Αρχική » Ζωή (Σελίδα 16)

Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

0 4 5 5 9 4

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...

Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν **να μας γράφετε.** Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Βασίλειος Παπίας στο Το λες και κατάντια στον «Καπράλο», στο λόφο Κολωνού27 Ιουλίου 2025
Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…
Panos Chatziliadis στο Οι αέρηδες των Κυκλάδων στην Αμοργό για λίγη δροσιά!26 Ιουνίου 2025
Κάθε Ελληνικό νησί ήταν πάντα μια πρόκληση για μένα από τα παιδικά μου χρόνια, και περισσότερο η Αμοργός. Δεν κατάφερα…
Βασίλειος Παπίας στο Λιμάνι Μαντουδίου: Η Πύλη προς τις Σποράδες6 Ιουνίου 2025
Υπέροχο ενημερωτικό δελτίο!!!
Βασιλειος Παπιας στο Τελικά, τη βροχή την είδαμε την Κυριακή το απόγευμα29 Απριλίου 2025
Επιβεβαιώνω όλα τα αναγραφόμενα του φίλου μου Νίκου γιατί εκείνες τις ώρες ήμασταν μαζί. Η δικιά μου γνώμη είναι ότι....πλέον…
Βασίλειος Παπίας στο Ο Κώστας και η Άννυ ταξίδεψαν στο Κανκούν του Μεξικό23 Απριλίου 2025
Αχ τι όμορφα μέρη υπάρχουν!!! Να περνάνε καλά τα παιδιά!!!

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!

Μάρτιος 2026
Κ	Δ	Τ	Τ	Π	Π	Σ
1	2	3	4	5	6	7
8	9	10	11	12	13	14
15	16	17	18	19	20	21
22	23	24	25	26	27	28
29	30	31

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** θα δείτε αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ**.

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου**, Λευτέρης του Κουμαλή**, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο **Κωστής Θεοδωράκης** και ο εγγονός του, ο **Μανώλης Βολυράκης** και δίπλα του ο γιος του, ο **Αγησίλαος**. Δείτε **ΕΔΩ** ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό **"Κ"** που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της **ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ**. Για να καταλάβετε τι λέω…

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 181 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434, ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431, ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394 ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Δείτε πώς είναι η Αθήνα, πάνω από το λόφο της Πνύκας

15 Φεβρουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Από τον λόφο της Πνύκας, η Αθήνα απλώνεται μπροστά σου σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Ο λόφος της Πνύκας βρίσκεται κοντά στην Ακρόπολη και προσφέρει μια υπέροχη πανοραμική θέα της πόλης. Κατά την ανατολή ή τη δύση του ήλιου, η θέα είναι ιδιαίτερα μαγευτική, καθώς το φως χρωματίζει τα αρχαία και σύγχρονα κτίρια της πόλης με ζεστούς τόνους.

Από τη μία πλευρά, μπορείς να δεις την εντυπωσιακή Ακρόπολη, με τον Παρθενώνα. Από την άλλη πλευρά, μπορείς να δεις τα νεοκλασικά κτίρια του κέντρου της Αθήνας, καθώς και τα μοντέρνα κτίρια που συνυπάρχουν αρμονικά. Η Πνύκα έχει ιστορική σημασία, καθώς εκεί πραγματοποιούνταν οι συνελεύσεις της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας.

Η αίσθηση της ιστορίας και της κληρονομιάς είναι έντονη, καθώς στέκεσαι στον ίδιο χώρο όπου οι αρχαίοι Αθηναίοι συζητούσαν και έπαιρναν αποφάσεις για την πόλη τους. Είναι ένα μέρος που συνδυάζει την ομορφιά της φύσης με την πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά της Αθήνας, προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία στους επισκέπτες.

Πολύχρωμες, πανέμορφες ανεμώνες. Μας αρέσουν!

