Αρχική » 2026 (Σελίδα 4)

Αρχείο έτους 2026

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας

0 4 7 2 7 2

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να μας γράφετε. Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Ακραία καιρικά φαινόμενα χειμώνα - καλοκαίρι...

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!
Ιανουάριος 2026
Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία, όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει. Τα χειροποίητα κοσμήματα! Μπορείτε να το δείτε ΕΔΩ

Η αγγειοπλαστική παράδοση του Θραψανού Ηρακλείου Κρήτης

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Ένας Θραψανιώτης Αγγειοπλάστης μιλά στην T.V.

Η ώρα του δειλινού...

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα καλοκαιρινή στην Τζιά

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ραδιόφωνα

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Στήλες για τα media:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο, Μάιος του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αγγειοπλάστες του σήμερα

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου, Λευτέρης και Παπαδιώ

Ο πατέρας μου και η μάνα μου, ο Λευτέρης και η Παπαδιώ, σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου, ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 182 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.181 ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434,  ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431,  ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Χρηστικά Site:

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 

Είμαστε στον 22ο χρόνο!

Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Ας δουμε τη Νέα Ορλεάνη και τις ομορφιές της…

Από σήμερα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δούμε μερικά δημοσιεύματα για τη Νέα Ολεάνη των ΗΠΑ.  Η Νέα Ορλεάνη (New Orleans) είναι η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας Λουιζιάνα των ΗΠΑ και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια του κόσμου, καθώς βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Μισισιπή στον Κόλπο του Μεξικού. Είναι μια πόλη με μοναδική προσωπικότητα, γνωστή με τα παρωνύμια “NOLA” και “The Big Easy”, που αντικατοπτρίζουν τη χαλαρή και ζωντανή της ατμόσφαιρα.

Γιατί αξίζει να το κάνουμε αυτό; Η Νέα Ορλεάνη είναι η γενέτειρα της τζαζ μουσικής. Η μουσική πλημμυρίζει κάθε γωνιά, από τους πλανόδιους μουσικούς στον δρόμο μέχρι τα θρυλικά κλαμπ της Frenchmen Street και της Bourbon Street. Ιδρύθηκε από Γάλλους το 1718 και αργότερα πέρασε υπό ισπανική κυριαρχία πριν ενταχθεί στις ΗΠΑ. Αυτό το μείγμα γαλλικών, ισπανικών, αφρικανικών και καραϊβικών επιρροών είναι εμφανές παντού. Η ιστορική καρδιά της πόλης με τα εμβληματικά κτίρια με τα σιδερένια μπαλκόνια και την πλατεία Jackson Square όπου δεσπόζει ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Λουδοβίκου. Μια περιοχή με πανέμορφα παλιά αρχοντικά και εντυπωσιακούς κήπους.

Η κουζίνα της (Cajun και Creole) είναι παγκοσμίως διάσημη. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε beignets στο Café Du Monde, jambalaya, gumbo και φρέσκα στρείδια.

Ήταν  εκεί κοντά μια εβδομάδα ο Κώστας με την Άννυ. Ο Κώστας συμμετείχε σε μια έκθεση πάνω στη δουλειά του και η Άννυ, όπως συμβαίνει συχνά, ήταν μαζί του. Με τον φακό της θα δούμε μερικές όψεις της πόλης, το ξενοδοχείο που έμειναν, αλλά και μια βόλτα στον Μισισιπή με το αυθεντικό ποταμόπλοιο Steamboat NATCHEZ, απολαμβάνοντας ζωντανή τζαζ.. 

Ευχαριστούμε την Άννυ γι’ αυτό το υπέροχο υλικό. Ξεκινάμε λοιπόν με πρώτο δημοσίευμα, την αιτία για την οποία τα παιδιά μας βρέθηκαν εκεί…

Το Δημαρχείο της Αθήνας στην πλατεία Κοτζιά

Το Δημαρχιακό Μέγαρο της Αθήνας στην οδό Αθηνάς δεν είναι απλώς ένα διοικητικό κέντρο· είναι ένα ζωντανό μνημείο στην καρδιά της πρωτεύουσας, ένας συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο ένδοξο παρελθόν και το δυναμικό παρόν της πόλης. Αν σχεδιάζετε να το επισκεφθείτε ή αναρωτιέστε τι κρύβεται πίσω από τους επιβλητικούς τοίχους του, ας ρίξουμε μια ματιά στις υπηρεσίες και τη ζωή που φιλοξενεί.

