Αρχείο κατηγορίας Δημοσιογραφικά

Η διαπίστωση στον τίτλο μας είναι τραγική. Και ακόμα δεν έχουν τελειώσει… Κάθε ψυχή που έχει τα χαρακτηριστικά ανθρώπου, δεν μπορεί να μείνει απαθείς. Και οι εφημερίδες που “έχασαν” το θέμα, την πρώτη μέρα, την επομένη στις 2/3/2023 είχαν πιο ισχυρά ανακλαστικά. Αυτό είναι από τη ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ… Και φυσικά ο αριθμός των νεκρών τις επόμενες μέρες θα γίνει ακόμα μεγαλύτερος…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 4/3/2023

Το να χάνονται έτσι και μ’ αυτόν τον τρόπο, ανθρώπινες ζωές, είναι ασφαλώς συγκλονιστικό! Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Λες και φάγαμε μια γροθιά στο στομάχι.

Εκείνο το πρωί, δεν ήταν σαν κάθε πρωινό… Είχαμε σηκωθεί από νωρίς, όπως μας αρέσει να κάνουμε επειδή αυτή η ώρα είναι πιο δημιουργική και το ραδιόφωνο μας “προσγείωσε” απότομα σε έναν κόσμο που μας αρέσει, δεν μας αρέσει, τον ζούμε, αφού είμαστε κομμάτι του.

Πενήντα επτά οι νεκροί, 57 νεκροί, 56 οι αγνοούμενοι, ο μέχρι τώρα απολογισμός από τη μετωπική σύγκρουση δυο αμαξοστοιχιών στο ύψος των Τεμπών. Πώς να το δεχτείς όλο αυτό με φυσιολογικό τρόπο; Αδύνατον!

Παρακολούθησα την εξέλιξη όλη της προσπάθειας, από την ώρα που ξημέρωσε, των σωστικών συνεργείων να ψάχνουν ανάμεσα στα συντρίμμια για τυχόν επιζώντες. Τιτάνια η προσπάθεια.

Και την ίδια ώρα στα μέσα ενημέρωσης άκουγα τους συνήθεις “ειδικούς” να μιλούν και να λένε πόσο πίσω είμαστε στο ζήτημα ασφάλειας των σιδηροδρομικών διαδρομών.

Στην εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας, λένε πως τα τρένα, που δεν είναι πια δημόσια στην Ελλάδα, αλλά ιδιωτικά (τα αγόρασαν Ιταλοί “επενδυτές“) δεν διαθέτουν τίποτα από τις νέες τεχνολογίες, αλλά ούτε καν φωτοσήμανση, έχουν μείνει στην τεχνολογία του περασμένου αιώνα.

Θα ζητηθούν ευθύνες για τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν; Ο πρωθυπουργός ήταν εκεί, όπως και ο αρμόδιος για τις Μεταφορές υπουργός, αλλά και οι υπόλοιποι πολιτικοί ηγέτες. Υποσχέθηκαν ότι θα διερευνήσουν τα αίτια. Αλλά δεν θα περίμενε κανείς μόνο αυτό. Θα ήθελαν οι όποιοι «επενδυτές», να εφαρμόζουν τις οδηγίες για την ασφάλεια των επιβατών προληπτικά και όχι πυροσβεστικά.

Το μεσημέρι της Τετάρτης που μας πέρασε είχαμε την πρώτη πολιτική αντίδραση. Ο υπουργό Μεταφορών κ. Κ. Καραμανλής δήλωσε δημόσια ότι παραιτείται. Και μετά τι; Περιμέναμε ώς το απόγευμα στις 6 για να κάνει δηλώσει ο πρωθυπουργός.

Τίποτα το νέο, τίποτα το ουσιαστικό. Όλα λειτουργούν μόνο για το θεαθήναι και λειτουργεί κάτω από την πίεση των επερχόμενων εκλογών και των επιπτώσεων που αυτά θα έχουν. Άρα, λέμε και δε λέμε την αλήθεια ή τις μισές αλήθειες, ώστε να συσκοτίζεται περισσότερο η κατάσταση.

Το θέμα πήρε διεθνείς διαστάσεις. Τα ΜΜΕ όλου του κόσμου, ιδιαίτερα τα πιο αναγνωρισμένα, έδωσαν την είδηση αυτή στα δελτία τους, με έμφαση μερικά μάλιστα και πρώτο. Τίποτα πια δεν είναι το ίδιο με χθες.

Συνήθως έτσι συμβαίνει στην καθημερινότητα και στη ζωή. Από τη μια στιγμή στην άλλη, όλα αλλάζουν. Δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο. Αλλά εμείς ζώντας στη διαρκή λιακάδα του μυαλού μας, κάθε φορά και συμβαίνει αυτό, όταν τα πράγματα ξεφεύγουν από τον προγραμματισμό, πέφτουμε από τα σύννεφα.

