Αρχείο κατηγορίας Δημοσιογραφικά

Πολύς ντόρος γίνεται εδώ και μήνες για το «Καλάθι του νοικοκυριού». Κι ενώ οι καταναλωτές, που γι’ αυτούς υποτίθεται ότι έγινε, δεν βλέπουν κανένα ουσιαστικό όφελος, το αρμόδιο υπουργείο κοντεύει να το πιστέψει ότι επιτελεί το σκοπό του, οπότε ενόψει των γιορτών, θέλει να το προσαρμόσει στις… ανάγκες των ανθρώπων. Πόσο μακριά από την αληθινή ανάγκη τους, είναι!

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 04/2/2023

Κανονικά θα έπρεπε να κλαίμε, αν ζούσαμε σε ένα σοβαρό κράτος με υπεύθυνους πολίτες. Αλλά εδώ στον τόπο που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα και όλα μας μοιάζουν… φυσιολογικά κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν να συμβεί. Παρακολουθούμε λοιπόν σιωπηλά, ακόμα κι εκείνα που μας αφορούν άμεσα. Έχετε ακούσει φαντάζομαι για το «καλάθι του νοικοκυριού». Ε, τώρα το διεύρυναν!

Μιλάνε πια για… τρία νέα «καλάθια» που σχεδιάζουν να ξεκινήσουν το προσεχές χρονικό διάστημα, ενόψει του Πάσχα. Τόσο επιτυχημένο αλήθεια θεωρούν το μέτρο ώστε το συνεχίζουν ή δεν θέλουν εν όψη εκλογών να παραδεχτούν την αποτυχία τους; Ερώτημα ρητορικό, επειδή εμείς την απάντηση την ξέρουμε.

Η είδηση συνέχιζε βαρύγδουπα: Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων σχεδιάζει ένα καλάθι με νηστίσιμα είδη λόγω Σαρακοστής, στη συνέχεια θα υπάρξει ένα καλάθι με τα είδη που αφορούν στο πασχαλινό τραπέζι ενώ σχεδιάζεται να υπάρξει και ένα καλάθι για τα παιδιά, όπως συνέβη και στις εορτές των Χριστουγέννων.

Τι μας λένε λοιπόν; Ότι δοκιμάστηκε και είδαν επιτυχία; Και όλοι εμείς που πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ, όχι ως χαρωποί επισκέπτες αλλά ως καταναλωτές από ανάγκη, γιατί όταν φτάνουμε στο ταμείο, διαπιστώνουμε το εντελώς αντίθετο πράγμα; Ότι δηλαδή όλα ακρίβυναν και ο οικογενειακό προϋπολογισμός δεν φτάνει πια για να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες μας;

Ωραία είναι όταν τα γράφουν στο χαρτί, εν είδη δελτίου τύπου και θλιβερό να τα υιοθετούν άκριτα κάποιοι, κατ’ όνομα δημοσιογράφοι, αλλά το ψέμα λένε (και είναι αλήθεια) έχει κοντά ποδάρια και γρήγορα φαίνεται η αλήθεια!

Πόσο μακριά βλέπουν οι άνθρωποι όταν λένε ότι το σαρακοστιανό καλάθι αναμένεται να είναι έτοιμο τις τελευταίες μέρες του Φεβρουαρίου, δηλαδή, λίγες μέρες πριν την Καθαρή Δευτέρα, ενώ όσο πλησιάζουμε προς τη Μεγάλη Εβδομάδα θα ενταχθούν σε αυτό και προϊόντα που αφορούν στο εορταστικό τραπέζι και θα εξελιχθεί σε καλάθι του Πάσχα.

Στο μεταξύ, όπως δήλωσε πρόσφατα ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Άδωνις Γεωργιάδης, η πρωτοβουλία για το «καλάθι του νοικοκυριού», θα πάρει παράταση μέχρι και τον Ιούνιο προκειμένου να προστατευτούν οι καταναλωτές. Υπενθυμίζεται ότι το μέτρο είχε υπολογιστεί αρχικά να διαρκέσει έως και τον Μάρτιο. Εντάξει μη γελάτε, όταν βλέπετε να παίρνει παράταση, γιατί αυτό μάλλον σημαίνει ότι έχει πολύ μεγάλη επιτυχία.

Είναι όλα τόσο καλά “στημένα” που συνεχίζεις να γελάς, αν δεν εκνευρίζεσαι όταν διαβάζεις ότι το αμέσως προσεχές διάστημα, αναμένεται η απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού για να επιτραπεί η παράταση του μέτρου. Για το καλό μας πασχίζουν οι άνθρωποι, αν δεν το έχετε προσέξει.

Τελικά μερικά πράγματα πρέπει να έχουν ένα όριο. Αν τα αφήσεις έτσι, όταν παρατραβάει μοιάζει και κακόγουστο αστείο που δεν έχεις καμιά διάθεση να το ακολουθήσεις στον κατήφορο τους. Αν μπορούν να βάλουν φραγμό στην ακρίβεια ας το κάνουν χωρίς μεγάλα λόγια. Έτσι θα προστατέψουν την αξιοπιστία τους και το όνομα τους. Αν βέβαια τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο.

Αν όχι θα είναι κλασικοί πολι9τκάντηδες που παίζουν με τις ανθρώπινες ζωές και το μέλλον τους είναι προδιαγραμμένο. Έτσι κι αλλιώς πάει πολύ καιρό που οι άνθρωποι πια στις εκλογές δεν ψηφίζουν, καταψηφίζουν. Τιμωρούν εκείνους που άλλα τους έταξαν και άλλα έκαναν. Κάνουν τη δική τους άτυπη δικαιοσύνη. Δεν θα σκύβουν συνεχώς το κεφάλι και δεν θα ζουν με επιδόματα.

