Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Σήμερα Σάββατο έχουμε ανάγκη να χαλαρώσoυμε λίγο. Αρκετό τρέξιμο είχε η εβδομάδα που πέρασε. Και ο καιρός δεν βοήθησε ιδιαίτερα. Μια ιδιότυπη Άνοιξη έχουμε μπροστά μας. Το πρωί υγρασία, μέχρι το μεσημέρι ήλιο που παραπέμπει σε καλοκαίρι και μετά το μεσημέρι ζούμε φθινοπωρινές εποχές με βροχή.. Πώς το κάνει αυτό ο καιρός;

Έχει απορυθμιστεί το σύστημα, εντελώς. Και τελικά το μόνο που μένει είναι κάτι φανταστικές φωτογραφίες με τριαντάφυλλά που συναντούμε στο διαδίκτυο και μας κάνουν να χαμογελάμε λιγάκι. Σαν αυτές τις φωτογραφίες που βλέπετε στη σημερινή ανάρτηση.  Είναι του Ioannis Kolitsidakis δημοσιευμένες στην Ομάδα “Εραστές των ρόδων”.

Σημειώνει εκεί ο Γιάννης: Αυτό το κυκλικό παρτέρι έχει 59 τριανταφυλλιές.  Στο κέντρο στέκεται μια ψηλή Σοφία Renaissance.  Γύρω της είχε 6 Berleburg.  Έξω από αυτές 20 Τροπικάνες. Στον εντελώς εξωτερικό κύκλο ανά 3 Κοραλίνες μια Ηλιοστάλαχτη,  συνολικά 24 Κοραλίνες και 8 Ηλιοστάλακτες. Μ’ αρέσει ο τρόπος που τις προσεγγίζει…

Και συνεχίζει: Δυστυχώς οι 6 Berleburg  πνίγονταν από τις πολύ ψηλότερες Τροπικάνες που είχαν εξωτερικά.  Έτσι τον χειμώνα που τα φυτά κοιμόντουσαν,  έβγαλα από την γη τις 6 Berleburg  και 6 Τροπικάνες και τους άλλαξα θέση, έφερα δηλαδή τις πρώτες εξωτερικά και τις δεύτερες εσωτερικά. Κανένα φυτό δεν χάθηκε και οι Berleburg ανθίζουν επιτέλους χαρούμενες.

Σ’ αυτό το λουλουδάδικο της Πλάτωνος στον Κολωνό έχουμε κάνει πολλές φορές στάσεις προκειμένου να ψωνίσουμε κάτι για το σπίτι. Ξέρουμε τι έχει σε κάθε γωνιά του. Μας ενδιαφέρει, μας αφορά.

Όμως, αυτή την εποχή είναι το κάτι άλλο. Δεν άντεξα και το κατέγραψα με τις φωτογραφίες μου. Η πόλη φεύγει για λίγο από τη μουντάδα της και αποκτά κάτι από την Άνοιξη που καραδοκεί εκεί έξω…

Πώς γίνεται να μεταμορφώνεται έτσι ο κόσμος; Πώς γίνεται να αποκτά τόση ομορφιά; Αυτό δεν είμαστε σε θέση να το κατανοήσουμε. Μπορούμε όμως να το ζήσουμε. Και το ζούμε! Τόσο απλά, τόσο όμορφα!

Το δηλώσαμε με πολλούς τρόπους, ότι είμαστε έξω και μακριά από αυτή τη φθοροποιό εκλογική διαδικασία. Και εξηγήσαμε τους λόγους για τους ειλικρινείς φίλους μας που θα ήθελαν να τους ακούσουν. Η επόμενη μέρα έχει κάτι από την ομορφιά αυτής της παπαρούνας στα χέρια ενός νεαρού κοριτσιού που μόλις την έκοψε.