Ωστόσο στη διαρκή ενημέρωση την Τετάρτης, αλλά και των επόμενων ημερών, πέρα από το συναισθηματικό μέρος στο οποίο έριξαν πολύ βάρος, μάθαμε ότι από τον Αύγουστο του 2020 καταγράφεται ερώτηση στη Βουλή για την κατάσταση στις σιδηροδρομικές υποδομές, λόγω της μη λειτουργικότητας των ETCS, των φωτοσημάτων και την τηλεδιοίκηση.

Κι αυτό, με αφορμή τον εκτροχιασμό συρμού του Προαστιακού Σιδηρόδρομου που πραγματοποιούσε το δρομολόγιο Κιάτο – Αίγιο. Σε αυτή επισημαίνονταν πως «η κατάσταση της σιδηροδρομικής υποδομής στο σύνολο του δικτύου είναι σήμερα σε οριακό επίπεδο, με αποτέλεσμα, πέρα από το χαμηλό επίπεδο εξυπηρέτησης που προσφέρει ο σιδηρόδρομος στους επιβάτες, να τίθενται και ζητήματα ασφαλείας και αξιοπιστίας του δικτύου, τα οποία είναι υψίστης σημασίας». Και τι έγινε; Τίποτα!

Μ’ αρέσει που οι ανίκανοι πολιτικοί δηλώνουν ότι δεν πρόκειται ν’ αφήσουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί, αλλά μήπως έχουν διάθεση να λύσουν κανένα; Μονίμως εκεί τα παρκάρουν όλα τα προβλήματα, που απασχολούν τους ανθρώπους.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 4/3/2023 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου “Επισημάνσεις”.

Τι κάνουν την Καθαρά Δευτέρα; Πετούν χαρταετό και τρώνε νηστίσιμα. Και όλα αυτά, τάχα μου ως μέρος των θρησκευτικών υποχρεώσεων. Στην πραγματικότητα πρόκειται για άλλη μια γιορτή που επικεντρώνει στην αγορά και το εμπόριο. Δείτε, ας πούμε, την περίπτωση της λαγάνας. Ακούω τους ειδικού; ότι θα φτάσει και σε κάποιες περιπτώσεις θα ξεπεράσει τα πέντε (5) ευρώ… Η απόλυτη αισχροκέρδεια!

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 25/2/2023

Προσπαθώ να θυμηθώ… Δύσκολο να οδηγήσεις τη σκέψεις σου μισό αιώνα πίσω, αλλά εμείς στο χωριό αυτή τη μέρα, την Καθαρή Δευτέρα, δεν τη γιορτάζαμε ιδιαίτερα. Αν θυμάμαι κάτι, αυτό είναι τα λούπινα ή λουμπίνια και τα αλευρομουτζουρώματα που έκαναν κάποιοι και γελάγαμε… Είχε, δε λέω, το χαβαλέ του, το πράγμα αλλά ποτέ δε με απασχόλησε ιδιαίτερα. Όπως δεν απασχολεί και τους ανθρώπους, σήμερα, ιδιαίτερα. Τους νοιάζει μόνο το γλέντι και η συμμετοχή τους σ’ αυτό το πανηγύρι.

Για τις ανάγκες αυτού του άρθρου το έψαξα λίγο το πράγμα. Και δείτε μερικά πράγματα που βρήκα στη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια:

Η ημέρα της Καθαράς Δευτέρας, γιορτάζεται έντονα σε όλη την Ελλάδα, με διάφορα έθιμα και αποτελεί επίσημη αργία, αν και αυτό παίζεται για πολλούς κλάδους εργαζομένων. Συνηθίζεται πανελλαδικά να τρώγεται λαγάνα, δηλαδή άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα, ταραμάς, χαλβάς, θαλασσινά, λαχανικά, ελιές και φασολάδα χωρίς λάδι. Όλα αυτά βέβαια στην εποχή μου ήταν μέρος της καθημερινής διατροφής μας, όχι μια μόνο μέρας.

Κύρια έθιμα σε όλη την Ελλάδα είναι το πέταγμα του χαρταετού, αλλά και το λεγόμενο Γαϊτανάκι, έθιμο που έφεραν από τη Μικρά Ασία οι πρόσφυγες. Στα Μεστά και στους Ολύμπους και στο Λιθί της Χίου, αναβιώνει το Έθιμο του Αγά με τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία, όπου σε ένα θεατρικό ο Αγάς ως δικαστής, καταδικάζει με χιούμορ τους θεατές.

Άλλο έθιμο με ρίζες στην Τουρκοκρατία είναι εκείνο της μεταμφίεσης κάποιου κατοίκου της Αλεξανδρούπολης σε Μπέη και της περιφοράς του στην πόλη μοιράζοντας ευχές. Οι κάτοικοι του Πόρου καθαρίζουν τα μαγειρικά σκευάσματά τους από τα λίπη των κρεάτων που καταναλώθηκαν τις Απόκριες σε ένα έθιμο που αποκαλείται ξάρτυσμα.

