Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα

Το φανταζόμαστε και το είδαμε στην πράξη καθώς κατεβήκαμε στο Καβούρι, απόγευμα της Κυριακής με φίλους για βόλτα. Το ακούγαμε, έτσι κι αλλιώς στα ραδιόφωνα, ότι από πολύ νωρίς το πρωί. οι Αθηναίοι κατέκλυσαν τις οργανωμένες και μη παραλίες της Αττικής, για ανάσες δροσιάς. Ναι, οι ζέστες ήθελαν λίγη δροσιά. Οπότε ήταν φυσιολογικό που το είδαμε. Και έχει φύγει ο πολύ κόσμος, επειδή είναι απόγευμα όταν τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες.

Ο βιαστικός μίνι καύσωνας που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι φυσικό να κρατήσει τους πολίτες κοντά στη… θάλασσα έως και την Πέμπτη, αφού από αρχές της εβδομάδας η θερμοκρασία θα ανεβαίνει κάθε μέρα και περισσότερο. Η μέρα με την περισσότερη ζέστη αναμένεται να είναι αύριο Τρίτη, με τον υδράργυρο να δείχνει 38 βαθμούς στην Αθήνα, ενώ σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας μπορεί να φτάσει τοπικά ακόμα και τους 39 με 40 βαθμούς Κελσίου.

Σύμφωνα με ανάρτηση του διευθυντή της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (ΕΜΥ), Θοδωρή Κολυδά, ανεβαίνει σταδιακά η θερμοκρασία με μέγιστες τιμές στα κεντρικά και νότια ηπειρωτικά το Σάββατο τους 32-34 βαθμούς Κελσίου, την Κυριακή 33-35, σήμερα Δευτέρα 34-36 και αύριο Τρίτη τους 35-37. Ο ίδιος αναφέρει ότι η ζέστη θα κρατήσει την Τετάρτη και την Πέμπτη παρότι θα υπάρξει κάποια υποχώρηση από τα βορειοδυτικά.

Το είδαμε χθες στο Χαλάνδρι, επί της εθνικής Αντιστάσεως, ακριβώς απέναντι από την πρεσβεία του Καναδά. Βρεθήκαμε για δουλειά εκεί και είχαμε την ευκαιρία να το περπατήσουμε λιγάκι στους χώρους του. Και μας άρεσε. Σας το συστήνουμε ανεπιφύλακτα, αν βρεθείτε στην περιοχή.

Είχε μεγάλη ποικιλία από λουλούδια και ανθρώπους που το δούλευαν με πολύ καλή διάθεση, έτοιμοι να σου απαντήσουν σε κάθε ερώτημα σχετικά με τα λουλούδια που θα αγόραζες, σε σχέση με την περιποίηση τους, αν χρειάζονταν πολύ ήλιο και ότι άλλο χρήσιμο για την ανάπτυξη του.

Φανταστείτε τώρα εμένα και τη Σούλα, σε ένα τέτοιο πανέμορφο περιβάλλον! Ψωνίσαμε κιόλας ότι χρειαζόμασταν για τη νέα, υπό διαμόρφωση, βεράντα μας. Περιμένουμε και τον φίλο μας, τον Φάνη, που θα τα βάλει σε λίγο σε μια καλύτερη σειρά, με βάση τις γνώσεις του πάνω στο αντικείμενο.

Περισσότερο από κάθε άλλη περιοχή του κέντρου, οι δρόμοι που συνδέουν το Μοναστηράκι με το Σύνταγμα, ευθέως ή πλαγίως, είναι οι πιο ζωντανοί, όχι μόνο γιατί εκεί περπατούν και πολλοί ξένοι τουρίστες αλλά και γιατί, παρά την οικονομική κρίση, η πόλη στα σημεία αυτά διαρκώς μεταβάλλεται. Αλλάζει. Καταστήματα κλείνουν και καταστήματα ανοίγουν. Ξενοδοχεία ετοιμάζονται. Καφέ και εστιατόρια περιμένουν κόσμο.

