Αρχική » Καθημερινότητα (Σελίδα 51)
Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα
Τα κηπευτικά του Γιώργου από Τερψιθέα Αιτωλοακαρνανίας

Μ’ αυτή τη ζέστη δεν έχω όρεξη ούτε και για γράψιμο! Το φαντάζεστε; Κι όμως συμβαίνει. Έτσι λοιπόν καθώς έκανα μια τσάρκα απογευματάκι στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω στα φρεσκοκομμένα κηπευτικά του καλού μου φίλου Γιώργου Κοντογιάννη από την Τερψιθέα Αιτωλοακαρνανίας. Μου έφεραν θύμισες και είπα να ασχοληθώ λίγο μαζί τους…

Θυμάμαι τέτοιες εποχές στο χωριό, είπαμε ο Ιούλιος ήταν ο μήνας που μου άρεσε για πολλούς λόγους να είμαι στο Θραψανό για διακοπές. Και οπωσδήποτε κάποιες μέρες θα πήγαινα στον κήπο του Αγησίλαου και της Στασούλας στου Γρέγο, μαζί τους την ώρα που πήγαιναν να ποτίσουν και να κόψουν τα κηπευτικά τους. Δείτε μερικά δημοσιεύματα από το αρχείο μας ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Απ’ όλα είχε ο μπαξές, μου το θυμίζουν πολύ οι φωτογραφίες του Γιώργου… Λίγα, όσα χρειάζονταν για το σπίτι αλλά καλά ποιοτικά. Φαντάζομαι πως και εκείνος, όπως και η αδελφή μου ξέρει τι λιπάσματα τους βάζει, αν τους βάζει και είναι απόλυτα σίγουρος πως ότι μπαίνει στην κουζίνα του είναι καλό ποιοτικά. Αυτά έχει ο δικός σου κήπος! Τεράστια πλεονεκτήματα που εδώ στην Αθήνα, ούτε να τα φανταστείς δεν μπορείς.
Στο Καβούρι της Βουλιαγμένης, μέρες καύσωνα…

Τα λέμε και στο αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, δείτε ΕΔΩ. Σας είχαμε υποσχεθεί ότι θα επιστρέφουμε πότε – πότε και θα προσθέτουμε θέματα, επειδή αγαπούμε όλη αυτή την προσπάθεια και δεν θέλουμε να την εγκαταλείψουμε και να πεθάνει στη λήθη του χρόνου! Να μια εικόνα που ζήσαμε τις μέρες του καύσωνα στο Καβούρι της Βουλιαγμένης. Δεν είναι πραγματικά μοναδική, υπέροχη;

Ήταν απογευματάκι όταν φτάσαμε εκεί. Και δεν ήμασταν μόνοι μας. Είχε πολύ κόσμο στην παραλία που έκανε μπάνιο από νωρίς στη μέρα. Και συνέχισε ακόμα να πλατσουρίζει ή να παίζει μέσα στα αβαθή νερά. Περπατήσαμε λίγο ανάποδα από τα συνηθισμένα μας. Αντί για δεξιά επιλέξαμε να πάμε αριστερά. Λιγότερος κόσμος κι ένα μέρος που μάλλον δεν το γνωρίζαμε, επειδή πηγαίναμε για πρώτη φορά. Αλλά άξιζε το κόπο. Οι εικόνες μας αποζημίωσαν

Εικόνες σαν αυτές ανθρώπων που απηύδησαν από τις υψηλές θερμοκρασίες των ημερών και αποφάσισαν να έρθουν εδώ για να δροσιστούν και να χαλαρώσουν. Με το δικό τους εξοπλισμό, αν και οι καντίνες που είναι εκεί διαθέτουν προς ενοικίαση ομπρέλες και ξαπλώστρες το σετ προς 14 ευρώ η μία και προς 10 ευρώ τις καθημερινές και 15 τα Σαββατοκύριακα , η άλλη. Φυσικά δεν έλλειπαν οι ρακέτες στην άμμο και οι παρεούλες για κουβεντούλα. Καλοκαίρι 2022. Στο Καβούρι!
Σούρουπο στους Αγίους Αποστόλους. Μια όμορφη στιγμή!

Μας αρέσει αυτή η ώρα και όταν μπορούμε και περνάει από το χέρι μας, φροντίζουμε να είμαστε κάπου όμορφα και να την απολαμβάνουμε. Οι σημερινές φωτογραφίες είναι από τον Ευβοϊκό. Μπορεί να είναι και η Εύβοια, απέναντι από τους Αγίους Αποστόλους. Δεν χορταίνουμε να τη βλέπουμε και να τη ζούμε. Και δεν είμαστε μόνοι μας. Αρκετοί ήταν εκείνοι που επέλεξαν να κάνουν το ίδιο με μας, πράγμα.

Να είσαι εκεί και ξαφνικά να εμφανίζεται από το πουθενά ένα φουσκωτό μικρό σκάφος με έναν επιβάτη και με το λιγοστό του φως αναμμένο, έτσι που να δίνει το στίγμα του στη θάλασσα. Μπορεί και να είναι απλά μια ψαρόβαρκα, αλλά προσθέτει στο συνολικό τοπίο. Το νοιώθεις , το αισθάνεσαι. Είναι σα να είσαι ήδη εκεί, να ταξιδεύεις σ’ αυτή την ήρεμη θάλασσα.

