Αρχική » Ταξίδια (Σελίδα 82)

Αρχείο κατηγορίας Ταξίδια

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 6 7 2 4 7

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Σεπτέμβριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ…

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από τη ΦΩΝΗ του Μαλεβιζίου που δημοσιεύτηκε το 2026.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 183

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 183 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 182, ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 449

Έτοιμο και το 449 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ, Κι ΕΔΩ το τ.448, ΕΔΩ το τ.447, ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩτο τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: [email protected]

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 23ο χρόνο! Και είστε στον ανανεωμένο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Μια μέρα ακόμα στο RIVA, μια μέρα ακόμα στην Πόλη…

3 Μαΐου 2024 / Σχολιάστε

Το Riva Hotel Taksim Κωνσταντινούπολη απέχει μόλις 5 λεπτά με το αυτοκίνητο από Γέφυρα Γαλατά, ενώ επίσης διαθέτει θυρίδα ασφαλείας και εστιατόριο. Η στάση του λεωφορείου Hava Airport βρίσκεται στα 250 μέτρα μακριά από το ξενοδοχείο και 5 λεπτά θα περπατήσετε μέχρι το σταθμό μετρό Taksim-Έξοδος Gezi Parkı.
Το κατάλυμα βρίσκεται στη ιστορική συνοικία Ταξίμ. Είναι επίσης 20 λεπτά με τα πόδια μακριά από Ντολμά Μπαχτσέ. Ο σταθμός του τελεφερίκ Taskisla βρίσκεται σε απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια.
Το ξενοδοχείο προσφέρει 55 δωμάτια εξοπλισμένα με μικρό ψυγείο-μπαρ και ανιχνευτές καπνού.
Το πρωινό με μπουφέ είναι καλό. Το δείπνο προσφέρεται στο εστιατόριο αλακάρτ Riva Restoran κάθε βράδυ.

Ταξιδεύουμε για Κωνσταντινούλη με φίλους καλούς

2 Μαΐου 2024 / Σχολιάστε

Και να που έφτασε η ώρα που περιμέναμε πώς και πώς! Από χθες το απόγευμα ξεκινήσαμε το ταξίδι μας για την Κωσταντινούπολη. Το θέλαμε πολύ αυτό το ταξίδι, το χρειαζόμαστε. Είναι ένα όνειρο που βάλαμε μέσα στο πλαίσιο της επετείου των εννιά χρόνων του γάμου μας με τη Σούλα. Θέλουμε να το απολαύσουμε. Και θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε σ’ αυτή την κατεύθυνση.
Και μην ανησυχείτε. Εσείς γνωρίζετε πως έχουμε κάθε καλή πρόθεση να το μοιραστούμε μαζί σας με καθημερινές αναρτήσεις εδώ, στην ιστοσελίδα μας. Καλό μας ταξίδι, λοιπόν…

Ένα μικρό νησί όνειρο, το Μεγανήσι στο Ιόνιο Πέλαγος…

30 Απριλίου 2024 / Σχολιάστε

Το Μεγανήσι είναι το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των Πριγκηπονήσων Λευκάδας, γι’ αυτό και ονομάζεται έτσι. Έχει έκταση 20,100 τ. χλμ. ψηλότερο σημείο στα 301 μέτρα και πληθυσμό 1.041 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή 2011 ενώ με την απογραφή του 2001 είχε 1.090. Το Μεγανήσι ανήκει επίσης στο ευρύτερο σύμπλεγμα των Τηλεβοΐδων νήσων. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία, κτηνοτροφία και αλιεία.

Το Μεγανήσι αποτελεί δήμο του νομού Λευκάδας, με πληθυσμό 1.092 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Στο νησί υπάρχουν τρία χωριά, το Κατωμέρι (η έδρα του δήμου από το 1990), το Βαθύ και το Σπαρτοχώρι. Στον δήμο Μεγανησίου ανήκει και η γνωστή, από τον Ονάση, νησίδα Σκορπιός. Σήμερα βέβαια τον Σκορπι;o τον έχουν κάτι νεόπλουτοι Ρώσοι.

