Αρχική » Επικαιρότητα (Σελίδα 15)

Αρχείο κατηγορίας Επικαιρότητα

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Δείτε ΕΔΩ το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ με όλα τα δημοσιεύματα από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα…

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

0 4 5 5 7 2

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...

Το να εκφράζεται κανείς εδώ στον **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** είναι πολύ σπουδαίο για
μας που το διαχειριζόμαστε, μας κάνει να χαιρόμαστε όταν διαβάζουμε τις απόψεις σας, τις θέσεις σας, για ζητήματα που το site "σκαλίζει".
Μπορείτε λοιπόν **να μας γράφετε.** Μόνο που, για να τα δείτε δημοσιευμένα εδώ, θα περιμένετε λιγάκι προκειμένου να… εγκριθούν.

Βασίλειος Παπίας στο Το λες και κατάντια στον «Καπράλο», στο λόφο Κολωνού27 Ιουλίου 2025
Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…
Panos Chatziliadis στο Οι αέρηδες των Κυκλάδων στην Αμοργό για λίγη δροσιά!26 Ιουνίου 2025
Κάθε Ελληνικό νησί ήταν πάντα μια πρόκληση για μένα από τα παιδικά μου χρόνια, και περισσότερο η Αμοργός. Δεν κατάφερα…
Βασίλειος Παπίας στο Λιμάνι Μαντουδίου: Η Πύλη προς τις Σποράδες6 Ιουνίου 2025
Υπέροχο ενημερωτικό δελτίο!!!
Βασιλειος Παπιας στο Τελικά, τη βροχή την είδαμε την Κυριακή το απόγευμα29 Απριλίου 2025
Επιβεβαιώνω όλα τα αναγραφόμενα του φίλου μου Νίκου γιατί εκείνες τις ώρες ήμασταν μαζί. Η δικιά μου γνώμη είναι ότι....πλέον…
Βασίλειος Παπίας στο Ο Κώστας και η Άννυ ταξίδεψαν στο Κανκούν του Μεξικό23 Απριλίου 2025
Αχ τι όμορφα μέρη υπάρχουν!!! Να περνάνε καλά τα παιδιά!!!

Η ζωή μας ανάμεσα στις εποχές. Η φύση γύρω μας αλλάζει, αναγεννιέται από το χειμώνα. Κι εμείς το ίδιο! Το χρειαζόμαστε αυτό. Κάποτε, τα πράγματα ήταν πιο ευδιάκριτα ανάμεσα στις εποχές. Τώρα όχι πια...
Το καλοκαίρι του 2025 που ζούμε ήδη είναι ίσως το πιο θερμό των τελευταίων δεκαετιών. Μοιάζει με αυτό του 2024... Γεμάτο καύσωνες. Αυτό κάνει πολύ δύσκολη τη ζωή μας... Οι μετεωρολόγοι μας προετοίμασαν από νωρίς και το ζούμε στο έπακρο. Και ο χειμώνας ήταν γεμάτος ακραία καιρικά φαινόμενα. Κρύο, άνυδρος καιρός, επικίνδυνος... Εμείς, που έχουμε επιλέξει να γνωρίζουμε, τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, είμαστε σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Υπομονή λοιπόν και δύναμη. Όλα εξελίσσονται όπως έχει προβλεφθεί!

Μάρτιος 2026
Κ	Δ	Τ	Τ	Π	Π	Σ
1	2	3	4	5	6	7
8	9	10	11	12	13	14
15	16	17	18	19	20	21
22	23	24	25	26	27	28
29	30	31

Η πλούσια και μακραίωνη παράδοση της αγγειοπλαστικής τέχνης στο χωριό Θραψανό Ηρακλείου το έχει αναδείξει ως το μεγαλύτερο κέντρο αγγειοπλαστικής στην Κρήτη, σταθμό για την ιστορία της νεότερης ελληνικής κεραμικής τέχνης. Σήμερα, στο χωριό εξακολουθούν να λειτουργούν εργαστήρια που κατασκευάζουν ακόμα μικρά και μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία, γνωστά ως «θραψανιώτικα πιθάρια», τα οποία διακινούνται τόσο στην Ελλάδα, όσο και το εξωτερικό. Δείτε ΕΔΩ κι ένα υπέροχο ντοκιμαντέρ για την αγγειοπλαστική στο Θραψανό από την ΕΡΤ 3 που παίχτηκε τον Φλεβάρη του 2024. Κι ΕΔΩ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ για το χωριό μου.

