Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα

Η αλήθεια είναι πως δεν το συναντάς και κάθε μέρα, σε μια μεγαλούπολη. Πλατάνια λοιπόν στο κέντρο της Αθήνας; Ναι, και βέβαια υπάρχουν, ιδιαίτερα στο ιστορικό κέντρο και δεν ποτίζονται, όπως αυτά τα πλατάνια που έβαλε στην Πανεπιστημίου ο πρώην δήμαρχος Αθηναίων. πέρσι το καλοκαίρι με ειδικό πότισμα. Εδώ είναι στον πεζόδρομο της Πραξιτέλους.

Κι αυτός ο πλάτανος, ψηλός και ευθυτενής, λες και προσπάθησε να περάσει το ύψος των πολυκατοικιών, για να βλέπει καθαρά τον ήλιο που τόσο καλό του κάνει. Εμφανώς δεν υπάρχουν τρεχούμενα νερά στο χώρο. Τότε, πώς μεγάλωσε τόσο; Είναι ένα ερώτημα. Εκτός κι αν υπάρχουν υπόγεια νερά που το βοηθούν. Στον πεζόδρομο της Αγίου Μάρκου.

Αυτός ο πλάτανος είναι στην Αιόλου, στο σημείο που ενώνεται με την Ευρυπίδου. Φυσικά αυτή την εποχή τούτα τα δέντρα δεν έχουν φύλλα, εκτός από κάτι λίγα που έχουν μείνει πριν έρθουν τα νέα βλαστάρια και χρειαστεί να τα εγκαταλείψουν κι αυτά. Είναι όμως όμορφα και τα καλοκαίρια, εστία δροσιάς για τους περιπατητές..

Το ίδιο δέντρο με το προηγούμενο. Προτίμησα όμως αυτή την φορά να πάρω ένα πλάνο από την κορυφή του. Ομολογουμένως είναι ωραίος ο πλάτανος! Δεν είναι καρποφόρος, αλλά τον καιρό που έχει τα φύλλα του, είναι μια καταπράσινη ομορφιά. Έστω κι έτσι όμως, εμένα μου προξένησε την προσοχή για να το κάνω θέμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Αλκυονίδες ημέρες ορίζονται οι «ημέρες καλοκαιρίας» μεταξύ της 16ης Δεκεμβρίου και της 16ης Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια των οποίων η ελάχιστη θερμοκρασία δεν κατεβαίνει κάτω από τους 4 βαθμούς και η μέγιστη υπερβαίνει τους 16 βαθμούς Κελσίου. Έτσι για να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε! Οι φωτογραφίες είναι χθεσινές από τον παράπλευρο δρόμο του Κηφισού, στο σημείο που ενώνεται με την Πέτρου Ράλλη.

Τις ημέρες αυτές, για να τις ονομάσουμε Αλκυονίδες, ο καιρός θα πρέπει να «κυλήσει» με λίγα σύννεφα και η μέση ταχύτητα του ανέμου, δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 6 κόμβους, δηλαδή η μέση ένταση του ανέμου να μην ξεπερνά τα 2 μποφόρ. Αυτά είναι λόγια του μετεωρολόγου κ. Theodoros Kolydas όπως τη διατυπώνει με ανάρτηση του στα κοινωνικά δίκτυα.

Η συμπεριφορά των Αλκυονίδων δεν είναι ίδια σε όλη την Ελλάδα. Θα είχαμε την εμφάνιση ακόμη περισσότερων τέτοιων ημερών, αν δεν υπήρχε κυρίως το κριτήριο της ελάχιστης θερμοκρασίας. Έτσι, μπορεί σε κάποιες περιοχές της χώρας να έχουμε αλκυονίδες ημέρες και σε άλλες να μην έχουμε. Μην ανησυχείτε λοιπόν αν δεν συμβαίνει στον τόπο που μένετε…

Πάντως στο λεκανοπέδιο της Αττικής οι Αλκυονίδες διαρκούν συνήθως περισσότερο και γίνονται πιο εύκολα αισθητές. Αυτό συμβαίνει γιατί με την αύξηση της θερμοκρασίας στην καρδιά του χειμώνα δημιουργείται αντικυκλωνική κυκλοφορία πάνω από την Αττική, δηλαδή δημιουργείται ένα πεδίο υψηλών πιέσεων, που «παγιδεύει» τις θερμές μάζες της ατμόσφαιρας στο ίδιο σημείο για περισσότερες ημέρες. Εκτός από αυτή τη φωτογραφία, που είναι από τα Κάτω Πατήσια.

