Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα

Είχαμε πρώτα τις φωτογραφίες από τον Κώστα και την Άννυ την ώρα που βίωναν τον χιονιά. Ύστερα διαβάσαμε και τις ειδήσεις… “Τα σχολεία παρέμειναν κλειστά σήμερα στο Βανκούβερ και πολλές πτήσεις επηρεάστηκαν από την κακοκαιρία”, με τους μετεωρολόγους να προειδοποιούν ότι επίκεινται σφοδρές χιονοπτώσεις και ψυχροί άνεμοι στην πόλη αυτή, στα παράλια του Ειρηνικού Ωκεανού. Εδώ, ο Κώστας στο χιόνι.

Ο δυτικός Καναδάς βίωσε ένα Σαββατοκύριακο πολικών θερμοκρασιών. Έπειτα από ένα σύντομο διάλειμμα, την Δευτέρα και την Τρίτη, με τον υδράργυρο να ανεβαίνει αισθητά από τους -9 βαθμούς που καταγράφηκαν την Κυριακή, η μετεωρολογική υπηρεσία προβλέπει νέα πτώση, στους -7 βαθμούς Κελσίου και χιόνια που μπορεί να φτάσουν έως και τα 15 εκατοστά. Τελικά, τα πέρασαν κατά πολύ!

Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Βανκούβερ, ανακοίνωσε ότι λόγω των καιρικών συνθηκών και μολονότι οι αρμόδιες υπηρεσίες καθαρίζουν συνεχώς το χιόνι και τον πάγο από τους διαδρόμους προσγείωσης-απογείωσης, θα υπήρχαν λιγότερες πτήσεις. Σύμφωνα με τον εξειδικευμένο ιστότοπο παρακολούθησης των πτήσεων Flightaware, περίπου 50 πτήσεις ματαιώθηκαν.

Η ομοσπονδιακή μετεωρολογική υπηρεσία προειδοποίησε επίσης, για επικίνδυνες καιρικές συνθήκες στην Κοιλάδα Φρέιζερ, περίπου 130 χιλιόμετρα ανατολικά του Βανκούβερ, λόγω της χιονοθύελλας. Ευχαριστούμε τα παιδιά μας, για την άμεση ενημέρωση. Και τα βίντεο που μας έστειλαν την ώρα της χιονοθύελλας ήταν καταπληκτικά.

Δρόμοι που τους περπατάμε, σχεδόν καθημερινά. Στη γειτονιά που μένουμε στον Κολωνό… Συχνά στεκόμαστε σ’ αυτή εδώ τη γωνιά, εκεί που η Άστρους συναντά τη Βασιλικών, έναν μικρό δρομάκο που οδηγεί στη Λένορμαν. Έχει μέσα στην αυλή του, δύο ή τρεις λεμονιές. Και είναι φορτωμένες από λεμόνια. Έτσι ήταν από τότε που το σπίτι ήταν ερείπιο. Το ίδιο είναι και τώρα που οι ιδιοκτήτες του, το έχουν φτιάξει και ανακαινίσει.

Οι λεμονιές είναι από τα δέντρα που μου αρέσουν σε ένα σπίτι. Ο καρπός τους είναι χρήσιμος, σε τόσα φαγητά και τα νοστιμεύει. Έχω κι εγώ μια στο πίσω μπαλκόνι μου, εδώ στην Αθήνα, αλλά τα λεμόνια που βγάζει είναι μετρημένα. Το δοκιμάσαμε και στο χωριό φυτεύοντας μία, μαζί με μία μανταρινιά. Και τον περσινό Δεκέμβρη έκοψα το πρώτο λεμόνι, ύστερα από πέντε χρόνια. Δεν ξέρω τι φταίει. Δεν είμαι ειδικός. Εγώ απλά παρατηρώ τα πράγματα…

Κι αυτή, είναι οδός Τριπόλεως. Ενώνει το λόφο Κολωνού με το ανοιχτό αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας του Πλάτωνα. Δρόμος ήπιας κυκλοφορίας, για να μπορούν να τον περπατούν οι άνθρωποι. Λένε πως ακολουθεί τα αχνάρια του δρόμου που υπήρχε και στην αρχαιότητα. Όπως και να ‘χει κι αν τον έχω περπατήσει, είτε πεζός, είτε εποχούμενος.