14 Φεβρουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Γράφει στο Facebook ο Christos Daskalakis/Χρήστος Δασκαλάκης, συγγραφέας:

Όταν ήμουν μικρός, θυμάμαι τα χωράφια του νησιού μου ήταν γεμάτα από ανεμώνες. Τόσο πολύχρωμες, και πανέμορφες, που δεν ήξερα πού να στρέψω το βλέμμα μου και τι να πρωτοθαυμάσω. Έκοβα μερικές, τις κρατούσα στα μικρά μου χεράκια και ένιωθα ότι κουβαλώ την ομορφιά όλου του κόσμου μέσα στη χούφτα μου. Τις πήγαινα σπίτι, τις έβαζα μέσα σε ένα μικρό ποτηράκι και τις ακουμπούσα πάνω στο τζάκι, νιώθοντας ότι χρωματίζω έτσι τη μονότονη ζωή μου. Παρόλο που τις συναντούσα κάθε χρόνο, ποτέ μου δεν χόρτασα αυτή την ομορφιά και αυτή την «ηρεμία» που μετέδιδαν στην ψυχή μου και στο βλέμμα.

Τώρα που μεγάλωσα, τις κοιτάζω με ακόμα μεγαλύτερο θαυμασμό. Μπορεί ο κόσμος μας να άλλαξε και να έγινε «αναίσθητος» και μουντός, εκείνες όμως συνεχίζουν να φυτρώνουν, να χαρίζουν χρώμα, να ζωγραφίζουν το «σκοτάδι» και να «τραγουδούν» στο φως. Και έτσι δίπλα τους, οι ευαίσθητοι αυτού του κόσμου, συνεχίζουμε να «ζωγραφίζουμε» κι εμείς, συνεχίζουμε να «τραγουδάμε», να πολεμάμε τα «σκοτάδια» και να συμμαχούμε με το «φως»…

Όσο κι αν «σκοτεινιάζει» αυτός ο κόσμος, όσο κι αν «δυσκολεύει» η ζωή, θα υπάρχει πάντα ένα λουλούδι να ανθίζει, θα υπάρχει λόγος να ξεκινάμε απ’ την αρχή…

Υπέροχη ήταν η πανσέληνος στο χειμωνιάτικο ουρανό

13 Φεβρουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Η χθεσινή πανσέληνος στον χειμωνιάτικο ουρανό ήταν πραγματικά μαγευτική! Το φως της σελήνης αντανακλούσε πάνω στο λευκό χιόνι και τα γυμνά δέντρα, δημιουργώντας ένα ειδυλλιακό τοπίο. Η ατμόσφαιρα ήταν ήρεμη και το φως της πανσελήνου έλουζε τα πάντα με μια απαλή, ασημένια λάμψη. Οι φωτογραφίες είναι του Πέτρου Πατσαλαρήδη.

Οι πανσέληνοι τον χειμώνα έχουν μια ιδιαίτερη γοητεία, καθώς η καθαρότητα του κρύου αέρα κάνει το φως της σελήνης να φαίνεται πιο λαμπερό και έντονο. Είναι σαν να φέρνουν λίγο μαγικό φως στην καρδιά του χειμώνα. Σηκώσαμε τα μάτια μας στον ουρανό, όπως συνηθίζουμε να κάνουμε στις πανσελήνους και την απολαύσαμε.

Ένα ξέρο πλατανόφυλλο χθες, στην πλατεία Αττικής…

12 Φεβρουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Φανταστείτε ένα ξερό πλατανόφυλλο να κείται στη γη, με τις φλέβες του να διαγράφονται καθαρά πάνω στην καφετιά επιφάνειά του. Είναι Φεβρουάριος μήνας και το φύλλο έχει πέσει από τα ψηλά κλαδιά του πλατάνου στην Πλατεία Αττικής. Γύρω του, η πόλη συνεχίζει τους ρυθμούς της, με τους περαστικούς να βιάζονται καθώς διασχίζουν την πλατεία. Το φύλλο, αν και ξερό, φέρει την ομορφιά και την ιστορία του δέντρου από το οποίο προήλθε, θυμίζοντας τη διαρκή ανανέωση της φύσης και τον κύκλο των εποχών.

