Αρχική » Ζωή (Σελίδα 46)

Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

0 4 5 7 1 4

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...

Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν **να μας γράφετε.** Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Βασίλειος Παπίας στο Το λες και κατάντια στον «Καπράλο», στο λόφο Κολωνού27 Ιουλίου 2025
Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…
Panos Chatziliadis στο Οι αέρηδες των Κυκλάδων στην Αμοργό για λίγη δροσιά!26 Ιουνίου 2025
Κάθε Ελληνικό νησί ήταν πάντα μια πρόκληση για μένα από τα παιδικά μου χρόνια, και περισσότερο η Αμοργός. Δεν κατάφερα…
Βασίλειος Παπίας στο Λιμάνι Μαντουδίου: Η Πύλη προς τις Σποράδες6 Ιουνίου 2025
Υπέροχο ενημερωτικό δελτίο!!!
Βασιλειος Παπιας στο Τελικά, τη βροχή την είδαμε την Κυριακή το απόγευμα29 Απριλίου 2025
Επιβεβαιώνω όλα τα αναγραφόμενα του φίλου μου Νίκου γιατί εκείνες τις ώρες ήμασταν μαζί. Η δικιά μου γνώμη είναι ότι....πλέον…
Βασίλειος Παπίας στο Ο Κώστας και η Άννυ ταξίδεψαν στο Κανκούν του Μεξικό23 Απριλίου 2025
Αχ τι όμορφα μέρη υπάρχουν!!! Να περνάνε καλά τα παιδιά!!!

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!

Μάρτιος 2026
Κ	Δ	Τ	Τ	Π	Π	Σ
1	2	3	4	5	6	7
8	9	10	11	12	13	14
15	16	17	18	19	20	21
22	23	24	25	26	27	28
29	30	31

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** θα δείτε αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ**.

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου**, Λευτέρης του Κουμαλή**, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο **Κωστής Θεοδωράκης** και ο εγγονός του, ο **Μανώλης Βολυράκης** και δίπλα του ο γιος του, ο **Αγησίλαος**. Δείτε **ΕΔΩ** ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό **"Κ"** που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της **ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ**. Για να καταλάβετε τι λέω…

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 181 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434, ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431, ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394 ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Ένα φυτό που μοιάζει με τον κρόκο, αλλά δεν είναι…

24 Σεπτεμβρίου 2022 / Σχολιάστε

Το Colchicum Autumnale ή στα ελληνικά κολχικό μακρύφυλλο, το Φθινοπωρινό, είναι ένα τοξικό φυτό αφού προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια. Η δηλητηρίαση από αυτό το φυτό μοιάζει με την δηλητηρίαση από αρσενικό. Τα συμπτώματα εμφανίζονται μετά από 2 ως 5 ώρες και είναι κάψιμο στο στόμα, στομαχικός πόνος, διάρροια και νεφρική ανεπάρκεια.

Επιστημονική ονομασία: Colchicum autumnale L. 1753. Κοινές ονομασίες: Αγριόκρινος, Βολχικό, Χιονίστρα, Σπασόχορτο, Σπαθόχορτο. Το γένος Colchicum αριθμεί περί τα 60 είδη. Το Colchicum Autumnale είναι διαδεδομένο στα υγρά και πλούσια λιβάδια, σε πολλές περιοχές της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης.

Είναι βολβώδες, πολυετές, ποώδες πόα, της οικογένειας των Colchicaceae, ο βολβός του έχει μέγεθος καρυδιού και με μελανωπούς χιτώνες. Τα άνθη του έχουν χρώμα ρόδινο-ιώδες με μακρύ ποδίσκο. Το λουλούδι του κολχικού, μοιάζει με αυτό του κρόκου. Το είδαμε στην ομάδα Cretan Flora, με τις φωτογραφίες που βλέπετε ανεβασμένες από την Johanna Heath και την ευχαριστούμε.

Ένα από τα βράδια μας στην Τέμενη… Μοναδική ομορφιά!

18 Σεπτεμβρίου 2022 / Σχολιάστε

Η Σούλα κατέγραψε κι εγώ το κάνω θέμα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, εικόνες από ένα βράδυ μέσα στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ, θα ήταν νομίζω το βράδυ με την Πανσέληνο που κατεβήκαμε κάτω στα μαγαζιά της παραλίας να τσιμπήσουμε κάτι και να πιούμε ένα ποτό. Τώρα πια είμαστε σπίτι, οπότε στην ασφάλεια του σπιτιού, είναι καταγραμμένα αυτά.

Να το και το φεγγάρι, ανάμεσα στα φωτισμένα από τους προβολείς, δέντρα, μέσα το κάμπινγκ. Έχει την ομορφιά, έτσι δεν είναι; Μου άρεσαν και είπα να τις μοιραστώ μαζί σας καθώς από σήμερα θα ξαναπιάσουμε το νήμα της καθημερινότητας και θα μπούμε με τα μπούνια σε ότι εκείνη μας ζητάει και οφείλουμε να ανταποκριθούμε.