Ο Κολωνός ή οι Κολωνές ή Κολώνες ή Κολώνη (αρχαία ελληνικά: Κολωνός ή Κολωναί‎‎), (ο δήμος: του Κολωνού ή των Κολωνών) ήταν αρχαίος οικισμός – πόλη και δήμος της Αιγηίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Παρ’ όλα αυτά, στις μέρες μας, ακούμε και διαβάζουμε ότι τα Σεπόλια ή ο Βοτανικός, είναι… Κολωνός! Σήμερα είναι απλώς μια γειτονιά του Δήμου Αθηναίων και ανήκει διοικητικά στην 4^η Δημοτική Κοινότητα.

Ο τότε δήμος, συχνά αποκαλείται Ίππιος Κολωνός (αρχαία ελληνικά: Κολωνὸς ἵππιος‎‎), για να ξεχωρίζει από την περιοχή της Αθήνας, η οποία ονομαζόταν Αγοραίος Κολωνός (αρχαία ελληνικά: Κολωνὸς ἀγοραι̂ος‎‎), (αρχαιολογική θέση στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, όπου βρίσκεται ακόμα ο Ναός του Ηφαίστου, γνωστός και ως «Ηφαιστείον» ή «Θησείον»).

Το όνομα αυτού του δήμου, προήλθε από δύο μικρούς λόφους που βρίσκονται λίγο πιο βόρεια της αρχαίας Ακαδημίας. Ο δήμος ίσως να συγχέεται, σε διάφορες πηγές, με τους δήμους των Κολωνών Αντιοχίδας ή/και των Κολωνών Λεοντίδας γιατί αναφερόταν ενίοτε στον πληθυντικό και αυτός ως Κολωνές. Ότι διαβάσατε ήταν μερικά πράγματα που είδαμε στο Wikipedia για την περιοχή που μένουμε.

Αυτό το Σωματείο, είναι κομμάτι της ζωής μου. Έχουμε μια επαγγελματικής σχέση που ξεπερνά το τυπικό μέρος της υπόθεσης. Κοντά τριάντα χρόνια, πάνε που γνωριστήκαμε, με αφορμή την έκδοση της διμηνιαίας εφημερίδας τους, «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος». Και συνεχίζουμε να βγάζουμε την εφημερίδα τους, κάθε δίμηνο

Είμαστε κοντά τους, στις μικρές και μεγάλες στιγμές τους. Τιμητικά καλεσμένοι στη χαρά τους. Είχαν μια καλή συνήθεια, πριν από τον Covid-19. Να κάνουν το τραπέζι στα μέλη τους που μένουν στην Αθήνα και την ευρύτερη περιοχή, μια φορά το χρόνο, τέτοιες μέρες. Αλλά η ανάγκη να τηρηθούν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης, διέκοψε αυτή τη χαρούμενη περίσταση.

Φέτος, ύστερα από τέσσερα χρόνια επέστρεψαν στις παλιές καλές συνήθειες. Μόνο που αυτή τη φορά αντί για τον ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ στην Πανεπιστημίου που πήγαιναν, διάλεξαν το κέντρο διασκέδασης «Χαλκιάς Palace” πάνω στην πλατεία Καραϊσκάκη, στο Μεταξουργείο, Αθήνα. Και παρά το γεγονός ότι ήταν μια πολύ κρύα μέρα χθες, δεν έπεφτε καρφίτσα από τη συμμετοχή του κόσμου.

Ήταν μια νέα εμπειρία. Καλό σέρβις, ζωντανή μουσική και πολύ καλή οργάνωση, ώστε να εξυπηρετηθούν όλοι, χωρίς να υπάρχουν καθυστερήσεις και παράπονα. Πήγαμε και μείς, για λίγη ώρα, εκεί. Εκείνοι μπορεί και να κάθισαν από τις 12:30 το μεσημέρι ώς αργά το απόγευμα. Το διασκέδασαν για τα καλά, με έξοδα του Σωματείου. Μπράβο τους!

Περπατάμε πολύ συχνά στο κέντρο της Αθήνας. Κι έτσι, χθες, βρεθήκαμε στο Μεταξουργείο. Ελάτε να σας δείξουμε λοιπόν την οδό Κεραμεικού, μία από τις αρχαιότερες οδούς της Αθήνας, η οποία ξεκινάει από το κέντρο της πόλης και συγκεκριμένα από το σημείο όπου συναντώνται τρεις δρόμοι, η Ζήνωνος, η Βούλγαρη και η Νικηφόρου, και καταλήγει στην Ιερά Οδό. Καθώς όλα δείχνουν ότι ο καιρός χαλάει ξανά. Χθες, πάντως, όλα ήταν καλά…

Η οδός Κεραμεικού επιφυλάσσει στον περιπατητή μια απίθανη αρχιτεκτονική και κοινωνική ποικιλία. Συνδυάζει το παραδοσιακό στοιχείο: παλιά αθηναϊκά σπίτια, νεότερες και παλιότερες πολυκατοικίες -δημιουργήματα της αντιπαροχής των δεκαετιών του 1960 και του 1970- και νεοκλασικά κτήρια. Διάφορες ήπιες χρήσεις, όπως παραδοσιακά καφενεία και μικρομάγαζα, προσθέτουν στον δρόμο αυτόν ένα ιδιαίτερο χρώμα.