Είχαμε χθες αυτή τη χαρά. Να πάμε με φίλους στο Κατσιμίδι και να απολαύσουμε αυτή την πλευρά της Πάρνηθας που είναι πανέμορφη την εποχή της Άνοιξης. Φωτογράφος μας, η Σούλα. Με το κινητό της τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες που βλέπετε. Της αρέσει πάντα, να εστιάζει πάνω στα αντικείμενα που επιλέγει, εν προκειμένω τα άγρια λουλούδια.

Ακόμα κι αυτό το κομμάτι του αμπελιού, είναι υπέροχο και μοναδικό! Και το πράσινο του, μαλακώνει την ψυχή και διώχνει κάθε πρόβλημα. Μακάρι να είχαν τη δυνατότητα να τη δουν και να τη θαυμάσουν όλοι αυτοί που από χθες το απόγευμα ήταν “καρφωμένοι” στους αναλυτές των εκλογών στους τηλεοπτικούς δέκτες.

Από σήμερα θα δείτε τις εφημερίδες γεμάτες με εκτιμήσεις για το αν το πρώτο κόμμα μπορεί να εισπράξει την αυτοδυναμία ή αν χρειαστεί να ξαναπάμε για εκλογές Ιούνιο ή Ιούλιο. Και φυσικά κάποιοι θα μιλούν για θρίαμβο ή για αποτυχία. Ωστόσο εμείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ έχουμε επιλέξει την ομορφιά της Άνοιξης, μέσα από τα αγριολούλουδα της Πάρνηθας. Και νομίζω ότι κάναμε την καλύτερη επιλογή.

Από το φιλόξενο σπίτι  της Ευαγγελίας στην Άνδρο να σας δείξουμε σήμερα τον ανθισμένο κήπο της. Και τι άλλο, από τριαντάφυλλα, δεν θα κυριαρχούσαν; Κοιτάξετε τι ομορφιά έχουν αυτά τα κίτρινα! Μ’ αρέσουν πολύ. Όλα βέβαια είναι υπέροχα, και όλοι όσοι αγαπούν τα λουλούδια, το ξέρουν αυτό. Φυσικά δεν μας φτάνει που τα είχαμε εμείς. Θέλαμε να τα μοιραστούμε και μαζί σας.

Και βέβαια, δεν είναι μόνο τα τριαντάφυλλα. Ότι λουλούδια και αν δείτε, ανθισμένα, αυτή την εποχή, προφανώς έχουν την ομορφιά τους! Όπως αυτά εδώ στη φωτογραφία. Έχουν δημιουργηθεί ακριβώς γι’ αυτό το σκοπό! Να μας κάνουν να νοιώθουμε ωραία, να καλύπτουν τα κενά μας και τις ευαισθησίες μας, να δημιουργούν εκείνες τις προϋποθέσεις για να αντιμετωπίζουμε ψύχραιμα, τη σκληρή πραγματικότητα.

Βέβαια, τα τριαντάφυλλα είναι ασυναγώνιστα. Έχουν μια ευαισθησία, άλλο πράγμα. Και είναι ο Μάης, ο μήνας που τα κάνει να φαίνονται ακόμα πιο εντυπωσιακά και πιο όμορφα. Αχ βρε Ευαγγελία! Ένα μικρό παράδεισο, άμεση αναφορά στο μέλλον, έχεις κάνει στον τόπο που μένεις. Τον ξέρουμε καλά, τον έχουμε ζήσει Ιούνιο μήνα, του 2018, όταν ήμασταν εκεί, κοντά σας για ένα δεκαήμερο.

Έχουμε περάσει πολλές ώρες στο μπαλκόνι της Χάρις, στο σπίτι της, κάνοντας παρέες. Ιδιαίτερα τα καλοκαίρια με την τέντα, είχε μια δροσιά άλλο πράγμα, στον τρίτο όροφο που βρίσκεται. Οι κάκτοι της όμως είναι το κάτι άλλο, ανθισμένοι αυτή την εποχή. Χαίρεσαι να τους βλέπεις.