Είναι που ακόμα και μάλλον αυτό θα κρατήσει για καιρό, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε όσα ζήσαμε στις ολιγοήμερες διακοπές μας στην Τέμενη Αιγίου… Αν και με λίγο κόσμο, αν και χωρίς εκδηλώσεις, ήταν για μας. αυτό ακριβώς που θέλαμε! Μια ανάσα ζωής που τη χρειαζόμαστε όσο τίποτα άλλο…

Και οι μέρες μας περνούν όμορφα, ήσυχα κι απλά…

14 Σεπτεμβρίου 2022 / Σχολιάστε

Και κάπως έτσι οι μέρες μας εδώ, στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ, στην Τέμενη Αιγίου, περνούν υπέροχα, χωρίς επαναλήψεις, αλλά με όμορφα ξεχωριστά πράγματα, καθημερινά. Έχουμε βάλει στη ζωή μας το πρωινό περπάτημα. Στους μικρούς δρόμους του οικισμού με το μπόλικο πράσινο και τα δέντρα, κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Χρειάζεται να πάει δέκα η ώρα, για να καταλάβεις τη ζέστη.

Επιπλέον, κάθε μέρα είναι πολύ διαφορετική. Προχθές είχε ζέστη, αλλά χθες ο καιρός ήταν συννεφιασμένος και η θερμοκρασία έχει αρχίσει να πέφτει. Γενικά συμβαίνει αυτό που λένε οι μετεωρολόγοι… Απλά στην επαρχία είσαι εκτεθειμένος στις καιρικές συνθήκες και όλα αυτά είναι πιο ευδιάκριτα. Δύσκολο να το κατανοήσουν εύκολα οι άνθρωποι της πόλης, αλλά συμβαίνει…

Κι εμείς το έχουμε δουλέψει και προσπαθούμε να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή, με την ίδια χαρά που θα το κάνουμε αν ξέραμε ότι είναι η τελευταία. Αν και δεν είναι… Και ξέρουμε πως έχουμε ακόμα μέρες μπροστά μας, εμείς το κάνουμε. Και μας αρέσει. Το παραθεριστικό κέντρο αδειάζει σιγά –σιγά. Όλο και λιγοστεύουμε, όσοι είμαστε εδώ. Αλλά και πάλι μας αρέσει..

Ξημέρωμα στο παραθεριστικό κέντρο… Μοναδική ομορφιά!

13 Σεπτεμβρίου 2022 / Σχολιάστε

Ότι αγαπώ τα πρωινά, το ξέρετε. Μια από τις πρώτες μέρες εδώ στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου έψαξα να βρω από πού βγαίνει ο ήλιος και φωτογράφισα την ανατολή του. Αυτή η ώρα έχει μια ξεχωριστή ομορφιά, οπότε και την απόλαυσα. Δείτε το αποτέλεσμα στις φωτογραφίες που τράβηξα. Ο ήλιος βγαίνει μέσα από τη θάλασσα του Κορινθιακού.

Λίγο πριν πλησιάσω στην ακροθαλασσιά η εικόνα μέσα από τα δέντρα του παραθεριστικού κέντρου ήταν αυτή. Και όπως βλέπετε δεν κυκλοφορεί ψυχή. Θα πρέπει να έχεις λόγους σοβαρούς ενώ κάνεις διακοπές να ξυπνήσεις μια τέτοια πρωινή ώρα. Αλλά εμένα μου αρέσει. Μια όμορφη μέρα ανοίγεται μπροστά μου. Αρκεί να έχω καλή διάθεση και να την απολαύσω με τον άνθρωπο μου.

Είναι να την κρατήσεις αυτή την εικόνα. Λες και έχει πάρει φωτιά η… θάλασσα! Και όμως απλά μια νέα μέρα ξεκινά. Μια μέρα που αν το θέλουμε εμείς θα το σχεδιάσουμε και θα είναι όμορφη. Επειδή σε ένα μεγάλο βαθμό από εμάς ξεκινάνε όλα. Αρκεί να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε και όλα, μα όλα, μπορούν να γίνουν. Να το θυμάστε αυτό.

Πανσέληνος, στο παραθεριστικό κέντρο στην Τέμενη Αιγίου

12 Σεπτεμβρίου 2022 / Σχολιάστε

Ζήσαμε εδώ στην Τέμενη που βρισκόμαστε την Πανσέληνο του Σεπτέμβρη. Είχαμε φτάσει το μεσημέρι του Σαββάτου, τακτοποιηθήκαμε στον οικίσκο μας, ξεκουραστήκαμε και το βράδυ κατεβήκαμε στο κέντρο με τα διάφορα μαγαζιά. Επιλέξαμε ένα ποτό και μια κρέπα αρμυρή και καθίσαμε να θαυμάσουμε την ομορφιά με το ολόγιομο φεγγάρι. Δεν είμαι βέβαιος ότι οι φωτογραφίες που πήραμε αποδίδουν την πραγματικότητα.