Η πρόσβαση στο νησί γίνεται μόνο από την πλευρά της Λευκάδας. Για το Μεγανήσι υπάρχουν τακτικά δρομολόγια πλοίου από το Νυδρί. Το πλοίο πιάνει στο λιμάνι του Σπαρτοχωρίου, τα Σπήλια με τη διάρκεια της διαδρομής να μην υπερβαίνει τα 25 λεπτά. Οι φωτογραφίες που βλέπετε εδώ είναι της Aline Dobbie δημοσιευμένες στην Ομάδα “Maganisians Unitend”.

«Γεύση» από την πανσέληνο του Απριλίου στο Μπελίζ

25 Απριλίου 2024 / Σχολιάστε

Η πανσέληνος του Απριλίου, γνωστή και ως «ροζ πανσέληνος» ή «πασχαλινό φεγγάρι», φώτισε τον ουρανό, την Τετάρτη 24 Απριλίου, και η φωτεινότητά της κορυφώθηκε στις 02:49 ώρα Ελλάδος. Εντάξει, μπορεί να μην το πήρατε καν είδηση, λόγω και της υψηλής ποσότητας αφρικανικής σκόνης που είχε η ατμόσφαιρα.

Στο Μπελίζ όμως της Καραϊβικής, τα πράγματα ήταν διαφορετικά, όπως μπορείτε να δείτε και από τις φωτογραφίες που σας έχουμε σήμερα και που μας έστειλαν τα παιδιά μας που είναι αυτές τις μέρες είναι εκεί. Δείτε μια ομορφιά στο συγκρότημα που είναι το σπίτι τους. Υπερθέαμα! Έτσι είναι, κάθε τόπος, προφανώς έχει τα δικά του υπέροχα πράγματα.

Η πανσέληνος του  Απριλίου πήρε το όνομά της από τα ροζ αγριολούλουδα phlox που είναι ενδημικά της Βόρειας Αμερικής και συχνά ανθίζουν τον Απρίλιο, σύμφωνα με τον ιστότοπο Time and date, ενώ σύμφωνα με το Farmers’ Almanac, τα αγριολούλουδα αυτά προσελκύουν πεταλούδες που προαναγγέλλουν την άφιξη της άνοιξης.

Στο Μπελίζ ο Κώστας και η Άννυ περνάνε πολύ όμορφα!

21 Απριλίου 2024 / Σχολιάστε

Στο Μπελίζ είναι κάτι σαν καλοκαίρι αυτή την εποχή. Και δεν μας κάνει εντύπωση που ο Κώστας φοράει αυτό το Χαβανέζικο καλοκαιρινό πουκάμισο. Για την Άννυ δεν σχολιάζουμε, που δείχνει να φοράει, όσο μπορούμε να δούμε, κάτι πολύ ελαφρύ πάνω της. Της αρέσει το κρύο και δεν αντέχει τη ζέστη. Την όποια ζέστη.

Για το Μπελίζ έχουμε ξαναγράψει στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ… Είναι ένας όμορφος προσεγμένος τόπος ιδανικός για διακοπές σε ανθρώπους που μένουν στις ΗΠΑ ή στην κοντινή Ήπειρο. Τα παιδιά μας ήρθαν από το Βανκούβερ του Καναδά. Αλλά τελικά οι αποστάσεις δεν είναι και τόσο μεγάλες.

Στις διακοπές δεν είναι καθόλου παράξενο να πας σε ένα μπαράκι και να απολαύσεις το ποτό σου ή ότι άλλο εσύ κρίνεις ότι χρειάζεσαι. Και αυτό συμβαίνει και στο Σαν Πέδρο. Το San Pedro είναι μια πόλη στο νότιο τμήμα του νησιού Ambergris Caye στην περιοχή Μπελίζ, στην Κεντρική Αμερική.

Οι κάτοικοι του San Pedro, 16.444 το 2015, είναι γνωστοί ως San Pedrano και οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονταν αρχικά από το Μεξικό. Οι περισσότεροι μιλούν άπταιστα ισπανικά και αγγλικά. Λέγεται ότι κάποιος δεν είναι αληθινός San Pedrano αν δεν ξέρει να ψαρεύει.