Θέλουν πραγματικούς μισθούς που θα καλύπτουν τις πραγματικές τους ανάγκες και ένα περιβάλλον με στοιχειώδη ελευθερία, όπου θα νιώθουν ασφαλείς. Επιθυμούν οι ηγέτες τους να έχουν σχέση με την αλήθεια και όχι να ακολουθούν το δικό τους δρόμο που τους κρατά δέσμιους στην ανέχεια και τη φτωχιά. Αρκετά τα έχουν δοκιμάσει όλα αυτά στο πετσί τους. Και αρνούνται να κάνουν εκπτώσεις για το τίποτα. Αυτό ας το κατανοήσουν έστω και την τελευταία ώρα.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ».

Συμβαίνουν αυτά στην πολιτική… Ακόμα και σε σχετικά ήρεμες εποχές, πολύ περισσότερο τώρα που βρισκόμαστε σε μια άτυπη προεκλογική περίοδο. Διανύουμε ήδη ένα τριήμερο με έντονες συζητήσεις στο κοινοβούλιο, ψηφοφορίες, σενάρια και τακτικισμούς. Όλα αυτά είναι πολύ μακριά από τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων, τα οποία αυτοί που μας κυβερνούν, οφείλουν να τα δουν και να τα αντιμετωπίσουν. Εδώ, το πρωτοσέλιδο της ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ της 26/1/2023.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 28/1/2023

Διαβάζουμε στο διαδίκτυο: Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις πυροδοτούν οι αποκαλύψεις του προέδρου της ΑΔΑΕ, Χρήστου Ράμμου, σχετικά με το σκάνδαλο των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων, καθώς σήμερα, Τετάρτη 25/1/2023 αναμένεται στη Βουλή η αποκάλυψη των στοιχείων του φακέλου που παρέδωσε ο κ. Ράμμος στον Αλέξη Τσίπρα.

Και η είδηση συνέχιζε έτσι: Χθες το πρωί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, επισκέφθηκε χθες στα γραφεία της ΑΔΑΕ τον Χρήστο Ράμμο, ο οποίος τον ενημέρωσε σχετικά με τη πορεία των ερευνών στο θέμα των υποκλοπών, κατόπιν του νόμιμου αιτήματος που είχε υποβάλλει ο Αλέξης Τσίπρας.

Εξερχόμενος της συνάντησης και κρατώντας τον φάκελο στον οποίο περιέχονταν τα αποτελέσματα των ερευνών της ΑΔΑΕ από τους παρόχους τηλεφωνίας, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε: «Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα δικαστές εις τας Αθήνας. Και το φως της Δημοκρατίας για ακόμα μία φορά θα νικήσει το σκοτάδι».

Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο Αλέξης Τσίπρας συναντήθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, την οποία ενημέρωσε με τη σειρά του για τα στοιχεία της ΑΔΑΕ.

“Δυστυχώς οι αποδείξεις επιβεβαιώνουν τους χειρότερους φόβους μας. Η ΕΥΠ, την ευθύνη της οποίας έχει ο Μητσοτάκης, με πρόσχημα την εθνική ασφάλεια και με διατάξεις υπογεγραμμένες από την αρμόδια εισαγγελέα, παραβίαζε το απόρρητο των επικοινωνιών και υπέκλεπτε τις επικοινωνίες πολιτικών προσώπων βουλευτών υπουργών, στρατιωτικών, δημοσιογράφων ακόμα και της ίδιας της ηγεσίας των Ε.Δ.

Σε μια χώρα, κράτος δικαίου, δεν μπορεί να μείνει δίχως απόδοση ευθυνών, ο πρωθυπουργός της εκτροπής και της συγκάλυψης οφείλει να αναλάβει τις αμετάθετες ευθύνες. Να πράξει ότι οποιοσδήποτε πρωθυπουργός σε κράτος δικαίου: Να παραιτηθεί“, ανέφερε σε δήλωσή του μετά τη συνάντηση ο Αλέξης Τσίπρας.

Η επίσημη απάντηση της κυβέρνησης ήρθε δια στόματος του εκπροσώπου της Γιάννη Οικονόμου, που με μία δήλωση -δείγμα πανικού επιδόθηκε σε μια ακόμα παραληρηματική ανακοίνωση γεμάτη αμηχανία, καλώντας τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να προβεί σε πρόταση μομφής.

Αυτά από την επικαιρότητα, έτσι όπως καταγράφεται στην καθημερινότητα, αυτές της μέρες. Να δούμε τώρα λίγο την αλήθεια και την πραγματικότητα, χωρίς να υποβαθμίζουμε συνειδητά αυτή την τόσο σοβαρή υπόθεση;

Ο κ. Τσίπρας προχώρησε σε πρόταση δυσπιστίας κι αυτό σημαίνει ότι τις προσεχείς μέρες θα «απολαύσουμε» άλλο ένα τριήμερο πολιτικής αντιπαράθεσης με πυροτεχνήματα που θα αναπαράγουν τα φιλικά ΜΜΕ, αλλά όχι επί της ουσίας. Το ζήτημα που τίθεται είναι, οι πολίτες μπορούν να εμπιστεύονται μια κυβέρνηση που πολιτεύεται μ’ αυτόν τον τρόπο και όχι με υπευθυνότητα και σύνεση, πάνω στα σοβαρά και μεγάλα προβλήματα που απασχολούν τους ανθρώπους;

Δεν θέλουμε να παρακολουθήσουμε άλλο αυτή την άγονη αντιπαράθεση, που εντέλει έχει σχέση μόνο με τον θώκο της εξουσίας. Αυτό που εμείς θα θέλαμε, θα ήταν να δούμε κάποιον να θέλει και να προσπαθεί να παρέμβει για τη ακρίβεια, τον πληθωρισμό, την καθημερινότητα.

