Αρχική » Ταξίδια (Σελίδα 44)
Αρχείο κατηγορίας Ταξίδια
Το Steveston που είδαμε κι εμείς, όπως το είδε η Άννυ

Το Steveston είναι μια γοητευτική γειτονιά στο Richmond της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά. Έχει πλούσια ιστορία που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1880, όταν ιδρύθηκε ως ψαροχώρι και κέντρο κονσερβοποίησης σολομού. Σήμερα, το Steveston είναι γνωστό για το γραφικό του λιμάνι, τα ιστορικά του μνημεία και την ζωντανή του κοινότητα.

Μπορείτε να εξερευνήσετε το Εθνικό Ιστορικό Μνημείο Ναυπηγείων Britannia, το Κονσερβοποιείο Gulf of Georgia και το Μουσείο Steveston για να πάρετε μια γεύση από το παρελθόν του. Το χωριό προσφέρει επίσης μια ποικιλία από εστιατόρια θαλασσινών, καφετέριες και καταστήματα, καθιστώντας το δημοφιλή προορισμό για ντόπιους και τουρίστες.

Κι αν είστε φαν τηλεοπτικών σειρών, μπορεί να αναγνωρίσετε το Steveston ως τοποθεσία γυρισμάτων για την φανταστική πόλη Storybrooke στη σειρά “Once Upon a Time”. Είναι ένα υπέροχο μέρος για επίσκεψη αν σας αρέσει η ιστορία, το καλό φαγητό και οι γραφικές θέες. Δείτε ένα δικό μας δημοσίευμα ΕΔΩ για το ψάρια σ’ αυτό τον τόπο.

Πάνω από τον Λούσιο είναι τα ερείπια του Ασκληπιείου

Η Γόρτυνα είχε ναό του Ασκληπιού με αγάλματα του Ασκληπιού και της Υγείας, επίσης είχε και ιαματικά λουτρά. Ερείπια του Ασκληπιείου, αλλά και των λουτρών, διασώζονται και σήμερα στον αρχαιολογικό χώρο. Από το όνομα της πόλης η περιοχή σήμερα ονομάζεται Γορτυνία, Δήμος Γόρτυνος κτλ. Εμείς τα είδαμε όλα αυτά στην πρόσφατη εκδρομή μας εκεί, με τους φίλους μας.
Επισκεφτήκαμε το αρχαίο Ασκληπιείο της πόλης Γόρτυνας

Παρόλο που ο Ασκληπιός δεν θεωρείται σημαντικός θεός της ελληνικής μυθολογίας, ωστόσο είναι κεντρική φυσιογνωμία του αρχετύπου των ηρώων-θεραπευτών. Ο Ασκληπιός είναι η ιδεατή αντίληψη της ιαματικής δύναμης της φύσης, όπως και σήμερα γίνεται αντιληπτή από τους ανθρώπους, που επιδρά κατά τις “ήπιες” εποχές στα υψώματα και στον καθαρό αέρα.

Πήγαμε στο Ασκληπιείο δίπλα από τον Λούσιο ποταμό, κάτω από την απαλή λάμψη και θερμότητα του Ηλίου, στα σημεία που αναβλύζουν δροσερές πηγές, ενώ πανύψηλα δένδρα γύρω καθαρίζουν την ατμόσφαιρα. Τέτοιο ακριβώς ήταν και το περιβάλλον των τόπων της λατρείας του και αυτή την αντίληψη ενίσχυσαν οι διάφοροι θρύλοι της γέννησης και της καταγωγής του.

Ο Ασκληπιός ήταν ο θεός της Ιατρικής που λατρευόταν σε όλο τον ελλαδικό χώρο κατά την αρχαιότητα. Εδώ λοιπόν, ακριβώς πάνω από τον ποταμό Λούσιο, βρήκαμε ότι ανακάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη και αφορά σε μια περίοδο πολύ μακρινή από τη δική μας. Παρ’ όλα αυτά η εξερεύνηση από πλευρά μας υπήρξε υποδειγματική.

Ο ποταμός Λούσιος που είδαμε από κοντά στην εκδρομή…

Ο Λούσιος είναι ποταμός της Πελοποννήσου, παραπόταμος του Αλφειού, με μήκος περίπου 23 χιλιομέτρων. Σύμφωνα με την παράδοση πήρε το όνομα αυτό επειδή στα νερά του έλουσαν τον νεογέννητο Δία οι νύμφες Νέδα, Αγνώ και Θεισόα. Οι πηγές του βρίσκονται κοντά στο χωριό Καλονέρι και νοτιότερα στην περιοχή της αρχαίας Θεισόας.

Ο Λούσιος, αφού περάσει δυτικά της Δημητσάνας, όπου υπάρχει το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης, διασχίζει ένα εντυπωσιακό φαράγγι μήκους 15 χιλιομέτρων και πλάτους περίπου 2 χιλιομέτρων, προτού καταλήξει στον Αλφειό, κοντά στην Καρύταινα. Το φαράγγι χαρακτηρίστηκε, το 1997, περιοχή ενιαίου αρχαιολογικού χώρου και προστατεύεται από το υπουργείο Πολιτισμού.