Mε ένα μικρό αεροπλάνο στο Μπελίζ, στην Καραϊβική

19 Απριλίου 2024 / Σχολιάστε

Προσωπικά δεν το έχουμε κάνει αυτό το ταξίδι, αλλά να που τα παιδιά μας, ο Κώστας και η Άννυ, είναι σα να μας έχουν κοντά τους και μοιραζόμαστε βήμα – βήμα, αυτό το ταξίδι. Από το Σιάτλ των ΗΠΑ μ’ αυτό το μικρό αεροσκάφος, φτάνουν στο Μπελίζ, στο σπίτι τους εκεί…

Ο πιλότος του μικρού αεροσκάφους, σε ώρα εργασίας. Τόσο μικρό και εντυπωσιακό είναι. Ο ίδιος βρίσκεται ανάμεσα στους επιβάτες του. Καμιά σχέση με τα μεγάλα αεροσκάφη, όπου το πιλοτήριο είναι κάπου απομονωμένο. Εδώ, όλα είναι διαφορετικά. Το μέγεθος είναι που κάνει τη διαφορά.

Το βλέπετε κι εδώ. Ο Κώστας και η Άννυ σε μια σέλφι που ωστόσο δείχνει και αρκετούς από τους υπόλοιπους επιβάτες της πτήσης τους, κατά την προετοιμασία τους λίγο πριν την απογείωση. Ασφαλώς θα είχε ενδιαφέρον ένα τέτοιο ταξίδι. Και το Μπελίζ έχει πάντα να δώσει ωραία πράγματα…

Πώς είναι η Ζαγορά Πηλίου αυτή την περίοδο; Ανθισμένη!

17 Απριλίου 2024 / Σχολιάστε

Η Ζαγορά Πηλίου είναι ένα μέρος που μας αρέσει πολύ. Γνωρίσαμε εκεί τη φίλη μας Βικτώρια με τον ξενώνας της και έχουμε ζήσει χειμώνα και… άνοιξη. Κάτι από καλοκαίρι και φθινόπωρο μας λείπει και έχουμε ζήσει, όλες τις εποχές του χρόνου. Αν θεωρήσει κανείς ότι υπάρχουν ακόμα εποχές, ευδιάκριτες… Αξίζει λοιπόν να επιστρέψουμε λίγο και να δούμε πώς είναι αυτή την εποχή ανθισμένο.

Τις φωτογραφίες μας τις έστειλε η καλή μας φίλη Βικτώρια που διαθέτει και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πάνε χρόνια που γνωριζόμαστε, από τότε που ζούσε ακόμα ο φίλος μας ο Άρης και πήγαμε για ένα τριήμερο, όταν μας έπιασαν τα χιόνια, με αποτέλεσμα να μην μπορέσουμε να περπατήσουμε και να δούμε την ομορφιά του Πηλιορείτικου τοπίου.

Δε θα ξεχάσω ποτέ του λουκουμάδες με μέλι που έφτιαξε στο μπαλκόνι της η Βικτώρια και τις πρόσθεσε στο πρωινό μας. Ναι, τα θυμάμαι καλά όλα αυτά. Κι επιτέλους τα καταφέραμε πριν δυο χρόνια τέτοια εποχή και κάναμε το όνειρο μας πραγματικότητα με τη Σούλα. Το περπατήσαμε για τα καλά το Πήλιο. Όλο!

Να θυμηθούμε λοιπόν ξανά μ’ αυτήν ανάρτηση και να θυμίσουμε και σας, τους τακτικούς παλιούς και νέους αναγνώστες μας, πώς περάσαμε τότε στη Ζαγορά Πηλίου. Ακολουθούν λοιπόν μερικά δημοσιεύματα από το αρχείο μας και μπορείτε να τα δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ, κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ…

Πλοήγηση άρθρων

← Προηγούμενα άρθρα Επόμενα άρθρα →