Αρχική » Ζωή (Σελίδα 24)

Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

0 4 5 6 4 1

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...

Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν **να μας γράφετε.** Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Βασίλειος Παπίας στο Το λες και κατάντια στον «Καπράλο», στο λόφο Κολωνού27 Ιουλίου 2025
Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…
Panos Chatziliadis στο Οι αέρηδες των Κυκλάδων στην Αμοργό για λίγη δροσιά!26 Ιουνίου 2025
Κάθε Ελληνικό νησί ήταν πάντα μια πρόκληση για μένα από τα παιδικά μου χρόνια, και περισσότερο η Αμοργός. Δεν κατάφερα…
Βασίλειος Παπίας στο Λιμάνι Μαντουδίου: Η Πύλη προς τις Σποράδες6 Ιουνίου 2025
Υπέροχο ενημερωτικό δελτίο!!!
Βασιλειος Παπιας στο Τελικά, τη βροχή την είδαμε την Κυριακή το απόγευμα29 Απριλίου 2025
Επιβεβαιώνω όλα τα αναγραφόμενα του φίλου μου Νίκου γιατί εκείνες τις ώρες ήμασταν μαζί. Η δικιά μου γνώμη είναι ότι....πλέον…
Βασίλειος Παπίας στο Ο Κώστας και η Άννυ ταξίδεψαν στο Κανκούν του Μεξικό23 Απριλίου 2025
Αχ τι όμορφα μέρη υπάρχουν!!! Να περνάνε καλά τα παιδιά!!!

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!

Μάρτιος 2026
Κ	Δ	Τ	Τ	Π	Π	Σ
1	2	3	4	5	6	7
8	9	10	11	12	13	14
15	16	17	18	19	20	21
22	23	24	25	26	27	28
29	30	31

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** θα δείτε αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ**.

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου**, Λευτέρης του Κουμαλή**, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο **Κωστής Θεοδωράκης** και ο εγγονός του, ο **Μανώλης Βολυράκης** και δίπλα του ο γιος του, ο **Αγησίλαος**. Δείτε **ΕΔΩ** ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό **"Κ"** που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της **ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ**. Για να καταλάβετε τι λέω…

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 181 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434, ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431, ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394 ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Έφτασε και ο Κώστας στην Ελλάδα. Τον παραλάβαμε!

22 Αυγούστου 2024 / Σχολιάστε

Πήγαμε στο “Ελ. Βενιζέλος” χθες το απόγευμα, για να παραλάβουμε τον Κώστα. Έχουν αυτές οι μέρες, μεγάλη κινητικότητα και μέσα στα αεροδρόμια, αλλά και στις πτήσεις, οπότε μια δίωρη καθυστέρηση σε ένα ταξίδι 15 ωρών, ίσως και να θεωρείται φυσιολογική από κάποιους. Για τον Κώστα που ταξίδευε, όμως, φαντάζομαι θα ήταν μια δοκιμασία.

Αρκετός κόσμος στο αεροδρόμιο, από πτήσεις που φτάνουν από το εξωτερικό. Ο Κώστας έφτασε Αθήνα μέσω Ζυρίχης και επομένως πήγαμε στις αφίξεις εντός Σέγκεν. Και περιμέναμε κανένα μισάωρο μέχρι να πάρει τις βαλίτσες του και να βγει. Τους πήγαμε σπίτι τους, στη Νισαίας. Να ξεκουραστεί από το ταξίδι και αύριο το μεσημέρι, θα φάμε μαζί.

Η μαμά Σούλα, του ετοιμάζει ένα σπέσιαλ καλοκαιρινό φαγητό που του αρέσει και θα το απολαύσουμε όλοι μας το μεσημέρι ή όπως το λένε στον Καναδά, στο λαντς. Και μετά, αφού πάρουμε μια ανάσα, ξεκινάμε για το δικό τους πρώτο μέρος των διακοπών προς Λευκάδα και Παξούς. Δέκα μέρες! Τα Επτάνησα πάντα μας άρεσαν. Έχουν τόσα ωραία πράγματα!

Μια σκέψη για τη φωτιά στην Αττική, όπως την είδαμε

16 Αυγούστου 2024 / Σχολιάστε

Ζούμε στο κέντρο της Αθήνας, στον Κολωνό, δεκαπέντε λεπτά περπάτημα από την Ομόνοια και πολύ μακριά από την Β.Α. Αττική που δοκιμάστηκε σκληρά από τις φωτιές, τις προηγούμενες μέρες. Ότι διαβάζαμε στα ΜΜΕ, καθώς είμαστε στο Βανκούβερ του Καναδά, 10.000 χιλιόμετρα μακριά, περίπου κάτι ανάλογο ζήσαμε κι εδώ. Βλέπουμε κραυγαλέους τίτλους στις εφημερίδες και τα site, φωτογραφίες σαν αυτή που έχουμε κι εμείς (από το διαδίκτυο την πήραμε) που δείχνει την αγωνία των ανθρώπων την ώρα της φωτιάς. Ναι, είναι μια δύσκολη κατάσταση και για κάποιους, ίσως σημάδεψε για πάντα τη ζωή τους. Αλλά αυτή, η ζωή, συνεχίζεται. Κι εμείς πορευόμαστε μαζί της.

Αυτές τις φράουλες τις μαζέψαμε εμείς από τη φάρμα!