Κανένας ίσως δρόμος σε αυτό το κομμάτι του κέντρου δεν συμπυκνώνει τόσο θεαματικά αυτές τις αλλαγές –ή, αν προτιμάτε, αυτό το κλίμα αναμονής για καλύτερες μέρες– από την παλιά, ιστορική όσο και σύγχρονη, δυναμική οδό Μητροπόλεως. Είναι σωστό να πει κανείς ότι ο παλαιός αυτός εμπορικός δρόμος της Αθήνας αλλάζει σταδιακά χαρακτήρα και μεταβάλλεται σε δρόμο με εστιατόρια, καφέ και ξενοδοχεία. Εδώ, τα ΕΛΤΑ, γωνία με πλατεία Συντάγματος…

Υποχωρεί η παλιά, γνώριμη ατμόσφαιρα με τα καταστήματα υφασμάτων, με τα αξεσουάρ, με τις κουρτίνες, με τα μικρομάγαζα. Υπάρχουν ακόμη, αλλά πια είναι ένας κόσμος σε υποχώρηση. Η νέα οδός Μητροπόλεως είναι πλέον ένας δρόμος με άλλη φυσιογνωμία. Με πιο λαϊκή απόληξη στο Μοναστηράκι με τα γνωστά σουβλατζίδικα, όπου από το πρωί σερβίρουν, και με πιο αστική την πλευρά όσο ανεβαίνουμε προς Σύνταγμα. Χρησιμοποιήσαμε στοιχεία από ένα άρθρο του Νίκου Βατόπουλου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

H ακακία Κωνσταντινουπόλεως είναι ένα εντυπωσιακό φυλλοβόλο δέντρο που ξεχωρίζει για την έντονη ανθοφορία της, η οποία διαρκεί από τα τέλη της άνοιξης μέχρι το τέλη του καλοκαιριού. Με καταγωγή από το Ιράν και την Κίνα, η ακακία Κωνσταντινουπόλεως (Albizia julibrissin) αναφέρεται και ως αλβίζια η ροδομέταξη, χάρη στο υπέροχο ρόδινο χρώμα των λουλουδιών που διαθέτουν ελαφρύ άρωμα και μεταξένια υφή.

Πρόκειται για ένα δέντρο με γρήγορη ανάπτυξη που φτάνει σε ύψος τα 6-12 μέτρων με σύνθετα πτεροειδή φύλλα, μήκους 20-30 εκατοστών, που αποτελούνται από 15-30 ζεύγη φυλλαρίων μήκους περίπου ενός εκατοστού. Χάρη στην πλούσια καλλωπιστική αξία της και στην ανθεκτικότητα της στην ατμοσφαιρική ρύπανση των πόλεων, η ακακία Κωνσταντινουπόλεως φυτεύεται πολύ συχνά σε δρόμους, πάρκα και πλατείες ως δέντρο σκιάς.

Βέβαια, σε κάποιες περιπτώσεις θέλει προσοχή γιατί οι επιφανειακές ρίζες της μπορεί να ανασηκώσουν πλάκες του πεζοδρομίου. Ας δούμε τη φροντίδα χρειάζεται η ακακία Κωνσταντινουπόλεως για να έχει έντονη ανάπτυξη και να μας δώσει πολλά υπέροχα μεταξένια λουλούδια. Οι πληροφορίες για τα δέντρα, είναι από το site www.mistikakipou.gr και οι φωτογραφίες από την πλατεία Κάνιγγος.

Το έχω ξαναπεί και ασφαλώς το θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες μου. Η Κλειούς που μένω στην Αθήνα, είναι ένας μικρός δρόμος που οριοθετείται από την Άστρους και την Αλαμάνας. Αν και δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα, μια μέρα θα σας πω γι’ αυτό. Σήμερα όμως θα ήθελα να μείνουμε στην Άστρους όπως την πρωτοείδα όταν ξαφνικά γκρέμισαν μια μονοκατοικία που υπήρχε και άρχισαν να χτίζουν…

Η περιοχή αν και δίπλα και κοντά σε αρχαιολογικό χώρο, όπως είναι το ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημία Πλάτωνα, αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια με ραγδαίους ρυθμούς. Δεν ξέρω τι βλέπουν οι άνθρωποι για το μέλλον, αλλά είναι στη φύση τους να είναι αισιόδοξοι και να κάνουν σχέδια που δεν είναι πάντα σε θέση να τα χαρούν σ’ αυτή τη ζωή.