Σε ορισμένα χωριά της Κέρκυρας λαμβάνει μέρος ο Χορός των Παπάδων όπου οι ιερείς στήνουν χορό που ακολουθείται από τους γέροντες. Στην Κάρπαθο οδηγούνται στο Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεων από τους Τζαφιέδες, δηλαδή τους χωροφύλακες, οι κάτοικοι που αντάλλαξαν απρεπείς χειρονομίες, ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη από τους σεβάσμιους της πόλης. Το αλευρομουτζούρωμα στο Γαλαξίδι, όπου οι καρναβαλιστές πασαλείφονται με αλεύρι και χορεύουν κυκλικά.

Στη Μεθώνη Μεσσηνίας γίνεται του Κουτρούλη ο γάμος, αναπαράσταση ενός πραγματικού γάμου του 14ου αιώνα, ενώ στη Νέδουσα οι αγρότες προσκαλούν την ευημερία (!) με το αγροτικό καρναβάλι τους. Στη Βόνιτσα ένας αχυρένιος ψαράς δεμένος σε γάιδαρο γυρνώντας μέσα από το χωριό καταλήγει σε μια φλεγόμενη βάρκα στο έθιμο του Αχυρένιου – Γληγοράκη, ενώ στη Θήβα λαμβάνει μέρος ο Βλάχικος γάμος όπου ξυρίζεται ο γαμπρός για να παντρευτεί κάποιον άντρα συγχωριανό του μεταμφιεσμένο σε νύφη. Τέλος, οι Μουτζούρηδες στο Πολύσιτο Βιστωνίδας, μουτζουρώνουν με κάπνα τους επισκέπτες του χωριού.

Τα έθιμα λοιπόν κυριαρχούν παντού. Τότε, από πού προκύπτει το δέσιμο της ημέρας με τη… θρησκεία; Διότι, διαβάζω, ότι η Καθαρά Δευτέρα είναι κινητή γιορτή, η οποία εξαρτάται από την ημερομηνία του Πάσχα. Συγκεκριμένα πέφτει κάθε χρόνο στο ξεκίνημα της 7ης εβδομάδας, δηλαδή 48 μέρες πριν το Ορθόδοξο Πάσχα και προφανώς πάντοτε ημέρα Δευτέρα.

Την ημέρα αυτή ξεκινάει η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημαίνει το τέλος των Αποκριών. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονται» πνευματικά και σωματικά. Προσπάθησα πολύ να το καταλάβω πώς γίνεται αυτό, άδικος κόπος… Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.

Ένας αχταρμάς στο μυαλό των ανθρώπων, πασπαλισμένος με ήθη και έθιμα που έρχονται από πολύ μακριά, τα περισσότερα με ειδωλολατρική προέλευση και ούτε που μπορεί να φανταστούμε τις ρίζες τους. Το ζητούμενο είναι να περάσουν οι άνθρωποι καλά, να… νηστεύουν, τρώγοντας τον άμπακο και φυσικά ούτε κατά διάνοια αυτό έχει σχέση με τη νηστεία των σαράντα ημερών του Ιησού. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Αν μας ενδιαφέρει στοιχειωδώς η αλήθεια… Μακριά από μας, τέτοια πράγματα…

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ το Σάββατο 25/2/2023 και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις, θέτουμε, στο δημοσίευμα των «Επισημάνσεων», που αναμένεται να δημοσιευτούν αύριο, Σάββατο, στο ΡΕΘΕΜΝΟΣ. Δεν μας ήρθε τυχαία η έμπνευση. Αποτελεί συνέχεια των σκέψεων που έχουν να κάνουν με την καταγραφή και τον σχολιασμό της επικαιρότητας. Και έχουν να κάνουν, επίσης, με τις τόσες γιορτές, ανάμεσα τους και η Τσικνοπέμπτη, με τις οποίες γεμίζουν “χαρά” τη ζωή των ανθρώπων…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 18/2/2023

Με αφορμή τον πρόσφατο μεγάλο διπλό σεισμό σε Τουρκία και Συρία άρχισε μια κουβέντα σε σχέση με τη στατικότητα των κτιρίων στη χώρα μας, ειδικά των σχολικών μονάδων που στεγάζουν νέες, παιδικές ψυχές. Και κρατήσαμε τη δήλωση του κ. Λέκκα ο ποίος ανέφερε ότι «μέσα από ένα πρόγραμμα που έχουμε ξεκινήσει με το υπουργείο Παιδείας και Πολιτικής Προστασίας, θα ακτινογραφήσουμε όλα τα σχολεία της χώρας».

Όπως σημείωσε, μιλώντας στο Mega «το κάθε σχολείο θα έχει την ταυτότητα του, το σχέδιο του και θα κάνει ασκήσεις, ώστε όταν εκδηλωθεί μία σεισμική δραστηριότητα να υπάρχει ετοιμότητα».

Για την Τουρκία σημείωσε πως «υπάρχουν δεκάδες βίντεο που μπορούμε να μελετήσουμε επιστημονικά, για να δούμε σε πραγματικό χρόνο τι έγινε. Έχουμε πάρει χιλιάδες εικόνες με καταρρεύσεις κτιρίων» είπε και πρόσθεσε πως «μαζί με τον κ. Καρύδη που συνόδευε τη αποστολή έχουμε πλήρη εικόνα της τυπολογίας των ζημιών στις κατασκευές».