Σύμβολο αναγέννησης, ελπίδας και ανθεκτικότητας

9 Φεβρουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Η αμυγδαλιά είναι γνωστή για την τόλμη της να ανθίζει μέσα στον χειμώνα, ακόμα και όταν η φύση γύρω της είναι γυμνή από λουλούδια. Τα λευκά ή ροζ άνθη της εμφανίζονται συχνά από τα τέλη Ιανουαρίου έως τον Φεβρουάριο, φέρνοντας μια αίσθηση ανανέωσης και ελπίδας.

Η πρώιμη άνθηση της αμυγδαλιάς συμβολίζει την άνοιξη που πλησιάζει, παρά τις κρύες θερμοκρασίες του χειμώνα. Είναι ένα σύμβολο ανθεκτικότητας και ομορφιάς, αποδεικνύοντας ότι η ζωή και η ομορφιά μπορούν να βρουν τον δρόμο τους ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πώς αυτά τα δέντρα επιβιώνουν και ανθίζουν, προσφέροντας έναν απρόσμενο χρωματικό αντίκτυπο στον χειμωνιάτικο τοπίο. Κι ευχαριστούμε για τις φωτογραφίες που διέκρινε αυτή την ομορφιά καθώς περπατούσε πηγαίνοντας στο δάσος, την εκτίμησε και την αποτύπωσε τόσο όμορφα στο φακό του!

Ανθίζουν αρχές της άνοιξης, αλλά είναι άνοιξη τώρα;

7 Φεβρουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Η εικόνα μιας ανθισμένης αμυγδαλιάς είναι πραγματικά μαγευτική. Οι αμυγδαλιές ανθίζουν συνήθως προς το τέλος του χειμώνα ή στις αρχές της άνοιξης, δημιουργώντας ένα όμορφο θέαμα με τα λευκά ή ροζ άνθη τους. Τα άνθη καλύπτουν τα κλαδιά, προσδίδοντας μια αίσθηση ανανέωσης και αισιοδοξίας στη φύση. Η ανθισμένη αμυγδαλιά είναι επίσης σύμβολο της ελπίδας και της άνοιξης που πλησιάζει, καθώς ανθίζει όταν οι άλλες φυλλωσιές είναι ακόμα γυμνές από φύλλα. Η ομορφιά της ανθισμένης αμυγδαλιάς αποτελεί έμπνευση για πολλούς καλλιτέχνες και ποιητές.

Περισσότερες φωτογραφίες από μια ανθισμένη αμυγδαλιά που πέτυχε στο δρόμο του, ο φίλος μας Πέτρος Πατσαλαρήδης, δείτε ΕΔΩ…

Οι ανθισμένες αμυγδαλιές από το νησί της Άνδρου

31 Ιανουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Να τες οι αμυγδαλιές της Άνδρου! Άνθισαν πρόωρα και γέμισε ο τόπος με την ομορφιά τους. Η καλή μας φίλη Ευαγγελία τράβηξε αυτές τις φωτογραφίες και μας τις έστειλε. Νιώσαμε σα να είμασταν εκεί. Αισθανθήκαμε τον θαλασσινό αέρα και δε μας πτόησε καθόλου ο χειμωνιάτικος καιρός. Η άνοιξη μέσα από τις ανθισμένες αμυγδαλιές, μας έκλινε το μάτι όλο υποσχέσεις. Θα έρθει οπωσδήποτε. Και μαζί της θα φέρει καλύτερες μέρες…

Αρχείο κατηγορίας Ζωή

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...

Η ώρα του δειλινού...

Ραδιόφωνα

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Ο τόπος που αγαπώ

Νίκος Ελ. Θεοδωράκης