Στην καρδιά του μεγάρου βρίσκεται η Αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου. Εδώ λαμβάνονται οι σημαντικότερες αποφάσεις για την καθημερινότητα των Αθηναίων και το μέλλον της πόλης. Η αίθουσα είναι κοσμημένη με ιστορικές τοιχογραφίες που απεικονίζουν σκηνές από την ελληνική μυθολογία και ιστορία, κάνοντας κάθε συνεδρίαση να μοιάζει με ιεροτελεστία. Η Αθήνα είναι μια πόλη που τιμά την ιστορία της ενώ εργάζεται αδιάκοπα για το αύριο.

Στα υπόγειά του στεγάζεται το Ληξιαρχείο του Δήμου Αθηναίων. Είναι το μέρος όπου καταγράφονται οι σημαντικότερες στιγμές στη ζωή ενός πολίτη: γεννήσεις, γάμοι και άλλα ληξιαρχικά γεγονότα. Επιπλέον, εδώ στεγάζεται το Δημοτολόγιο, όπου τηρούνται τα αρχεία των οικογενειακών μερίδων των δημοτών. Είναι ένα κτίριο-σύμβολο που στέκεται αγέρωχο ανάμεσα στην πλατεία Κοτζιά και την πλατεία Ομονοίας.

Ο πολιτικός γάμος στο Δημαρχείο της Αθήνας είναι μια εμπειρία που πολλοί επιλέγουν για το κύρος και την αισθητική του χώρου. Οι τελετές πραγματοποιούνται συχνά σε αίθουσες που αποπνέουν μια αύρα παλιάς Αθήνας, κάνοντας τη στιγμή πραγματικά αξέχαστη και εντυπωσιακή για το ζευγάρι και τους καλεσμένους. Το Δημαρχείο της Αθήνας είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα γραφειοκρατικό κέντρο.

46.000 “Ευχαριστώ” σε κάθε έναν από εσάς!

Η παρέα του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ μεγαλώνει και η εμπιστοσύνη σας μας δίνει φτερά. Φτάσαμε αισίως τις 46.000 επισκέψεις από ξεχωριστές I.P., ένα νούμερο που για εμάς δεν είναι απλά στατιστική, αλλά 46.000 άνθρωποι που στάθηκαν στις αναρτήσεις μας, ενημερώθηκαν και αλληλεπίδρασαν μαζί μας.

Κάθε κλικ είναι και ένα σκαλοπάτι στην πορεία που χαράζουμε μαζί. Συνεχίζουμε με την ίδια όρεξη, την ίδια συνέπεια και την ίδια αγάπη για τον τόπο μας και την ενημέρωση.

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!

Μια πρωινή βόλτα στην οδό Σόλωνος, Αθήνα

Είναι Παρασκευή, μόλις 7:30 το πρωί. Η οδός Σόλωνος, ένας από τους πιο νευραλγικούς και συνήθως «ασφυκτικούς» δρόμους της Αθήνας, παρουσιάζει ένα πρόσωπο που σπάνια προλαβαίνουμε να δούμε: αυτό της απόλυτης ηρεμίας. Στις φωτογραφίες που απαθανατίσαμε, το οδόστρωμα μοιάζει σχεδόν ξένο χωρίς το ασταμάτητο βουητό των λεωφορείων και των ταξί.

Η κίνηση είναι ελάχιστη, και για μια σύντομη στιγμή, η πόλη μοιάζει να σου ανήκει. Όσοι κινούνται τέτοια ώρα έχουν τον δικό τους, ειδικό σκοπό – μια πρόωρη επαγγελματική υποχρέωση, μια γρήγορη στάση, μια στιγμή αναζήτησης αυτής της σπάνιας αστικής γαλήνης. Τέτοια ώρα βρίσκεις άνετα σημεία να αφήσεις για λίγο το αυτοκίνητο, αν και ο κίνδυνος για το κλασικό «ραβασάκι» της Δημοτικής Αστυνομίας παραμένει πάντα εκεί, σαν μια υπενθύμιση ότι η πόλη σιγά-σιγά ξυπνάει.

Βρισκόμαστε μια ανάσα από τα Εξάρχεια, μια περιοχή με έντονη κοινωνική δράση και παλμό. Κι όμως, εδώ, αυτή την ώρα, κυριαρχεί μια παράξενη, όμορφη ησυχία. Από τις επιβλητικές προσόψεις των νεοκλασικών μέχρι τα κλειστά ακόμα ρολά των βιβλιοπωλείων και των τυπογραφείων, η Σόλωνος το πρωί έχει μια δική της, μελαγχολική αλλά και ελπιδοφόρα αύρα.