Αχαρνών και Χέυδεν : 2ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών. Ιδρύθηκε το 1862 και λειτούργησε στην Πλάκα, μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, που φιλοξενήθηκε στο πρώην βασιλικό Τυπογραφείο της οδού Σταδίου. Τα προσχέδια ήταν έργο του Τσίλλερ και στην διάρκεια της Κατοχής χρησιμοποιήθηκε ως διοικητήριο, ενώ μετά την απελευθέρωση μεταστεγάστηκε στο παλαιό κτήριο του Αρσακείου στην συμβολή των οδών Αχαρνών και Σουρμελή. Η φωτογραφία είναι της Mairh Spagopoyloy.

Ένα προσεγμένο κτίριο επί της οδού Ολυμπίας. Πλησίον του σταθμού ΗΣΑΠ Αγ. Νικολάου. Είναι τα χρώματα, είναι η ώρα; Ότι κι αν είναι, όλες αυτές τις φωτογραφίες τις είδαμε χθες στην Ομάδα “ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ – ΚΥΡΙΑΚΟΥ & ΠΕΡΙΞ”. Οι άνθρωποι έχουν κέφια… Αγαπούν την περιοχή που μένουν και την καταγράφουν καθημερινά σε εικόνες. Η φωτογραφία είναι της Evangelia Sirou.

Κινηματογράφος ΑΛΜΑ, Πιπίνου 46 και Καλύμνου. Κλειστός, εγκαταλειμμένος πια. Η τηλεόραση έκανε μεγάλη ζημιά στα σινεμά. Είναι και οι στρίμινγκ συνδρομητικές πλατφόρμες, ποιος πάει πια, σε κινηματογράφο; Λειτούργησε από το 1960 – 1986. Αρχικά ήταν θερινός κινηματογράφος, ενώ αργότερα μετατράπηκε σε χειμερινό με χωρητικότητα 720 θέσεων. Η φωτογραφία είναι της Konstantina Markoglou.

Ο διαδικτυακός φίλος μας, γεωπόνος Theodoros Vasileios Koutsos, δημοσίευσε τις σημερινές φωτογραφίες στην ομάδα “GreekFlora”. Κι εμάς μας αρέσει πολύ η φύση και ιδιαίτερα τα λουλούδια που ομορφαίνουν τη ζωή μας, ιδιαίτερα αν είναι διαλεγμένα από κάποιον που είναι ειδικός. Τα είδαμε λοιπόν και θέλαμε να τα μοιραστούμε μαζί σας σ’ αυτή την ανάρτηση.

Είναι άγριες ορχιδέες που μπορείς να τις συναντήσεις στη φύση. Δεν μου έχει συμβεί να τις δω ζωντανές, αλλά φαντάζομαι και ο άνθρωπος αυτός, διέθεσε χρόνο για να τραβήξει 125 φωτογραφίες, να ψάξει να βρει την επιστημονική τους ονομασία και να τις ανεβάσει με πολύ φροντίδα στη συγκεκριμένη ομάδα. Είναι προφανές ότι και όσοι την παρακολουθούν τους αρέσουν τα φυτά.

Ιδιαίτερα η ελληνική πανίδα… Φυτά δηλαδή που μπορείς να τα δεις και μόνος σου αν διαθέσεις χρόνο και ψάξεις στην άγρια φύση, εκεί που όλα γίνονται “από μόνα τους” με πολύ αγάπη και φροντίδα για όλους εμάς. Δεν έχω το χρόνο και δεν μπορώ να το κάνω, αλλά αυτό δεν σημαίνει που δεν θα συνεχίσει να μου αρέσει, έστω και μέσα από φωτογραφίες.

Ξημερώματα, όχι σε καθημερινή βάση, αλλά ίσως μπορεί να προκύψει κι αυτό κάποια στιγμή, ξεκινά η μέρα μας. Έχει συμβεί να βρεθούμε πολύ πρωί στον Πειραιά, για να πάρουμε υλικό για το στήσιμο του «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ σιδηροδρόμου», αλλά μας άρεσε αυτό το εκτός προγράμματος που προέκυψε και κάναμε το παν, για να μην επηρεάσει την υπόλοιπη μέρα μας.

Συνήθως η υπόλοιπη μέρα μας, μπορεί να έχει μια βάρδια που επίσης κάνουμε με πολύ καλή διάθεση και χαρά, εθελοντικά, αφού με τον τρόπο μας και τη στάση μας, βοηθούμε ανθρώπους που έχουν τη σωστή διάθεση καρδιάς, να ακούσουν ζωοσωτήριες αλήθειες που είναι ικανές να αλλάξουν τη ζωή τους και τώρα και για πάντα.

