Σήμερα το ταξίδι μας μας φέρνει σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και πολυφωτογραφημένα σημεία του πλανήτη. Ο προορισμός μας; Το μαγικό, κοσμοπολίτικο Λονδίνο! Αφορμή για αυτή τη σύντομη «απόδραση» στάθηκαν οι υπέροχες φωτογραφίες που τράβηξε η καλή μας φίλη, η Λαμπρινή, στο πρόσφατο ταξίδι της στη βρετανική πρωτεύουσα. Μέσα από τον φακό της, έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε ένα από τα μεγαλύτερα σύμβολα της πόλης στην πλήρη του δόξα.
Όπως φαίνεται χαρακτηριστικά στις λήψεις της Λαμπρινής, το εμβληματικό αυτό αξιοθέατο στέκεται επιβλητικό στην καρδιά του Λονδίνου, στη βόρεια πλευρά του Παλατιού του Ουέστμινστερ (Westminster Palace), ακριβώς δίπλα στις όχθες του ποταμού Τάμεση. Είτε το αντικρίζεις βγαίνοντας από τον κοντινό σταθμό του μετρό, είτε περπατάς ανάμεσα στα κλασικά κόκκινα λεωφορεία και τους περαστικούς, η νεογοτθική αρχιτεκτονική του σε καθηλώνει. Η τελευταία φωτογραφία μάλιστα, μας δείχνει την εντυπωσιακή συνέχεια του πύργου με το υπόλοιπο κτίριο του Βρετανικού Κοινοβουλίου, δημιουργώντας ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό σύνολο κάτω από τον καταγάλανο ουρανό.
Για όσους το ακούν ή το επισκέπτονται για πρώτη φορά, υπάρχει μια πολύ συχνή παρεξήγηση. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι «Μπιγκ Μπεν» ονομάζεται ολόκληρος ο πέτρινος πύργος με το ρολόι. Λάθος! Στην πραγματικότητα, η επίσημη ονομασία του πύργου είναι Elizabeth Tower (Πύργος της Ελισάβετ). Το όνομα Big Ben ανήκει αποκλειστικά και μόνο στην τεράστια καμπάνα που κρύβεται στο εσωτερικό του, η οποία ζυγίζει πάνω από 13 τόνους και χτυπά κάθε μία ώρα! Αν κάτι κάνει τις φωτογραφίες της Λαμπρινής ακόμα πιο ξεχωριστές, είναι ότι μας δείχνουν τον πύργο πλήρως αποκαλυμμένο.
Για αρκετά χρόνια, ένα τεράστιο και σχολαστικό έργο συντήρησης είχε κρατήσει το μνημείο «φυλακισμένο» πίσω από πυκνές σκαλωσιές, στερώντας από εκατομμύρια τουρίστες τη μαγεία του. Πλέον, οι εργασίες έχουν ολοκληρωθεί και μπορούμε να το απολαύσουμε ξανά, με τους δείκτες του ρολογιού να έχουν αποκτήσει ξανά το αρχικό, λαμπερό πρωσικό μπλε χρώμα τους. Η επιστροφή του Big Ben στην αρχική του αίγλη μας γεννά μερικούς όμορφους προβληματισμούς. Πόσο εύκολα προσπερνάμε την ιστορία που κουβαλούν αυτά τα μνημεία στην καθημερινότητά μας; Και πόσο σημαντικό είναι να δίνουμε χρόνο στα πράγματα να συντηρηθούν, ώστε να μείνουν αναλλοίωτα στο πέρασμα των αιώνων;