Αρτοποιείο «Σιόμπολας» , βόλτα στην οδό Ρόδου

Κάποιες μυρωδιές λειτουργούν σαν “χρονομηχανή”. Για μένα, η μυρωδιά του φρεσκοψημένου ψωμιού στη γωνία Κρέοντος και Ρόδου είναι μία από αυτές. Με γυρνάει πίσω στη δεκαετία του ’90, τότε που έμενα εδώ κοντά και η καθημερινή ιεροτελεστία περιλάμβανε μια στάση στον φούρνο του Σιόμπολα. Δεν ήταν απλώς ο “φούρνος της γειτονιάς”· ήταν ο προορισμός. Πήγαινα επί τούτου για το ψωμί τους, γιατί είχε εκείνη την αληθινή γεύση που δύσκολα έβρισκες αλλού.

Σήμερα, το αρτοποιείο έχει περάσει στα χέρια της επόμενης γενιάς. Είναι συγκινητικό να βλέπεις μια οικογενειακή επιχείρηση να αντέχει στον χρόνο. Σε μια εποχή που τα σούπερ μάρκετ έχουν κατακλύσει την αγορά με προζυμωμένο, κατεψυγμένο ψωμί που απλώς “τελειώνει” σε ηλεκτρικούς φούρνους, η οικογένεια Σιόμπολα επιμένει στην παράδοση. Είναι μια “μάχη ζωής” αυτή που δίνουν οι άνθρωποι της βιοτεχνικής αρτοποιίας.

Χρειάζεται μεράκι, ξύπνημα από τα χαράματα και μια εμμονή στην ποιότητα που δεν συμβιβάζεται. Αυτό το πείσμα τους είναι που με κάνει να τους εκτιμώ ακόμα περισσότερο. Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψή μου για το απαραίτητο καρβέλι, άφησα τα βήματά μου να με οδηγήσουν λίγο πιο κάτω, στην οδό Ρόδου. Κατηφορίζοντας προς το αμαξοστάσιο του Μετρό, το τοπίο αλλάζει. Εκεί που κάποτε εκτείνονταν οι ξακουστοί λαχανόκηποι των Σεπολίων, τώρα η πόλη έχει πάρει άλλη μορφή.

Παρά την τσιμεντοποίηση και τους γρήγορους ρυθμούς της Αθήνας, αυτή η γωνιά της πόλης κρύβει ακόμα ψήγματα από την παλιά της ταυτότητα. Είναι αυτές οι μικρές οάσεις, όπως ο φούρνος στη γωνία, που μας υπενθυμίζουν ότι η γειτονιά παραμένει ζωντανή όσο υπάρχουν άνθρωποι που την πονούν και τη φροντίζουν. Αν βρεθείτε στα Σεπόλια, κάντε μια χάρη στον εαυτό σας. Αφήστε για λίγο το τυποποιημένο ψωμί και αναζητήστε την αυθεντική γεύση. Αξίζει να στηρίζουμε εκείνους που “επιμένουν παραδοσιακά”.

Διακριτικά, με κρύο ήρθε η άνοιξη στην Ελλάδα

Η εαρινή ισημερία 2026 ήρθε την Παρασκευή (20/3), στις 16:45 [ώρα Ελλάδας], σηματοδοτώντας την επίσημη έναρξη της αστρονομικής άνοιξης για το βόρειο ημισφαίριο, αν και με μπόλικο κρύο και παγωνιά, ακόμα και χιόνια στην Πάρνηθα.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το BBC, το φαινόμενο αυτό πραγματοποιείται καθώς η Γη περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο και οφείλεται στην κλίση του άξονα του πλανήτη μας. Ειδικότερα, στο βόρειο ημισφαίριο, η ισημερία γίνεται πάντα μεταξύ 19 και 21 Μαρτίου.

Το γεγονός αυτό συμβαίνει ταυτόχρονα σε ολόκληρο τον πλανήτη, ωστόσο για όσους βρίσκονται νότια του ισημερινού, όπου οι εποχές είναι αντίστροφες, η ίδια στιγμή ορίζει την πρώτη ημέρα του φθινοπώρου.

Η εαρινή ισημερία 2026 και ο άξονας της Γης

Επισημαίνεται ότι ο άξονας της Γης παρουσιάζει κλίση 23,5 μοιρών και η σχέση αυτής της κλίσης με τον Ήλιο μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια της τροχιάς του πλανήτη. Κατά την ισημερία, η Γη φτάνει σε ένα σημείο, στο οποίο η κλίση δεν κατευθύνεται ούτε προς τον Ήλιο ούτε μακριά από αυτόν.

