Αρχική » Επικαιρότητα (Σελίδα 14)
Αρχείο κατηγορίας Επικαιρότητα
Δίπλα στην εγκατάλειψη, η ζωή συνεχίζεται στον Κολωνό

Ο Κολωνός ήταν μια ιστορική περιοχή της αρχαίας Αθήνας, γνωστή ως Ίππιος Κολωνός για να διακρίνεται από τον Αγοραίο Κολωνό στην Αρχαία Αγορά. Βρισκόταν κοντά στην Ακαδημία του Πλάτωνα και τον ποταμό Κηφισό και ήταν γεμάτος ελαιόδεντρα και ιερά. Εδώ υπήρχαν ναοί του Ποσειδώνα και της Αθηνάς, καθώς και το τέμενος των Ερινύων.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Οιδίποδας θάφτηκε στον Κολωνό, όπως περιγράφεται στο έργο του Σοφοκλή “Οιδίπους επί Κολωνώ”. Σήμερα, η περιοχή του Κολωνού είναι μια ζωντανή συνοικία της Αθήνας, πυκνοκατοικημένη και γεμάτη κίνηση. Έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς η ιστορία και η μυθολογία συνυπάρχουν με τη σύγχρονη ζωή.

Η περιοχή φιλοξενεί σήμερα κατοικίες, καταστήματα, και σχολεία. Παράλληλα, υπάρχουν και προκλήσεις, Δίπλα στα κλειστά με λουκέτα, παλιά κτίρια ανεγείρονται νέες πολυκατοικίες που ζητούν αγοραστές. Η γειτονιά διατηρεί την παραδοσιακή της γοητεία, ενώ εξελίσσεται συνεχώς. Οι φωτογραφίες στο κομμάτι είναι χθεσινές, όταν παρά το κρύο, βγήκαμε μια βόλτα και πάρθηκαν από την οδό Άστρους.

Τι όμορφα που είναι τα χιόνια στην Αναστασιά Σερρών!

Το ακούγαμε στα προγνωστικά δελτία των μετεωρολόγων, αλλά δυσκολευόμαστε να το φανταστούμε. Όντως κάνει κρύο έξω, ακόμα κι εδώ στην Αθήνα, αλλά οι φωτογραφίες του φίλου μας Ηλία, μας “τρέλαναν”… Χιόνισε στο χωριό του, στην αυλή του! Υπέροχο θέαμα… Όλα αυτά χθες τα ξημερώματα. Σήμερα τα χιόνια μπορεί και να έχουν λιώσει…

Ο Ηλίας πρωινός, καθώς είναι, κατέγραψε, νύχτα ακόμα την πυκνή χιονόπτωση και τη μοιράστηκε μαζί μας, Να είναι καλά οι φίλοι μας που μένουν εκεί. Το να μοιράζεσαι όμορφες εικόνες είναι πολύ σπουδαίο και τους ευχαριστούμε! Φρέσκο πράμα. Σημερινό! Για δες τι μπορεί να συμβεί από τη μια στιγμή στην άλλη!

Απόλαυσα, έσκυψα χαμηλά και είδα την ανθισμένη φύση

Η ανθισμένη φύση με αγριολούλουδα είναι ένα πανέμορφο θέαμα που μαγεύει τις αισθήσεις. Φανταστείτε ένα λιβάδι γεμάτο χρώματα: κόκκινα παπαρούνες, κίτρινες μαργαρίτες, μοβ λεβάντες και μικρά μπλε παπαρούνες που μοιάζουν σαν κοσμήματα. Τα άνθη κινούνται απαλά στον αέρα, προσδίδοντας ζωντάνια και αρμονία στον τοπίο.

Η μυρωδιά είναι λεπτή, μια μίξη από φρέσκια γη και λουλουδάτη ευωδιά που με έκανε να θέλω να σταθώ και να πάρω μια βαθιά ανάσα. Τα χωράφια ήταν δίπλα στο σπίτι της φίλης μας Νίτσας και του Παναγιώτη. Μικρές μαργαρίτες και χαμομήλια. Κι ανάμεσα τους μερικές παπαρούνες που δίνουν ένα τόνο ομορφιάς παραπάνω…

Αν κλείσετε τα μάτια, μπορείτε να ακούσετε τον ήχο του ανέμου που περνά μέσα από τα λουλούδια, τις μέλισσες που βουίζουν και τα πουλιά που κελαηδούν. Ένα τέτοιο μέρος φέρνει γαλήνη και εμπνέει μια βαθιά σύνδεση με τη φύση. Είναι μια αληθινή υπενθύμιση της ομορφιάς του κόσμου που μας περιβάλλει.