Και είναι τόσο ανθισμένοι που αν δεν σας το έλεγα ότι είναι κάκτοι, ίσως και να νομίζατε ότι πρόκειται για κάποιο άλλο λουλούδι. Για μας είναι κάτι πολύ όμορφο. Μας αρέσουν! Το πιο σημαντικό είναι ότι παρά τα αγκάθια που μπορεί να έχει ένας κάκτος, η ομορφιά του απαράμιλλη.

Αγαπώ καθετί που αφορά στο λουλούδι και τη φυσική ομορφιά. Για μένα είναι μια ευαισθησία αυτή. Πρόκειται για απλά πράγματα που ομορφαίνουν τη ζωή μας και την καθημερινότητα μας. Συνεχίζω να τα παρακολουθώ και να καταγράφω όλη αυτή την ομορφιά, όσο μπορώ κι όσο αντέχω.

Εμείς προλάβαμε και την επισκεφτήκαμε, πριν κλείσει. Διότι δεν θα είναι για πολύ ακόμα. Την Κυριακή 14 Μαΐου, κατεβάζει ρολά! Η πρόσβαση είναι σχετικά εύκολη, στο κέντρο της Αθήνας και με τις δημόσιες συγκοινωνίες να βοηθούν πολύ. Ακόμα και ο Ηλεκτρικός είναι δυο βήματα. Πολύ κοντά είναι ο σταθμός Βικτώρια.

Η πρώτη εικόνα, καθώς μπαίνεις μέσα στην έκθεση είναι αυτό περίπτερο με τους κάκτους και τα παχύφυτα που έκανε θραύση στις πωλήσεις. Μικρά, διακριτικά φυτά που είναι σχετικά εύκολα στην ανάπτυξη τους και μπορούν να γίνουν ακόμα και σε εσωτερικού χώρους. Πήραμε κι εμείς μερικά!

Μου έκανε εντύπωση αυτό το περίπτερο για το όνομα του ανθρώπου που το είχε, πέρα από τα λουλούδια. Δείτε το όνομα του! Και μετά στοχαστείτε πως δεν χρειάζονταν να το αλλάξει για να κάνει καριέρα στο χώρο, επειδή απλά αγαπούσε τη δουλειά του και φρόντιζε να δίνει το καλύτερο στα λουλούδια του.

Μαζί με τη Χάρις κάναμε αυτή τη βόλτα. Η Σούλα συνεργάστηκε άψογα μαζί της. Αγαπά κι εκείνη τα λουλούδια στο μπαλκόνι της. Στην αυριανή ανάρτηση θα σας δείξουμε μερικά, ολάνθιστα, όπως είναι αυτή την εποχή. Να τα χαίρεται η ψυχή σου. Και φυσικά πάντα βοηθάει να συμβουλευτείς τους ειδικούς.

Για τις παπαρούνες έχουμε γράψει πολλές φορές και στο νέο site. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ και στο παλιό site που σήμερα αποτελεί το ζωντανό αρχείο μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Οι σημερινές φωτογραφίες της Orietta Tolin και τις δημοσίευσε στην Ομάδα “La natura siamo noi”. Εκεί τις είδαμε, μας ξεσήκωσαν και έγιναν αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση.

Η παπαρούνα είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ποώδες φυτό, η οποία ανήκει στην τάξη των Μηκωνωδών (Papaverales) και στην οικογένεια Μηκωνοειδών (Papaveraceae). Οι παπαρούνες βρίσκονται στις εύκρατες και ψυχρές περιοχές της Γης. Υπάρχουν πολλά είδη παπαρούνας (100 περίπου) που είτε είναι αυτοφυή λουλούδια των αγρών, είτε καλλιεργούνται.

Χαρακτηριστικά τους είναι τα φύλλα τους, που είτε αναπτύσσονται μέσα σε λοβό είτε είναι κομμένα σε διάφορα μέρη διασκορπισμένα, η ύπαρξη ενός γαλακτώδους υγρού στον βλαστό, καθώς και τα μεγάλα τους άνθη που φύονται μεμονωμένα σε μίσχους άφυλλους ή σε φυλλώδεις βλαστούς. Ο καρπός της παπαρούνας είναι πολύσπερμη κάψα.