Όλα δείχνουν ότι έχουμε μπει σε μια έντονη προεκλογική περίοδο. Και το μόνο που δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα είναι η… ημερομηνία των εκλογών. Αν και τα σενάρια σε ότι αφορά αυτό το ζήτημα, δίνουν και παίρνουν.

Λες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία, λύνονται με τις εκλογές. Αν και πολλοί το πιστεύουν αυτό, η ζωή έχει δείξει ότι δε συμβαίνει έτσι στην πραγματικότητα. Κοιτάζοντας λίγο πίσω, στο παρελθόν, θα το αντιληφθείτε αυτό με σαφήνεια…

Το βέβαιο είναι ότι οι άνθρωποι έχουν απογοητευτεί από το πολιτικό σύστημα και έχουν γυρίσει την πλάτη τους στους πολιτικούς. Κι αυτό, μάλλον είναι κάτι που τους αξίζει. Αλλού πρέπει να αναζητήσουμε σωτηρία. Κάπου που να υπάρχει σταθερότητα, πραγματική δικαιοσύνη, διαχρονικότητα και συνέχεια στον ικανό ηγέτη. Και υπάρχει, αρκεί αν τον ψάξουμε με σοβαρότητα.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 28/1/2023 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Η φωτογραφία που βλέπετε είναι από το χθεσινό πρωτοσέλιδο της καθημερινής εφημερίδας των Χανίων, ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ και αποτυπώνει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε όλοι ως καταναλωτές που είτε μας αρέσει, είτε όχι θα αναγκαστούμε να επισκεφτούμε ένα σούπερ μαρκετ, προκειμένου να καλύψουμε τις ανάγκες του σπιτιού μας. Ας το δούμε, λοιπόν, όσο πιο ψύχραιμα γίνεται…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 21/1/2023

Θα το έχετε νιώσει στην τσέπη σας, προτού γίνει ρεπορτάζ και το διαβάσετε στα site ή το δείτε στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Την ίδια ώρα που ακούτε στις διαφημίσεις τους ότι «μειώνουν» συνεχώς τις τιμές τους, εμείς αντιλαμβανόμαστε με τον πλέον οδυνηρό τρόπο, όταν φτάνουμε στο ταμείο, ότι για τα ίδια πράγματα ή λιγότερα, πληρώνουμε περισσότερα χρήματα. Πώς γίνεται αυτό;

Οι άνθρωποι των σούπερ μάρκετ ως άνθρωποι του εμπορίου έκατσαν κάτω και σκέφτηκαν προσεκτικά, πώς μπορούν να μας… κλέβουν κι εμείς ως καταναλωτές όχι μόνο να μην το αντιλαμβανόμαστε, αλλά να είμαστε και… ευχαριστημένοι!

Για σκέψου, έφαγαν τα παντελόνια τους στα πανεπιστήμια για να μάθουν πώς να μας εξαπατούν, ακριβώς την ώρα που ψαχνόμαστε να κρατηθούμε από κάπου, καθώς βαλλόμαστε από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό και εξανεμίζεται το εισόδημα μας.

Κομψά, θα το δείτε αυτό ως μια ακόμα στρεβλή εμπορική πρακτική που αδειάζει δια της πλαγίας την τσέπη των καταναλωτών, όταν είναι ανάγκη να επισκεφτούν ένα σούπερ μάρκετ, για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Σύμφωνα με μια έρευνα που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, επιβεβαιώνεται ότι τα ευαγή αυτά ιδρύματα εφαρμόζουν το Shrinkflation, δηλαή επιλέγουν να αυξήσουν τις τιμές στα ράφια, ενώ ταυτόχρονα οι συσκευασίες πολλών επώνυμων προϊόντων, συρρικνώνονται.

Η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας εκτιμά ότι αυτή μείωση στην ποσότητα των συσκευασιών, δεν είναι καθόλου μικρή. Αφορά κάπου 238 προϊόντα ευρείας κατανάλωσης. Το αποτέλεσμα είναι να προκληθεί σύγχυση στους πολίτες.

Διότι αφορά τις τιμές σε βασικά προϊόντα, όπως ζυμαρικά, σάλτσες, απορρυπαντικά, σοκολατοειδή και βρεφικές πάνες, τα οποία έχουν ήδη «τσιμπήσει» επάνω ένα 30%, τα κρέατα και τα πουλερικά ένα 25% και τα καθαριστικά του σπιτιού ένα 19%.

Και όλο αυτό αρχίσαμε να το βλέπουμε σε μεγάλη κλίμακα, από την ώρα που εντελώς υποκριτικά, σε συνεργασία με το αρμόδιο υπουργείο του κ. Άδωνη Γεωργιάδη, διαφήμιζαν ότι κάνουν «Το καλάθι του νοικοκυριού» σε εβδομαδιαία βάση, δήθεν για να συγκρατήσουν τις τιμές.