Η Κεραμεικού διασταυρώνεται με τις οδούς Κολωνού, Κολοκυνθούς, Ιάσονος -δρόμο απίθανου αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος-, Μυλλέρου, Πλαταιών, Ακαδήμου, Θερμοπυλών και Μυκάλης.  Ένα ταξίδι ονομάτων μέχρι τα βάθη της ιστορίας… Ο περιπατητής θα συναντήσει στη διαδρομή του την εκκλησία των προτεσταντών, την πλατεία Αυδή, το πολύκεντρο «Κεραμεικός», το κέντρο εκδηλώσεων και πολιτισμού “Σπούτνικ”.

Όση κίνηση κι αν έχει το καλοκαίρι, την άνοιξη και το φθινόπωρο (αν υπάρχουν ακόμα ευδιάκριτες αυτές οι εποχές) το χειμώνα τα πράγματα αλλάζουν. Δείτε μερικές χθεσινές φωτογραφίες από το κέντρο της πόλης, μέσα στο ιστορικό τρίγωνο που συνήθως σφύζει από ζωή. Η ώρα είναι γύρω στις 12 το μεσημέρι, όχι και τόσο απαγορευτική ώρα.

Τα μαγαζιά δεν έχουν ακόμα πελάτες… Και δεν είναι το υπερβολικό κρύο που το κάνει αυτό. Χθες, η κατάσταση ήταν αρκετά υποφερτή. Και στα σημεία που είχε ήλιο ήταν έως και πολύ όμορφη, χωρίς προβλήματα. Άδεια τραπέζια, που δείχνουν ένα πρόβλημα των ανθρώπων κι αυτό που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις. Καταλαβαίνω, ότι θα ήθελαν να είναι αλλιώς τα πράγματα.

Την ίδια, από μικρή έως ελάχιστη κίνηση, έχουν και τα εμπορικά μαγαζιά που είναι πιο δίπλα. Θα πεις ότι ήταν μια καθημερινή μέρα, αλλά δεν είναι έτσι… Το ιστορικό κέντρο μπορεί να έχει πελάτες κάθε μέρα και όλες τις ώρες, κυρίως τουρίστες. Αλλά αυτούς, ακριβώς, δεν βλέπεις όπως τους έβλεπες ακόμα και τον Οκτώβρη – Νοέμβρη που ήταν σχετικά ζεστοί μήνες.

Γενικά η Κηφισιά μας αρέσει. Το συνδυάζουμε μάλιστα με δουλειές και φροντίζουμε στην αναμονή μας να περπατάμε λίγο, άλλοτε στο πάρκο, άλλοτε στο Κεφαλάρι κι άλλοτε μέσα στους δρόμους του όμορφου προαστίου, πόλης πια. Αυτή τη φορά διαλέξαμε το τρίτο. Έκανε κρύο κι εμείς θέλαμε να περπατήσουμε λιγάκι. Δείτε μερικές εικόνες που πήραμε από εκεί.

Έχουν κι εδώ πρόβλημα με τα αυτοκίνητα. Δεν είναι πια εκείνος ο μικρός τόπος που μπορούσες να τον περπατήσεις με άλογα και άμαξα, (εγώ την πρόλαβα έτσι της Κηφισιά). Όχι! Κυκλοφορούν πολλά αυτοκίνητα, έχει μεγάλα σούπερ μάρκετ και γενικά καλή αγορά, οπότε και τραβάει πολύ κόσμο και από διπλανούς δήμους ή και από μακριά.

Όμως πάντα θα υπάρχουν όμορφα σπίτια ως κατασκευές που θα τραβούν την προσοχή μας. Μερικά από αυτά έχουν μετατραπεί σε εμπορικά, το διακρίνει κανείς στις βιτρίνες τους. Και πάλι όμως δε χάνει το χρώμα της. Και είναι χειμώνας με τα δέντρα χωρίς φύλλα. Πάντα τα καλοκαίρια είναι ακόμα πιο όμορφα να την περπατάς και να την απολαμβάνεις.

Δες, ας πούμε, εδώ τα πλατάνια! Διατηρούν τη γοητεία τους, αλλά το πράσινο και το πυκνό φύλλωμα τους, δίνει άλλη ομορφιά. Θα τα δεις παντού τα πλατάνια, δείγμα πως υπάρχει, υπόγεια, μπόλικο νερό που τους δίνει υγεία και δύναμη για να αναπτυχθούν. Τώρα, χειμωνιάτικα, γυμνά όπως είναι, δεν είναι και τόσο ελκυστικά.