Παρά το τσουχτερό κρύο —πράγμα αδιανόητο, αλήθεια, για Μάη μήνα!— εμείς δεν πτοηθήκαμε. Φορέσαμε τα ζεστά μας και χθες το μεσημέρι την κάναμε τη βόλτα μας… Αυτή τη φορά, επιλέξαμε να εξερευνήσουμε μια μικρή, “κρυμμένη” γωνιά της πόλης, που συχνά προσπερνάμε: τον πεζόδρομο της Πολυτεχνείου.
Πρόκειται για έναν πολύ μικρό, σχετικά, δρόμο, που βρίσκεται “στριμωγμένος” ανάμεσα στις πολυσύχναστες λεωφόρους Πατησίων και Μάρνη. Και όμως, μόλις στρίψεις σε αυτόν, η αίσθηση αλλάζει αμέσως. Ο πεζόδρομος της Πολυτεχνείου είναι μια πραγματική όαση ηρεμίας μέσα στη βοή της μεγαλούπολης. Εδώ δεν θα συναντήσεις αυτοκίνητα, δεν θα ακούσεις κορναρίσματα.
Δεν υπάρχουν μαγαζιά ή η συνηθισμένη “κίνηση” που χαρακτηρίζει το κέντρο της Αθήνας. Αντίθετα, κυριαρχεί μια γαλήνη που σε μεταφέρει σε μια άλλη, πιο ήσυχη εποχή. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο, όμως, είναι η εικόνα των κτιρίων. Ο πεζόδρομος βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την κεντρική πύλη εισόδου του ιστορικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Αυτή η εγγύτητα με το εμβληματικό πανεπιστημιακό ίδρυμα προσδίδει μια επιπλέον γοητεία και ιστορικό βάρος στην περιοχή.
