Αρχική » Ζωή (Σελίδα 27)
Αρχείο κατηγορίας Ζωή
Ο Κώστας και η Άννυ γιόρτασαν 35 χρόνων γάμου!


Είναι ωραίο να φέρνει ο καιρός έτσι τα πράγματα και να είμαστε στη φετινή 35η επέτειο του γάμου τους, μαζί τους! Στην επέτειο τους! Κάπου στο Λάγκλεϊ θα βρεθούμε σήμερα Κυριακή, μέρα που βολεύει και εκείνους που εργάζονται. Αυτό το πορτραίτο που φιλοτέχνησε φίλος γραφίστες, θα τους δοθεί ως μεγάλη κορνίζα, δώρο. Είναι ωραίο, τέτοιες σημαντικές στιγμές να είσαι εκεί, με φυσική παρουσία, γιατί η καρδιά μας είναι πάντα δίπλα τους. Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά, τον πρωτουργό του γάμου, που διευθέτησε έτσι όμορφα τα πράγματα.

Το ξημέρωμα στο Mission BC… Μια νέα μέρα ξεκινάει!

Είμαστε στο Mission BC, φιλοξενούμενοι του Κώστα και της Άννυς, από την περασμένη Παρασκευή 19/4/2024 και είμαστε καλά! Κάθε καινούρια μέρα έχει να μας δώσει πράγματα. Η Άννυ φροντίζει το πρόγραμμα της επόμενης μέρας, έτσι ώστε και να γνωρίσουμε τον τόπο και τα αξιοθέατα του και να γευτούμε τα ωραία, του τόπου που μένει. Κοντά μας, μαζί μας και ο πατέρας της ο Χρήστος με τον οποίο κάνουμε καλή παρέα. Γνωρίζει τα ελληνικά και καθώς έχει ζήσει στον Καναδά περισσότερο από μισό αιώνα, μπορεί να μου μεταφέρει πολλά πράγματα από την εμπειρία του και τα ζωή… Αυτή την εικόνα είδα από το μπαλκόνι της αυλής στο ξημέρωμα μιας νέας μέρας…
Βασιλικός, ο “βασιλιάς” των αρωματικών λουλουδιών…

Ο βασιλικός είναι ετήσιο αρωματικό, ποώδες φυτό, η κοινή ονομασία για το μαγειρικό βότανο Ώκιμον το βασιλικόν της οικογένειας των Χειλανθών Λαμιίδων (δυόσμων) και της τάξης των Σωληνανθών. Σε ορισμένες Αγγλόφωνες χώρες είναι γνωστός και ως «Βότανο του Αγίου Ιωσήφ».
Ο βασιλικός πιθανόν κατάγεται από την Ινδία, ή ίσως από το Ιράν και να έχει καλλιεργηθεί εκεί για περισσότερα από 5.000 χρόνια. Ήταν διεξοδικά αναφερόμενος στους Έλληνες συγγραφείς Θεόφραστο και Διοσκουρίδη. Πρόκειται για ένα ημι-σκληραγωγημένο ετήσιο φυτό, πιο γνωστό ως μαγειρικό βότανο, χαρακτηριστικό κυρίως στην Ιταλική κουζίνα, χωρίς να πηγαίνει πίσω και η χώρα μας, το οποίο επίσης παίζει σημαντικό ρόλο στις κουζίνες της Νοτιοανατολικής Ασίας της Ινδονησίας, Ταϊλάνδης, Μαλαισίας, Βιετνάμ, Καμπότζης, Λάος και της Ταϊβάν. Αναλόγως με το είδος και την ποικιλία, τα φύλλα μπορούν να έχουν γεύση παρόμοια με το γλυκάνισο, με έντονη, πικάντικη, συχνά γλυκιά, μυρωδιά.
Η φωτογραφία είναι της Ευτυχία Κολιού, δημοσιευμένη στην Ομάδα “Ζωή, χωριό και παράδοση”. Οι πληροφορίες από τη Wikipedia.
Στο βουνό η ανθισμένη φύση λες και είναι ακόμα Άνοιξη

Είναι απίστευτο αυτό που ζούμε. Η θερμοκρασία στη περιοχή του Νορθ Βανκούβερ είναι αρκετά καλή, την ώρα που μαθαίνουμε ότι στην Ελλάδα χτυπάνε κάτι 40άρια. Συμβάλει σ’ αυτό και το πλούσιο πράσινο μέσα στην κατοικημένη περιοχή και τον περιβάλλοντα χώρο. Αυτό το πλούσιο πράσινο κάνει να αισθάνεσαι ακόμα μικρότερη την αίσθηση της ζέστης. Και λίγο πιο πάνω, στο βουνό, θα συναντήσεις αυτή την εικόνα. Λες και είναι Άνοιξη και οι μαργαρίτες είναι ολάνθιστες!

