Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα

Περάσαμε ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο, με έμφαση στην Κυριακή που έλεγαν ότι θα χτυπούσε το καιρικό φαινόμενο “Εύα” στην Αττική, και κυρίως το Σάββατο το απόγευμα, όταν ακούσαμε να χτυπάνε τα κινητά μας ως σειρήνα, από το προειδοποιητικό μήνυμα του 112, που μας έλεγε να προσέχουμε, να μείνουμε σπίτι και να μην κυκλοφορούμε στους δρόμους.

Η αλήθεια είναι ότι ακούσαμε την οδηγία και παρά το γεγονός ότι την Κυριακή είχαμε μια αυξημένη δράση προγραμματισμένη, τα ακυρώσαμε όλα και δεν πήραμε είδηση κάποιες μπόρες ισχυρές που έπεσαν σταδιακά μαζί με έναν άνεμο που έκανε το πράγματα πιο δύσκολα. Κι εντάξει στην Αθήνα τα πράγματα ήταν ήσυχα, όχι όπως στο Πασαλιμάνι του Πειραιά που δοκιμάστηκε.

Τη Δευτέρα όμως τα ξημερώματα, τα πράγματα ήταν κάπως έτσι, όπως δείχνουν οι φωτογραφίες που πήραμε, εκεί κατά τις εννέα το πρωί… Είναι στη γειτονιά μας και όπως βλέπετε ήταν ηλιόλουστη η μέρα. Σα να μην είχε καμιά σχέση με τις δύο προηγούμενες. Ο Νοέμβρης κάνει κορδελάκια. Μόνο που πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Δεν “παίζουν” μ’ αυτά οι άνθρωποι.

Το Περιστέρι μας αρέσει. Έχει αναπτυχθεί πολύ τα τελευταία χρόνια, όπως και η αγορά του, επίσης. Χθες χρειάστηκε να περπατήσουμε για μια δουλειά στον πεζόδρομο της Εθνικής Αντιστάσεως, όπου βρίσκονται πολλά εμπορικά μαγαζιά και καφέ και το χαρήκαμε. Ο καιρός ήταν πολύ καλός για την εποχή, καθώς αν και Νοέμβριος, το μεσημέρι πλησίαζε αν δεν άγγιζε τους 30οC.

Πολλοί λένε ότι η ανάπτυξη αυτή οφείλετε και στον δήμαρχο του για δυο θητείες, τον κ. Παχατουρίδη. Δεν ζούμε εκεί και δεν μπορούμε να έχουμε προσωπική άποψη. Βλέπουμε όμως την πόλη να αλλάζει, τις γειτονιές, τα πάρκα τους δρόμους κι αυτό, δεν μπορεί, κάπου θα οφείλετε. θα πρέπει να αγαπά την πόλη του και τους δημότες του.

Οι πεζόδρομοι, όπου μπορείς να κάνεις τη βόλτα σου χωρίς το άγχος της κίνησης των αυτοκινήτων και να ψωνίσεις από τα μαγαζιά του βολεύουν πολύ. Και βλέπεις ακόμα και το μεσημέρι να είναι όμορφα. Και στο πρόσφατο παρελθόν έχουμε ξαναπάει στο περιστέρι και σε αυτό το δρόμο. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ μερικά δημοσιεύματα από το αρχείο μας.

Αυτή τη φορά δεν πήγαμε για ψώνια στο Μοναστηράκι. Βρέθηκα εκεί αργά το απόγευμα, καθώς πήγαινα να πάρω τη μηχανή που είχα παρκάρει στα στενά του, για μεγαλύτερη ασφάλεια από το φόβο των υπαλλήλων της Δημοτικής Αστυνομίας που μοιράζουν τα πρόστιμα σαν τα πουκάμισα… Αλλά στο μοναστηράκι έχουμε έρθει πολλές φορές. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Και ποιος δεν θυμάται όταν χρειάστηκε να βρεθούμε εδώ, στο σταθμό του ΗΣΑΠ, ή αλλιώς του Ηλεκτρικού, όπως τον λέγαμε παλιά και όλοι καταλαβαίναμε. Σήμερα, πολύ κοντά έχει και σταθμό του Μετρό, οπότε η εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού, είναι ακόμα καλύτερη και πληρέστερη. Εδώ, στο σταθμό, θα δεις ανθρώπους από όλο τον κόσμο, κάθε φυλής και κάθε χρώματος. Έχει κι αυτό την ομορφιά του.

