Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα

Τον «Ακροβάτη» τον γνωρίζαμε, μας άρεσε και έχουμε γράψει διάφορα δημοσιεύματα γι’ αυτόν στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ… Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Αλλά, μέσα στην πανδημία Govid-19 που διέλυσε τα πάντα, τον έβαλε και αυτόν στο περιθώριο. Και στη θέση του γεννήθηκε το «Lux Athens»!

Η νέα ιδιοκτησία, άλλαξε τα πάντα στον εσωτερικό χώρο. Ακόμα και τη θέση που ήταν η μπάρα. Και τον διάκοσμο! Από μεζεδοπωλείο που ήταν μέχρι τώρα, έγινε μουσικό φαγάδικο. Με ελληνικά πιάτα τα βράδια. Φυσικά από το πρωί που είναι ανοιχτό, μπορείς να πιείς ποτό η καφέ. Αυτό τουλάχιστον μας είπαν οι άνθρωποι του.

Τη φωτογραφία αυτή την πήραμε από το site της επιχείρησης. Όπως μας είπαν από Τετάρτη μέχρι και Κυριακή φιλοξενεί μουσικά σχήματα. Ένα τέτοιο βλέπετε εδώ, στο βάθος. Δεν ξέρουμε, αν και πώς δουλεύει αυτό, αλλά για να επενδύουν χρήματα σε κάτι τέτοιο, μάλλον θα υπάρχει ανάγκη.

Εξωτερικά όλα είναι ίδια… Κράτησε το χαρακτήρα που είχε και απλά δεν έχει πινακίδα του μαγαζιού. Αλλά οι μυημένοι ξέρουν. Στην Ψαρών 26, στον Άγιο Παύλο, Μεταξουργείο λειτουργεί πια το «Lux Athens». Περισσότερες πληροφορίες, αν σας ενδιαφέρει, μπορείτε να βρείτε εδώ https://luxathens.gr/el

Δεν το βλέπεις και κάθε μέρα, ένα τέτοιο μεγάλο σε μέγεθος σκυλί στο κέντρο της Αθήνας, στην πλατεία Καπνικαρέας. Σ’ αυτόν τον πολυσύχναστο πεζόδρομο της Ερμού, μας έκανε εντύπωση που ήταν ιδιαίτερα συνεργάσιμος και υποτακτικός στο αφεντικό του. Γαύγιζε μόνο αν κάποιος πλησίαζε ακόμη και με καλό κίνητρο και το εκλάμβανε ως απειλή.

Το παρατηρούσα για αρκετή ώρα, μέχρι να βρω την κατάλληλη ευκαιρία, για να το φωτογραφίσω. Επάνω του έγραφε SERVICE DOC. Δεν γνωρίζω, τι υπηρεσίες παρέχουν τέτοια σκυλιά, αλλά σίγουρα είναι χρήσιμα για τους ανθρώπους. Και παρά την φαινομενική αγριάδα του, είχε μια γλύκα εκπληκτική που άρεσε σε όλους όσους το έβλεπαν.

Τα κατάφερα και τα τράβηξα μερικές φωτογραφίες από διάφορες πλευρές. Δεν πήγα πάρα πολύ κοντά. Χρησιμοποίησα λίγο και το ζουμ στο φακό του κινητού μου, αλλά νομίζω δεν δημιούργησε πρόβλημα. Μια ώρα, ίσως και περισσότερο κάθισαν εκεί οι δυο τους. Και μείς τους είδαμε σαν παρέα και τους καλοδεχτήκαμε.

Είχε ξανασυμβεί να το δούμε μέσα στην πανδημία του COVID-19 και το επαινέσαμε και τότε. Είναι ωραίο να βλέπεις ότι ο Δήμος Αθηναίων, ένας τεράστιος, σε έκταση και πληθυσμό, Δήμος, φροντίζει την υγιεινή και στις λαϊκές συνοικίες σαν τη δική μας, τον Κολωνό. Μπράβο τους! Ναι, είναι ωραίο να διακρίνεις τη φροντίδα, μπροστά σου.

Ο Δήμος Αθηναίων στα χρόνια που ζω, εδώ, έχω διαπιστώσει ότι πιο πολύ τον ενδιέφερε πάντα η βιτρίνα, το τουριστικό κέντρο και όχι οι συνοικίες που μένουν οι άνθρωποι. Πάντα φρόντιζαν να είναι πιο καθαρό, πιο φωτισμένο, πιο ασφαλές. Είχαμε την ευκαιρία να δούμε αυτή την αλλαγή επί διοίκησης του πρώην δημάρχου κ. Μπακογιάννη και το βλέπουμε και τώρα.