Αυτή την πολυκατοικία λοιπόν την παρακολουθώ από τα πρώτα της βήματα, θέλω δεν θέλω. Για να κατέβω στην Αθήνα, πρέπει οπωσδήποτε να περάσω από μπροστά της και να στρίψω πάνω στην Άστρους και Κιλκίς προκειμένου να βγω στη Λένορμαν. Μου έκανε εντύπωση ο πολύ καλός προγραμματισμός και ο ρυθμός των έργων του εργολάβου.

Το κάνουμε σχεδόν κάθε χρόνο. Είναι μια παράδοση, από παιδί, τότε που τα μούρα ή μούρνα κατά την κρητική διάλεκτο, ήταν ένα από τα καλύτερα φρούτα και ξέραμε πού να πάμε να τα βρούμε και να τα φάμε, επιτόπου. Ούτε πλύσιμο χρειάζονταν, ούτε τίποτα. Αυτή η φωτογραφία είναι τραβηγμένη πριν δυο χρόνια από το ίδιο δέντρο. Κι αυτή, ήταν η αφορμή να ξαναπάμε.

Συχνά, οι εφαρμογές μας ξαναφέρνουν μπροστά δραστηριότητες που κάναμε την ίδια ημέρα, πέρσι, πρόπερσι κι ακόμα πολύ πιο πίσω, αν έχουμε τέτοιες. Την Παρασκευή λοιπόν, αν και με τις καιρικές συνθήκες μας φάνηκε πρόωρο, είπαμε να πάμε μια βόλτα στο ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα και να δούμε και τις μουριές.

Ο κύκλος ήταν ίδιος, κανονικότατος. Με μια διαφορά μόνο. Οι μουριές που ξέραμε είχαν… αλλάξει. Κάποιος, εκτελώντας χρέη γεωπόνου, προφανώς χωρίς να είναι, κατέστρεψε με το κλάδεμα τους τα δέντρα, φέρνοντας τα μερικά χρόνια πίσω, στην καρποφορία. Παρ’ όλα αυτά, βρήκαμε και φάγαμε. και βρήκαμε και νέα δέντρα που στο μεταξύ είχαν μεγαλώσει με πολύ καρπό.

Κάποιοι λένε ότι πήρε το όνομά της, η οδός Παραμυθίας το πήρε από την ομώνυμη ορεινή πόλη της Θεσπρωτίας. Άλλοι πάλι ότι προέρχεται από τον αρχαιότερο τίτλο της Παρηγορήτριας Παναγίας. Οι πιο ονειροπόλοι δε (ανάμεσα σε αυτούς κι εγώ) ότι κρατάει από τους λαϊκούς μύθους που έπλασαν τις παιδικές μας αναμνήσεις.

Η οδός Παραμυθίας –όπως επίσημα αναγράφεται– ή Παραμυθίας –μια και αρκετοί θαμώνες βρίσκουν πιο γουστόζικη αυτήν την εκδοχή– είναι κάπου μεταξύ κέντρου και απόκεντρου. Πέρα από το νοητό σύνορο της Μεγάλου Αλεξάνδρου και δίπλα από τις ράγες της Κωνσταντινουπόλεως, ο sui generis δρόμος βρίσκεται –μόλις για λίγα μέτρα– έξω από την πολύβουη πιάτσα του Κεραμικού κι εμπλουτίζει χρόνο με το χρόνο το οπλοστάσιό της.

Σ’ αυτό τον πεζόδρομο περπατήσαμε με τη Σούλα. Όχι για πρώτη φορά. Μα ς αρέσει και μάλλον θα το ξανακάνουμε. Πήραμε μερικές φωτογραφίες για να τις μοιραστούμε μαζί σας. και όπως κάνουμε πάντα ψάξαμε για πηγές προκειμένου να πάρουμε στοιχεία έτσι ώστε η περιήγηση μας να είναι όσιο πιο αξιόπιστη γίνεται. Σ΄ αυτή την περίπτωση χρησιμοποιήσαμε το περιοδικό πόλης ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ.