέχρι το καταπράσινο φύλλωμά του το καλοκαίρι, ο πλάτανος αλλάζει «ενδυμασία», παραμένοντας όμως πάντα το κεντρικό σημείο αναφοράς του χωριού. Κοιτάζοντας τους κλώνους του, που απλώνονται σαν τεράστιοι βραχίονες κάποιου Τιτάνα, νιώθεις το δέος της δημιουργίας. Είναι ένα δέντρο που μοιάζει να θέλει να αγγίξει τα σύννεφα, προσφέροντας παράλληλα μια αγκαλιά σε όσους αναζητούν τη σκιά του.

Η ιστορία αυτού του δέντρου ξεπερνά τα όρια της βιολογίας. Είναι κομμάτι της εθνικής μας μνήμης. Όπως λένε και οι κάτοικοι με καμάρι: «Στον ίσκιο σου εδέχτηκες και τον Καραϊσκάκη!». Φανταστείτε τον αρχιστράτηγο του ’21, κάτω από τα φυλλώματα αυτού του γίγαντα, να σχεδιάζει τις μάχες για την ελευθερία, έχοντας τον πλάτανο για μάρτυρα και στήριγμα. Αν βρεθείτε ποτέ στο Λεοντίτο, μην προσπεράσετε. Σταθείτε για λίγο κάτω από τον πλάτανο. Ακούστε το θρόισμα των φύλλων του. Ίσως αν είστε τυχεροί, να σας ψιθυρίσει κι εσάς μια ιστορία από τα παλιά.

Η οικονομική «αιμορραγία» των συνόρων μας

Η Λίμνη Δοϊράνη αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της ελληνικής παραμεθόριας πραγματικότητας. Ένας τόπος σπάνιας φυσικής ομορφιάς που μοιράζεται ανάμεσα σε δύο κράτη, αλλά που η διαχείρισή του αναδεικνύει μια χαμένη μάχη για την ελληνική πλευρά.
Ενώ η ελληνική πλευρά παραμένει σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητη, λειτουργώντας περισσότερο ως ένα πέρασμα με λιγοστές υποδομές, η πόλη της Δοϊράνης στη Βόρεια Μακεδονία έχει μετατραπεί σε έναν ζωντανό τουριστικό πόλο. Με οργανωμένες πλαζ, σύγχρονα ξενοδοχεία και παραλίμνια εστιατόρια, οι γείτονες κατάφεραν να μετατρέψουν τη λίμνη σε «προορισμό», την ώρα που εμείς μένουμε θεατές.
Και δεν είναι μόνο η αναψυχή. Η καθημερινή κίνηση στα σύνορα τροφοδοτείται από μια σκληρή οικονομική πραγματικότητα. Οι κάτοικοι του Κιλκίς και των γύρω περιοχών οδηγούνται στην άλλη πλευρά για λόγους επιβίωσης:
Καύσιμα σε τιμές… άλλης εποχής: Με τη βενζίνη να μην ξεπερνά το 1,50€ το λίτρο, το γέμισμα του ρεζερβουάρ στα Σκόπια αποτελεί μονόδρομο για τον Έλληνα καταναλωτή που γονατίζει από την εγχώρια φορολογία.
Ιατρικός Τουρισμός: Οι επισκέψεις σε οδοντιάτρους και άλλες ιατρικές υπηρεσίες είναι καθημερινό φαινόμενο, με το κόστος να είναι συχνά υποδιπλάσιο ή και υποτριπλάσιο του ελληνικού.
Η «βιομηχανία» του Τζόγου: Τα καζίνο που έχουν στηθεί ακριβώς πάνω στη συνοριακή γραμμή λειτουργούν ως μαγνήτης, απορροφώντας ρευστότητα που λείπει από την ελληνική αγορά.
Η κατάσταση στη Δοϊράνη δεν είναι απλώς μια τοπική ιδιαιτερότητα, αλλά η αντανάκλαση της αδυναμίας του ελληνικού κράτους να στηρίξει την περιφέρεια. Η έλλειψη κινήτρων για επενδύσεις και η άκαμπτη φορολογική πολιτική δημιουργούν μια «μαύρη τρύπα», όπου τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων καταλήγουν να στηρίζουν την οικονομία της γειτονικής χώρας.
Το ερώτημα παραμένει: Πότε θα αποφασίσει η ελληνική πολιτεία να δει τη Δοϊράνη ως μια ευκαιρία ανάπτυξης και όχι ως ένα ξεχασμένο σύνορο; Η αξιοποίηση της ελληνικής πλευράς δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη για την επιβίωση της τοπικής κοινωνίας.