Ως εκ τούτου, η ηλιακή ακτινοβολία φτάνει εξίσου στο βόρειο και στο νότιο ημισφαίριο. Εντούτοις, τονίζεται ότι η αντίληψη ότι η ημέρα και η νύχτα έχουν ακριβώς την ίδια διάρκεια των 12 ωρών κατά την ισημερία, δεν είναι απολύτως ακριβής.

Η διαφορά ανάμεσα στην ισημερία και στο equilux

Στην πραγματικότητα, η στιγμή της απόλυτης ισότητας στη διάρκεια μεταξύ ημέρας και νύχτας, γνωστή ως equilux, συμβαίνει λίγες ημέρες πριν από την ισημερία. Κατά την ισημερία, η μέτρηση γίνεται από τη στιγμή που το κέντρο του Ήλιου βρίσκεται στον ορίζοντα.

Ωστόσο, η πάνω άκρη του ηλιακού δίσκου γίνεται ορατή πρώτη κατά την ανατολή και εξαφανίζεται τελευταία κατά τη δύση. Λόγω της διάθλασης του φωτός, υπάρχει φως για ένα σύντομο χρονικό διάστημα ακόμη και όταν ο Ήλιος δεν είναι πλέον ορατός. Αυτό προσθέτει λίγο επιπλέον χρόνο στις ώρες της ημέρας. Για το 2026, αυτό το φαινόμενο σημειώθηκε στην Ελλάδα την Τετάρτη (18/3).

Η έναρξη της αστρονομικής άνοιξης

Για τους μετεωρολόγους, η άνοιξη αρχίζει παραδοσιακά την 1η Μαρτίου, ώστε οι καιρικές παρατηρήσεις να συγκρίνονται με μεγαλύτερη ακρίβεια από έτος σε έτος, με τους ανοιξιάτικους μήνες να είναι ο Μάρτιος, ο Απρίλιος και ο Μάιος.

Εντούτοις, η ισημερία ορίζει την αστρονομική αφετηρία της εποχής. Η ημερομηνία αυτή αλλάζει ελαφρώς κάθε χρόνο λόγω της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο. Αστρονομικά, λοιπόν, η άνοιξη θα ολοκληρωθεί στις 21 Ιουνίου, όταν θα πραγματοποιηθεί το θερινό ηλιοστάσιο και θα αρχίσει επίσημα το καλοκαίρι.

Πλ. Βάθη: Η σιωπή των ανώνυμων κουδουνιών

Στην καρδιά της Αθήνας, εκεί που η νεοκλασική αρχιτεκτονική συναντά τη σκουριά και το γκράφιτι, το τετράγωνο Λιοσίων – Μενάνδρου – Μαίζωνος – Σωνιέρου στέκεται ως ένα αίνιγμα αστικής εγκατάλειψης. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους: κτίρια-φαντάσματα με κλειστά παντζούρια, τοίχοι γεμάτοι «συνθήματα» και μια αίσθηση προσωρινότητας που πλανάται στον αέρα.

Η ανθρωπογεωγραφία της περιοχής έχει αλλάξει δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες. Σήμερα, τα σπίτια αυτά φιλοξενούν κυρίως μετανάστες και πρόσφυγες, που βρίσκουν καταφύγιο σε χαμηλού κόστους (συχνά υποβαθμισμένα) καταλύματα. Λίγους εναπομείναντες παλιούς Αθηναίους, που αρνούνται να εγκαταλείψουν τις γειτονιές των παιδικών τους χρόνων. Περαστικούς της «γκρίζας» οικονομίας, καθώς η περιοχή συνορεύει με ζώνες έντονης εμπορικής και παραεμπορικής δραστηριότητας.

Γιατί αρνούνται να βάλουν ονόματα στα κουδούνια τους; Η απάντηση κρύβεται στον φόβο και την ανωνυμία. Σε μια περιοχή όπου η παραβατικότητα παραμονεύει και οι έλεγχοι είναι συχνοί, η ανωνυμία λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας. Πολλοί κάτοικοι ζουν σε καθεστώς αβεβαιότητας —είτε νομικής είτε οικονομικής— και προτιμούν να παραμένουν «αόρατοι» για το κράτος, τους εισπράκτορες ή ακόμα και τους γείτονες. Το κουδούνι χωρίς όνομα είναι το σύμβολο μιας ζωής που δεν θέλει να αφήσει ίχνη.

Content by: Nikos Theodorakis

WordPress / Academica WordPress Θέμα από WPZOOM