Μακάρι ο νέος δήμαρχος κ. Δούκας να κρατήσει ότι καλό βρήκε από τον προηγούμενο και να μην κάνει, αυτό που, συνήθως κάνουν οι πολιτικοί… Να σαρώνουν δηλαδή ότι βρήκαν, καλό ή κακό και να θέλουν να κάνουν τη δική τους πολιτική, αγνοώντας το πραγματικό συμφέρον των κατοίκων που ζουν, αναπνέουν και ξέρουν καλύτερα από τον καθένα τα προβλήματά της γειτονιάς τους.

Η αλήθεια είναι πως δεν το συναντάς και κάθε μέρα, σε μια μεγαλούπολη. Πλατάνια λοιπόν στο κέντρο της Αθήνας; Ναι, και βέβαια υπάρχουν, ιδιαίτερα στο ιστορικό κέντρο και δεν ποτίζονται, όπως αυτά τα πλατάνια που έβαλε στην Πανεπιστημίου ο πρώην δήμαρχος Αθηναίων. πέρσι το καλοκαίρι με ειδικό πότισμα. Εδώ είναι στον πεζόδρομο της Πραξιτέλους.

Κι αυτός ο πλάτανος, ψηλός και ευθυτενής, λες και προσπάθησε να περάσει το ύψος των πολυκατοικιών, για να βλέπει καθαρά τον ήλιο που τόσο καλό του κάνει. Εμφανώς δεν υπάρχουν τρεχούμενα νερά στο χώρο. Τότε, πώς μεγάλωσε τόσο; Είναι ένα ερώτημα. Εκτός κι αν υπάρχουν υπόγεια νερά που το βοηθούν. Στον πεζόδρομο της Αγίου Μάρκου.

Αυτός ο πλάτανος είναι στην Αιόλου, στο σημείο που ενώνεται με την Ευρυπίδου. Φυσικά αυτή την εποχή τούτα τα δέντρα δεν έχουν φύλλα, εκτός από κάτι λίγα που έχουν μείνει πριν έρθουν τα νέα βλαστάρια και χρειαστεί να τα εγκαταλείψουν κι αυτά. Είναι όμως όμορφα και τα καλοκαίρια, εστία δροσιάς για τους περιπατητές..

Το ίδιο δέντρο με το προηγούμενο. Προτίμησα όμως αυτή την φορά να πάρω ένα πλάνο από την κορυφή του. Ομολογουμένως είναι ωραίος ο πλάτανος! Δεν είναι καρποφόρος, αλλά τον καιρό που έχει τα φύλλα του, είναι μια καταπράσινη ομορφιά. Έστω κι έτσι όμως, εμένα μου προξένησε την προσοχή για να το κάνω θέμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Αλκυονίδες ημέρες ορίζονται οι «ημέρες καλοκαιρίας» μεταξύ της 16ης Δεκεμβρίου και της 16ης Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια των οποίων η ελάχιστη θερμοκρασία δεν κατεβαίνει κάτω από τους 4 βαθμούς και η μέγιστη υπερβαίνει τους 16 βαθμούς Κελσίου. Έτσι για να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε! Οι φωτογραφίες είναι χθεσινές από τον παράπλευρο δρόμο του Κηφισού, στο σημείο που ενώνεται με την Πέτρου Ράλλη.

Τις ημέρες αυτές, για να τις ονομάσουμε Αλκυονίδες, ο καιρός θα πρέπει να «κυλήσει» με λίγα σύννεφα και η μέση ταχύτητα του ανέμου, δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 6 κόμβους, δηλαδή η μέση ένταση του ανέμου να μην ξεπερνά τα 2 μποφόρ. Αυτά είναι λόγια του μετεωρολόγου κ. Theodoros Kolydas όπως τη διατυπώνει με ανάρτηση του στα κοινωνικά δίκτυα.

Η συμπεριφορά των Αλκυονίδων δεν είναι ίδια σε όλη την Ελλάδα. Θα είχαμε την εμφάνιση ακόμη περισσότερων τέτοιων ημερών, αν δεν υπήρχε κυρίως το κριτήριο της ελάχιστης θερμοκρασίας. Έτσι, μπορεί σε κάποιες περιοχές της χώρας να έχουμε αλκυονίδες ημέρες και σε άλλες να μην έχουμε. Μην ανησυχείτε λοιπόν αν δεν συμβαίνει στον τόπο που μένετε…

Πάντως στο λεκανοπέδιο της Αττικής οι Αλκυονίδες διαρκούν συνήθως περισσότερο και γίνονται πιο εύκολα αισθητές. Αυτό συμβαίνει γιατί με την αύξηση της θερμοκρασίας στην καρδιά του χειμώνα δημιουργείται αντικυκλωνική κυκλοφορία πάνω από την Αττική, δηλαδή δημιουργείται ένα πεδίο υψηλών πιέσεων, που «παγιδεύει» τις θερμές μάζες της ατμόσφαιρας στο ίδιο σημείο για περισσότερες ημέρες. Εκτός από αυτή τη φωτογραφία, που είναι από τα Κάτω Πατήσια.

