Υπάρχουν κάποιοι τόποι όπου η φύση συνομιλεί απευθείας με το μεράκι των ανθρώπων. Στην αυλή του σπιτιού του Ηλία και της Κατερίνας, στην Αναστασιά Σερρών, αυτή η σχέση έχει πάρει μορφή, χρώμα και γεύση. Η καθημερινή τους φροντίδα έχει μετατρέψει τον κήπο τους σε έναν μικρό επίγειο παράδεισο, γεμάτο δέντρα που αυτή την εποχή προσφέρουν τους πιο όμορφους καρπούς τους.
Μια ματιά στις φωτογραφίες αρκεί για να νιώσει κανείς τον παλμό του καλοκαιριού και την υπόσχεση του φθινοπώρου. Πρώτα απ’ όλα, ξεχωρίζουν τα κάστανα. Οι νεαροί καρποί, κλεισμένοι ακόμα προστατευτικά μέσα στα ανοιχτόχρωμα, αγκαθωτά «κάψούλια» τους, αναπτύσσονται νωχελικά ανάμεσα στα καταπράσινα, πριονωτά φύλλα της καστανιάς. Είναι η ζωντανή υπόσχεση για τις ζεστές μέρες που θα έρθουν.
Δίπλα τους, η φύση δείχνει την πιο παιχνιδιάρικη πλευρά της με τα βατόμουρα. Σε μια πανέμορφη αντίθεση χρωμάτων, οι μικροί σφαιρικοί καρποί σχηματίζουν μια σχεδόν γεωμετρική σύνθεση. Ένα έντονο, κατακόκκινο, ώριμο βατόμουρο δεσπόζει στο κέντρο, περιτριγυρισμένο από τα υπόλοιπα που βρίσκονται ακόμη σε ροζ και κιτρινοπράσινες αποχρώσεις. Αυτά, βέβαια, δύσκολα θα προλάβουν να περιμένουν, αφού η γλυκιά τους γεύση τα κάνει τον πρώτο στόχο για άμεση απόλαυση.
Το σκηνικό συμπληρώνουν τα σταφύλια. Μεγάλες, πλούσιες και βαριές κληματόβεργες γεμάτες με άγουρες, επιμήκεις πράσινες ρώγες που κρέμονται προς το χώμα, δείχνοντας ότι η σοδειά θα είναι πλούσια. Κάθε ρώγα, πεντακάθαρη και σφιχτή, μαζεύει τον ήλιο της Μακεδονίας, περιμένοντας υπομονετικά τη στιγμή που θα γεμίσει σάκχαρα και θα αλλάξει χρώμα.
Για τον Ηλία και την Κατερίνα, αυτά τα δέντρα δεν είναι απλά φυτά στην αυλή τους. Είναι το αποτέλεσμα μιας κοινής προσπάθειας, ένας ζωντανός οργανισμός που ανταμείβει τον κόπο τους με τον πιο αγνό και δικαιολογημένο τρόπο: τη χαρά της δημιουργίας και της γεύσης.