Ωραία τα μεγάλα λόγια που γίνονται με αφορμή τους καταστροφικούς σεισμούς, σχετικά κοντά μας. Κι επειδή ο φόβος είναι ένα απολύτως φυσιολογικό συναίσθημα, είναι λογικό να μπαίνουν τέτοιοι προβληματισμοί. Αρκεί όμως να μη μένουν εκεί.

Αρκεί να κάνουν και το επόμενο βήμα και να προχωρούν σε πράξεις. Από αυτά έχουμε ανάγκη, από τα έργα και όχι από τις δηλώσεις. Από αυτές έχουμε και με το παραπάνω.

Θα το έχετε προσέξει, καθώς μπήκαμε ήδη σε προεκλογική περίοδο και ας μην έχει οριστεί τυπικά η ημερομηνία των εκλογών. Ξαφνικά οι ηγέτες των μεγάλων πολιτικών σχηματισμών θα μας «αγαπήσουν» πολύ, θα σκύψουν πάνω για τις ανάγκες της κάλπη, θα «δουν» τα προβλήματα και θα υποσχεθούν λύσεις, άμεσες και καθαρές.

Μην τους πιστεύεται. Τα ίδια κάνουν κάθε φορά. Παίρνουν την ψήφο, όσων ακόμα τους εμπιστεύονται και «δεν σε είδα, δεν σε ξέρω», μετά…

Δηλώσεις κάτω από τη σκόνη της πολιτικής, χωρίς καμιά αξία. Και η ίδια η ιστορία το έχει δείξει, διαχρονικά, αυτό. Ο σημερινός σεισμός ως πρόβλημα, αύριο θα ξεχαστεί. Αλίμονο μόνο σε εκείνους τους ανθρώπους που ζουν στο πετσί τους τις επιπτώσεις του.

Θα βγουν μπροστά, άλλα πιο σοβαρά ζητήματα. Κι αν δεν βγουν από μόνα τους, για κάτι τέτοιες ώρες συντηρούν τους μηχανισμούς των ΜΜΕ, έντυπων και ηλεκτρονικών μέσων που ξέρουν καλά και είναι εκπαιδευμένοι για να δημιουργούν θέματα που θα αποπροσανατολίζουν τους ανθρώπους από τα πραγματικά τους προβλήματα.

Διότι ξέρουν καλά πως η πείνα, η ανομία και η συντήρηση πάση θησεία της ύπαρξης κοινωνικών τάξεων. θα είναι πάντα εδώ κι εκείνοι μπορούν να επωφελούνται τα μέγιστα από τους «πάντα ευκολόπιστους και πάντα προδομένους» που αποτελούν και τη μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου ο οποίος αρνείται να ερευνήσει, να μάθει και να κρατήσει μια σταθερή στάση απέναντι σε πράγματα και καταστάσεις. Στην πραγματικότητα, θέλουν να περνά ο καιρός με κάποια φιλοδωρήματα που απλά «χρυσώνουν» προσωρινά το χάπι της… ευτυχίας, για να είναι σε θέση να τους εκμεταλλεύονται.

Το ερώτημα για έναν άνθρωπο που έχει μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια, είναι για πόσο θα επιτρέπουν κάτι τέτοιο. Και τι κάνουν για να σταματήσουν να πέφτουν θύματα της μοιρολατρίας τους; Καιρός να θέσουμε όλα αυτά στο εαυτό μας για προβληματισμό και να πάρουμε θέση.

Επιβάλλεται για νοήμονα πλάσματα, όπως είμαστε οι άνθρωποι. Είναι υποχρέωση μας να το αντιληφθούμε αυτό όσο πιο γρήγορα γίνεται. Εκτός κι αν θέλουμε να είμαστε τα «αιώνια» θύματα κάποιων καπάτσων και μας αρέσει να μας χειραγωγούν κατά το συμφέρουν τους. Θέλουμε; Μην περιμένουμε από κάποιον άλλον να μας δώσει αυτή την απάντηση. Εμείς πρέπει να απαντήσουμε με ειλικρίνεια και ευθύτητα στον εαυτό μας. Όσο είναι καιρός.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 18/2/2023 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Δύσκολοι καιροί… Να έχει ένα κρύο σαν αυτό που βιώνουμε όλοι αυτή την εποχή και άνθρωποι γύρω μας, δίπλα μας, να ζουν τις πιο εφιαλτικές στιγμές της ζωής τους. Τι να χαρείς από το χιόνι, όσο καλή διάθεση κι αν έχεις;

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 11/2/2023

Το έχω γράψει πολλές φορές ως τώρα και είναι και μια εξήγηση σε εκείνους που βλέπουν πως διαθέτουμε χρόνο συζητώντας για το χιόνι που τρόμαξε αρκετούς συνανθρώπους μας τη βδομάδα που πέρασε. Όχι, εμάς δεν μας τρόμαξε καθόλου! Το αντίθετο, λυπηθήκαμε που δεν το είδαμε στρωμένο στον τόπο που μένουμε.

