Αρχείο ημέρας 16 Σεπτεμβρίου 2022

Το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:
Οι επισκέπτες μας
002137
Τα δικά σας σχόλια
Μια αναγκαία υπόμνηση!
Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν να γράφετε. Μόνο που για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.
Είναι λογικό να πρέπει να τα δει πρώτα ο διαχειριστής και να απομακρύνει κάποιο, αν -λέμε τώρα- μπορεί να είναι υβριστικό… Απλά πράγματα.
Αλλά θεώρησα ότι έπρεπε να το γνωρίζετε…

Φθινόπωρο θα πει μελαγχολία

Πραγματικά δεν κατάλαβα ποτέ γιατί γράφτηκε αυτό το τραγούδι. Πόση απελπισία πρέπει να είχε ο συγγραφέας του, καθώς έβλεπε να φεύγει το καλοκαίρι και να έρχονται μπροστά του εικόνες της καθημερινότητας και της ζωής;
Σκέφτομαι πως μάλλον δεν ήταν καθόλου ισορροπημένος, αφού όλα τα είχε εναποθέσει στο ανέμελο καλοκαίρι. Και τώρα τι, θα αναρωτιόταν: Θα πρέπει να επιστρέψω στη ζωή όπως την ήξερα; Μόνο που τη ζωή ως ένα βαθμό τη διαμορφώνουμε εμείς…
Δείτε το τραγούδι με τον Μητροπάνο, ΕΔΩ.
Σεπτέμβριος 2022
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Ένα site που φτιάχτηκε μέσα στην πανδημία όταν η Σούλα αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι που αγαπάει και λατρεύει να φτιάχνει…

Η πιο όμορφη ώρα!

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, αν ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο. Και να το εκτιμάς!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Μια ανάσα στην Τζια

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζια, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!
Διαδικτυακά ραδιόφωνα:

Πατήστε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ  κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ για να ακούσετε επιλεγμένα, μουσικά, διαδικτυακα ραδιόφωνα που εκπέμπουν και στα FM... Άρα, μπορείτε να τα ακούσετε και από ένα συμβατικό ραδιόφωνο ή από το κινητό σας...

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Οι εφημερίδες της Κρήτης:

Αξιόλογα Site:

Στο Πήλιο τον Μάιο του 2022

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ θα δείτε  αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Οι αγγειοπλάστες σήμερα…

Από γενιά σε γενιά πάει αυτή η τέχνη του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου, Λευτέρης του Κουμαλή, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο Κωστής Θεοδωράκης και ο εγγονός του, ο Μανώλης Βολυράκης και δίπλα του ο γιος του, ο Αγησίλαος. Δείτε ΕΔΩ ένα πολύ καλό δημοσίευμα από το το περιοδικό "Κ" που συνοδεύει κάθε Κυριακή την έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να καταλάβετε τι λέω…

Οι γονείς μου

Ο πατέρας μου και η μάνα μου σε μια φωτογραφία από το γάμο της Ελένης, της κόρης της Γεωργίας μας. Ήταν σε ένα κέντρο στα Πεζά, όπου έκαναν το γλέντι. Για πάντα στην καρδιά μου ως ότι πιο ακριβό έχω. Ανυπομονώ να τους ξαναδώ στο νέο κόσμο!

Το σπίτι μας στο χωριό

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά-σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε. Η υπογραφή λέει, 1992!
Τα αδέλφια μου

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας που δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

«Ο ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ» τ. 161

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ τ.  162. που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ. δείτε το τ.162 Είκοσι εννιά χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩ το site του Σωματείου που επιμελούμαστε...

