
Κάποιες μέρες η Αθήνα αλλάζει εντελώς πρόσωπο. Ξεφεύγει από το συνηθισμένο, λαμπερό ελληνικό καλοκαίρι και ντύνεται με μια γοητευτική, σχεδόν ατμοσφαιρική μελαγχολία. Μια τέτοια εμπειρία ζήσαμε εχθές, κάνοντας μια στάση στην καρδιά της πόλης, επί της οδού Πανεπιστημίου, ακριβώς στο ύψος της εμβληματικής Ακαδημίας Αθηνών. Στεκόμασταν στο απέναντι πεζοδρόμιο, παρατηρώντας το αστικό τοπίο να μεταμορφώνεται κάτω από έναν ουρανό βαριά φορτισμένο, μολυβί και απειλητικό. Ο καιρός ήταν άστατος, γεμάτος αντιθέσεις: πότε έριχνε μερικές διάσπαρτες ψιχάλες, ίσα για να σου θυμίσει πως το φθινόπωρο πλησιάζει, και ύστερα τα σύννεφα «μαζεύονταν» πάλι, κάνοντας μια μικρή παύση μέχρι το επόμενο ξέσπασμα.

Σίγουρα, σε κάποια άλλη γωνιά του αττικού ουρανού, η βροχή θα έπεφτε κανονικά. Η θερμοκρασία είχε σημειώσει αισθητή πτώση, σε σημείο που η ανάγκη για ένα ζακετάκι ή ένα ελαφρύ πανωφόρι γινόταν παραπάνω από εμφανής. Κι όμως, η δροσιά αυτή ήταν απόλυτα υποφερτή—τόσο που αντέξαμε να μείνουμε εκεί, απολαμβάνοντας τη στιγμή, για παραπάνω από δύο ώρες χωρίς το παραμικρό πρόβλημα. Αυτό όμως που έκλεψε την παράσταση και μας κράτησε εκεί ήταν και η εικόνα του δρόμου… Δείτε τη ροή και την κίνηση στο οδόστρωμα από τα αυτοκίνητα, τα λεωφορεία και τις μηχανές. Δεν είναι πραγματικά χάρμα οφθαλμών;

Μέσα από τις φωτογραφίες, η αντίθεση είναι μοναδική: από τη μία πλευρά, το επιβλητικό νεοκλασικό μέγαρο της Ακαδημίας Αθηνών, με το άγαλμα της Αθηνάς να ξεπροβάλλει περήφανο ανάμεσα από τις πυκνές φυλλωσιές των πλατάνων και τις κολώνες φωτισμού. Από την άλλη, η ζωντανή, καθημερινή κίνηση της πόλης. Τα κόκκινα και λευκά αυτοκίνητα, τα μπλε αστικά λεωφορεία και τα τουριστικά πούλμαν που διασχίζουν την Πανεπιστημίου, οι περαστικοί που βαδίζουν βιαστικά στα πεζοδρόμια φορώντας τα φθινοπωρινά τους, αλλά και τα παρκαρισμένα μηχανάκια στην άκρη του δρόμου, όλα συνθέτουν ένα αθηναϊκό μωσαϊκό γεμάτο ζωή.

Ο συνδυασμός του καταπράσινου αστικού φυλλώματος στο προσκήνιο με τη βαριά συννεφιά στο υπόβαθρο χαρίζει στις φωτογραφίες μια ιδιαίτερη κινηματογραφική ποιότητα. Η Πανεπιστημίου, ένας από τους πιο πολυσύχναστους άξονες της πρωτεύουσας, κάτω από αυτό το ιδιόμορφο φως αποκτά μια ηρεμία και μια αρχοντιά που σπάνια συναντά κανείς στη βιασύνη της καθημερινότητας. Ήταν μια από εκείνες τις αθηναϊκές στιγμές που σε κάνουν να σταματήσεις για λίγο, να σηκώσεις τη φωτογραφική μηχανή ή το κινητό σου, και απλά να απολαύσεις την πόλη σου αλλιώς.