Από τα παιδικά μου χρόνια, ίσως επειδή το χιόνι στην Κρήτη ήταν σπάνιο, κάναμε σαν τρελά, όταν βλέπαμε στο χωριό να αρχίζει να χιονίζει και να το στρώνει. Η χαρά μας ήταν μεγάλη, όπως και όλων των παιδιών που δεν βλέπουν τα πράγματα με τη λογική, αλλά και με το συναίσθημα.

Αγαπούσαμε και συνεχίζουμε να αγαπούμε τέτοιες στιγμές, αδιαφορώντας για τις συνέπειες από το κρύο και την παγωνιά. Αυτά είναι δουλειά της λογικής κι εμείς τότε είχαμε κόψει κάθε σχέση μαζί της.

Παραδόξως και ενώ μεγαλώνοντας θα περίμενε κανείς να αντιμετωπίζουμε διαφορετικά τα πράγματα, εμείς συνεχίσαμε απτόητοι στην ίδια γραμμή. Τρέμει η καρδιά μας από συγκίνηση, κάθε φορά που βλέπουμε να το στρώνει το χιόνι. Και αυτό το «πετάρισμα», είναι μάλλον υγεία, οπότε προσπαθούμε να το διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού.

Έτσι λοιπόν στο σημερινό σημείωμα μας, συνειδητά δεν θα μιλήσουμε για τα προβλήματα που καταγράφηκα από το καιρικό και δεν ήταν λίγα. Αυτό είναι δουλειά των ειδησεογραφικών σελίδων με προνομιακό πεδίο τις ιντερνετικές εκδόσεις. Σε ένα κομμάτι σχολιογραφικό, όπως αυτό, θα περιοριστούμε στην ομορφιά του φαινομένου που μπορεί να μη ζήσαμε από κοντά φέτος, μιας και στο μέρος που μένουμε δεν χιόνισε, αλλά το βιώσαμε μέσα από τους διαδικτυακούς φίλους μας. Κι αυτό, κάτι είναι…

Από την άλλη, ήρθε και ο σεισμός στην Τουρκία και τη Συρία και μας πήρε ένα μεγάλο μέρος αυτής της χαράς. Χιλιάδες νεκροί, ξεπέρασαν τις 15.000 και άλλοι τόσοι εγκλωβισμένοι σε πολυκατοικίες, που έπεσαν σαν χάρτινα κουτιά. Οι σεισμικές δονήσεις ήταν αρκετά ισχυρές. 7,8 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ φέρνουν την απόλυτη καταστροφή. Και όλα αυτά με το χιόνι και την παγωνιά, να είναι παρούσα.

Ξέρουμε τι σημαίνει σεισμός. Έχουμε ζήσει κι εμείς στη χώρα μας ανάλογα φαινόμενα στο παρελθόν και ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον. Ο άνθρωπος είναι πολύ αδύναμος κάτι τέτοιες ώρες. Ιδιαίτερα, αν όπως στην Τουρκία και στη Συρία, τους «πιάσει» στον ύπνο.

Προσπαθώ να μπω στα… παπούτσια αυτών των ανθρώπων που με τέτοιο χιονιά, είναι αναγκασμένοι να ζουν στα αυτοκίνητα τους, αφού δεν έχουν οργανώσει ακόμα καταυλισμούς με τα στοιχειώδη πράγματα που έχει ανάγκη όποιος πρέπει να ζήσει εκεί. Τρομερό και μόνο σαν σκέψη!

Κι απ’ την άλλη, λυπάμαι εκείνους που τέτοιες ώρες, ζώντας στον μικρόκοσμο τους, βγάζουν τον εθνικισμό τους με τον πιο λάθος τρόπο. Είναι δυνατόν να βάζεις σε άλλη ζυγαριά τη ζωή του Έλληνα και σε άλλη τη ζωή του Τούρκου ή του Σύριου;

Οι χαμηλές θερμοκρασίες μας κράτησαν μέσα αυτόν τον καιρό. Παρατεταμένη αγωνία και πολύ κρύο. Αναγκαστήκαμε να αναβάλουμε πολλές από τις δραστηριότητες μας. Ευκαιρία για λίγη ενδοσκόπηση. Όλοι το χρειαζόμαστε αυτό, από καιρό σε καιρό.

Ας το δούμε λοιπόν όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται. Όμορφα είναι τα χιόνια, με την προϋπόθεση ότι είμαστε σε θέση να τα απολαύσουμε και όταν δεν προσθέτουμε και άλλα προβλήματα, σε όλα όσα ήδη έχουμε. Και δεν είναι και λίγα, εδώ που τα λέμε…

Για άλλη μια φορά θα λέμε τη μεγάλη αλήθεια, πως δεν υπάρχει πιο σπουδαίο από το να είμαστε καλά στην υγεία μας. Αν αυτό συμβαίνει, θα βρούμε τους τρόπους για να ζήσουμε όμορφα και να απολαύσουμε κάθε στιγμή, όπου κι αν είμαστε, με χιόνια ή μη.

