Αρχική » Ζωή (Σελίδα 15)
Αρχείο κατηγορίας Ζωή
Ξημέρωμα στο δάσος με τα μάτια του φίλου μας Πέτρου…

Αυτό το ξημέρωμα είναι μαγευτικό! Ο ουρανός ξεκινά με βαθύ μπλε στην κορυφή και μεταβαίνει σε ζεστές αποχρώσεις του πορτοκαλί και του ροζ κοντά στον ορίζοντα. Τα σύννεφα, αραιά και διάσπαρτα, αγκαλιάζουν το πρωινό φως, δίνοντας μια αίσθηση ηρεμίας και απαλότητας στο τοπίο. Στο βάθος, οι σκιές των δέντρων και ενός μακρινού βουνού προσθέτουν βάθος στη σκηνή, τονίζοντας την γαλήνια ομορφιά της στιγμής. Είναι ένα ξημέρωμα που προμηνύει μια όμορφη μέρα. Σε κάνει να νιώθεις την ηρεμία της φύσης και να εκτιμήσεις τη μαγεία των πρώτων ακτίνων του ήλιου. Τις λήψεις τις έκανε ο Πέτρος Πατασαλαρήδης, πριν λίγο στο ξημέρωμα της Τρίτης…

Η πιο όμορφη ώρα, όπως την είδε χθες, ο φίλος Πέτρος

Αχ, το δειλινό! Αυτή η μαγική στιγμή που ο ουρανός γίνεται ένας καμβάς γεμάτος αποχρώσεις από πορτοκαλί, ροζ και μωβ, σαν να θέλει να μας αποχαιρετήσει η μέρα με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Είναι η ώρα που η φύση σιγοψιθυρίζει ησυχία και γαλήνη και ο κόσμος μοιάζει να επιβραδύνει για λίγο. Είναι στ’ αλήθεια μια στιγμή που δύσκολα περιγράφεται, αλλά πάντα αισθανόμαστε τη μαγεία της.

Και δείτε τώρα ένα δειλινό σε μια παραλία. Στο προσκήνιο υπάρχουν δέντρα, με τα κλαδιά τους να διαγράφονται σαν σιλουέτες στον χρυσαφένιο ουρανό. Μια ξύλινη σκάλα οδηγεί σε μια πλατφόρμα ή ένα δέντρο, προσθέτοντας μια ήσυχη, φυσική πινελιά στο σκηνικό. Στο βάθος, ο ήλιος είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ακτινοβολώντας πορτοκαλί και ροζ αποχρώσεις που αντανακλώνται στο νερό.

Δειλινό δίπλα στη θάλασσα, κάπου στη Χαλκίδα… Είναι πραγματικά η στιγμή που ο χρόνος μοιάζει να σταματά, καθώς η μέρα σιγά-σιγά παραδίδεται στη νύχτα. Μια εικόνα γεμάτη ποίηση και γοητεία. Ο ουρανός ενσωματώνει το μπλε με τις ζεστούς τόνους του δειλινού, δημιουργώντας ένα μαγευτικό θέαμα που αποπνέει ηρεμία και γαλήνη.
Ξεχωριστή μέρα χθες με φίλους στο ξενοδοχείο NOVOTEL

Ομολογουμένως ήταν πολύ ξεχωριστή, η χθεσινή μέρα. Έτσι κι αλλιώς η Ανάμνηση του θανάτου του Ιησού, μια φορά το χρόνο αποτελεί την πιο σημαντική γιορτή για μας. Αλλά φέτος μοιραστήκαμε αυτή τη χαρά με του γείτονες μας και φίλους μας Ζανέτα και Βασίλη. Τους το προτείναμε κι εκείνοι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση μας.

Είχαν την ευκαιρία στο ξενοδοχείο NOVOTEL της Αθήνας, να δουν και γνωρίσουν από κοντά μερικά πράγματα που αφορούν την πίστη μας και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό. Και για εκείνους ήταν η πρώτη φορά, αλλά όπως λέει και ο Βασίλης είναι ανοιχτοί σε καινούργια πράγματα. Κι αυτό που έζησαν ήταν όντως καινούριο γι’ αυτούς.

Χαρήκαμε που όλο αυτό το παρακολούθησαν με προσοχή και σεβασμό. Δεν είναι η δική τους πίστη. Και είναι ιδιαίτερα σημαντικό για μας που για μια ώρα άκουσαν και είδα πράγματα που ενδεχομένως να μην ξαναδούν και ποτέ. Άνθρωποι με τόλμη και διάθεση για ζωή. Που μπορούν να δουν πέρα από τα δάχτυλό τους και να ζήσουν όμορφες, ξεχωριστές στιγμές.

Είναι άνοιξη! Και βρίσκεις, αγριολούλουδα για το σπίτι

Χθεσινά. Τα μάζεψε η Στασούλα μας, από μια βόλτα της στην περιοχή του Αη Νικόλα, κοντά στο πηγάδι. Τουλίπες και άγριες ορχιδέες με κρινάκια… Να έχει άραγε νερό, το πηγάδι; Δεν το φαντάζομε… Με τις γεωτρήσεις έχει κατέβει πολύ ο υδροφόρος ορίζοντας, στο χωριό. Πάει εκείνη η εποχή που έσκαβες πηγάδι στην Περβόλα και έβρισκες νερό, ακόμα και στα τρία μέτρα. Τα λουλούδια όμως είναι υπέροχα… Κρίμα να μην μεταφέρεται και η ευωδιά μέσα από τη φωτογραφία. Αλλά δεν γίνεται. Ας αρκεστούμε λοιπόν στην ομορφιά τους, όπως είναι τοποθετημένα στα βάζα του σπιτιού της.