Δεν έχει νόημα να σας δώσουμε, όπως το κάνουν τα ρεπορτάζ, συγκεκριμένα στοιχεία ανά κατηγορίες, αλλά μια αναφορά στα συσκευασμένα λαχανικά την τελευταία εβδομάδα του 2022, όταν αυτά πωλούνταν 2.12 ευρώ και την επόμενη εβδομάδα έναντι 3,33 ευρώ ίσως είναι αναγκαία. Διότι πρόκειται για μια αύξηση της τάξης του 57,07%. Το ίδιο ακριβώς βλέπουμε και στη συσκευασία κιλού για το αλεύρι, όπως και για άλλα τυποποιημένα προϊόντα.

Από την άλλη, η απάτη ολοκληρώνεται καθώς η γενική αρχή είναι, να μειώνουν την ποσότητα στις συσκευασίες και να αυξάνουν την τιμή του προϊόντος. Και δε λείπουν και περιπτώσεις, άλλα να λέει πάνω στη συσκευασία και άλλα να είναι στο περιεχόμενο.

Τα ίδια θα δούμε στη μαργαρίνη, στο ψωμί αλλά και σε πολλά άλλα προϊόντα. Το απίθανο είναι ότι οι βιομηχανίες μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια μας. Διατείνονται, δηλαδή, ότι οδηγήθηκαν σ’ αυτή τη λύση για να αποφευχθούν περαιτέρω ανατιμήσεις! Και το χειρότερο, δεν είναι μόνο ότι αυτό το κάνουν οι επώνυμες μάρκες. Και οι ιδιωτικές των σούπερ μάρκετ, το ίδιο κάνουν με αποτέλεσμα η αγορά να λειτουργεί ανεξέλεγκτα. Ο καθένας κάνει ότι θέλει! Και φυσικά εκείνος που πληρώνει, είναι ο απροστάτευτο καταναλωτής.

Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη φορά, αν και παλιό το κόλπο (θυμηθείτε τις πάστες στα ζαχαροπλαστεία…) οι πολίτες δεν κάθισαν με σταυρωμένα τα χέρια. Το αντίθετο. Καθημερινά προχωρούν σε μαζικές καταγγελίες, επώνυμα. Κι αυτό ίσως του φοβίσει κάπως και σταματήσουν να λειτουργούν ασύδοτα.

Και τι να κάνει το αρμόδιο υπουργείο, ίσως αναρωτηθείτε. Αγνοεί όλη αυτή την αλήθεια και επιμένει να ελπίζει ότι το «Καλάθι του νοικοκυριού» θα λύσει το πρόβλημα, Μακριά και έξω από τη ζωή, αρνούνται να δουν την πραγματικότητα επιχειρώντας σόου με χαμογελαστούς υπουργούς, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες που βρίσκονται εκεί, εντελώς συμπτωματικά.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί αύριο Σάββατο 21/1/2023 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου, “Επισημάνσεις”.

Αν θέλεις να είσαι σωστός και έντιμος στη δουλειά σου, αν είσαι δημοσιογράφος και έχεις αποφασίσει να λες την αλήθεια, τότε να ξέρεις πως διάλεξες ένα επάγγελμα όμορφο, συναρπαστικό αλλά και πολύ επικίνδυνο. Εμάς δεν μας το είπε αυτό κανείς, στο ξεκίνημα μας. Η ζωή έδειξε πως τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 14/1/2023

Ραγδαία αύξηση των δολοφονιών δημοσιογράφων και εργαζόμενων στα ΜΜΕ καταγράφει η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (ΔΟΔ) η οποία δημοσίευσε και φέτος τον ετήσιο θλιβερό κατάλογο προειδοποιώντας για την επιστροφή μιας περιόδου «ελεύθερης στοχοποίησης» των επαγγελματιών ΜΜΕ.

Η ΔΟΔ έχει καταγράψει 68 δολοφονίες δημοσιογράφων και εργαζόμενων ΜΜΕ κατά τη διάρκεια του 2022, έναντι 47 το 2021 και τα τελευταία χρόνια καταγραφόταν πτώση του αριθμού των δολοφονιών. Υπήρξαν, επίσης, 11 θάνατοι που σχετίζονταν με ατυχήματα και ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων τριών δημοσιογράφων και εργαζομένων ΜΜΕ που απεβίωσαν, ενώ έκαναν ρεπορτάζ για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2022 στο Κατάρ.

«Αυτοί οι αριθμοί δείχνουν ότι δεν υπάρχει τέλος στην κρίση της ασφάλειας στη δημοσιογραφία, αντιθέτως, αντιπροσωπεύουν πραγματική απειλή για την επιστροφή μιας περιόδου ανεξέλεγκτης στοχοποίησης των επαγγελματιών των Μέσων Ενημέρωσης σε πολλά μέρη του κόσμου», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας της ΔΟΔ, Anthony Bellanger.

Λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, σημειώθηκαν 12 απώλειες επαγγελματιών ΜΜΕ, ο υψηλότερος αριθμός εκ των 21 χωρών όπου έχουν καταγραφεί θανατηφόρα περιστατικά. Στην αύξηση των δολοφονιών συνέβαλαν επίσης με 11 και 7 περιστατικά αντιστοίχως η κυριαρχία του τρόμου των εγκληματικών οργανώσεων στο Μεξικό καθώς και η κατάλυση του νόμου και της τάξης στην Αϊτή.

Οι δημοσιογράφοι στην Κολομβία αντιμετωπίζουν ένα νέο κύμα βίας, το οποίο απειλεί να καταστήσει τη χώρα ζώνη δολοφονίας δημοσιογράφων και εργαζομένων στα ΜΜΕ για άλλη μια φορά, καταστρέφοντας τις προοπτικές για ελευθερία των Μέσων Ενημέρωσης μετά τις πολιτικές διευθετήσεις για τον τερματισμό των δεκαετιών αιματηρού εμφυλίου πολέμου.

Στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, η νέα ηγεσία στις Φιλιππίνες δεν ανέκοψε τις θανατηφόρες επιθέσεις σε δημοσιογράφους, με τέσσερις δολοφονίες τον πρώτο χρόνο της προεδρίας του Ferdinand “Bongbong” Romualdez Marcos Jr, ενώ πέντε δημοσιογράφοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της πολιτικής κρίσης στο Πακιστάν.

Η Μέση Ανατολή και ο αραβικός κόσμος είδαν τις δολοφονίες επαγγελματιών των Μέσων Ενημέρωσης να αυξάνονται από τρεις πέρυσι σε πέντε, συμπεριλαμβανομένου και του θανάσιμου πυροβολισμού που δέχθηκε, μέρα μεσημέρι, η πολύπειρη δημοσιογράφος του Al Jazeera, Shireen Abu Akleh. Τέσσερις δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν στο Τσαντ και τη Σομαλία, που σημαίνει ότι η Αφρική κατέγραψε τον χαμηλότερο αριθμό θανάτων μεταξύ των πέντε περιοχών της Λίστας Δολοφονηθέντων της ΔΟΔ. Χαμηλότερα στη λίστα η Αμερική (30), η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού (16), η Ευρώπη (13) και η Μέση Ανατολή και ο αραβικός κόσμος (5).

Η ΔΟΔ ανανεώνει την έκκλησή της για μεγαλύτερη προστασία των δημοσιογράφων, προειδοποιώντας ότι η αποτυχία αντιμετώπισης των απειλών για την ασφάλεια των δημοσιογράφων θέτει σε κίνδυνο, ενδεχομένως, τη δημοκρατική κυριαρχία, η οποία απειλείται χωρίς τη συμβολή της δημοσιογραφίας στην ενημέρωση του κοινού για θέματα γενικού ενδιαφέροντος.

«Η αύξηση των δολοφονιών δημοσιογράφων και άλλων εργαζομένων στα ΜΜΕ είναι μια σοβαρή αιτία ανησυχίας και ένα ακόμη καμπανάκι προς τις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, προκειμένου να αναλάβουν δράση για την υπεράσπιση της δημοσιογραφίας, ενός από τους βασικούς πυλώνες της δημοκρατίας», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας της ΔΟΔ. Anthony Bellanger. «Εάν δεν προβούμε σε ενέργειες, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να ενθαρρύνουμε εκείνους που επιδιώκουν να καταστείλουν την ελεύθερη ροή πληροφοριών και να υπονομεύσουν την δυνατότητα των λαών να απαιτούν από τους ηγέτες τους να λογοδοτούν. Πρέπει να διασφαλιστεί ότι όσοι έχουν εξουσία και επιρροή δεν στέκονται εμπόδιο προς μια κοινωνία ανοιχτή, χωρίς αποκλεισμούς».

Για να αντιμετωπιστεί η έλλειψη δράσης και πολιτικής βούλησης των κυβερνήσεων για την αντιμετώπιση της ατιμωρησίας των εγκλημάτων που διαπράττονται κατά δημοσιογράφων, η ΔΟΔ ζητά μια Διεθνή Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, αφιερωμένη στην προστασία των δημοσιογράφων και των επαγγελματιών των Μέσων Ενημέρωσης.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 14/1/2023 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Αρέσει στους ανθρώπους να κάνουν ευχές, παρ’ όλο που κατά βάθος δεν τις πιστεύουν. Έτσι, αν και λένε “καλή χρονιά”, στην πραγματικότητα ξέρουν που η νέα χρονιά θα είναι πολύ χειρότερη από αυτή που έφυγε… Αναμένεται λοιπόν οι δυσκολίες να είναι και πολλές και μεγάλες.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 7/1/2023

Τα τελευταία χρόνια οι προγνώσεις για την οικονομία ξεκινούν κάπως έτσι: Δύσκολη προβλέπεται η χρονιά που έχουμε μπροστά μας. Και η αλήθεια είναι ότι κουβαλούμε πολλά στην πλάτη μας. Παρά το κακό “προνόμιο” που είχε η Ελλάδα να αντιμετωπίσει διαδοχικά μία εθνική και δύο παγκόσμιες κρίσεις, οι οποίες επηρεάζουν ακόμη αρνητικά όλη την υφήλιο, η οικονομία προχώρησε σε τολμηρές αλλαγές, που έφεραν ορατά κα μετρήσιμα αποτελέσματα.

Μετά τη βύθιση του ΑΕΠ με ύφεση 9% το 2020 λόγω της πανδημίας, η Ελλάδα ανέκαμψε σχεδόν πλήρως σε έναν χρόνο και πλέον έχει καλύψει πλήρως τις απώλειες στο ΑΕΠ και καταγράφει καθαρή οικονομική μεγέθυνση που θα φτάσει το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν στα 224 δισ. ευρώ στο τέλος το 2023, όσο ήταν περίπου το 2010, πριν δηλαδή η Ελλάδα μπει στην κρίση χρέους.

Την περασμένη άνοιξη η Ελλάδα κατάφερε να εξοφλήσει το υπόλοιπο ύψους 1,8 δισ. από τα δάνεια του ΔΝΤ και πολύ πρόσφατα να προηγηθεί κατά μία δόση στην αποπληρωμή του πρώτου διμερούς δανείου, ύψους 52,3 δισ. ευρώ, που είχε πάρει το 2010 απευθείας από τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Το καλοκαίρι ολοκληρώθηκε η τετραετής “επέκταση” της μνημονιακής εποπτείας.