9 Αυγούστου 2024 / Σχολιάστε

Στο Krause Berry Farms & Estate Winery, μπορείτε να απολαύσετε φρέσκες φράουλες κατά τη διάρκεια της εποχής τους. Το αγρόκτημα προσφέρει τη δυνατότητα να μαζέψετε μόνοι σας τις φράουλες, κάτι που είναι μια υπέροχη εμπειρία για όλη την οικογένεια. Εκτός από φράουλες, το Krause Berry διαθέτει και άλλα φρούτα, καθώς και προϊόντα όπως μαρμελάδες, πίτες και κρασιά. Εννοείτε ότι μπορεί η είσοδος στη φάρμα να είναι ελεύθερη, αλλά ότι μαζέψεις και πάρεις το πληρώνεις, όχι με το κιλό, αλλά με βάση το μέγεθος του καλαθιού. Παρακάτω θα δείτε να κρατούν δυο λευκά καλάθια τα κορίτσια, το κόστος αγοράς τους 32 καναδέζικα δολάρια ή αλλιώς 21,31 ευρώ.

Η εχινάκεια, ένα φυτό πολύ χρήσιμο στον άνθρωπο

5 Αυγούστου 2024 / Σχολιάστε

Η Echinacea angustifolia χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τους ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής ως λαϊκή ιατρική , με αρχαιολογικά στοιχεία που χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα. Η παραδοσιακή χρήση περιελάμβανε εξωτερική εφαρμογή (τσιμπήματα εντόμων, εγκαύματα, πληγές), μάσημα ριζών (λοιμώξεις λαιμού και δοντιών) και εσωτερική χρήση (βήχας, πόνος, δαγκώματα φιδιών, κράμπες στο στομάχι).

Κάποιοι χρησιμοποιούν την εχινάκεια και για συμπτώματα κρυολογήματος. Οι Kiowa το χρησιμοποιούσαν για τον βήχα και τον πονόλαιμο, οι Cheyenne για τον πονόλαιμο, οι Pawnee για πονοκεφάλους και πολλές φυλές, συμπεριλαμβανομένων των Lakota , το χρησιμοποιούσαν ως παυσίπονο. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι άποικοι το παρατήρησαν αυτό και άρχισαν να αναπτύσσουν τις δικές τους χρήσεις.

Η σύγχρονη χρήση του για το κοινό κρυολόγημα, ξεκίνησε όταν ένας Ελβετός κατασκευαστής φυτικών συμπληρωμάτων ενημερώθηκε ότι η Echinacea χρησιμοποιήθηκε για την πρόληψη του κρυολογήματος από ιθαγενείς φυλές της Αμερικής που ζούσαν στην περιοχή της Νότιας Ντακότα. Το πρώτο παρασκεύασμα ήταν το Meyers Blood Purifier (περ. 1880), το οποίο προωθήθηκε για νευραλγίες, δαγκώματα κροταλία και τους ρευματισμούς.

Από τον ποδηλάτη καταλαβαίνεις ότι δεν είναι κάτι απλό

2 Αυγούστου 2024 / Σχολιάστε

Τα ποδήλατα για τους αγώνες, δεν είναι και τόσο απλά και συνηθισμένα, ούτε ο εξοπλισμός του αναβάτη. Γύρω στα 8.500 ευρώ, κοστίζουν, απ’ ότι μας είπαν. Με άνεση δηλαδή, στην Ελλάδα αγοράζεις ένα καλό μεταχειρισμένο αυτοκίνητο δεκαετίας. Αλλά είπαμε, αρέσει ως χόμπι και ενασχόληση στους ανθρώπους, ιδιαίτερα στους νέους που και κουράγιο και αντοχές, έχουν.

Ο Κώστας και η Άννυ γιόρτασαν 35 χρόνων γάμου!

28 Ιουλίου 2024 / Σχολιάστε

Είναι ωραίο να φέρνει ο καιρός έτσι τα πράγματα και να είμαστε στη φετινή 35η επέτειο του γάμου τους, μαζί τους! Στην επέτειο τους! Κάπου στο Λάγκλεϊ θα βρεθούμε σήμερα Κυριακή, μέρα που βολεύει και εκείνους που εργάζονται. Αυτό το πορτραίτο που φιλοτέχνησε φίλος γραφίστες, θα τους δοθεί ως μεγάλη κορνίζα, δώρο. Είναι ωραίο, τέτοιες σημαντικές στιγμές να είσαι εκεί, με φυσική παρουσία, γιατί η καρδιά μας είναι πάντα δίπλα τους. Ευχαριστούμε τον Ιεχωβά, τον πρωτουργό του γάμου, που διευθέτησε έτσι όμορφα τα πράγματα.

Το ξημέρωμα στο Mission BC… Μια νέα μέρα ξεκινάει!

23 Ιουλίου 2024 / Σχολιάστε

Είμαστε στο Mission BC, φιλοξενούμενοι του Κώστα και της Άννυς, από την περασμένη Παρασκευή 19/4/2024 και είμαστε καλά! Κάθε καινούρια μέρα έχει να μας δώσει πράγματα. Η Άννυ φροντίζει το πρόγραμμα της επόμενης μέρας, έτσι ώστε και να γνωρίσουμε τον τόπο και τα αξιοθέατα του και να γευτούμε τα ωραία, του τόπου που μένει. Κοντά μας, μαζί μας και ο πατέρας της ο Χρήστος με τον οποίο κάνουμε καλή παρέα. Γνωρίζει τα ελληνικά και καθώς έχει ζήσει στον Καναδά περισσότερο από μισό αιώνα, μπορεί να μου μεταφέρει πολλά πράγματα από την εμπειρία του και τα ζωή… Αυτή την εικόνα είδα από το μπαλκόνι της αυλής στο ξημέρωμα μιας νέας μέρας…

Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...

Η ώρα του δειλινού...

Ραδιόφωνα

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Ο τόπος που αγαπώ

Νίκος Ελ. Θεοδωράκης