Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα

Τι όμορφη εικόνα! Το να αρμενίζουμε στη θάλασσα των Σποράδων είναι μια μοναδική εμπειρία — καταγάλανα νερά, πευκόφυτα νησιά και μια γαλήνη που δύσκολα περιγράφεται. Θα μπoρούσαμε να κάνουμε στάσεις στα νησιά (Σκιάθος, Σκόπελος, Αλόννησος κ.ά.). Εμείς προτιμήσαμε την Σκόπελο. Θέλουμε να ανακαλύψουμε μυστικές παραλίες και κολπίσκους. Να περιπλανηθούμε στο νησί. Κι αν είναι δυνατόν μέσα σε δέκα μέρες να το γνωρίσουμε. Θα τα καταφέρουμε; Θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε…

Η Ιακαράνδη η μιμηλήφυλλος (Jacaranda mimosifolia) είναι ένα εντυπωσιακό τροπικό δέντρο, γνωστό κυρίως για τα εκθαμβωτικά μωβ-μπλε άνθη του που καλύπτουν ολόκληρη την κόμη του την άνοιξη και στις αρχές του καλοκαιριού. Κατάγεται από τη Νότια Αμερική, κυρίως από περιοχές της Αργεντινής και της Βολιβίας, αλλά έχει εξαπλωθεί σε όλες τις θερμές και υποτροπικές ζώνες του κόσμου, από την Καλιφόρνια μέχρι την Αθήνα. Το συγκεκριμένο δέντρο θα το δείτε απέναντι από το σταθμό του Μετρό στον Άγιο Αντώνιο, Περιστερίου. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από το φίλο μου Βασίλη…

Επίσης είναι γνωστή ως τζακαράντα (jacaranda), μπλε τζακαράντα (blue jacaranda) ή ως το δέντρο φτέρη (fern tree). Παλαιότερες πηγές, του δίδουν την συστηματική ονομασία Jacaranda acutifolia, αλλά στις μέρες μας συνήθως ταξινομείται ως Ιακαράνδη η μιμηλήφυλλος (Jacaranda mimosifolia). Θα το δείτε επίσης στην Πλατεία Κλαυθμώνος στο κάτω της μέρος μπροστά από την έξοδο του δημοτικού γκαράζ. Εδώ κάτι λίγα άνθη έχουν απομείνει πάνω στο δέντρο…

Στην επιστημονική χρήση, η ονομασία «Ιακαράνδη» («Jacaranda») αναφέρεται στο γένος Ιακαράνδης (Jacaranda), το οποίο έχει πολλά άλλα μέλη, αλλά στην κηπευτική και την καθημερινή χρήση, σχεδόν πάντα εννοείται η μπλε τζακαράντα. Το συγκεκριμένο δέντρο θα το δείτε απέναντι από το σταθμό του Μετρό στο περιστέρι μπροστά από τις εργατικές πολυκατοικίες. Και βέβαια και στην Καπνικαρέα, ένα τεράστιο δέντρο γεμίζει τον τόπο με τα άνθη του…

Λειτουργούν άψογα και γρήγορα. Ίσως γιατί οι δουλειές είναι πολλές και καλοπληρωμένες. Χθες ήρθε το συνεργείο. Το δίκτυο οπτικών ινών έφτασε σπίτι μας, στην Κλειούς, στον Κολωνό. Συνδεθήκαμε λοιπόπν, οπότε τι ευκολίες θα έχουμε τώρα αν θέλουμε να συνδεθούμε στον φορέα που είμαστε; Τι μας λένε; Ότι θα απολαύσουμε μια σειρά από σημαντικές ευκολίες και πλεονεκτήματα:

Υπερ-υψηλές ταχύτητες Internet. Ταχύτητες έως 1 Gbps ή και περισσότερο, ανάλογα με το πάροχο και το πακέτο. Ιδανικό για streaming 4K/8K, online gaming χωρίς καθυστερήσεις, και ταυτόχρονη χρήση από πολλές συσκευές. Πολύ χαμηλότερες καθυστερήσεις (latency) και αξιοπιστία, ακόμα και σε ώρες αιχμής. Δεν επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες, όπως οι παραδοσιακές συνδέσεις ADSL/VDSL.

Το μέλλον σε ότι αφορά την τεχνολογία είναι μπροστά μας. Είμαστε έτοιμοι για νέες τεχνολογίες, όπως τηλεργασία με βίντεο υψηλής ποιότητας, τηλεκπαίδευση, και έξυπνες οικιακές εφαρμογές (smart home). Καλύτερη εμπειρία σε video calls & cloud εφαρμογές. Ιδανικό για Zoom, Teams, Google Meet κ.λπ., με καλύτερη εικόνα και ήχο.

Το έργο υπογειοποίησης των σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια προχωρά, αν και αντιμετωπίζει καθυστερήσεις σε σχέση με το αρχικό χρονοδιάγραμμα. Αρχικά, η ολοκλήρωση του έργου είχε προγραμματιστεί για το τέλος του 2024, αλλά πλέον εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2025 . Ήδη άνοιξε η διάβαση του «οκτώ» που δυσκόλεψε για πολύ καιρό τη διάβαση των οχημάτων από και προς την Αθήνα.

