Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Η ανθοφορία της ελιάς είναι ένα κρίσιμο στάδιο στην ανάπτυξη του δέντρου, καθώς καθορίζει την παραγωγή καρπών. Συνήθως συμβαίνει τον Απρίλιο στις θερμότερες περιοχές και τον Μάιο – Ιούνιο στις ψυχρότερες.  Ξεκινά αρκετές εβδομάδες πριν την άνθιση. Τα άνθη της ελιάς είναι μικρά, λευκά ή κιτρινωπά και εμφανίζονται σε ταξιανθίες. Η επικονίαση γίνεται κυρίως με τον άνεμο, αλλά και με τη βοήθεια των μελισσών.

Καρπόδεση – Μόνο ένα μικρό ποσοστό των ανθέων μετατρέπεται σε καρπό (περίπου 2% της ανθοφορίας είναι αρκετό για καλή παραγωγή). Παράγοντες που επηρεάζουν την ανθοφορία. Καιρικές συνθήκες – Οι υψηλές θερμοκρασίες και οι δυνατοί άνεμοι μπορεί να μειώσουν την καρπόδεση. Εδαφική υγρασία – Η σωστή ποσότητα νερού είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη των ανθέων.

Θρεπτικά στοιχεία – Το βόριο και το άζωτο είναι σημαντικά για την επιτυχή ανθοφορία και καρπόδεση. Η ανθοφορία της ελιάς είναι ένα εντυπωσιακό φυσικό φαινόμενο, καθώς τα δέντρα γεμίζουν με άνθη που αργότερα θα δώσουν τους πολύτιμους καρπούς. Όμορφα να τα βλέπεις όλα αυτά να συμβαίνουν μπροστά μάτια σου. Προσωπικά, επειδή δεν είμαι ειδικός, είναι λίγο δύσκολο να τα καταλάβω…

Είναι ωραίο να έχεις ζωντανές αναμνήσεις από στιγμές στη φύση! Οι τελευταίες ανοιξιάτικες εικόνες, με τα λουλούδια να φωτίζουν τον χώρο γύρω μας, μου φέρνουν μια ζεστασιά και μια αίσθηση ηρεμίας που μένει χαραγμένη στη μνήμη. Η εμπειρία του να βλέπεις τα λουλούδια να χορεύουν με τον αέρα, να απολαμβάνεις το απαλό φως του απογεύματος και να αισθάνεσαι την φρεσκάδα της φύσης γύρω σου, είναι κάτι μοναδικό.

Είναι εκείνες οι στιγμές που μας υπενθυμίζουν να σταματήσουμε για λίγο και να απολαύσουμε το παρόν. Τα ζωντανά κόκκινα λουλούδια, οι παπαρούνες, δημιουργούν μια έντονη αντίθεση με το πράσινο της φύσης και τον φωτεινό ουρανό. Είναι η εποχή που η φύση βρίσκεται στο αποκορύφωμα της ανθοφορίας και αυτή η εικόνα αποπνέει ζωντάνια, ενέργεια και ομορφιά.

Η σύνθεση της εικόνας αποπνέει φρεσκάδα, με τη βλάστηση να απλώνεται αρμονικά γύρω από τα λουλούδια, σαν να δημιουργεί ένα φυσικό κάδρο γεμάτο χρώματα και φως. Αντικατοπτρίζει απόλυτα την ηρεμία και τη γαλήνη που μπορεί να προσφέρει ένας ανοιξιάτικος περίπατος στη φύση. Μου αρέσει πολύ η ζεστασιά αυτής της σκηνής! Και ήταν δυο βήματα από το σπίτι της φίλης μας Νίτσας…