Ένας απίθανος πάγκος με φρούτα έξω ακριβώς από το σταθμό… Εδώ θα βρεις τα πάντα, όψιμα σύκα, τα τελευταία ίσως πριν τον χειμώνα και σε σχετικά καλή τιμή, τρία ευρώ το κιλό, αλλά και πολλά άλλα εποχής με ένα ευρώ. Οι άνθρωποι τα προτιμούν. Ουρά… Έπρεπε να περιμένεις για να ψωνίσεις. Περιεργαζόμουν όλη αυτή την κατάσταση και μου άρεσε που ζούσα αυτές τις στιγμές.

Η ανάγκη για μια δουλειά με έφερε μεσημεριάτικα στο κέντρο της Αθήνας. Οδός Πειραιώς, δυο βήματα πιο πάνω, προς Ομόνοια, από την πλατεία Κουμουνδούρου. Με τη μηχανή, σταματημένος στο φανάρι. Πόσο διαρκεί ένα φανάρι που δίνει προτεραιότητα στην Πειραιώς; Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα τις έβγαλα αυτές τις φωτογραφίες..

Κλασική Αθήνα σε κίνηση, Σαββατιάτικα. Όπου τα περισσότερα μαγαζιά είναι ανοιχτά και λειτουργούν και όπου ο βροχερός καιρός δεν απέτρεψε τους ανθρώπου από το να κινηθούν στο κέντρο. Βέβαια, γράφαμε και στο χθεσινό σημείωμα, εδώ στην Αθήνα τα πράγματα ήταν ήπια, όχι σαν τις καταστροφές που προξένησε η βροχή στην Κρήτη, Σητεία και Αγία Πελαγία.

Η δουλειά μου έγινε κι εγώ επέστρεψα στη βάση μου, σχετικά γρήγορα… Η μηχανή είναι ένα καλό μέσο εξυπηρέτησης και μείς το χρησιμοποιούμε, όσο οι δυνάμεις μας και οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν. Αργότερα, βλέπουμε. Για την ώρα χαίρεσαι να κάνεις τις δουλειές σου μ’ αυτό το μεταφορικό μέσο. Ούτε μποτιλιαρίσματα, ούτε υπερβολική κίνηση, ούτε μεγάλες δυσκολίες στους δρόμους.

Η ανακοίνωση μιλούσε για έντονη κακοκαιρία που θα πλήξει τις επόμενες ώρες τη χώρα μας, με βροχές και καταιγίδες. Σε ισχύ έκτακτο δελτίο επιδείνωσης καιρού. Η πρόγνωση του meteo. Αυτά από το πρωί χθες. Και ο καιρός ήταν “φορτωμένος” από σύννεφα, αλλά όχι βροχερός, τουλάχιστον την Αθήνα αν και αλλού έβρεχε ήδη. Δεν άργησε όμως κι εδώ να μας δείξει αυτό το πρόσωπο. Και η κατάσταση συνεχίζει και σήμερα…

Ήταν σε ισχύ λοιπόν το έκτακτο δελτίο επιδείνωσης καιρού, καθώς τις επόμενες ώρες κακοκαιρία με έντονες βροχές θα έπληττε τη χώρα, όπως έλεγε. Σύμφωνα με τα προγνωστικά δεδομένα του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, χθες Παρασκευή 14/10 η κακοκαιρία θα ενισχύονταν σε σχέση με τις αρχικές εκτιμήσεις και θα έφτανε την κατηγορία επεισοδίου βροχόπτωσης 4. Και ως ένα βαθμό, το είδαμε αυτό να συμβαίνει.