Υπενθυμίζουμε τα βασικά χαρακτηριστικά του έργου. Έχει μήκος: 2,36 χιλιόμετρα, εκ των οποίων περίπου 1,33 χιλιόμετρα θα είναι πλήρως υπογειοποιημένα. Από την έξοδο του Σιδηροδρομικού Σταθμού Αθηνών προς Θεσσαλονίκη έως τις Τρεις Γέφυρες. Θα υπάρχουν τέσσερις γραμμές – δύο για υπεραστικά τρένα και δύο για τον Προαστιακό. Η σήραγγα θα φτάνει σε βάθος έως 19 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.

Η κατασκευή του έργου βρίσκεται σε εξέλιξη, με την πρόοδο να έχει φτάσει περίπου στο 50% . Η πρώτη σήραγγα (δυτικός διάδρομος) αναμένεται να παραδοθεί το πρώτο εξάμηνο του 2025, ενώ η δεύτερη σήραγγα θα ξεκινήσει μετά την ολοκλήρωση της πρώτης. Όταν ολοκληρωθεί θα προκύψουν πολλά οφέλη για την περιοχή. Ένα από αυτά είναι ότι η κατάργηση των ισόπεδων διαβάσεων, μειώνοντας τον κίνδυνο ατυχημάτων.

Τον προσέχουμε καθημερινά, τον ακολουθούμε στις αναρτήσεις στον τοίχο του. Ζούμε μαζί του μια απλή όμορφη καθημερινότα, πολύ μακρινή από τη δική μας. Το χρειαζόμαστε, το έχουμε ανάγκη. Είναι το αντίδοτο μας σ’ αυτό που ζούμε στη ζωή της μεγαλούπολης… Κάθε μέρα στα μέρη που περπατάει αποτυπώνει στιγμές. Και τις μοιράζεται μαζί μας. Ευχαριστούμε φίλε Πέτρο! Να είσαι πάντα καλά και να βγαίνεις πάντα κερδισμένος στις μάχες που δίνεις…

Μας αρέσει να περπατάμε την Αθήνα. Είναι και οι δουλειές που έχουμε και μας δίνουν τη δυνατότητα να το συνδυάζουμε… Και όπως κάνω πάντα, μ’ αρέσει να γνωρίζω καλύτερα τον τόπο που ζω ή επισκέπτομαι. Έτσι, χωρίς να βιάζομαι, τον περπατώ να τον γνωρίσω πρώτα και μετά τον φωτογραφίζω. Έτσι έχω μια καλύτερη προσωπική άποψη…

Ακριβώς έτσι έκανα και χθες. Ο προορισμός μου ήταν Κωνσταντινουπόλεως και Ιεράς Οδού. Και για φτάσω εκεί, έπρεπε να περάσω με τη μηχανή μου κάτω από την υπερυψωμένη γέφυρα, στο σημείο που ενώνεται η Αχιλλέως  με τη λεωφόρο Αθηνών.  Έχω περάσει πολλές φορές από εκεί. Αλλά αυτή τη φορά σταμάτησα και φωτογράφησα ότι ήθελα…

Ότι μπορεί να δει κανείς,  το κατέγραψα. Όμορφες γέφυρες για τους πεζούς, αλλά και διαμορφωμένους χώρους για όσους έχουν κινητικά προβλήματα. Ακόμα και κάτω από τη γέφυρα υπάρχουν προσεγμένοι και όμορφα διαμορφωμένοι χώροι. Κάποτε, στην οικονομική κρίση του 2008, εδώ έμεναν άνθρωποι σε χαρτόκουτα. Τώρα, ευτυχώς, όχι…

Τι σας έρχεται στο νου όταν ακούτε σαρμαδάκια; Ίσως ένα πιάτο ντολμάδες με αμπελόφυλλα γεμισμένα με ρύζι, κιμά, ξηρούς καρπούς και μυρωδικά. Αλλά μπορεί να είναι και ορφανά. Με σκέτο ρύζι και μυρωδικά. Και γιατί σαρμαδάκια; Διότι έτσι τα λένε στη βόρεια Ελλάδα και ο Ηλίας με την Κατερίνα μένουν στην Αναστασιά των Σερρών, 350 μέτρα υψόμετρο, οπότε έχουν κάθε δικαίωμα να τα λένε έτσι. Κι εμείς το σεβόμαστε!

Μου το είπε χθες τα ξημερώματα σε μια κουβέντα πριν από τις 6, ότι ετοιμαζόταν να πάει στο αμπέλι του να μαζέψει αμπελόφυλλα και να τα βρει η Κατερίνα, όταν ξυπνήσει, για να φτιάξει τα σαρμαδάκια. Το έκανε και ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα μου να πάρει φωτογραφίες, ώστε να το ζήσουμε, σα να ήμαστε κι εμείς εκεί. Ο Ηλίας μάζεψε καμιά διακοσοπενηνταριά φύλλα και ύστερα πήγε και την έπεσε για μεσημεριανό ύπνο, κουρασμένος.

Όταν σηκώθηκε η Κατερίνα τα είχε ετοιμάσει, τα είχε σερβίρει με φέτα όπως τους πρέπει και με γιαούρτι και έστρωσε τραπέζι. Μας κάλεσε κι εμάς να πάμε στο τραπέζι, αλλά η απόσταση από Αθήνα μέχρι την Αναστασιά είναι μεγάλη, οπότε το ξανασκέφτηκα. Και το βρήκα πιο βολικό να γράψω αυτό το κομμάτι και να το διασκεδάσω, οπότε και το έκανα. Τον ευχαριστώ για την άψογη συνεργασία του! Μάλλον μετά από ένα τέτοιο γεύμα θα συνέχισε τον απογευματινό ύπνο του…