Όμως ναι, είχε το κάτι άλλο, καθώς το φεγγάρι έβγαινε πάνω από τη θάλασσα και φώτιζε φυσικά τον μικρό κυματισμό της. Δεν υπάρχει πιο όμορφο, σε συνδυασμό και με το πλατάγιασμα των κυμάτων καθώς έσκαζαν πάνω στα βότσαλα. Μπορούσες να κάτσεις με τις ώρες και να το απολαμβάνεις. Το κάναμε για αρκετή ώρα. Αγαπούμε να ζούμε τέτοιες μοναδικές στιγμές!

Ονειρεμένη Πανσέληνος στο συγκεκριμένο μέρος! Αυτό είναι, να βρεθείς την κατάλληλη ώρα στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις όλη αυτή την υπέροχη δημιουργία. Ευγνώμονες που ήρθαν έτσι τα πράγματα, αν και δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός με συγκεκριμένη στόχευση και καταφέραμε και το ζήσαμε. Αυτή η θαμπάδα στις φωτογραφίες έχει να κάνει με την υγρασία, δίπλα στη θάλασσα.

Τον γνωρίζετε τον τηλέγραφο; Αυτό το υπέροχο λουλούδι;

8 Σεπτεμβρίου 2022 / Σχολιάστε

Τις φωτογραφίες τις ανέβασε η Soti Mertika στην ομάδα “GreekFlora” τραβηγμένες στην τοποθεσία Varkiza Beach. Τι λουλούδι είναι; Η Marieta Fyrou αναφέρει σε σχόλιο της ότι στα Κύθηρα το λένε τηλέγραφο. Όντως! Το ψάξαμε λιγάκι και είδαμε ότι έχει απόλυτο δίκιο.

Ο τηλέγραφος (Tradescantia pallida) είναι φυτό της οικογένειας των κομμελινοειδών το οποίο είναι ιθαγενές στις ακτές του κόλπου του Μεξικού. Ο βοτανολόγος Έντουαρτ Πάλμερ ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που παρατήρησε και έδωσε λατινική ονομασία στο είδος το 1909.

Ο τηλέγραφος είναι αειθαλές, πολυετές φυτό. Διακρίνεται από επιμήκη, μυτερά φύλλα κόκκινου ή μοβ χρώματος και φέρει μικρά άνθη λευκού, ροζ ή μοβ χρώματος τα οποία έχουν τρία πέταλα. Το φυτό συνήθως πεθαίνει από τους παγετούς του χειμώνα, αλλά ξαναφυτρώνει από τις ρίζες του.

Όμορφη βόλτα τον Σεπτέμβρη, κάτω από την Ακρόπολη!

3 Σεπτεμβρίου 2022 / Σχολιάστε

Πάντα μας αρέσει μια βόλτα κάτω από την Ακρόπολη. Ακόμα και τώρα, αρχές Σεπτέμβρη, που το καλοκαίρι κρατά ακόμα, είναι υπέροχο να αφήνεις τη μηχανή στο Θησείο, να περπατάς την Αποστόλου Παύλου και να φτάνεις μέχρι αυτό το σημείο στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ακριβώς κάτω από την Ακρόπολη. Πεζόδρομος και υπαίθριοι μουσικοί στη άκρη του δρόμου. Δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κάτι από το παρελθόν, με δημοσιεύματα στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ.

Βλέποντας αυτή την πινακίδα, καταλαβαίνεις πού ακριβώς βρίσκεσαι. Δεν είναι πολλοί, όσοι έχουν κάνει τη δική μας σκέψη. Έτσι όλα γίνονται ακόμα πιο εύκολα. Μπορείς να κάνεις μια στάση για να ξεκουραστείς, άλλωστε περίπατος είναι, όχι αγώνας δρόμου. Και μετά να συνεχίσεις με ακόμα περισσότερο ζήλο και διάθεση… Μερικά ακόμα δημοσιεύματα δείτε ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ από μια όμορφη διαδρομή για βόλτα που πάντα μας άρεσε…

Όταν φτάνουμε σ’ αυτό το σημείο στον Άρειο Πάγο, όπου η τεράστια μαρμαρόπλακα έχει ένα απόσπασμα από το βιβλίο των Πράξεων (σε μετάφραση Βάμβα) και αναφέρεται πως εδώ δίδαξε ο απόστολος Παύλος, μας πιάνει ένα δέος. Σκέψεις στο μυαλό μας, μας γυρίζουν σχεδόν δυο χιλιετίες πίσω, για να στοχαστούμε και να προβληματιστούμε. Εκείνος είχε το θάρρος να το κάνει μέσα στην καρδιά της ειδωλολατρίας. Εμείς; Δείτε κάτι ακόμα ΕΔΩ κι ΕΔΩ.

Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...

Η ώρα του δειλινού...

Ραδιόφωνα

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Ο τόπος που αγαπώ

Νίκος Ελ. Θεοδωράκης