Για το υπόλοιπο της Παρασκευής 14/10 βροχές είχαμε στο Ιόνιο, στα ηπειρωτικά, εξαιρουμένης της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης και από το μεσημέρι στα νησιά του Αιγαίου και στην Κρήτη. Καταιγίδες θα σημειώνονταν κυρίως στο Ιόνιο και στα δυτικά και νότια ηπειρωτικά. Τα ρεπορτάζ και οι αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα έδειχναν κάτι τέτοιο. Αλλά εμείς εδώ σας έχουμε μόνο Αθήνα. Μια Αθήνα που συνεχίζει να δοκιμάζεται και σήμερα από τις βροχές.

Η Νίκαια, γνωστή ως Νέα Κοκκινιά που είναι η πρώην ονομασία της ή απλά Κοκκινιά, είναι περιοχή του Πειραιά και αποτελεί δημοτική ενότητα και έδρα του Δήμου Νίκαιας – Αγ. Ιωάννη Ρέντη της Περιφερειακής Ενότητα Πειραιώς και είναι μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος Πειραιά.

Βρίσκεται περίπου 4 χλμ βορειοδυτικά του Πειραιά και 8 χλμ δυτικά του κέντρου της Αθήνας και συνορεύει βόρεια και βορειοανατολικά με τον Κορυδαλλό, νοτιοανατολικά και ανατολικά με τον Άγιο Ιωάννη Ρέντη, νότια με την Παλαιά Κοκκινιά, δυτικά και βορειοδυτικά με το Κερατσίνι και νοτιοδυτικά με τα Ταμπούρια.

Έχει άριστη ρυμοτομία και στις κύριες οδούς συμπεριλαμβάνονται οι λεωφόροι Γρηγορίου Λαμπράκη και Πέτρου Ράλλη που συνδέονται μεταξύ τους και η λεωφόρος Θηβών. Η Νίκαια ανήκει στις προσφυγικές πόλεις που δημιουργήθηκαν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 από ξεριζωμένους Μικρασιάτες πρόσφυγες.

Αν κυκλοφορείτε στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, φαντάζομαι την έχετε δει αυτή την εικόνα. Παρκαρισμένες μηχανές στην άκρη του δρόμου, η μια πίσω από την άλλη, σε μια τεράστια απόσταση. Θεωρητικά όλο αυτό είναι παράνομο, αλλά στην πράξη κανείς δεν ενοχλεί κανένα κι έτσι το φαινόμενο συνεχίζεται. Το βλέπουν οι ξένοι επισκέπτες της πόλης και γελάνε.

Βέβαια για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, η μηχανή είναι εξυπηρετική, προκειμένου να κατεβείς στο κέντρο. Στον καιρό της ακρίβειας των καυσίμων και σε σχέση με τα άλλα μέσα μεταφορά η μηχανή συνεχίζει να είναι υποφερτή για τη τσέπη του μέσου Έλληνα. Μικρό ντεπόζιτο, λίγη βενζίνη, λίγα χρήματα τι άλλο καλύτερο κίνητρο χρειάζεσαι;

Όμως πραγματικά χρειάζεται να βρεθεί κάτι καλύτερα. Και μπορούμε αν το θέλουμε να κάνουμε αυτής της πόλη καλύτερη. Αν είχαν καθοριστεί από τον Δήμο και την τροχαία περισσότερα σημεία στα οποία να μπορείς να παρκάρεις νόμιμα ίσως βοηθούσε. Ούτε είναι λύση που περνούν κάθε τόσο άνθρωποι της δημοτικής αστυνομίας και τα “φορτώνουν” με 20 ευρώ, πρόστιμα.