Οι δρόμοι, έχουν για μας, ένα ξεχωριστό νόημα. Τους περπατάμε σχεδόν καθημερινά κι όσοι μας παρακολουθείτε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προφανώς έχετε μάθει καλύτερα την πόλη, μέσα από τα μάτια μας. Στιγμές αληθινές, μιας πόλης δύσκολης, αλλά και αγαπημένης με προβλήματα, αλλά και και χαρές. Πλήρεις μ’ αυτά τα συναισθήματα που έχουν οι αληθινοί άνθρωποι.

Πρωινοί τύποι καθώς είμαστε, μας αρέσει να κάνουμε μια τσάρκα στο διαδίκτυο και να βλέπουμε τι απασχολεί τους ανθρώπους και πώς ξεκινάνε τη μέρα τους ή τη χρονιά τους… Αυτή η εικόνα, ανεβασμένη από τον καλό μας φίλο Πέτρο Παρσαλαρήδη, μας τράβηξε την προσοχή. Δεν ξέρουμε από πού είναι, αλλά είναι όμορφο να ξεκινά κάπως έτσι, ένας ακόμα χρόνος στη ζωή σου!

Στο Ιλινόις των ΗΠΑ έχει τραβηχτεί αυτή η φωτογραφία, από τον David Egland-Rock και τη δημοσίευσε ξημερώματα του 2024 για την Ελλάδα, (ποιος ξέρει τι ώρα για τον τόπο του…) στην ομάδα «View from YOUR window (the ORIGINAL Group!)». Και μοιραστήκαμε μαζί του, αυτή την ομορφιά σε μια άλλη, μακρινή σε μας, χώρα. Από τα καλά του διαδικτύου, αν το χρησιμοποιούμε σωστά.

Μια υπέροχη φωτογραφία από το Λαύριο, τραβηγμένη από τον Christoforos Aliagas Lavrio και δημοσιευμένη στην ομάδα «Λαυρι♥μορφιές!». Πόσα όμορφα πράγματα είναι δίπλα μας, κοντά μας και δεν τα ξέρουμε! Δεν έχουμε πάει μια βόλτα να τα γνωρίσουμε, αν και κάτι τέτοιο, δεν είναι και τόσο απαγορευτικό για τον καθέναν μας.

Στα Κύθηρα έχω πάει παλιότερα, αλλά αυτή τη θέα που είδα σήμερα, από μια φωτογραφία της Ματίνα Καραγιαννάκη  που “ανέβασε” στην ομάδα «Εξερευνώντας τα Κύθηρα» από το περπάτημα της γύρω από το Καψάλι, ομολογώ ότι δεν το γνωρίζω. Και μάλλον είναι ωραίο, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε κι εσείς. Άλλος ένας στόχος που βάζουμε, να το γνωρίσουμε καλύτερα, αυτό το μικρό νησί.

Ζήσαμε άλλο ένα επεισόδιο του παραλόγου χθες στην ουρά των ΕΛΤΑ, παράρτημα της Λένορμαν. Καθώς γυρίσαμε από την Κρήτη, είχα βρει έξω από την πόρτα μου κάποιες εφημερίδες, δείγμα πως κάποιος καλός συγκάτοικος είχε ανοίξει το γραμματοκιβώτιο της πολυκατοικίας, τις βρήκε και μου τις έφερε.

Μετά από μια δεκαπέντε μέρες βρήκα αυτό το ειδοποιητήριο τσαλακωμένο ανάμεσα στα γράμματα, κυρίως λογαριασμούς της ΔΕΗ, του ΟΤΕ και των άλλων εταιρειών ενέργειας και τηλεπικοινωνιών. Αλλά πέσαμε πάνω στις γιορτές και οι υπηρεσίες των ΕΛΤΑ ήταν κλειστές. Είχαν αργία οι άνθρωποι.

Την πρώτη εργάσιμη μέρα μετά τα Χριστούγεννα πήγα και βρήκα αυτή την κατάσταση. Δύο σημεία εξυπηρέτησης μέσα στο υποκατάστημα και 17 άνθρωποι έξω στο πεζοδρόμιο να περιμένουν υπομονετικά να έρθει η σειρά τους. Η οργάνωση “άψογη”. Ο χρόνος αναμονής ΑΓΝΩΣΤΟΣ. Έφυγα, δεν μπορούσα να περιμένω.

Ίδια ήταν η κατάσταση και χθες που πήγα. Ίδιο το προσωπικό εξυπηρέτησης και περισσότερος ο κόσμος στην αναμονή. Περίμενα υπομονετικά, περίπου μια ώρα όρθιος, μαζί με άλλους πελάτες έξω από τα ΕΛΤΑ κι όταν έφτασε η σειρά μου, μου είπαν πολύ φυσικά, ότι το δέμα είχε επιστρέψει στον αποστολέα του! Να τους χαιρόμαστε…