Μόνιμη η «εστία» πολιτισμού του Θραψανού

Σε κλίμα συγκίνησης και υπερηφάνειας πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της νέας στέγης του Πολιτιστικού Συλλόγου Θραψανού, ενός έργου πνοής που μετατρέπει ένα ιστορικό κτίριο σε σύγχρονο φάρο πολιτισμού. Το Θραψανό, ο τόπος που ταυτίστηκε ανά τους αιώνες με την τέχνη της αγγειοπλαστικής, απέκτησε πλέον το δικό του «σπίτι». Πρόκειται για την οικία της οικογένειας Εμμανουήλ και Ευαγγελίας Τσαγκαράκη και της κόρης τους Μαρίκας Φωκά Τσαγκαράκη, η οποία αναπαλαιώθηκε υποδειγματικά για να φιλοξενήσει τις δράσεις του Συλλόγου.

Όπως τόνισε στην ομιλία του ο Πρόεδρος του Συλλόγου, κ. Γιώργος Μαυραντωνάκης, η διαδρομή δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Ο καταστροφικός σεισμός και οι αντίξοες καιρικές συνθήκες έθεσαν σημαντικά εμπόδια. Ωστόσο, το όραμα παρέμεινε ζωντανό. «Ανοίγουμε τις πόρτες σε έναν χώρο που δεν είναι απλώς ένα κτίριο, αλλά η νέα εστία του πολιτισμού μας», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Μαυραντωνάκης, υπογραμμίζοντας πως η ένταξη στο πρόγραμμα Leader του ΕΣΠΑ, μέσω της Αναπτυξιακής Ηρακλείου, αποτέλεσε το «κλειδί» για τη χρηματοδότηση και την ολοκλήρωση των υποδομών.

Η νέα στέγη δεν είναι μόνο ένας χώρος μνήμης, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός εξοπλισμένος με σύγχρονα εργαλεία. Παράδοση: Φιλοξενούνται παραδοσιακές κρητικές στολές και λαϊκά όργανα, ένα μικρό «μουσείο της ψυχής» του τόπου. Γνώση και Πνεύμα: Η νέα Βιβλιοθήκη (με σημαντικές δωρεές όπως αυτή της Πόπης Θεοδωράκη εις μνήμην των γονέων της) αποτελεί καταφύγιο μελέτης. Ψηφιακή Εποχή: Η πλήρως εξοπλισμένη αίθουσα υπολογιστών παρέχει στη νεολαία τα εργαλεία του σήμερα.

Κοινωνικοποίηση: Η αίθουσα επιτραπέζιων παιχνιδιών στοχεύει στην ενίσχυση των ανθρώπινων δεσμών μακριά από την απομόνωση των οθονών. Ο κ. Μαυραντωνάκης έκλεισε την ομιλία του ευχαριστώντας την Αναπτυξιακή Ηρακλείου, τον Δήμο Μινώα Πεδιάδας, την τοπική κοινότητα και ιδιαίτερα τα μέλη και τους εθελοντές του Συλλόγου, σημειώνοντας πως η εθελοντική προσφορά είναι η «μαγιά» που κρατά τον πολιτισμό ζωντανό. Το Θραψανό πλέον έχει το δικό του κέντρο συνάντησης. Έναν χώρο που γεφυρώνει το χθες με το αύριο, καλώντας όλους τους συγχωριανούς να τον αγκαλιάσουν και να τον γεμίσουν με ζωή και δημιουργία.

Ο κακός καιρός εμπόδισε τον Ποδηλατικό Γύρο…

Η καθιερωμένη ποδηλατική διαδρομή των 15 χιλιομέτρων μετατίθεται για μια άλλη Κυριακή του Μαΐου εξαιτίας των βροχοπτώσεων ο προγραμματισμένος 14ος Ποδηλατικός Γύρος Πεδιάδας, που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί την Κυριακή 3 Μαΐου 2026, αναβλήθηκε.
Όπως έγινε γνωστό, η εκδήλωση μεταφέρεται για την Κυριακή 17 Μαΐου 2026, με την ίδια ώρα εκκίνησης στις 11:00 το πρωί.
Οι διοργανωτές προχώρησαν στην απόφαση αυτή, προκειμένου να αποφευχθεί η ταλαιπωρία των παιδιών και των πολιτών.
Ο ποδηλατικός γύρος, που έχει πλέον καθιερωθεί ως θεσμός για την περιοχή, αποτελεί μια ξεχωριστή πολιτιστική και αθλητική δράση που συνδυάζει την άσκηση με την επαφή με τη φύση και την τοπική παράδοση. Με αφετηρία τους Αποστόλους, οι ποδηλάτες διασχίζουν τα χωριά Σαμπά, Ζωφόρους, Βόνη και Θραψανό, για να καταλήξουν στην περιοχή Λειβάδες, μέσα από μια όμορφη και ασφαλτοστρωμένη διαδρομή περίπου 15 χιλιομέτρων.
Η διοργάνωση, που πραγματοποιείται με τη στήριξη της Περιφέρειας και του Δήμου Μινώα Πεδιάδας, αναδεικνύει τη σημασία του ποδηλάτου ως εναλλακτικού μέσου μετακίνησης, αλλά και ως μέσο ήπιας άσκησης με σημαντικά οφέλη για την υγεία.
Παράλληλα, αναβιώνει εικόνες από τις δεκαετίες 1950–1960, όταν το ποδήλατο αποτελούσε βασικό μέσο μεταφοράς για μαθητές, τεχνίτες και επαγγελματίες, προσφέροντας μια εμπειρία που συνδέει το παρελθόν με το παρόν.
Η εκδήλωση αγκαλιάζεται κάθε χρόνο από μικρούς και μεγάλους, με μεγάλη συμμετοχή ποδηλατών και θεατών, ενώ στηρίζεται ενεργά από τους πολιτιστικούς συλλόγους Αποστόλων, Σαμπά, Ζωφόρων, Βόνης και Θραψανού, αναδεικνύοντας τη δύναμη της συλλογικής προσπάθειας.
Ο ποδηλατικός γύρος στέλνει κάθε χρόνο το μήνυμα ότι το ποδήλατο είναι τρόπος ζωής: μηδενικό κόστος κίνησης, άσκηση για όλους και μια ευκαιρία γνωριμίας με τις φυσικές ομορφιές του τόπου μας, σε μια εποχή που η επαφή με τη φύση αποκτά ιδιαίτερη αξία.