Από τη δυτική πλευρά του φαραγγιού περνάει το εθνικό μονοπάτι 32 (παρακλάδι του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4 GR), το οποίο ξεκινάει από τη Βυτίνα και καταλήγει στο Γύθειο. Ο Λούσιος προσφέρεται για εναλλακτικό τουρισμό (πεζοπορία, κανόε-καγιάκ και ράφτινγκ). Και κάποιοι φίλοι μας το έχουν κάνει. Εμείς απλά περάσαμε και το είδαμε την περασμένη Δευτέρα…

Επέστρεψαν από την Καππαδοκία… πτυχιούχοι

Πρόκειται για τους φίλους μας συνταξιούχους του ΗΣΑΠ. Παρακολουθήσαμε αυτή την εκδρομή μέσα από το φωτογραφικό υλικό που μας έδωσαν. Και τώρα ετοιμάζουν το νέο τεύχος της εφημερίδας του «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ Σιδηροδρόμου». Αύριο Πέμπτη 3/0/2024 θα κατέβω στο Σωματείο στον τερματικό σταθμό ΣΑΠ στον Πειραιά, για να πάρω υλικό και να τη σχεδιάσω. Μέχρι τότε, ας δούμε τους πτυχιούχους, στο αερόστατο, φίλους μας Και φυσικά μέσα στο καλάθι λίγο πριν απογειωθούν.

Προσωπικές στιγμές στην εκδρομή μας στη Δημητσάνα

Τι κρατάς από μια όμορφη εκδρομή; Κάποια χαμόγελα, τα αστεία, και τις χαλαρές στιγμές που ζήσαμε σ’ αυτή την όμορφη εκδρομή μας, στην ορεινή Δημητσάνα, η οποία είναι πάντα υπέροχη, αλλά ιδιαίτερα αυτή την εποχή. Κάποια στιγμή, καθώς φεύγαμε κατεβήκαμε στο Λούσιο το ποτάμι με το δροσερό νερό και από εκεί είναι παρμένη αυτή η φωτογραφία.

Σε αντίθεση μ’ αυτή την οικογενειακή του φίλου μας Μουσταφά που είναι τραβηγμένη στη Δημητσάνα. Αναμνήσεις όμορφες έχει μια εκδρομή. Κι αυτό είναι που καταγράφεις συνήθως μέσα από τις φωτογραφίες. Οι φίλοι μας πήγαιναν για πρώτη φορά. Κάποιοι άλλοι όχι. Εγώ ας πούμε την ήξερα λίγο περισσότερο, λίγο καλύτερα και μπορούσα να τους δείξω μερικά πράγματα. Κι αυτό άρεσε στην παρέα.

Η Σούλα πάνω στο γεφύρι του ποταμού Λούσιου. Είδα πολλές αλλαγές και βελτιώσεις. Το γεφύρι μπορούσες πια να το περάσεις μόνο πεζός για να πας στον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου. Δεν ήταν πάντα έτσι, απ’ ότι είμαι σε θέση να θυμάμαι. Το μέρος συνεχίζει πάντως να είναι εντυπωσιακά ωραίο. Και υπόσχομαι να σας το δείξω σύντομα με ανάρτηση.

Μονοήμερη εκδρομή στη Δημητσάνα με καλούς φίλους μας

Η Δημητσάνα είναι ιστορικό χωριό της Πελοποννήσου, πρωτεύουσα της επαρχίας Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης αποτελεί έδρα του Δήμου Γορτυνίας. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ανέρχεται σε 322 μόνιμους κατοίκους. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.

Η Δημητσάνα είναι χτισμένη σε μια ορεινή τοποθεσία, πάνω σε λoφοράχη και σε υψόμετρο 946 μέτρων, από τη μεσημβρινή πλευρά της οποίας παρέχεται θαυμάσια θέα της πεδιάδας της Μεγαλόπολης και του Ταΰγετου. Αποτελεί έδρα του διευρυμένου δήμου Γορτυνίας, ενώ μέχρι πρόσφατα ήταν έδρα του Δήμου Δημητσάνας. Η ιστορία της αρχίζει κατά τους Ομηρικούς χρόνους, όταν στη θέση της βρισκόταν η μικρή αρκαδική πόλη Τεύθις.

Αποτελεί κοινότητα μαζί με τα χωριά Παλαιοχώρι, Καρκαλού και τις μονές Αιμυαλών και Φιλοσόφου, με συνολικό πληθυσμό 740 κατ. Προπολεμικά η Δημητσάνα είχε διπλάσιο πληθυσμό, το 1960 είχε 2.000, αλλά πολλοί Δημητσανίτες μετανάστευσαν κι εγκαταστάθηκαν στην Αμερική, την Αυστραλία και αλλού. Εμείς περάσαμε χθες μια υπέροχη μέρα εκδρομής εκεί με τους φίλους μας.
























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…