Αναμφισβήτητα είναι η πιο όμορφη ώρα! Η ώρα του δειλινού. Φτάνει να είσαι εκεί. Την κατάλληλη ώρα, στο κατάλληλο μέρος και να απολαμβάνεις, λεπτό το λεπτό όλη αυτή την εξαιρετική εικόνα που δεν διαρκεί και πολύ.
Αυτό είναι. Να ζεις το κάθε λεπτό, να ανασαίνεις τον αέρα και να ευχαριστείς Εκείνον που έδωσε αυτό το δώρο για μας. Και να το εκτιμάμε!
Μερικοί άνθρωποι δεν ξέρουν ή δεν μπορούν, δεν είναι σε θέση να απολαύσουν τίποτα. Ψάχνουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από το καθετί και χάνουν την ουσία, τη ζωή. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας.

Δυο μέρες μόλις, στα τελειώματα του Αυγούστου του 2022, καταφέραμε να πάμε στη Τζιά, καλεσμένοι φίλων μας προκειμένου να μας φιλοξενήσουν. Και περάσαμε τόσο όμορφα που θα το κουβεντιάζουμε για καιρό.
Τι είναι αυτό που κάνει δεκτικούς τους ανθρώπους στο καλό, σε μια όμορφη κουβέντα, σε μια παρέα που αξίζει να τη ζήσεις και να την απολαύσεις παρά τις δυσκολίες; Το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι με αδυναμίες, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό είναι το μυστικό!

Ήταν ένα ταξίδι μέσα στον Μάη… Έκανε ακόμα την ψυχρούλα του, αλλά το απολαύσαμε. Είχαμε ένα απωθημένο και το ικανοποιήσαμε. Πριν μερικά χρόνια που είχαμε πάει ένα Παρασκευο Σαββατο Κύριακο δεν το χαρήκαμε, δεν το περπατήσαμε επειδή το πρώτο πρωινό που σηκωθήκαμε βρήκαμε ένα χιόνι, καμιά 20ριά πόντους στρωμένο.
Στην κεντρική σελίδα του αρχείου του **ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ** θα δείτε αρκετά δημοσιεύματα. Αλλά μπορείτε να τα δείτε και από **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ** κι **ΕΔΩ**.

Από γενιά σε γενιά περνάει αυτή η τέχνη, του αγγειοπλάστη. Κι αν την αγκάλιαζε λίγο η Πολιτεία, όλα θα ήταν καλύτερα. Στη φωτογραφία είναι ο πατέρας μου**, Λευτέρης του Κουμαλή**, ως αγγειοπλάστης. Τον ακολούθησε ο γιός του, ο **Κωστής Θεοδωράκης** και ο εγγονός του, ο **Μανώλης Βολυράκης** και δίπλα του ο γιος του, ο **Αγησίλαος**. Δείτε **ΕΔΩ** ένα πολύ όμορφο δημοσίευμα από το το περιοδικό **"Κ"** που συνοδεύει, κάθε Κυριακή, την έκδοση της **ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ**. Για να καταλάβετε τι λέω…

Σχεδόν τα κατάφερα να φτιάξω το σπίτι στο χωριό, κληρονομιά από τους γονείς μου, αν και μου κόστισε πολύ. Έχει ακόμα κάποιες δουλειές που πρέπει να γίνουν, αλλά σιγά - σιγά.
Μακάρι να φτιάξουν τα πράγματα και να περνάμε κάνα δυο μήνες το καλοκαίρι, εκεί. Θα μας έκανε καλό, από πολλές απόψεις... Εδώ σε έναν πίνακα ζωγραφικής μιας Γερμανίδας που φιλοξενήσαμε κάποτε και μας τον έκανε δώρο. Είναι το σπίτι μας όπως ήταν τότε! Η υπογραφή λέει, 1992!