Μια όαση ηρεμίας στο κέντρο της Αθήνας

Παρά το τσουχτερό κρύο —πράγμα αδιανόητο, αλήθεια, για Μάη μήνα!— εμείς δεν πτοηθήκαμε. Φορέσαμε τα ζεστά μας και χθες το μεσημέρι την κάναμε τη βόλτα μας… Αυτή τη φορά, επιλέξαμε να εξερευνήσουμε μια μικρή, “κρυμμένη” γωνιά της πόλης, που συχνά προσπερνάμε: τον πεζόδρομο της Πολυτεχνείου.

Πρόκειται για έναν πολύ μικρό, σχετικά, δρόμο, που βρίσκεται “στριμωγμένος” ανάμεσα στις πολυσύχναστες λεωφόρους Πατησίων και Μάρνη. Και όμως, μόλις στρίψεις σε αυτόν, η αίσθηση αλλάζει αμέσως. Ο πεζόδρομος της Πολυτεχνείου είναι μια πραγματική όαση ηρεμίας μέσα στη βοή της μεγαλούπολης. Εδώ δεν θα συναντήσεις αυτοκίνητα, δεν θα ακούσεις κορναρίσματα.

 Δεν υπάρχουν μαγαζιά ή η συνηθισμένη “κίνηση” που χαρακτηρίζει το κέντρο της Αθήνας. Αντίθετα, κυριαρχεί μια γαλήνη που σε μεταφέρει σε μια άλλη, πιο ήσυχη εποχή. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο, όμως, είναι η εικόνα των κτιρίων. Ο πεζόδρομος βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την κεντρική πύλη εισόδου του ιστορικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Αυτή η εγγύτητα με το εμβληματικό πανεπιστημιακό ίδρυμα προσδίδει μια επιπλέον γοητεία και ιστορικό βάρος στην περιοχή.

Πήραμε ένα μάθημα υπομονής από τη Φύση…

Ο Μάης μπήκε, φέρνοντας μαζί του την υπόσχεση του καλοκαιριού και, φυσικά, τη λαχτάρα για τα πρώτα, γλυκά μούρα! Δεν κρατηθήκαμε, λοιπόν… Κάναμε τον καθιερωμένο, επιτόπιο έλεγχο μας στις «γνωστές» μουριές που στολίζουν το ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα. Η αλήθεια; Μάταια… Αν και τα δέντρα σφύζουν από ζωή, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, ο ώριμος, ζουμερός καρπός που ονειρευόμασταν δεν ήταν ακόμα εκεί.

Ο άστατος καιρός των τελευταίων ημερών φαίνεται πως μπέρδεψε και τα ίδια τα δέντρα. Σαν τους ανθρώπους, που κάποιες φορές «χάνουν τη μπάλα» με τις απότομες αλλαγές, έτσι και οι μουριές μας δεν ήξεραν πώς να χειριστούν την κατάσταση και καθυστέρησαν να ωριμάσουν τον καρπό τους.

Χρειάζεται, λοιπόν, λίγη ακόμα υπομονή. Θα αφήσουμε τον Μάη να προχωρήσει κάνα δυο εβδομάδες, να ζεστάνει ο ήλιος καλά τη γη. Σημειώσαμε στο ημερολόγιο μας: «Ραντεβού στην Ακαδημία Πλάτωνα σε 15 μέρες». Ίσως τότε, η φύση να είναι πιο γενναιόδωρη και να μας χαρίσει τους γλυκούς καρπούς που τόσο περιμένουμε. Έως τότε, απολαύστε την καταπράσινη ομορφιά του πάρκου!