Ο “Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 435

Έτοιμο και το 435 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το 434,  ΕΔΩ το 433, ΕΔΩ το 432, ΕΔΩ το τ.431,  ΕΔΩ το 430, ΕΔΩ το 429, ΕΔΩ το 428, ΕΔΩ το 427, ΕΔΩ το 426, ΕΔΩ το 425, ΕΔΩ το τ.424, ΕΔΩ το τ.423, ΕΔΩ το τ.422, ΕΔΩ το τ.421, ΕΔΩ το τ.420, ΕΔΩ το τ.419, ΕΔΩ το τ.418, ΕΔΩ το τ.417, ΕΔΩ το τ.416, ΕΔΩ το τ.415, ΕΔΩ το τ.414, ΕΔΩ το 413, ΕΔΩ το 412, ΕΔΩ το 411, ΕΔΩ το 410, ΕΔΩ το τ.409, ΕΔΩ το τ.408, ΕΔΩ το τ.407, ΕΔΩ το τ.406, ΕΔΩ το τ.405 ΕΔΩ το τ.404 ΕΔΩ το τ.403 ΕΔΩ το τ.402, ΕΔΩ το τ.401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394  ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ.392, ΕΔΩ το τ.391, ΕΔΩ το τ.390, ΕΔΩ το τ.389, ΕΔΩ το τ.388, ΕΔΩ το τ.387, ΕΔΩ τ.386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε ΕΔΩ είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Ο τόπος που αγαπώ

Αγαπώ την Κρήτη, το χωριό μου… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Γνωρίζοντας την Αθήνα!

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.
Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Θα χαρώ πολύ να δω εκτεταμένα τις απόψεις σας. Γράψτε μου εδώ: nikosth2004@yahoo.gr

Για την επικοινωνία μας στείλτε μου SMS στο τηλέφωνο 6932212755 που εξυπηρετείται από την VODAFON. 


Είμαστε στον 17ο χρόνο!
Ποιος είναι ο δημοσιογράφος, Νίκος Ελ. Θεοδωράκης, που έχει την ευθύνη της ενημέρωσης και διαχείρισης αυτoύ του Site σε καθημερινή βάση; Δείτε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ δείτε επίσης λίγα πράγματα για την ιστορία αυτού του ιστότοπου.

Περάσαμε υπέροχα στην Τέμενη Αιγίου

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχεις ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε μερικά δημοσιεύματα που κάναμε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ

Και κάπως έτσι το φθινόπωρο μπαίνει στη ζωή μας…

Η εικόνα με τις άδειες ξαπλώστρες δίπλα στη θάλασσα που παραπέμπουν στο φθινόπωρο, τη μοναξιά και την εγκατάλειψη, είναι κάτι πέρα για πέρα αληθινές… Τις ζήσαμε, τις καταγράψαμε και σας τις μεταφέρουμε. Από την Τέμενη Αιγίου, όπου βρεθήκαμε για λίγες μέρες διακοπών …

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 17/09/2022

Έχουν κι αυτά την ομορφιά τους… Να είναι Σεπτέμβρης προχωρημένος, να κάθεσαι δίπλα στη θάλασσα και να απολαμβάνεις την «αγριάδα» της, καθώς σκάει το κύμα πάνω στην προβλήτα. Θα μπορούσες να τη χαρακτηρίσεις κι αυτή φθινοπωρινή εικόνα και ας είναι συνυφασμένη στο μυαλό μας με τα κίτρινα φύλλα των φυλλοβόλων δέντρων που χαρακτηρίζει και το τέλος μιας εποχής, αυτής του καλοκαιριού.

Είναι και η ηρεμία του τοπίου, απαλλαγμένη από τις χαρούμενες φωνές των παιδιών στα παιχνίδια τους. Έχουν ήδη αποχωρήσει και βρίσκονται σπίτι τους. Έχουν τις σχολικές σκοτούρες μπροστά τους, αν και είναι νωρίς να μιλήσει κανείς την πρώτη εβδομάδα σχολικής ζωής, γι’ αυτές. Βέβαια εμείς έχουμε την εμπειρία των χρόνων, οπότε μπορούμε να δούμε λίγο πιο μακριά.

Όταν αναλογίζεσαι ότι μπροστά σου έχεις ένα χειμώνα δύσκολο από πολλές απόψεις και προσπαθείς να είσαι ψύχραιμος, προφανώς δεν είναι να πέφτεις στην απογοήτευση και να… πεθαίνεις πριν την ώρα σου…

Ο μήνας έχει την ομορφιά του. Οι ψυχρούλες και οι ζέστες, εναλλάσσονται. Το να καθίσεις έξω το απόγευμα, στη βεράντα, όχι μόνο αντέχεται, αλλά είναι και κάτι που το θέλει κανείς, επιθυμητό.

Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει αυτό. Γενικά το φθινόπωρο, όπως και η άνοιξη, ως εποχές, έχουν συρρικνωθεί ακολουθώντας μια τάση που… οδηγεί στην εξαφάνιση τους. Φταίει γι’ αυτό η κλιματική αλλαγή και όσα έχει κάνει ο άνθρωπος από απληστία, απέναντι στο περιβάλλον.

Όσο όμως και να κρατήσει το φθινόπωρο, είναι καλό να εκμεταλλευτούμε τα καλά του σημεία και να ωφεληθούμε. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό, αν δεν βιαζόμαστε στο καθετί με το οποίο καταπιανόμαστε και αν ακολουθούμε τους ρυθμούς της καρδιάς μας.

Αξίζει να το κάνουμε πότε – πότε, ελεγχόμενα, ώστε να απολαμβάνουμε τις στιγμές όπως ακριβώς τις ζούμε και αυτό είναι κάτι που τις κάνει μοναδικές.

Παρεούλες, συζητήσεις, πράγματα που μας έχουν λείψει. Λιγότερη τηλεόραση, λιγότερο διαδίκτυο, όχι εξαρτήσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης Και μπορούμε να υπολογίζουμε πως οι μέρες θα είναι όμορφες και παραγωγικές.

Το σημαντικό είναι να αντιληφθούμε ότι δεν πρέπει να καθόμαστε με τα χέρια σταυρωμένα, περιμένοντας να μας έρθουν όλα όπως τα θέλουμε. Αυτό που ενδείκνυται είναι να παίρνουμε την πρωτοβουλία και να χαράζουμε τους δρόμους που θέλουμε να περπατήσουμε.

Ας μη μας απογοητεύουν, όσοι με τη στάση τους και τη συμπεριφορά τους, προσπαθούν να σπείρουν δυσκολίες, αμφισβητήσεις στους στόχους και διλήμματα για ότι σχεδιάζουμε. Αφήστε τους έξω από τη ζωή σας. Έχουν επιλέξει να ζουν στη μιζέρια και την απαισιοδοξία τους.

Η ζωή εκεί έξω, πέρα από τις δυσκολίες και τα προβλήματα της, συνεχίζει να είναι όμορφη. Φτάνει να έχουμε εκπαιδεύσει τις αισθήσεις μας, έτσι ώστε να είναι σε θέση να απολαμβάνουν κάθε στιγμή, όπως ακριβώς της αξίζει.

Και μη στεκόμαστε από τώρα στο δύσκολο χειμώνα που είναι μπροστά μας Μια ματιά να ρίξουμε πίσω στο χρόνο, θα δούμε πόσους κάβους έχουμε περάσει. Δεν μας χαρίστηκε τίποτα και καθετί που ζούμε, το έχουμε κατακτήσει. Ναι, ακριβαίνουν κι άλλο τα τιμολόγια της ΔΕΗ, του φυσικού αερίου, όπως και τα είδη πρώτης ανάγκης, ενώ η τιμή της βενζίνης συνεχίζει να είναι στα ύψη.

Αλλά, εμείς ξέρουμε πού να στηρίξουμε την εμπιστοσύνη μας και θα το κάνουμε, βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να απογοητευτούμε. Φυσικά δεν αναφέρομαι στους πολιτικούς, αλλά σε Εκείνον που δεν μπορεί να πει ψέματα, επειδή είναι η προσωποποίηση της αλήθειας.

Έτσι για την ώρα ας απολαμβάνουμε τις φθινοπωρινές εικόνες, όσο τις έχουμε διαθέσιμες. Επειδή, πιστέψτε με, δεν θα είναι για πολύ. Το σκηνικό αυτού του κόσμου αλλάζει. Το βλέπουμε, άλλωστε, στο καθετί, γύρω μας.

  • Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 17/9/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».