Μια οικογενειακή φωτογραφία που έβγαλα με τα αδέλφια μου στο γάμο τη Πόπης, της κόρης του Κωστή μας. Επάνω από αριστερά η Γεωργία μας, δεν ζει πια. Δείτε ΕΔΩ μερικά πράγματα για αυτήν. Κάτω, από αριστερά, η Στασούλα μας, δείτε για αυτήν ΕΔΩ, δίπλα της η Μαλάμω, δείτε γι’ αυτήν ΕΔΩ και δίπλα της ο Κωστής μας, που και εκείνος δεν ζει πια, δείτε ΕΔΩ.

Αυτή είναι η εφημερίδα των συνταξιούχων των ΗΣΑΠ "ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος" τ. 181 που κυκλοφορεί τώρα. Για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ. 180, ΕΔΩ το τ. 179, ΕΔΩ το τ.178, ΕΔΩ το τ. 177, ΕΔΩτο τ. 176, ΕΔΩ τ. 175, ΕΔΩ το τ. 174, ΕΔΩ το τ. 173, ΕΔΩ το τ. 172, ΕΔΩ το τ. 171, ΕΔΩ το τ. 170, ΕΔΩ το τ. 169, ΕΔΩ το τ.168, ΕΔΩ το τ.167 ΕΔΩ το τ.166, ΕΔΩ το τ. 165, ΕΔΩ το τ.164, ΕΔΩ το τ. 163, ΕΔΩ το τ.162. Τριάντα χρόνια αδιάλειπτης έκδοσης από τη γέννηση της, είναι μια μεγάλη επιτυχία. Παλιότερα τεύχη μπορείτε να τα δείτε σε PDF αρχείο, πηγαίνοντας στο Αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ. Δείτε κι ΕΔΩτο site του Σωματείου που επιμελούμαστε δημοσιογραφικά...

Έτοιμο και το και το 447 φύλλο... Δείτε το ΕΔΩ. Κι ΕΔΩ το τ.466, ΕΔΩ το τ.445, ΕΔΩ το τ.444, ΕΔΩ, το τ. 443, ΕΔΩ το τ. 442, ΕΔΩ το τ. 441, ΕΔΩ το τ. 440, ΕΔΩ το τ. 439, ΕΔΩ το τ. 438, ΕΔΩ το τ. 437, ΕΔΩ το τ. 436, ΕΔΩ το τ. 435, ΕΔΩ το τ. 434, ΕΔΩ το τ. 433, ΕΔΩ το τ. 432, ΕΔΩ το τ. 431, ΕΔΩ το τ. 430, ΕΔΩ το τ. 429, ΕΔΩ το τ. 428, ΕΔΩ το τ. 427, ΕΔΩ το τ. 426, ΕΔΩ το τ. 425, ΕΔΩ το τ. 424, ΕΔΩ το τ. 423, ΕΔΩ το τ. 422, ΕΔΩ το τ. 421, ΕΔΩ το τ. 420, ΕΔΩ το τ. 419, ΕΔΩ το τ. 418, ΕΔΩ το τ. 417, ΕΔΩ το τ. 416, ΕΔΩ το τ. 415, ΕΔΩ το τ. 414, ΕΔΩ το τ. 413, ΕΔΩ το τ. 412, ΕΔΩ το τ. 411, ΕΔΩ το τ. 410, ΕΔΩ το τ. 409, ΕΔΩ το τ. 408, ΕΔΩ το τ. 407, ΕΔΩ το τ. 406, ΕΔΩ το τ. 405 ΕΔΩ το τ. 404 ΕΔΩ το τ. 403 ΕΔΩ το τ. 402, ΕΔΩ το τ. 401, ΕΔΩ το τ.400, ΕΔΩ το τ.399, ΕΔΩ το τ.398, ΕΔΩ το τ.397, ΕΔΩ το τ.396, ΕΔΩ το τ.395 ΕΔΩ το τ.394 ΕΔΩ το τ.393 ΕΔΩ το τ. 392, ΕΔΩ το τ. 391, ΕΔΩ το τ. 390, ΕΔΩ το τ. 389, ΕΔΩ το τ. 388, ΕΔΩ το τ. 387, ΕΔΩ τ. 386 και το 385 ΕΔΩ. Σε συνάρτηση μάλιστα με το Blog, δείτε το ΕΔΩ, είναι αυτό που λειτουργεί τώρα, με πιο συχνή ενημέρωση...