Ένας χειμώνας που μας πήγε πολύ ήπια και περίμενε τον Φλεβάρη για να μας δείξει τα «δόντια» του και να δηλώσει με εμφαντικό τρόπο την παρουσία του. Θα περάσει κι αυτό, όπως και τόσα άλλα πράγματα στη ζωή μας. Και θα μοιάζει σαν ένα κακό παρελθόν.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ δεν ακολουθεί πια καθαρή δημοσιογραφική γραμμή. Ολοκλήρωσε την πορεία στο επάγγελμα, αλλά πότε – πότε είναι σε θέση να κάνει βουτιές στο παρελθόν, όπως τώρα. Με αφορμή τους σεισμούς στην Τουρκία και τη Συρία και με τη βοήθεια φίλου από εκείνα τα μέρη που σήμερα ζει στην Γερμανία, γράφτηκε αυτό το σημείωμα.

Δείχνει το χωριό του φίλου μου, το Τοκατσλί (τουρκικά: Tokaçlı) είναι χωριό στην επαρχία Αλτινοζού της επαρχίας Χατάι, στην Τουρκία. Το Tokaçlı βρίσκεται περίπου 26 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της επαρχιακής πρωτεύουσας Αντιόχεια και 2 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Altınözü. Έτσι είναι σήμερα, τραυματισμένο από τους σεισμούς.

Το Tokaçlı είχε πληθυσμό 549 κατοίκων στα τέλη Δεκεμβρίου 2009. Ο πληθυσμός αποτελείται κυρίως από Ελληνορθόδοξους Άραβες. Το Tokaçlı είναι το μοναδικό χριστιανικό αραβικό χωριό στην Τουρκία. CNEYDO στα αραβικά, σημαίνει παράδεισος. Πραγματικά είναι ένας επίγειος  παράδεισος, αν κάποιος πάει εκεί, δεν θέλει να φεύγει!

Αλλά δυστυχώς όταν συμβαίνει κάτι δυσάρεστο, όπως ο σεισμός και βλέπεις το μέρος που γεννήθηκες, μεγάλωσες και έζησες τα πιο όμορφα παιδικά χρόνια που μπορεί να ζήσει ένα παιδί, να γκρεμίζεται. Σίγουρα αυτό σε θλίβει! Όμως οι άνθρωποι εκεί είναι αγωνιστές και θα βοηθήσουν ο ένας τον άλλον, έτσι ώστε να τα ξανακτίσουν από την αρχή!

Πολύς ντόρος γίνεται εδώ και μήνες για το «Καλάθι του νοικοκυριού». Κι ενώ οι καταναλωτές, που γι’ αυτούς υποτίθεται ότι έγινε, δεν βλέπουν κανένα ουσιαστικό όφελος, το αρμόδιο υπουργείο κοντεύει να το πιστέψει ότι επιτελεί το σκοπό του, οπότε ενόψει των γιορτών, θέλει να το προσαρμόσει στις… ανάγκες των ανθρώπων. Πόσο μακριά από την αληθινή ανάγκη τους, είναι!

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 04/2/2023

Κανονικά θα έπρεπε να κλαίμε, αν ζούσαμε σε ένα σοβαρό κράτος με υπεύθυνους πολίτες. Αλλά εδώ στον τόπο που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα και όλα μας μοιάζουν… φυσιολογικά κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν να συμβεί. Παρακολουθούμε λοιπόν σιωπηλά, ακόμα κι εκείνα που μας αφορούν άμεσα. Έχετε ακούσει φαντάζομαι για το «καλάθι του νοικοκυριού». Ε, τώρα το διεύρυναν!

Μιλάνε πια για… τρία νέα «καλάθια» που σχεδιάζουν να ξεκινήσουν το προσεχές χρονικό διάστημα, ενόψει του Πάσχα. Τόσο επιτυχημένο αλήθεια θεωρούν το μέτρο ώστε το συνεχίζουν ή δεν θέλουν εν όψη εκλογών να παραδεχτούν την αποτυχία τους; Ερώτημα ρητορικό, επειδή εμείς την απάντηση την ξέρουμε.

Η είδηση συνέχιζε βαρύγδουπα: Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων σχεδιάζει ένα καλάθι με νηστίσιμα είδη λόγω Σαρακοστής, στη συνέχεια θα υπάρξει ένα καλάθι με τα είδη που αφορούν στο πασχαλινό τραπέζι ενώ σχεδιάζεται να υπάρξει και ένα καλάθι για τα παιδιά, όπως συνέβη και στις εορτές των Χριστουγέννων.

Τι μας λένε λοιπόν; Ότι δοκιμάστηκε και είδαν επιτυχία; Και όλοι εμείς που πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ, όχι ως χαρωποί επισκέπτες αλλά ως καταναλωτές από ανάγκη, γιατί όταν φτάνουμε στο ταμείο, διαπιστώνουμε το εντελώς αντίθετο πράγμα; Ότι δηλαδή όλα ακρίβυναν και ο οικογενειακό προϋπολογισμός δεν φτάνει πια για να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες μας;

Ωραία είναι όταν τα γράφουν στο χαρτί, εν είδη δελτίου τύπου και θλιβερό να τα υιοθετούν άκριτα κάποιοι, κατ’ όνομα δημοσιογράφοι, αλλά το ψέμα λένε (και είναι αλήθεια) έχει κοντά ποδάρια και γρήγορα φαίνεται η αλήθεια!