Να το ξαναπώ… Μας αρέσει πολύ αυτή η ώρα… Αν και προχωρημένη η νύχτα, το έντονο κόκκινο στον ορίζοντα, λένε αυτοί που ξέρουν ότι έχει να κάνει με τη ζέστη της επόμενης μέρας. Πολύ πριν τις προβλέψεις της ΕΜΥ, με τέτοια σημάδια στον ουρανό, ήξεραν να διαβάζουν τον καιρό της επομένης, οι παρατηρητές. Κι έτσι ακριβώς έγινε. Υψηλές θερμοκρασίες με το βορειαδάκι ωστόσο να κρατά σε μια διαχειρίσιμη κατάσταση τα πράγματα.
Χρόνια τώρα, “ενοικιάζεται”, το κομμωτήριο της «Όλγας»

Μια από τις μνήμες που έχω από όταν κατέβηκα στον Κολωνό, ήταν το κομμωτήριο της «Όλγας». Εκείνη με κούρευε, όπως και τον Λάμπρο. Ύστερα όμως ήρθε η κρίση του 2012 και ο Γιώργος, ο σύζυγός της, στο ταμείο, δεν έλεγε να βάλει λίγο νερό στο κρασί του. 13 ευρώ είχε το ανδρικό κούρεμα, ούτε ένα ευρώ δεν το μείωσε. Αλλά τα αστεία του, δεν έφταναν να κρατήσει το μαγαζί.

Λίγο αργότερα έκλεισε… Ήταν αδύνατον να κρατηθεί μ’ αυτές τις τιμές σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας, όπως είναι ο Κολωνός. Τα γυναικεία κτενίσματα έφταναν τα 70 ευρώ, όσο δηλαδή και στο Κολωνάκι οι φίρμες. Τι κι αν ήταν σε ένα προνομιακό σημείο στην πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα, Αλεξανδρείας και Άστρους, απέναντι από το κτίριο του 4ου Δημοτικού Διαμερίσματος Αθήνας και μάλιστα ιδιόκτητο;

Δεν αρκούν μόνο αυτά… Χρειάζεται και ψυχή και αγάπη γι’ αυτό που κάνεις. Και κυρίως να αντιλαμβάνεσαι σε ποιους προσφέρεις όλο αυτό. Τόσα χρόνια τώρα ζητάει ενοικιαστή, όπως είναι επιπλωμένο και δεν βρίσκει. Από καιρό σε καιρό, αλλάζουν τα «ενοικιαστήρια», επειδή καίγονται από τον ήλιο . Αλλά ενδιαφερόμενος δεν υπάρχει. Κάποιες φορές πιάνω τον εαυτό μου να στεναχωριέται, αλλά μετά πάλι σκέφτομαι πως πρώτος πήγα στους κουρείς των 5 ευρώ.
Ήρθε και η δική μου ώρα… Κόλλησα κι εγώ κορονοϊό!

Είναι στ’ αλήθεια πολύ ύπουλος αυτός ο ιός. Δυο χρόνια τώρα προσέχουμε πάρα πολύ, τηρούμε όλα όσα λένε οι ειδικοί, κάναμε τρία εμβόλια και από χθες με τα rabid test του ΕΟΔΥ που έκανα στο δημαρχείο Περιστερίου, είμαι θετικός!
Προσοχή τώρα… Καραντίνα και άρση των δραστηριοτήτων για λίγο χρονικό διάστημα μέχρι να περάσει το κακό.
Δεν έχω τίποτα φοβερά συμπτώματα. Ήπια είναι η κατάσταση, αλλά δεν παύει να υπάρχει πρόβλημα.
Θα περάσει κι αυτό, όπως και τόσα άλλα, απλά μια υπόμνηση σε όσους είσαστε ακόμα καλά. Μην το παίρνετε αψήφιστα. Δεν χωρούν εδώ επιπολαιότητες. Σε κάθε κίνηση μας πρέπει να κυριαρχεί η υπευθυνότητα.
Ξέρω, δεν είναι εύκολο, αλλά θα περάσει… Ακολουθώντας τις οδηγίες των ειδικών. Επειδή δεν είμαι μόνος μου και η καραντίνα θέλει πολύ προσοχή.
Αλλά εσείς μην ανησυχείτε, την επικοινωνία που ανοίξαμε από εδώ θα τη συνεχίσουμε, όσο αντέχουμε και μπορούμε. Και για την ώρα όλα δείχνουν ότι μπορούμε.
Κάθε καινούρια μέρα είναι ξεχωριστή. Εμείς την κάνουμε να είναι έτσι. Με τις κινήσεις μας, με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα πράγματα.
Και σ’ αυτή τη δύσκολη ώρα στεκόμαστε όρθιοι και δίνουμε τη δική μας μάχη. Κάθε ώρα, κάθε στιγμή συμβαίνει αυτό.
Κι από εδώ θα τα λέμε σαν καλοί φίλοι που μοιράζονται τα δύσκολα. Θα τα καταφέρουμε κι αυτή τη φορά. Με εμπιστοσύνη σε Εκείνον που έχει τη δύναμη να μας διαφυλάξει.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…