Αγαπώ την Κρήτη και το χωριό μου, το Θραψανό… Γράφω γι' αυτά με μια νοσταλγία. Είχα κάποτε σχέδια. Δεν είμαι βέβαιος πια, αν μπορώ να τα πραγματοποιήσω. Όταν όμως αλλάξουν τα πράγματα θα ήθελα να περνάω εδώ μερικούς μήνες, κυρίως καλοκαιρινούς. Είναι ο τόπος μου. Οι ρίζες μου. Οι αναμνήσεις μου…

Ένα από τα πράγματα που θα δείτε να κάνουμε σ' αυτό το site είναι ότι προσπαθούμε να γνωρίσουμε την Αθήνα. Τους τόπους που κινούμαστε, που περπατάμε, που πορευόμαστε.
Έτσι, συχνά - πυκνά, θα δείτε τέτοιες παρουσιάσεις με δρόμους, πλατείες, γειτονιές, είτε του ιστορικού κέντρου, είτε της περιφέρειας.
Μας αρέσει και το κάνουμε αυτό με χαρά, όπως εδώ που βλέπετε κάτι από την πλατεία Κοραή με τον Λυκαβηττό στο βάθος, από το κέντρο της Αθήνας, το πανεπιστήμιο.

Τελικά τα καταφέραμε και περάσαμε όμορφα, τη μια βδομάδα, από 10-17 Σεπτέμβρη του 2022 που πήγαμε στο παραθεριστικό κέντρο του ΟΠΑΚΕ ΟΤΕ στην Τέμενη Αιγίου. Πετύχαμε αυτό που θέλαμε. Να ξεκουραστούμε, να αλλάξουμε παραστάσεις, να φορτώσουμε τις μπαταρίες μας για το χειμώνα που έρχεται και που όλα δείχνουν ότι θα έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, καθώς όλα γύρω μας, ακριβαίνουν και η ανασφάλεια τα κάνει όλα χειρότερα. Ευτυχώς η ελπίδα μας για κάτι καλύτερο έχει πολύ ισχυρή βάση.

Τα πρώτα χιόνια έπεσαν φέτος στην Αναστασιά Σερρών

13 Ιανουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Παρακολουθώ τον τοίχο του φίλου μου Ηλία Θεολόγου από την Αναστασιά των Σερρών. Από χθες βράδυ άρχισε να ρίχνει νιφάδες χιονιού, αλλά το ζήτημα ήταν αν θα τις “κρατούσε”. Ε, λοιπόν τις κράτησε! Πριν από λίγο ο Ηλίας ανέβασε αυτές τις φωτογραφίες στον τοίχο του.

Μπορείς να το πεις και “ζωντανό” ρεπορτάζ. Βοηθάνε πολύ τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάτι τέτοιες ώρες, σίγουρα. Ένα πολύ μικρό σχόλιο αρκεί να καλύψει την ανάγκη της δημοσίευσης. Όλα τα άλλα τα λένε οι φωτογραφίες. Το αχνό χιόνι πάνω στα δέντρα είναι υπέροχο.

Εμείς που γνωρίζουμε καλά το σπίτι του Ηλία κι ας μην έχουμε καταφέρει να πάμε ακόμα από κοντά, έχουμε αντιληφθεί ότι όλες οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι από τον κήπο του σπιτιού του. Όλες! Ο Ηλίας ντύθηκε καλά και βγήκε έξω στο κρύο να τις τραβήξει. Μέσα τον περίμενε το αναμμένο τζάκι…

Χωρίς τους τεχνητούς καταρράκτες, πια, το Λουτράκι

3 Ιανουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Το Λουτράκι απέχει μόλις 84 χιλιόμετρα από την Αθήνα και είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση για Σαββατοκύριακο. Εδώ υπήρχε ένα σημείο, λίγο μετά το Δημαρχείο, στο δρόμο που πηγαίνει προς τη Λίμνη Βουλιαγμένης, το οποίο ήταν πολύ εντυπωσιακό και οι επισκέπτες σταματούσανε για να το απολαύσουν από κοντά.