Από την επίσκεψη – εκδρομή στο σπίτι της Νίτσας και του Παναγιώτη στην Άνω Αλμυρή Κορινθίας. Φεύγοντας η Νίτσα, μας έκοψε αυτά τα τριαντάφυλλα από τον κήπο της. Και η Σούλα θέλησε να φωτογραφηθούν μαζί, Οπότε, νά τες… Τι όμορφο μπουκέτο τριαντάφυλλα! Φαίνεται να τους άρεσε πολύ καθώς είναι πολύ χαρούμενες και οι δύο! Τα τριαντάφυλλα είναι υπέροχα, με τόσα ωραία χρώματα. Και ναι, ήταν μια πολύ όμορφη ηλιόλουστη, καλοκαρινή μέρα. Απογευματάκι επιστρέψαμε σπίτι μας. Αλλάξαμε εικόνες, παραστάσεις. Φορτίσαμε τις μπαταρίες μας ακολουθόντας τη διαδρομή από τους Αγίους Θεοδώρους, Κινέττα, Μεγάλο Πεύκο…

Θα τη χαρακτήριζες ταβέρνα ή πιο απλά μεζεδοπωλείο, την “Αυλή”, που βρίσκεται στη Λεωφόρο Δεκελείας 134 και Κιλικίας στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εμείς τη βρήκαμε τυχαία στη βόλτα που κάναμε την Πρωτομαγιά στην περιοχή και απολαύσαμε τους μεζέδες της, μεσημεριάτικα, χωρίς να χρειαστεί να κλείσουμε τραπέζι, αλλά το φρόνιμο είναι να το κάνετε. Το τηλέφωνο τους είναι 2102515118.

Στο ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ το είδαμε να το προτείνουν στον οδηγό εστιατορίων και οι τιμές τους κατ’ άτομο είναι 18-25 ευρώ. Καθόλου τσιμπημένη αν σκεφτείς τις μερίδες που προσφέρουν και τη νοστιμιά τους. Και η αλήθεια είναι ότι έχει μεγάλη ποικιλία, ενώ κάθε Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο έχει ζωντανή μουσική, έντεχνο, ροκ μέχρι και ρεμπέτικα και λαϊκά. Πέρα από αυτό μας άρεσαν τα χαμογελαστά πρόσωπα των κοριτσιών που σερβίριζαν.

“Λατρέψαμε τα κεφτεδάκια με σάλτσα ούζου και φέτα, τη χοιρινή τηγανιά με ζύθο, πράσο & λιαστή ντομάτα, τις γαρίδες σαγανάκι, τα φιλετάκια κοτόπουλο με κρούστα δημητριακών, τις μπουκίτσες φέτας με βατόμουρο και πολλές ακόμα παραδοσιακές αλλά και gourmet σπεσιαλιτέ που συνοδεύσαμε με οινόμελο.” Το διαβάσαμε σε ένα δημοσίευμα για την “Αυλή”, αλλά και η δική μας η γνώμη δεν πάει πίσω.

Το ζήσαμε! Περπατάγαμε την Ερμού, τον πεζόδρομο κατά τις 3 το μεσημέρι της περασμένης Κυριακής ανεβαίνοντας για την Καραγεώργη Σερβίας κι εκεί έπεσαν οι πρώτες δυνατές ψιχάλες. Τόσο που χρειάστηκε να βρούμε ένα απάγκιο, περιμένοντας να περάσει η μπόρα. Στο μεταξύ οι περισσότεροι που κινούνταν στο πεζόδρομο ήταν προετοιμασμένοι. Άνοιξαν τις ομπρέλες τους. Και συνέχισαν τις δουλειές τους, σαν να μην υπήρχε κανένα πρόβλημα. Εντελώς φυσικές και από εκεί, είναι οι φωτογραφίες στο σημερινό δημοσίευμα.

Άνθρωποι άγνωστοι σε μας. Μόνο κοινό σημείο οι ομπρέλες που άνοιξαν για να τους προστατέψουν από τη βροχή… Ύστερα η βροχή σταμάτησε, αλλά ο ουρανός συνέχισε να είναι απειλητικός. Και λίγο μετά τις 4, «άνοιξαν» οι ουρανοί. Η καταιγίδα δυνατή, αλλά εμείς ήμασταν προστατευμένοι στα σημεία που είχαμε επιλέξει. Καμιά ώρα κράτησε όλο το κακό. Και μετά ησυχία, ηρεμία. Η υγρασία υποχώρησε. Σαν να μην έβρεξε ποτέ. Κι όλα αυτά μπροστά μάτια μας.

Σε αυτές τις… καλοκαιρινές βροχές, βλέπεις βρεγμένα μέχρι ένα ορισμένο σημείο, το σημείο που φτάνει το σύννεφο. Η καταιγίδα εκεί που είναι δυνατή, ξαφνικά σταματά. Σαν να μην έγινε ποτέ… Αναρωτιέσαι κι εσύ αν όλα αυτά που είδες και έζησες ήταν αληθινά ή φτιαγμένα από τη φαντασία σου. Αλλά πράγματα που βλέπουν κι άλλοι, ταυτόχρονα, δεν είναι φαντασία. Είναι η πραγματικότητα, η αλήθεια, η ζωή… Όπως λέγαμε και χθες, η Κυριακή ήταν μια μικρή χειμωνιάτικη παρένθεση μέσα στην άνοιξη…

Αυτό το ξημέρωμα είναι μαγευτικό! Ο ουρανός ξεκινά με βαθύ μπλε στην κορυφή και μεταβαίνει σε ζεστές αποχρώσεις του πορτοκαλί και του ροζ κοντά στον ορίζοντα. Τα σύννεφα, αραιά και διάσπαρτα, αγκαλιάζουν το πρωινό φως, δίνοντας μια αίσθηση ηρεμίας και απαλότητας στο τοπίο. Στο βάθος, οι σκιές των δέντρων και ενός μακρινού βουνού προσθέτουν βάθος στη σκηνή, τονίζοντας την γαλήνια ομορφιά της στιγμής. Είναι ένα ξημέρωμα που προμηνύει μια όμορφη μέρα. Σε κάνει να νιώθεις την ηρεμία της φύσης και να εκτιμήσεις τη μαγεία των πρώτων ακτίνων του ήλιου. Τις λήψεις τις έκανε ο Πέτρος Πατασαλαρήδης, πριν λίγο στο ξημέρωμα της Τρίτης…

Αχ, το δειλινό! Αυτή η μαγική στιγμή που ο ουρανός γίνεται ένας καμβάς γεμάτος αποχρώσεις από πορτοκαλί, ροζ και μωβ, σαν να θέλει να μας αποχαιρετήσει η μέρα με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Είναι η ώρα που η φύση σιγοψιθυρίζει ησυχία και γαλήνη και ο κόσμος μοιάζει να επιβραδύνει για λίγο. Είναι στ’ αλήθεια μια στιγμή που δύσκολα περιγράφεται, αλλά πάντα αισθανόμαστε τη μαγεία της.

Και δείτε τώρα ένα δειλινό σε μια παραλία. Στο προσκήνιο υπάρχουν δέντρα, με τα κλαδιά τους να διαγράφονται σαν σιλουέτες στον χρυσαφένιο ουρανό. Μια ξύλινη σκάλα οδηγεί σε μια πλατφόρμα ή ένα δέντρο, προσθέτοντας μια ήσυχη, φυσική πινελιά στο σκηνικό. Στο βάθος, ο ήλιος είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ακτινοβολώντας πορτοκαλί και ροζ αποχρώσεις που αντανακλώνται στο νερό.

Δειλινό δίπλα στη θάλασσα, κάπου στη Χαλκίδα… Είναι πραγματικά η στιγμή που ο χρόνος μοιάζει να σταματά, καθώς η μέρα σιγά-σιγά παραδίδεται στη νύχτα. Μια εικόνα γεμάτη ποίηση και γοητεία. Ο ουρανός ενσωματώνει το μπλε με τις ζεστούς τόνους του δειλινού, δημιουργώντας ένα μαγευτικό θέαμα που αποπνέει ηρεμία και γαλήνη.