Παράλληλα, η οικονομία είχε τις αντοχές να στηρίξει με μέτρα στήριξης 50 δισ. ευρώ νοικοκυριά και επιχειρήσεις απέναντι στις επιπτώσεις αρχικά του κορονοϊού και τώρα του υψηλού πληθωρισμού. Κι αυτό, ενώ στο τέλος του 2023 το χρέος αναμένεται να έχει μείωση-ρεκόρ κατά 50% του ΑΕΠ σε σχέση με το 2020, ενώ η χώρα αναμένεται να επιστρέψει ξανά σε πρωτογενές πλεόνασμα και η οικονομία να αναπτυχθεί με ρυθμό 1,8%.

Ωστόσο η κληρονομιά των Μνημονίων δεν έχει διαγραφεί στο σύνολό της. Ο επόμενος χρόνος προδιαγράφεται δύσκολος, αφού οι οικονομίες σε όλο τον κόσμο θα μπουν σε τροχιά επιβράδυνσης, ενώ οι νομισματικές συνθήκες θα επιδεινώνονται σταθερά τουλάχιστον μέχρι και τις αρχές του 2024.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η Ελλάδα θα πρέπει να πετύχει να αντιμετωπίσει μια σειρά από προκλήσεις, αλλά και να εκμεταλλευτεί ευκαιρίες που θα προκύψουν.

Το πρώτο πρόβλημα που θα πρέπει να λύσει το οικονομικό επιτελείο και για το 2023 είναι να αμβλύνει με μέτρα στήριξης τις επιπτώσεις των υψηλών τιμών της ενέργειας σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Το μείγμα των μέτρων για το 2023 “γέρνει” προς τα μόνιμα μέτρα που θα ενισχύσουν εισοδήματα, ιδιωτική κατανάλωση και απασχόληση.

Κι αυτό με δεδομένο ότι ο πληθωρισμός αναμένεται να αποκλιμακωθεί μεν από το 9,4% στο 5% τον επόμενο χρόνο, αλλά οι τιμές σε προϊόντα και υπηρεσίες θα συνεχίσουν να αυξάνονται και τον επόμενο χρόνο.

Μέσα από τον Προϋπολογισμό του 2022 έχει δρομολογηθεί ήδη πλέγμα φοροελαφρύνσεων και μείωσης του μη μισθολογικού κόστους ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, που θα κάνει τα νοικοκυριά και επιχειρήσεις πιο “ανθεκτικά” στην κρίση, βελτιώνοντας και την ποιότητα ζωής μετά το τέλος της.

Με βάση την υπεραπόδοση της οικονομίας για το 2022, αναμένεται ότι μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2023 θα υπάρχει επιπλέον δημοσιονομικός χώρος τουλάχιστον 1,5 δισ. ευρώ για νέες παρεμβάσεις, για τις οποίες, προς το παρόν, όλοι κρατούν κλειστά τα χαρτιά τους.

Στα έκτακτα μέτρα η τελευταία προσθήκη είναι το “market pass”, που αφορά την κάλυψη με επιδότηση του 10% των μηνιαίων αγορών των νοικοκυριών, το οποίο θα υλοποιηθεί από τον Φεβρουάριο μέχρι και τέλος Ιουλίου του 2023. Ως γνωστόν, το μέτρο θα χρηματοδοτηθεί από τα 650 εκατ. που αναμένεται ότι θα είναι τα έσοδα από την έκτακτη φορολόγηση των κερδών των εταιρειών πετρελαιοειδών. Παράλληλα βέβαια, υπάρχει πρόβλεψη 1 δισ. ευρώ στον Προϋπολογισμό για επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος, που κατά πάσα πιθανότητα θα κατευθυνθεί σε άλλες χρήσεις.

Για να το πούμε με απλά λόγια. Θα είναι δύσκολο για όλους μας. Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία περί αυτού. Αλλά με προσοχή, υπομονή και διάκριση θα τα καταφέρουμε.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 7 Νοέμβρη στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου “Επισημάνσεις”.

Το ερώτημα είναι σαφές, σε ότι αφορά τον τίτλο αυτού του κομματιού. Και εκτιμώ, φαντάζομαι κι εσείς, ότι αυτό το σκίτσο, άγνωστου δημιουργού, παρμένο από το διαδίκτυο, λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Και κάπως έτσι, λειτουργούν αυτοί που μας κυβερνούν…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 24/12/2022

Η τελευταία εξαγγελία για το market pass, ξεχείλισε το ποτήρι καθώς η επιδότηση μετά τις κρατήσεις και τις τράπεζες είναι 34 λεπτά τη μέρα. Οι αυξήσεις στα προϊόντα έχουν φτάσει έως και 25%. Ενώ οι αυξήσεις στα καύσιμα και στα τιμολόγια ενέργειας χτυπάνε ταβάνι.

Αντί γι’ αυτό μια μικρή αναζήτηση στο διαδίκτυο με το λήμμα «Επιδόματα» μας παραπέμπει σε ομάδες όπως «Taxisnet επιδόμα», «τι επιδόματα δικαιούμαι», «επιδόματα ακρίβειας», «επιδόματα πληρωμές» και πάει λέγοντας. Και η ειδησεογραφία είναι γεμάτη επιδόματα, τις μέρες πριν από τις γιορτές…

Βεβαίως ψάχνοντας λίγο θα δούμε ότι η επιδοματική πολιτική αποτελεί διαχρονικά πεδίο δόξης λαμπρό σε ό,τι αφορά τις πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα αυτό.