Πόσο μακριά βλέπουν οι άνθρωποι όταν λένε ότι το σαρακοστιανό καλάθι αναμένεται να είναι έτοιμο τις τελευταίες μέρες του Φεβρουαρίου, δηλαδή, λίγες μέρες πριν την Καθαρή Δευτέρα, ενώ όσο πλησιάζουμε προς τη Μεγάλη Εβδομάδα θα ενταχθούν σε αυτό και προϊόντα που αφορούν στο εορταστικό τραπέζι και θα εξελιχθεί σε καλάθι του Πάσχα.

Στο μεταξύ, όπως δήλωσε πρόσφατα ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Άδωνις Γεωργιάδης, η πρωτοβουλία για το «καλάθι του νοικοκυριού», θα πάρει παράταση μέχρι και τον Ιούνιο προκειμένου να προστατευτούν οι καταναλωτές. Υπενθυμίζεται ότι το μέτρο είχε υπολογιστεί αρχικά να διαρκέσει έως και τον Μάρτιο. Εντάξει μη γελάτε, όταν βλέπετε να παίρνει παράταση, γιατί αυτό μάλλον σημαίνει ότι έχει πολύ μεγάλη επιτυχία.

Είναι όλα τόσο καλά “στημένα” που συνεχίζεις να γελάς, αν δεν εκνευρίζεσαι όταν διαβάζεις ότι το αμέσως προσεχές διάστημα, αναμένεται η απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού για να επιτραπεί η παράταση του μέτρου. Για το καλό μας πασχίζουν οι άνθρωποι, αν δεν το έχετε προσέξει.

Τελικά μερικά πράγματα πρέπει να έχουν ένα όριο. Αν τα αφήσεις έτσι, όταν παρατραβάει μοιάζει και κακόγουστο αστείο που δεν έχεις καμιά διάθεση να το ακολουθήσεις στον κατήφορο τους. Αν μπορούν να βάλουν φραγμό στην ακρίβεια ας το κάνουν χωρίς μεγάλα λόγια. Έτσι θα προστατέψουν την αξιοπιστία τους και το όνομα τους. Αν βέβαια τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο.

Αν όχι θα είναι κλασικοί πολι9τκάντηδες που παίζουν με τις ανθρώπινες ζωές και το μέλλον τους είναι προδιαγραμμένο. Έτσι κι αλλιώς πάει πολύ καιρό που οι άνθρωποι πια στις εκλογές δεν ψηφίζουν, καταψηφίζουν. Τιμωρούν εκείνους που άλλα τους έταξαν και άλλα έκαναν. Κάνουν τη δική τους άτυπη δικαιοσύνη. Δεν θα σκύβουν συνεχώς το κεφάλι και δεν θα ζουν με επιδόματα.

Θέλουν πραγματικούς μισθούς που θα καλύπτουν τις πραγματικές τους ανάγκες και ένα περιβάλλον με στοιχειώδη ελευθερία, όπου θα νιώθουν ασφαλείς. Επιθυμούν οι ηγέτες τους να έχουν σχέση με την αλήθεια και όχι να ακολουθούν το δικό τους δρόμο που τους κρατά δέσμιους στην ανέχεια και τη φτωχιά. Αρκετά τα έχουν δοκιμάσει όλα αυτά στο πετσί τους. Και αρνούνται να κάνουν εκπτώσεις για το τίποτα. Αυτό ας το κατανοήσουν έστω και την τελευταία ώρα.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ».

Συμβαίνουν αυτά στην πολιτική… Ακόμα και σε σχετικά ήρεμες εποχές, πολύ περισσότερο τώρα που βρισκόμαστε σε μια άτυπη προεκλογική περίοδο. Διανύουμε ήδη ένα τριήμερο με έντονες συζητήσεις στο κοινοβούλιο, ψηφοφορίες, σενάρια και τακτικισμούς. Όλα αυτά είναι πολύ μακριά από τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων, τα οποία αυτοί που μας κυβερνούν, οφείλουν να τα δουν και να τα αντιμετωπίσουν. Εδώ, το πρωτοσέλιδο της ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ της 26/1/2023.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 28/1/2023

Διαβάζουμε στο διαδίκτυο: Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις πυροδοτούν οι αποκαλύψεις του προέδρου της ΑΔΑΕ, Χρήστου Ράμμου, σχετικά με το σκάνδαλο των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων, καθώς σήμερα, Τετάρτη 25/1/2023 αναμένεται στη Βουλή η αποκάλυψη των στοιχείων του φακέλου που παρέδωσε ο κ. Ράμμος στον Αλέξη Τσίπρα.

