Αρχική » Καθημερινότητα (Σελίδα 44)
Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα
Περπατώντας στη Ναυπλίου, από Πέτρας έως Ιωαννίνων

Μας αρέσει να περπατάμε στη γειτονιά, το κάνουμε και για λόγους συντήρησης του σώματος, υγεία το λένε άλλοι. Στη σημερινό δημοσίευμα θα σας δείξουμε τους δρόμους Ναυπλίου στο σημείο που συναντιέται με την Ιωαννίνων. Εδώ είναι που περπατάει η Σούλα.

Στη οδό Ναυπλίου, λοιπόν, θα δούμε σπίτια παλιά και νέα. Το ετοιμόρροπο, ακουμπάει το σύγχρονο. Αλλά και το σύγχρονο αποτελεί προϊόν αναπαλαίωσης. Το βλέπετε εδώ στη φωτογραφία. Μια όμορφη και προσεγμένη δουλειά των ανθρώπων που είχαν την όρεξη και τη διάθεση να το κάνουν.

Ναι, είναι ωραίο να σέβεσαι την ιστορία και τον πολιτισμό και αν οι οικονομικές δυνατότητες σου το επιτρέπουν, κάθε παρέμβαση για βελτίωση να ακολουθεί πρότυπα που τελικά αυτό που τις ξεχωρίζει είναι η ομορφιά τους και μόνο. Με απλά, αλλά ουσιαστικά πράγματα.
Παιδιά μιας… κάποιας ηλικίας, παίζουν στην πλατεία!

Η εικόνα δεν είναι πολύ συνηθισμένη. Τα παιδιά έχουμε συνηθίσει να παίζουν στις αλάνες. Είναι κατακτημένο δικαίωμα από την πλευρά τους. Αλλά και μήπως οι ηλικιωμένοι δεν έχουν παρόμοια δικαιώματα; Αντί να στριμώχνονται στα καφενεία, προτιμούν εδώ, στην πλατεία, να συναντιούνται με τους φίλους τους.

Τους πλησίασα και τους φωτογράφησα. Ήταν τόσο απορροφημένοι στο παιχνίδι τους που δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι με πρόσεξαν καν. Παίζουν ένα παιγνίδι περίεργο με κύβους σαν ζάρια, αλλά όχι και τόσο τετραγωνισμένα. Δεν το γνωρίζω, ούτε καν πώς το λένε. Αλλά ήταν τόσο “γεμάτοι” μ’ αυτό και χαρούμενοι!

Αυτά εδώ τα παλικάρια, έχουν επιλέξει κάτι πιο παλιό και πρακτικό. Ίσως κάτι σε κουμκάν. Έχουν διαλέξει το παγκάκι τους στην πλατεία κι έχουν απλώσει χαρτόκουτα πάνω του, για να κλείσουν τα κενά και να λειτουργεί καλύτερα στο παιχνίδι τους και είναι απασχολημένοι στο πώς θα κερδίσουν ο ένας τον άλλον.
Συγκλονισμένοι από το τραγικό δυστύχημα με τα τρένα…

Δεν διεκδικούμε τον τίτλο ενημερωτικού site. Κάτι τέτοιο θέλει κότσια, προσωπικό και υποδομές, αν είσαι διατεθειμένος να παίξεις σωστά το ρόλο σου. Ένα site πασπαρτού είναι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ. Που έχει ανθρώπινα συναισθήματα, σαν αυτά που ζει ένας μέσος άνθρωπος στην καθημερινότητα του. Και καταγράφει στιγμές μοναδικές.

Όπως το χθεσινό τραγικό δυστύχημα που κόστισε σε 57 οι νεκροί, 56 αγνοούμενοι, 48 για νοσηλεία, είναι ο νεότερος απολογισμός σύμφωνα με τα ΜΜΕ τα οποία χθες, όλη μέρα, ασχολήθηκαν μ’ αυτό. Ότι κι αν επέλεγες κανάλι ή ραδιόφωνο ή site, όλα εκεί είχαν στρέψει τους φακούς τους. Και λογικά, τέτοιες εικόνες είχαμε χρόνια να δούμε από αυτό το φοβερό δυστύχημα μιας μετωπικής σύγκρουσης δυο τρένων.

Όλοι έσπευσαν εκεί, στον τόπο της τραγωδίας, στα Τέμπη. Και είχαμε και πολιτικούς τριγμούς… Ο πρωθυπουργός έκανε τηλεοπτικό διάγγελμα για το ζήτημα. Ο υπουργός Μεταφορών κ. Κ. Καραμανλής παραιτήθηκε και στη θέση του τοποθετήθηκε, προσωρινά, ο κ. Γεραπετρίτης. Την ίδια ώρα ακούσαμε ότι ένας σταθμάρχης ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη!
Βόλτα στο Μεγάλο Πεύκο με καλό καιρό και ηλιοφάνεια…

Το τολμήσαμε χθες. Ο καιρός ήταν καλός, οπότε πήραμε το αυτοκίνητο και πήγαμε μια βόλτα στο λιμάνι στο Μεγάλο Πεύκο. Λόγω της ημέρας είχε πολύ κόσμο, αλλά εμείς θέλαμε τη βόλτα μας, τίποτα από αυτά που είχε στο νου του, ο υπόλοιπός κόσμος. Είχε επίσης ηλιοφάνεια κι αυτό έκανε τη μέρα μας ακόμα πιο όμορφη.