Ο Κολωνός ή οι Κολωνές ή Κολώνες ή Κολώνη (αρχαία ελληνικά: Κολωνός ή Κολωναί‎‎), (ο δήμος: του Κολωνού ή των Κολωνών) ήταν αρχαίος οικισμός – πόλη και δήμος της Αιγηίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Παρ’ όλα αυτά, στις μέρες μας, ακούμε και διαβάζουμε ότι τα Σεπόλια ή ο Βοτανικός, είναι… Κολωνός! Σήμερα είναι απλώς μια γειτονιά του Δήμου Αθηναίων και ανήκει διοικητικά στην 4^η Δημοτική Κοινότητα.

Ο τότε δήμος, συχνά αποκαλείται Ίππιος Κολωνός (αρχαία ελληνικά: Κολωνὸς ἵππιος‎‎), για να ξεχωρίζει από την περιοχή της Αθήνας, η οποία ονομαζόταν Αγοραίος Κολωνός (αρχαία ελληνικά: Κολωνὸς ἀγοραι̂ος‎‎), (αρχαιολογική θέση στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, όπου βρίσκεται ακόμα ο Ναός του Ηφαίστου, γνωστός και ως «Ηφαιστείον» ή «Θησείον»).

Το όνομα αυτού του δήμου, προήλθε από δύο μικρούς λόφους που βρίσκονται λίγο πιο βόρεια της αρχαίας Ακαδημίας. Ο δήμος ίσως να συγχέεται, σε διάφορες πηγές, με τους δήμους των Κολωνών Αντιοχίδας ή/και των Κολωνών Λεοντίδας γιατί αναφερόταν ενίοτε στον πληθυντικό και αυτός ως Κολωνές. Ότι διαβάσατε ήταν μερικά πράγματα που είδαμε στο Wikipedia για την περιοχή που μένουμε.

Αυτό το Σωματείο, είναι κομμάτι της ζωής μου. Έχουμε μια επαγγελματικής σχέση που ξεπερνά το τυπικό μέρος της υπόθεσης. Κοντά τριάντα χρόνια, πάνε που γνωριστήκαμε, με αφορμή την έκδοση της διμηνιαίας εφημερίδας τους, «ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος». Και συνεχίζουμε να βγάζουμε την εφημερίδα τους, κάθε δίμηνο

Είμαστε κοντά τους, στις μικρές και μεγάλες στιγμές τους. Τιμητικά καλεσμένοι στη χαρά τους. Είχαν μια καλή συνήθεια, πριν από τον Covid-19. Να κάνουν το τραπέζι στα μέλη τους που μένουν στην Αθήνα και την ευρύτερη περιοχή, μια φορά το χρόνο, τέτοιες μέρες. Αλλά η ανάγκη να τηρηθούν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης, διέκοψε αυτή τη χαρούμενη περίσταση.

Φέτος, ύστερα από τέσσερα χρόνια επέστρεψαν στις παλιές καλές συνήθειες. Μόνο που αυτή τη φορά αντί για τον ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ στην Πανεπιστημίου που πήγαιναν, διάλεξαν το κέντρο διασκέδασης «Χαλκιάς Palace” πάνω στην πλατεία Καραϊσκάκη, στο Μεταξουργείο, Αθήνα. Και παρά το γεγονός ότι ήταν μια πολύ κρύα μέρα χθες, δεν έπεφτε καρφίτσα από τη συμμετοχή του κόσμου.

Ήταν μια νέα εμπειρία. Καλό σέρβις, ζωντανή μουσική και πολύ καλή οργάνωση, ώστε να εξυπηρετηθούν όλοι, χωρίς να υπάρχουν καθυστερήσεις και παράπονα. Πήγαμε και μείς, για λίγη ώρα, εκεί. Εκείνοι μπορεί και να κάθισαν από τις 12:30 το μεσημέρι ώς αργά το απόγευμα. Το διασκέδασαν για τα καλά, με έξοδα του Σωματείου. Μπράβο τους!