Πρόκειται για τους καταρράκτες του Λουτρακίου. Αυτοί ήταν τεχνητοί και βρίσκονταν δίπλα στο ιστορικό κτήριο των παλαιών ιαματικών πηγών. Ήταν ένα από τα πλέον εντυπωσιακά σημεία της πόλης του Λουτρακίου, καθώς αποτελούσε έναν μικρό παράδεισο με ψηλά δέντρα, βράχους και φυσικά άφθονο νερό σε πολλαπλούς σχηματισμούς.

Σήμερα δεν υπάρχει πια. Ντόπιοι μας είπαν ότι όταν ξεράθηκαν τα δέντρα, εγκαταλείφτηκαν και οι καταρράκτες. Το Λουτράκι γνώρισε μεγάλες δόξες τη δεκαετία του ’80 καθώς συγκέντρωνε πολλούς τουρίστες. Στον μεγάλο πεζόδρομο βρίσκονται πολλά τουριστικά μαγαζιά και εστιατόρια και έχει πάρα πολύ κόσμο, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Δείτε ΕΔΩ πως ήταν παλιότερα οι καταρράκτες.

Εδώ είχαμε δει έναν τεχνητό καταρράκτη. Δεν υπάρχει

2 Ιανουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Μας αρέσει να ξαναπηγαίνουμε στα μέρη που έχουμε περπατήσει και έχουμε περάσει. Θυμάμαι, είχαμε έρθει πριν αρκετά χρόνια, εκδρομή με την εκκλησία μας στη Λίμνη Βουλιαγμένης και στην επιστροφή καθίσαμε ΕΔΩ στο Λουτράκι. Δες τι όμορφα ήταν τότε και πώς είναι σήμερα, χωρίς νερά και εγκαταλειμμένο… Είναι σαν να πεθαίνει. Σα να φεύγει μια ζωή από πάνω του… Όντως όπως μου είπαν όλη η περιοχή καταρράκτες, εγκαταλείφθηκε. Ποια η αιτία; Θα κάνουμε άλλο ένα αναλυτικό σημείωμα και θα σας το πούμε εκεί…

Μια ευκαιρία για να δούμε τον Παναγιώτη και τη Νίτσα

2 Ιανουαρίου 2025 / Σχολιάστε

Καθώς είμαστε στο Λουτράκι, βρήκαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε τους φίλους μας Παναγιώτη και Νίτσα, στη Άνω Αλμυρή της Κορινθίας. Βοήθησε σ’ αυτό και ο καιρός που συνέχισε να είναι καλός. Ένα μικρό καλοκαιράκι μέσα στο χειμώνα. Χάρηκαν πολύ! Κι εμείς το ίδιο. Η χαρά μας ήταν μεγάλη…

Με τους φίλους μας, γνωριζόμαστε πολλά χρόνια… Έχουμε έρθει κι άλλες φορές. Κι έχουμε μείνει. Δείτε κάποια δημοσιεύματα από το παρελθόν ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ κι ΕΔΩ. Έχουμε μοιραστεί πολλά πράγματα. Αληθινό δείγμα πραγματικών αδελφών.

Και χθες χαρήκαμε πολύ και γευτήκαμε την κάθε στιγμή φιλοξενίας. Είχαν ετοιμάσει για μας το μεσημεριανό τραπέζι με πλούσια εδέσματα αν και μόλις μια μέρα πριν έμαθαν ότι είμαστε κοντά τους και θέλαμε να τους δούμε. Απολαύσαμε αληθινά την κάθε στιγμή κοντά τους.

Το 2024 φεύγει κι ένας χρόνος έρχεται, το 2025…

31 Δεκεμβρίου 2024 / Σχολιάστε

Το πέρασμα από τον έναν χρόνο στον άλλο, πολλοί άνθρωποι τον χρησιμοποιούν ως αφορμή για γιορτή και περιμένουν από την… τύχη να είναι καλύτερος από τον προηγούμενο. Κι αυτό είναι που συνήθως φέρνει την απογοήτευση. Εμείς έχουμε εντελώς άλλη άποψη. Ήρεμα και ισορροπημένα κι επειδή μας αρέσουν τα ταξίδια θα καλωσορίσουμε το 2025 από το Λουτράκι όπου θα πάμε για μερικές μέρες… Κι εμείς θα τον κάνουμε καλύτερο ή χειρότερο… Τα λέμε από εκεί!