Χειμωνιάτικο τοπίο! Τα δέντρα χωρίς φύλλα, αλλά το λιμάνι ήρεμο. Μια θαμπάδα είχε να κάνει με τη σκόνη από την Αφρική, όπως διαβάσαμε στα δελτία της ΕΜΥ… Και παρά τον άνεμο, δεν έκανε καθόλου κρύο. Με το περπάτημα μας πλάι στη θάλασσα, όλα ήταν μια χαρά!

Μας αρέσει αυτό το μέρος. Είναι κοντά, σχετικά, στην Αθήνα και ήρεμο. Κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ έχουμε ξαναγράψει για αυτό. Αλλά και στο αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ έχουμε αρκετά δημοσιεύματα… Θέλετε να σας δείξουμε μερικά; Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Υπέροχες αναμνήσεις από γεγονότα που ζήσαμε.
Εικόνες της πόλης που ζούμε, στην καθημερινότητα της

Σεπόλια, διάβαση “οκτώ”. Το τρένο περνά, ενώ η διπλανή γραμμή αρχίζει και ξηλώνεται σιγά – σιγά. Το τρένο, σ’ αυτό το σημείο θα είναι υπόγειο κι εδώ θα γίνει ένα πάρκο με πράσινο που θα αλλάξει την όψη και την ποιότητα ζωής της πόλης. Θα προλάβουμε να το δούμε με τους ρυθμούς που προχωρούν; Ο καιρός θα δείξει!

Αθήνα κέντρο, στον πεζόδρομο της πλατείας Κλαυθμώνος, όπως μπαίνεις από τη Σταδίου. Όμορφα νεοκλασικά σπίτια. Και λίγος κόσμος να κυκλοφορεί, παρ’ όλο που δεν κάνει κρύο. Η θερμοκρασία έχει ανέβει στους 18ο C και όλα γύρω είναι όμορφα. Λίγη τόλμη χρειάζεται, για να βγεις από το σπίτι.

Σεπόλια, οδός Κωνσταντινουπόλεως, απογευματάκι. Μια ώρα όμορφη από πολλές απόψεις. Συχνά περνάμε από αυτή τη διαδρομή, επειδή σχεδόν κάθε εβδομάδα έχουμε δουλειά εκεί κοντά, στο Μετρό Αττικής. Και όπως κάνουμε πάντα, κρατάμε στο κινητό μας μερικές ομορφιές.
Μας αρέσει να περπατάμε στη γειτονιά μας, τ’ απογεύματα

Μπορείς και να το πεις και ζήτημα υγείας, αλλά μας αρέσει να περπατάμε την περιοχή που μένουμε. Ξεκινάμε λοιπόν από αυτό και επωφελούμαστε διπλά και τριπλά καθώς γνωρίζουμε καλύτερα τον τόπο μας. Όπως εδώ, πάνω από την υπόγεια διάβαση της Λένορμαν επί της Κωνσταντινουπόλεως.

Ή όπως εδώ, στον οδό Σπύρου Πάτση. Ο δρόμος αυτός αρχίζει από τη Λένορμαν, διασχίζει την λεωφόρο Καβάλας και φτάνει σχεδόν ώς την Πέτρου Ράλλη. Το συγκεκριμένο σημείο που βλέπετε είναι στη γωνία της με την Πλάτωνος, εκεί που αρχίζει η πλατεία Αγίου Γεωργίου, για όσους ξέρουν.

Κι εδώ είναι στην Ιωαννίνων, το δρόμο που οδηγεί ώς το λόφο Κολωνού αλλά και μέχρι σχεδόν το σταθμό του Μετρό στα Σεπόλια. Και από εδώ έχετε δει δημοσιεύματα που έχουμε κάνει, επειδή μας αρέσει αυτός ο πνεύμονας πρασίνου με όλη την ιστορία που κρύβει μέσα του. Μια βόλτα για μας πολύ όμορφη. Δείτε πως ήταν τον Φλεβάρη.
Έχετε προσέξει τον αρχαιολογικό χώρο στην πλ. Κοτζιά;

Ο αρχαιολογικός χώρος της Πλατείας Κοτζιά βρίσκεται έναντι του Δημαρχείου της πόλης των Αθηνών. Τα ευρήματα στην περιοχή ήταν πυκνά και σημαντικά, καθώς ο χώρος αυτός βρίσκεται αμέσως έξω από την οχύρωση της κλασικής Αθήνας, τμήμα της οποίας έχει αποκαλυφτεί και διατηρηθεί στο κτήριο της Εθνικής Τράπεζας και στον πεζόδρομο της οδού Αιόλου.

Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τρεις αρχαίους δρόμους, πυκνό νεκροταφείο που καλύπτει ευρύ χρονολογικό φάσμα από τους πρωτογεωμετρικούς (9ος αιώνας π.Χ.) έως και τους υστερορωμαϊκούς χρόνους (3ος αιώνας μ.Χ.), μεγάλο συγκρότημα εργαστηρίων κεραμικής των ύστερων Ρωμαϊκών χρόνων (τέλη 3ου – 4ος αιώνας μ.Χ.) και πολλά οικιστικά κατάλοιπα.

Το κεντρικό τμήμα του αρχαιολογικού χώρου διασχίζει τμήμα μιας βασικής οδικής αρτηρίας που ξεκινούσε από τις πύλες του αρχαίου τείχους (Εθνική Τράπεζα) και οδηγούσε προς τους βόρειους δήμους της Αττικής. Πρόκειται για τη γνωστή Αχαρνική οδό. Ο δρόμος αυτός, όπως προκύπτει από τη στρωματογραφική έρευνα των οδοστρωμάτων, χαράχτηκε μετά το 480 π.Χ. με έντονη χρήση κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…