Ίδια η κατάσταση παντού. Το βλέπουμε στους κήπους των σπιτιών, καθώς περπατάμε τα τετράγωνα γύρω από το σπίτι που μένουμε. Μια ομορφιά! Και είναι Ιούλιος, που πριν λίγο έκλεισε το πρώτο δεκαήμερο του και μπήκε στο δεύτερο. Και όλα είναι αλλιώτικα εδώ. Δίνουν την αίσθηση του πιο όμορφου, του πιο περιποιημένου, του πιο ποιοτικού. Κι εμένα αυτό μου αρέσει πολύ. Πάντα μου άρεσε…

Ας μείνουμε όμως λίγο ακόμα στο βουνό. Σ’ αυτά τα αγριολούλουδα που έχουν φυτρώσει “από μόνα τους”, σύμφωνα με κάποιους και έχουν γεμίσει τη γη ανάμεσα στις συστάδες των δέντρων. Ξεχωριστά όμορφα, λες και κάποιο ανθρώπινο χέρι βοήθησε στην ανάπτυξη τους. Αλλά δεν… Γίνεται τώρα να τα βλέπεις όλα αυτά απαθής, σα να μη συμβαίνει τίποτα και δέχεσαι ότι όλα αυτά, φτιάχτηκαν από μόνα τους;
Μοναδικό: Να βλέπεις τα σκιουράκια, μπροστά σου!

Τώρα εσείς που βλέπετε και διαβάζετε αυτό το δημοσίευμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, ίσως επειδή δεν το έχετε ζήσει, να θεωρείτε ότι είναι… εξωπραγματικό. Αλλά δεν είναι έτσι! Και προσπαθήστε, παρακαλώ λίγο να ανοίξετε τη διάνοια, την καρδιά σας και το μυαλό σας. Ότι δεν έχετε ζήσει, δε σημαίνει ότι δε συμβαίνει. Την εικόνα που βλέπετε, την τράβηξα ο ίδιος με το κινητό μου, μια μέρα που πρόλαβα να ανοίξω την κάμερα του και να καταγράψω τη στιγμή. Δεν ήταν προσχεδιασμένη. Το αντίθετο, τραβήχτηκε αυθόρμητα και δείχνει, απλά, ένα στιγμιότυπο αληθινό. Δεν είναι πολύ καθαρή γι’ αυτό και έβαλα το σκιουράκι μέσα σε ένα κίτρινο κύκλο. Αλλά στο Νορθ Βανκούβερ, μπορείς να το δεις αυτό με τα μάτια σου!
Η πίτσα θέλει το χρόνο της! 30 λεπτά, πώς σας φαίνεται;

Απογευματάκι, ύστερα από ένα περίπατο στο δάσος. Έχεις χάσει αρκετές θερμίδες από την καταπόνηση οπότε αισθάνεσαι την ανάγκη να τις αντικαταστήσεις και μια πίτσα που συνοδεύεται από παγωμένη μπίρα είναι μια ιδανική “αμαρτία”. Αλλά επειδή αυτή η ώρα είναι ώρα φαγητού για τους πολλούς, σ’ αυτή την περιοχή, πρέπει να οπλιστείς με υπομονή. Η κοπέλα του μαγαζιού σκύβει και διορθώνει το χρόνο. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να τον… κοντρολάρεις.
Ταξιδιάρικα θαλασσοπούλια, απολαμβάνουν τη δημιουργία

Καλοκαίρι σημαίνει απέραντο γαλάζιο, θάλασσα και ουρανός, ταξίδια και μια αίσθηση, ελευθερίας. Λέξεις που όλες σχετίζονται κατά κάποιον τρόπο και με τα πανέμορφα θαλασσοπούλια που συναντάμε να πετούν πάνω από τις ελληνικές (και όχι μόνο) θάλασσες. Μ’ αυτά θα πορευτούμε σήμερα…

Γνωρίζουμε όμως πόσα και ποια είναι τα είδη τους, πώς ονομάζονται και ποια είναι τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα; Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία οι ελληνικές θάλασσες φιλοξενούν, έξι είδη θαλασσοπουλιών. Ας τα δούμε από πιο κοντά, όσο γίνεται.

Όταν αναφερόμαστε στα θαλασσοπούλια, συνήθως στους περισσότερους έρχονται στο μυαλό οι γλάροι, όμως θαλασσοπούλια δεν είναι μόνο οι γλάροι! Αλλά ακόμα κι αυτοί, δεν είναι όλοι ίδιοι μεταξύ τους. Οι φωτογραφίες είναι από το National Geographic Worldwide δια χειρός Edward Slizewski. Τον ευχαριστούμε..























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…