Καλοδεχόμαστε τον Απρίλη στη ζωή μας, με δράσεις
Ο Απρίλιος ή Απρίλης είναι ο τέταρτος μήνας του έτους. Ανήκει στην εποχή της άνοιξης, στο βόρειο ημισφαίριο και στο φθινόπωρο στο νότιο ημισφαίριο, κατά το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Είναι ο όγδοος μήνας κατά το εκκλησιαστικό ημερολόγιο, που αρχίζει τον Σεπτέμβριο, ο δεύτερος κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο και ο δέκατος στο αττικό ημερολόγιο ο οποίος ονομάζονταν Μουνιχιών και αντιστοιχούσε στο χρονικό διάστημα 24 Μαρτίου-22 Απριλίου του Γρηγοριανού ημερολογίου. Ο Απρίλιος περιλαμβάνει 30 ημέρες.
Αρχίζει να παίρνει σιγά – σιγά σχήμα, το έργο στα Σεπόλια

Το παρακολουθούμε. Το ζούμε κι εμείς, έστω και από μακριά, όλο αυτό που γίνεται στα Σεπόλια, στα έργα υπογειοποίησης των σιδηροδρομικών γραμμών του ΟΣΕ. Τουλάχιστον αυτό που μπορούμε να δούμε με τα μάτια μας. Γιατί δεν είμαστε σε θέση να δούμε τι γίνεται υπόγεια. Τα υλικά πάντως που βλέπουμε κοντά στο σταθμό Λαρίσης και η κινητικότητα, δείχνει ότι κάτι γίνεται και σ’ αυτόν το τομέα. Δύσκολο μου φαίνεται όλο αυτό να ολοκληρωθεί φέτος.

Παρ’ όλα αυτά, δεν θέλω να χάσω την αισιοδοξία μου. Οι μπουλντόζες και τα συνεργεία της ΑΚΤΩΡ που βλέπουμε να δουλεύουν καθημερινά, διαμορφώνουν τους χώρους. Και το εργοτάξιο αρχίζει όπως είπαμε και παίρνει σχήμα. Λες να μας κάνουν την έκπληξη; Μακάρι! Πολύ θα το χαιρόμασταν. Όπως και οι κάτοικοι στη γύρω περιοχή από τη μια και την άλλη πλευρά της Κωνσταντινουπόλεως που έχουν “φάει” πολύ χώμα και σκόνη.

Η υπομονή τους έχει να κάνει με την ελπίδα που έχουν πολύ σύντομα να έχουν μπροστά στο σπίτι τους έναν υπέροχο χώρο για να κάνουν τη βόλτα τους. Κι επίσης την ποιότητα που θα έχει η ζωή τους από δω και πέρα. Ξέρουν πως έτσι θα πιάσει τόπο η υπομονή τους. Ζούμε για εκείνη τη στιγμή που θα περπατήσουμε κι εμείς πάνω σ’ αυτόν το όμορφο διαμορφωμένο χώρο. Και στο γεγονός ότι θα απομακρυνθούν για πάντα αυτές οι τριτοκοσμικές μπάρες στις διαβάσεις αυτοκινήτων.

Γυρίσαμε τα ρολόγια μας μία ώρα μπροστά, σήμερα;

Σήμερα Κυριακή 30 Μαρτίου 2025, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη αλλαγή ώρας, καθώς περάσαμε από τη χειμερινή στη θερινή ώρα. Στις 03:00 π.μ., οι δείκτες των ρολογιών θα πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά, ώστε να δείξουν 04:00 π.μ. Η μετάβαση στη θερινή ώρα σημαίνει ότι χάνουμε μία ώρα ύπνου, γεγονός που μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στον οργανισμό μας. Αν και οι περισσότεροι προσαρμόζονται μέσα σε λίγες ημέρες, κάποιοι ενδέχεται να εμφανίσουν κόπωση, υπνηλία και αυξημένο στρες, επηρεάζοντας την καθημερινή τους απόδοση σε εργασία και σχολείο. Έρευνες δείχνουν ότι τις πρώτες ημέρες μετά την αλλαγή της ώρας, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφραγμάτων και εγκεφαλικών επεισοδίων, καθώς οι διαταραχές στον ύπνο επηρεάζουν τον κιρκάδιο ρυθμό του οργανισμού.
Από το site www.enikos.gr
Οι χοχλιοί του Μάρτη, λαχταριστοί και γεμάτοι σάρκα…

Του Μάρτη οι χοχλιοί ήταν κατάλληλοι για φαγητό, γιατί ήταν παχείς, αφού χόρτα υπήρχαν άφθονα. Οι χοχλιοί τον Μάρτη έβγαιναν την νύχτα μετά από μια βροχούλα, η αν η βραδιά είχε πολύ δροσούλα. Ο πατέρας έπαιρνε ένα δυο παιδιά του με τα καλαθάκια τους και πήγαιναν νύχτα στους χοχλιούς. Για να βλέπουν κρατούσαν στο χέρι με φαναράκια θυέλλης, αργότερα λουξ, και καμιά φορά φακούς. Οι χοχλιοί σαλεύγανε παντού, στα πλάγια σε δρόμους, σε πλαγιές λόφων, σε τράφους, κοντά σε σωρούς με πέτρες, και περνώντας, έναν – έναν τον πετούσαν στο καλάθι. Μόλις όμως έβγαινε ο ήλιος ή φύσαγε αέρας, οι χοχλιοί εξαφανιζόταν, γιατί κρυβόταν και δεν φαινόταν. Έτσι ή θα έπρεπε να πάνε από τις 10 με 12 τη νύχτα για δυο ώρες, ή ξημερώματα το πρωί, να προλάβουν να βρουν μισό καλάθι και να τους πάνε στο σπίτι. Δεν τους μάζευαν όλους, για να μπορούν πάλι να αναπιαστούν, έτσι ο πατέρας έλεγε στα παιδιά, να μην τους μαζεύουν από τους δαμάκους (λοξές πλαγιές, γκρεμούς), μια και υπήρχε κίνδυνος να γλιστρήσουν και να πέσουν.
Από την ομάδα “Ομφαλός της γης”. Κι αν έχετε Facebook διαβάστε όλο το κείμενο ΕΔΩ…
























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…