Διάβασα το πρωτοσέλιδο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ και δυσκολεύτηκα να το πιστέψω. Ο τίτλος μιλούσε καθαρά για το «τέλος μιας ιστορίας 113 ετών» — για το οριστικό κλείσιμο του ιστορικού πολυκαταστήματος στη γωνία Σταδίου και Αιόλου. Μια διαδρομή που ξεκίνησε το μακρινό 1913 από τους Αφούς Λαμπρόπουλους με ένα μικρό κατάστημα ανδρικών ρούχων, γιγαντώθηκε τις επόμενες δεκαετίες ως «Λαμπρόπουλος» και συνεχίστηκε από το 2001 μέχρι σήμερα ως Notos Com. Η σύμπτωση το έφερε να βρεθώ λίγο αργότερα στην Ομόνοια. Οι βηματισμοί μου με οδηγούν σχεδόν αυτόματα προς την Αιόλου.
Ήθελα να το δω με τα ίδια μου τα μάτια, να το βγάλω φωτογραφίες, λες και προσπαθούσα να αποτυπώσω μια αλήθεια που το μυαλό αρνιόταν να δεχτεί. Φτάνοντας εκεί, η εικόνα σε χτυπάει στο στήθος. Σε μια συνηθισμένη, εργάσιμη μέρα, στην καρδιά του εμπορικού κέντρου της Αθήνας, τα ρολά είναι βαριά κατεβασμένα. Ένα κτίριο επιβλητικό, που άλλοτε σφυγμομετρούσε την αγορά, γεμάτο φώτα, κόσμο, φωνές και κίνηση, τώρα στέκει βουβό, καλυμμένο με γκράφιτι και αφήνοντας μόνο τις πολύχρωμες αφίσες των προσφορών (“Clearance Days -70%”) να θυμίζουν το άδοξο φινάλε.
Όσο έπαιρνα τις φωτογραφίες, παρακολουθούσα τις αντιδράσεις των περαστικών. Άνθρωποι σταματούσαν, κοιτούσαν τις κλειστές πόρτες σαστισμένοι, ρωτούσαν τι συνέβη. Κι όταν μάθαιναν την αλήθεια —ότι το κατάστημα έκλεισε οριστικά— η έκφραση στο πρόσωπό τους άλλαζε. «Δαγκώνονταν». Γιατί ο «Λαμπρόπουλος» και το Notos δεν ήταν απλώς ένα μαγαζί· ήταν σημείο αναφοράς για γενιές και γενιές Αθηναίων, κομμάτι της προσωπικής και συλλογικής μας μνήμης. Κοιτώντας τα κλειστά ρολά, δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς: Τι συνέβη και φτάσαμε ως εδώ; Πώς γίνεται ένα τοπόσημο 113 ετών να σβήνει έτσι απλά μέσα σε μια νύχτα;
Ρωτώ, λοιπόν, τους οικονομολόγους και τους σχεδιαστές της οικονομικής πολιτικής: Αυτό είναι η περίφημη ανάπτυξη; Όταν τα ιστορικά κέντρα των πόλεων αδειάζουν από παραδοσιακές επιχειρήσεις, όταν τα μεγάλα εμπορικά σύμβολα καταρρέουν και στη θέση της ζωντάνιας μένουν κλειστές προθήκες, άδεια πεζοδρόμια και η αβεβαιότητα των εργαζομένων; Η εικόνα της Αιόλου σήμερα δεν είναι απλώς η είδηση μιας επιχειρηματικής απόφασης. Είναι ένα άγριο, σφίξιμο στην καρδιά. Διότι όταν κατεβαίνουν τα ρολά σε μια ιστορία ενός αιώνα, μαζί τους χαμηλώνει και το φως της ίδιας της πόλης.