Μερίδα δε των πολιτών συμμετέχει στην «αντιπαράθεση» αυτή υιοθετώντας απόψεις που έχουν να κάνουν με το «προφίλ» των δικαιούχων επιδομάτων, με πιο ακραίο παράδειγμα αυτό όσων μιλούν για πολίτες που καταχρώνται την επιδοματική πολιτική ζώντας «παρασιτικά» για το κράτος και την οικονομία του.

Τα επιδόματα λοιπόν, ειδικά στην Ελλάδα της κρίσης, αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν πεδίο αψιμαχιών και αντιπαραθέσεων, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που η πραγματικότητα, όπως αυτή αποτυπώνεται από τα λεγόμενα των πολιτών, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα όπως αυτή παρουσιάζεται δια στόματος των πολιτικών ηγεσιών.

Η επιδοματική πολιτική της Ελλάδας, γνώρισε μεγάλες μειώσεις κατά τη διάρκεια της κρίσης, γεγονός αναπόφευκτο στο πλαίσιο μίας ολικής μείωσης σε όλους τους τομείς του δημοσίου.

Εξειδικεύοντας ωστόσο στο «αρνητικό πρόσημο» που συνοδεύει την επιδοματική πολιτική στη Ελλάδα, για το ευρύ τουλάχιστον κοινό, μπορούμε να δούμε παραδείγματα άλλων χωρών του εξωτερικού, που η επιδοματική πολιτική σε ό,τι αφορά μέτρα στήριξης της οικογένειας, των σπουδών, της υγείας, της εργασίας κ.α.   ξεπερνούν κατά πολύ το ελληνικό παράδειγμα, καταρρίπτοντας την επικρατούσα άποψη για μεγάλα επιδόματα στην Ελλάδα.

Ειδικότερα το οικογενειακό επίδομα και το επίδομα παιδιού στη Μεγάλη Βρετανία, γνωστοποιώντας ότι τα αντίστοιχα επιδόματα στην Ελλάδα αποτελούν μόλις το 1/8 με 1/10 αυτών της Μεγάλης Βρετανίας, κάνοντας λόγο για «χαοτικές διαφορές» τόσο ως προς τα ποσά όσο και ως προς τη γενικότερη πολιτική που στοχεύει στη στήριξη της οικογένειας, την καταπολέμηση της υπογεννητικότητας κ.α.

Ας ξαναγυρίσουμε όμως στη χώρα μας όπου η επιδοματική πολιτική αποτελεί ένα θέμα καθολικού ενδιαφέροντος. Για κάποιους, συνεπάγεται την επαύξηση του εισοδήματός τους ή τη βελτίωση των συνθηκών ζωής.

Για άλλους, όμως, που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της ανεργίας, της φτώχειας, της ασθένειας, της έλλειψης σίτισης ή στέγασης, των γηρατειών, του κοινωνικού αποκλεισμού μπορεί να είναι ταυτόσημη με την επιβίωση.

Μέσω της κοινωνικής ασφάλισης και μέριμνας, με χρηματικά επιδόματα και παροχές υπηρεσιών, το κράτος πρόνοιας επιδιώκει να διασφαλίσει ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής σε όλους τους τομείς με πυξίδα την κοινωνική δικαιοσύνη.

Ζήτημα αποτελούν τα κριτήρια των χορηγούμενων επιδομάτων και υπηρεσιών, των κριτηρίων παροχής τους, του φάσματος πολιτών και αναγκών που καλύπτουν και σε ποιο βαθμό, καθώς και στις αιτίες αναδιάρθρωσης των φορέων άσκησης της επιδοματικής πολιτικής σε βάθος χρόνου από το 1980 ως το 2020.

Θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Και βέβαια, αν ήθελαν. Θα μπορούσε να έχει επιλέξει η κυβέρνηση να κάνει θεσμικές ενισχύσεις. Ποιες είναι αυτές; Αύξηση του κατώτατου μισθού, μείωση του ΦΠΑ στα βασικά προϊόντα. Πλαφόν στη λιανική τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας, έτσι ώστε να μην παίρνουμε από τη μια τσέπη και να τα βάζουμε στην άλλη, για να επιδοτούμε τα υπερκέρδη, αλλά αντιθέτως να σταματάει εκεί η αύξηση στους λογαριασμούς. Και φυσικά να ενισχύσει ουσιαστικά τους χαμηλοσυνταξιούχους, με ένα νέο ΕΚΑΣ. Αλλά σκόπιμα δεν το κάνει.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί την παραμονή των Χριστουγέννων του 2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

Τα ΜΜΕ «έπαιξαν» με το ωραίο νεανικό παρουσιαστικό της, επίσης με το όνομα της «Εύα», αλλά κυρίως με το γεγονός ότι είχε εκλεγεί στο αξίωμα της Αντιπροέδρου της Ευρωβουλής και ότι είναι από την Ελλάδα, τη χώρα της διαφθοράς. Και λοιπόν τι; Οι τίτλοι κάνουν τους ανθρώπους; Η περίπτωση της κ. Καϊλή απέδειξε πως μόνο έτσι δεν είναι…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 17/12/2022

Και ξαφνικά μέγα σκάνδαλο προέκυψε. Κι αυτή τη φορά μας ήρθε από τις… Βρυξέλλες. Η σύλληψης της Εύας Καϊλή δημιουργεί ορισμένα ερωτηματικά και αρκετούς προβληματισμούς. Για φαντάσου, άλλη μια πολιτικός που αγωνίζεται σθεναρά για την τσέπη της.