Απολογισμός της χρονιάς 2024 που φεύγει – μέρος 1ο

31 Δεκεμβρίου 2024 / Σχολιάστε

Δεν το συνηθίζουμε, αλλά φέτος λέμε να το τολμήσουμε, Να κάνουμε έναν μικρό απολογισμό της χρονιάς που φεύγει απόψε, του 2024. Πως ήταν; Τι αναμνήσεις άφησε πίσω του. Εικόνες που αναπολούμε, όπως αυτή εδώ τη φωτογραφία από τη Κρύα της Λειβαδιάς όπου πήγαμε με φίλους, μια ημερήσια εκδρομή.

Από εκεί είναι κι αυτή εδώ η φωτογραφία με τη Σούλα. Το συνηθίζουμε να κρατάμε τέτοιες αναμνηστικές φωτογραφίες από όμορφες στιγμές μας. Κι αυτή η εκδρομή, μας άρεσε. Ήταν αρχές τη χρονιάς και ήμαστε καλά ντυμένοι όπως βλέπετε. Αλλά ο καιρός μας βοήθησε και δε χάσαμε στιγμή! Δες ΕΔΩ και το δεύτερο μέρος του αφιερώματος.

Επάνω είναι η είσοδος του Άλσους της Κηφισιάς από τη μεριά του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου. Μας αρέσει πολύ αυτό το μέρος και επειδή κάποιες δουλειές μας, μας φέρνουν εκεί σχεδόν, μήνα παρά μήνα, δε χάνουμε την ευκαιρία να περπατήσουμε στον ίσκιο του. Κάτω από μια άλλη ημερήσια εκδρομή στη Λίμνη Δόξα με φίλους μας.

Καλλιτέχνες του δρόμου στην Ερμού με μεγάλη αποδοχή!

30 Δεκεμβρίου 2024 / Σχολιάστε

Να είναι άραγε αυτή η εποχή, κομμάτι της γιορταστικής ατμόσφαιρας στην Ερμού, αυτό που είδαμε να συμβαίνει στον πεζόδρομο της, μια από τις προηγούμενες μέρες; Απίστευτος ο κόσμος, χειροκροτούσε τους μουσικούς και τους τραγουδιστές και τραβούσε βίντεο με το κινητό τους. Το ίδιο βράδυ είδα σχετικές αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα.

Ποια είναι η μαγεία της μουσικής του δρόμου; Η μουσική του δρόμου είναι αυθεντική και άμεση. Δεν υπάρχει μεσάζοντας και η σύνδεση μεταξύ καλλιτέχνη και κοινού είναι άμεση και γνήσια. Και ποικίλη. Από κλασικά έργα μέχρι σύγχρονη μουσική, από παραδοσιακά τραγούδια μέχρι αυτοσχεδιασμούς, υπάρχει κάτι για όλα τα γούστα.

Κάθε συνάντηση με έναν καλλιτέχνη του δρόμου είναι μια έκπληξη. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα ακούσεις ή τι θα δεις. Σ’ αυτή την κομπανία άκουσα τραγούδια αντάρτικα που τα επικροτούσε ο κόσμος και τα τραγουδούσε κι εκείνος. Δυο βήματα από την πλατεία Συντάγματος, στον πιο εμπορικό δρόμο της Αθήνας, την Ερμού. Δεν μπορούσα να το πιστέψω!

Αρχείο κατηγορίας Επικαιρότητα

Τελευταίες Αναρτήσεις:

Οι επισκέπτες μας

Μπορείτε να σχολιάσετε τα θέματα μας...

Η ώρα του δειλινού...

Ραδιόφωνα

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων:

Τα αδέλφια μου. Λιγοστεύουμε!

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ Σιδηρόδρομος τ. 181

“Τύπος των συνταξιούχων σιδηροδρομικών” τ. 447

Ο τόπος που αγαπώ

Νίκος Ελ. Θεοδωράκης