Και η είδηση συνέχιζε έτσι: Χθες το πρωί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, επισκέφθηκε χθες στα γραφεία της ΑΔΑΕ τον Χρήστο Ράμμο, ο οποίος τον ενημέρωσε σχετικά με τη πορεία των ερευνών στο θέμα των υποκλοπών, κατόπιν του νόμιμου αιτήματος που είχε υποβάλλει ο Αλέξης Τσίπρας.

Εξερχόμενος της συνάντησης και κρατώντας τον φάκελο στον οποίο περιέχονταν τα αποτελέσματα των ερευνών της ΑΔΑΕ από τους παρόχους τηλεφωνίας, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε: «Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα δικαστές εις τας Αθήνας. Και το φως της Δημοκρατίας για ακόμα μία φορά θα νικήσει το σκοτάδι».

Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο Αλέξης Τσίπρας συναντήθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, την οποία ενημέρωσε με τη σειρά του για τα στοιχεία της ΑΔΑΕ.

“Δυστυχώς οι αποδείξεις επιβεβαιώνουν τους χειρότερους φόβους μας. Η ΕΥΠ, την ευθύνη της οποίας έχει ο Μητσοτάκης, με πρόσχημα την εθνική ασφάλεια και με διατάξεις υπογεγραμμένες από την αρμόδια εισαγγελέα, παραβίαζε το απόρρητο των επικοινωνιών και υπέκλεπτε τις επικοινωνίες πολιτικών προσώπων βουλευτών υπουργών, στρατιωτικών, δημοσιογράφων ακόμα και της ίδιας της ηγεσίας των Ε.Δ.

Σε μια χώρα, κράτος δικαίου, δεν μπορεί να μείνει δίχως απόδοση ευθυνών, ο πρωθυπουργός της εκτροπής και της συγκάλυψης οφείλει να αναλάβει τις αμετάθετες ευθύνες. Να πράξει ότι οποιοσδήποτε πρωθυπουργός σε κράτος δικαίου: Να παραιτηθεί“, ανέφερε σε δήλωσή του μετά τη συνάντηση ο Αλέξης Τσίπρας.

Η επίσημη απάντηση της κυβέρνησης ήρθε δια στόματος του εκπροσώπου της Γιάννη Οικονόμου, που με μία δήλωση -δείγμα πανικού επιδόθηκε σε μια ακόμα παραληρηματική ανακοίνωση γεμάτη αμηχανία, καλώντας τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να προβεί σε πρόταση μομφής.

Αυτά από την επικαιρότητα, έτσι όπως καταγράφεται στην καθημερινότητα, αυτές της μέρες. Να δούμε τώρα λίγο την αλήθεια και την πραγματικότητα, χωρίς να υποβαθμίζουμε συνειδητά αυτή την τόσο σοβαρή υπόθεση;

Ο κ. Τσίπρας προχώρησε σε πρόταση δυσπιστίας κι αυτό σημαίνει ότι τις προσεχείς μέρες θα «απολαύσουμε» άλλο ένα τριήμερο πολιτικής αντιπαράθεσης με πυροτεχνήματα που θα αναπαράγουν τα φιλικά ΜΜΕ, αλλά όχι επί της ουσίας. Το ζήτημα που τίθεται είναι, οι πολίτες μπορούν να εμπιστεύονται μια κυβέρνηση που πολιτεύεται μ’ αυτόν τον τρόπο και όχι με υπευθυνότητα και σύνεση, πάνω στα σοβαρά και μεγάλα προβλήματα που απασχολούν τους ανθρώπους;

Δεν θέλουμε να παρακολουθήσουμε άλλο αυτή την άγονη αντιπαράθεση, που εντέλει έχει σχέση μόνο με τον θώκο της εξουσίας. Αυτό που εμείς θα θέλαμε, θα ήταν να δούμε κάποιον να θέλει και να προσπαθεί να παρέμβει για τη ακρίβεια, τον πληθωρισμό, την καθημερινότητα.

Όλα δείχνουν ότι έχουμε μπει σε μια έντονη προεκλογική περίοδο. Και το μόνο που δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα είναι η… ημερομηνία των εκλογών. Αν και τα σενάρια σε ότι αφορά αυτό το ζήτημα, δίνουν και παίρνουν.

Λες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία, λύνονται με τις εκλογές. Αν και πολλοί το πιστεύουν αυτό, η ζωή έχει δείξει ότι δε συμβαίνει έτσι στην πραγματικότητα. Κοιτάζοντας λίγο πίσω, στο παρελθόν, θα το αντιληφθείτε αυτό με σαφήνεια…

Το βέβαιο είναι ότι οι άνθρωποι έχουν απογοητευτεί από το πολιτικό σύστημα και έχουν γυρίσει την πλάτη τους στους πολιτικούς. Κι αυτό, μάλλον είναι κάτι που τους αξίζει. Αλλού πρέπει να αναζητήσουμε σωτηρία. Κάπου που να υπάρχει σταθερότητα, πραγματική δικαιοσύνη, διαχρονικότητα και συνέχεια στον ικανό ηγέτη. Και υπάρχει, αρκεί αν τον ψάξουμε με σοβαρότητα.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 28/1/2023 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».