Για πρώτη φορά παρακολουθώντας τη σχετική ειδησεογραφία βλέπουμε ανθρώπους, αρθρογράφους να πλησιάζουν στην άποψη μας ότι πρέπει κάποιος είναι ιδιαίτερα αφελής ή πολύ “θρησκόληπτος” κομματικά για να πιστεύει πως το βασικό κίνητρο του πολιτικού προσωπικού είναι ο αλτρουισμός και η διάθεση υπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος.

Ας είμαστε ρεαλιστές: Η πολιτική είναι μια δουλειά σαν όλες τις άλλες. Το ζητούμενο είναι κάποιος να μπορεί να την ασκεί αποτελεσματικά για το δημόσιο συμφέρον έχοντας υπό έλεγχο τη δεδομένη βουλιμία για το ιδιωτικό. Αν αυτό βεβαίως, είναι εφικτό να συμβεί.

Φυσικά πρέπει να υπάρχουν θεσμοί που ελέγχουν την εξέλιξη της περιουσιακής κατάστασης των πολιτικών και όλων όσων διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα. Αλλά να έχουν βάση και όχι σαν αυτά τα «Πόθεν Έσχες» πολιτικών, δημοσιογράφων και άλλως ομάδων που είναι διάτρητα από κάθε άποψη και όχι επαρκώς τεκμηριωμένα.

Θυμάστε τι γίνεται όταν αυτά «Πόθεν Έσχες» δίνονται, μια φορά το χρόνο στη δημοσιότητα, δήθεν χάριν της διαφάνειας; Κανείς δεν δίνει μια ερμηνεία από πού και πώς περιήλθαν στην κατοχή τους όλα αυτά τα ακίνητα, οι καταθέσεις στις τράπεζες και όλα όσα αποτελούν τα περιουσιακά τους στοιχεία.

Το ωραίο είναι ότι κάποιοι ακόμα προβληματίζονται που άλλη μια περίπτωση διαφθοράς Έλληνα πολιτικού αποκαλύπτεται από ξένες αρχές και όχι ελληνικές. Δηλαδή, πόσες αποκαλύψεις που να προέρχονται από ελληνικές αρχές. Πείτε πρόχειρα τον αριθμό των υποθέσεων, αν τον έχετε.

Το ίδιο είχε συμβεί και με την περίπτωση του Άκη Τσοχατζόπουλου όπως και με όλα τα σκάνδαλα που αφορούσαν μίζες. Οι αποκαλύψεις για εμβληματικά σκάνδαλα όπως της Siemens και της Novartis προέκυψαν από το εξωτερικό.

Η επ’ αυτοφώρω  σύλληψη της Ελληνίδας Ευρωβουλευτού του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ συναρτάται με τις συλλήψεις ορισμένων Ιταλών ευρωβουλευτών, πρώην ευρωβουλευτών, υπαλλήλων ευρωβουλευτών και στελεχών ΜΚΟ που απ’ ό,τι φαίνεται ασκούσαν επιρροή σε αποφάσεις ευρωπαϊκών οργάνων, με οικονομικά ανταλλάγματα…

Η υπόθεση αυτή ενδέχεται να έχει σχέση με την παρακολούθηση και άλλου Έλληνα ευρωβουλευτή, η αποκάλυψη της οποίας έγινε αιτία να ξεκινήσει το γαϊτανάκι των υποκλοπών που συνεχίζει να δηλητηριάζει την καθημερινότητα των πολιτών.

Ένα άλλο ζήτημα είναι ο αντίκτυπος της σύλληψης της Ελληνίδας ευρωβουλευτού τόσο στο εξωτερικό όσο στο εσωτερικό. Στο εξωτερικό ο αντίκτυπος είναι ήδη αρνητικός, επειδή υπενθυμίζει στη διεθνή κοινή γνώμη, κυβερνήσεις και επενδυτές πως η Ελλάδα παραμένει η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ε.Ε.

Στο εσωτερικό ήδη από τις πρώτες ώρες το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ, παραβλέποντας το τεκμήριο της αθωότητας, διέγραψε την ευρωβουλευτή του κατηγορώντας την ως “Δούρειο Ίππο” της Νέας Δημοκρατίας. Περίεργες διαδρομές, συνηθισμένες ωστόσο στην πολιτική. Προσωπικά δεν μας εκπλήσσει το φαινόμενο.

Η εξέλιξη αυτή επαναφέρει στη μνήμη του εκλογικού σώματος τις στενές σχέσεις του “Πασοκικού” κομματικού μηχανισμού με τη διαφθορά, κάτι που θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στην ενίσχυση της παρουσίας του τον τελευταίο χρόνο ως τρίτο κόμμα. Στην περίπτωση αυτή η επαναφορά του “ΠΑΣΟΚ” στον τίτλο ίσως αποδειχτεί επιζήμια.

Η ιστορία της σύλληψης μιας Ελληνίδας πολιτικού για διαφθορά θα μπορούσε να ερεθίσει τη δυσπιστία μιας σημαντικής μερίδας του εκλογικού σώματος προς το πολιτικό σύστημα συνολικότερα, καθώς είθισται στο σπίτι του κρεμασμένου να μην μιλάνε για σκοινί… Και η Ελλάδα κρύβει πολλούς κρεμασμένους σκελετούς στη ντουλάπα της.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 17/12/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».