Είναι τώρα η εποχή για να φροντίσουμε τον κήπο μας

Φυσικά! Η φροντίδα του κήπου είναι μια διαρκής διαδικασία που αλλάζει ανάλογα με την εποχή. Ακολουθούμε ορισμένες συμβουλές από ειδικούς για τη φροντίδα του κήπου μας, ανάλογα με την εποχή. Η άνοιξη είναι η ιδανική εποχή για φύτευση νέων λουλουδιών και λαχανικών. Μπορούμε να κλαδέψουμε τα φυτά μας για να ενθαρρύνουμε την ανάπτυξη. Και φυσικά να αερίσουμε το έδαφος και να προσθέστε λίπασμα.

Ένα κήπος όπως κι αν είναι θέλει φροντίδα όλες τις εποχές. Το καλοκαίρι, τα φυτά χρειάζονται πότισμα τακτικά, ειδικά κατά τη διάρκεια των θερμών περιόδων. Προσέχουμε και αφαιρούμε τα ζιζάνια για να αποτρέψουμε την εξάπλωσή τους. Τα προστατεύουμε από τα έντομα και τις ασθένειες. Και φυσικά τα κλαδεύουμε από καιρό σε καιρό για να διατηρήσουν την υγεία, αλλά και το σχήμα τους.

Το φθινόπωρο μπορούμε να φυτέψουμε βολβούς για να ανθίσουν την άνοιξη. Κλαδεύουμε τα φυλλοβόλα δέντρα και τους θάμνους. Καθαρίζουμε τα φύλλα και τα υπολείμματα από τον κήπο μας και προετοιμάζουμε το έδαφος για τον χειμώνα. Το χειμώνας προσπαθούμε να προστατέψουμε τα ευαίσθητα φυτά από το κρύο. Κλαδεύουμε τα αειθαλή δέντρα και θάμνους. Προγραμματίζουμε τον κήπο μας για την επόμενη χρονιά.

Κάπου οι κουτσουπιές άνθισαν, κι εδώ αρχίζουν επίσης…

Η Κουτσουπιά, λατ. Cercis siliquastrum, (επιστ. Κέρκις η κερατονιοειδής) λέγεται και κότσικας ή κουτσίκι. Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο δέντρο της μεσογειακής και της ελληνικής υπαίθρου που ξεχωρίζει κάθε άνοιξη στους αγρούς με τα πυκνά μωβ άνθη της. Αρχίζουμε και τα βλέπουμε και στην περιοχή μας. Χθες, η πλατεία Σωτήρη Πέτρουλα ήταν ολάνθιστη.

Η κουτσουπιά είναι φυλλοβόλο δέντρο που φτάνει σε ύψος τα πέντε μέτρα. Έχει φύλλα καρδιοειδή και άνθη έντονα μωβ. Η περίοδος ανθοφορίας της είναι από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι και τα τέλη Απριλίου. Αναπτύσσεται τόσο στην παραθαλάσια όσο και στην ορεινή ζώνη. Φυτεύεται συχνά σε πάρκα στις πόλεις ως καλλωπιστικό φυτό και πολλαπλασιάζεται με σπέρματα.

Χάρη στο ωραίο του φύλλωμα και στην πλούσια ανθοφορία του, θεωρείται εξαιρετικό καλλωπιστικό δένδρο, γι΄αυτό και φυτεύεται στους κήπους. Έχει καλής ποιότητας ξύλο, το οποίο χρησιμοποιείται στην τορνευτική. Τις φωτογραφίες τις πήραμε από την ομάδα “Φυτά έντομα και άλλα της φύσης”. Και πρώτη φορά είδαμε κουτσουπιές με λευκά άνθη!

Η άνοιξη στο χωριό μπαίνει με ανθισμένες μαργαρίτες

Η άνοιξη πάντα φέρνει μια όμορφη αλλαγή στην ατμόσφαιρα, έτσι δεν είναι; Τα χρώματα ζωντανεύουν, οι μυρωδιές των ανθισμένων λουλουδιών γεμίζουν τον αέρα και η φύση φαίνεται να ξυπνά από τον χειμερινό ύπνο της. Είναι σαν να ανοίγει η πόρτα για νέες αρχές. Δείτε τώρα μερικές εικόνες του Πέτρου Πατσαλαρήδη, από την άνοιξη με ανθισμένες μαργαρίτες..

Οι μαργαρίτες την άνοιξη είναι σύμβολο απλότητας και ομορφιάς. Τα λευκά πέταλα με τον κίτρινο πυρήνα μοιάζουν με μικρούς ήλιους πάνω στο πράσινο χορτάρι, φέρνοντας χαρά σε κάθε γωνιά της φύσης. Είναι υπέροχες για ένα περίπατο στην εξοχή ή ακόμα και για να μαζέψει κανείς μερικές για το σπίτι…

Πανέμορφες, γεμίζουν τον κάμπο ή τους λόφους. Φυτρώνουν παντού, από μόνες τους. Πέρα από την ομορφιά τους οι μαργαρίτες χρησιμοποιούνται συχνά για διακόσμηση, κατασκευές στεφανιών, ακόμα και ως βρώσιμο λουλούδι σε σαλάτες ή επιδόρπια. Θα το έχει ξανακούσει, φαντάζομαι… Αλλά εμείς σ’ αυτό το δημοσίευμα θα μείνουμε περισσότερο στο αισθητικό μέρος…
























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…