Αρχείο κατηγορίας Δημοσιογραφικά

Η εικόνα με τις άδειες ξαπλώστρες δίπλα στη θάλασσα που παραπέμπουν στο φθινόπωρο, τη μοναξιά και την εγκατάλειψη, είναι κάτι πέρα για πέρα αληθινές… Τις ζήσαμε, τις καταγράψαμε και σας τις μεταφέρουμε. Από την Τέμενη Αιγίου, όπου βρεθήκαμε για λίγες μέρες διακοπών …

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 17/09/2022

Έχουν κι αυτά την ομορφιά τους… Να είναι Σεπτέμβρης προχωρημένος, να κάθεσαι δίπλα στη θάλασσα και να απολαμβάνεις την «αγριάδα» της, καθώς σκάει το κύμα πάνω στην προβλήτα. Θα μπορούσες να τη χαρακτηρίσεις κι αυτή φθινοπωρινή εικόνα και ας είναι συνυφασμένη στο μυαλό μας με τα κίτρινα φύλλα των φυλλοβόλων δέντρων που χαρακτηρίζει και το τέλος μιας εποχής, αυτής του καλοκαιριού.

Είναι και η ηρεμία του τοπίου, απαλλαγμένη από τις χαρούμενες φωνές των παιδιών στα παιχνίδια τους. Έχουν ήδη αποχωρήσει και βρίσκονται σπίτι τους. Έχουν τις σχολικές σκοτούρες μπροστά τους, αν και είναι νωρίς να μιλήσει κανείς την πρώτη εβδομάδα σχολικής ζωής, γι’ αυτές. Βέβαια εμείς έχουμε την εμπειρία των χρόνων, οπότε μπορούμε να δούμε λίγο πιο μακριά.

Όταν αναλογίζεσαι ότι μπροστά σου έχεις ένα χειμώνα δύσκολο από πολλές απόψεις και προσπαθείς να είσαι ψύχραιμος, προφανώς δεν είναι να πέφτεις στην απογοήτευση και να… πεθαίνεις πριν την ώρα σου…

Ο μήνας έχει την ομορφιά του. Οι ψυχρούλες και οι ζέστες, εναλλάσσονται. Το να καθίσεις έξω το απόγευμα, στη βεράντα, όχι μόνο αντέχεται, αλλά είναι και κάτι που το θέλει κανείς, επιθυμητό.

Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει αυτό. Γενικά το φθινόπωρο, όπως και η άνοιξη, ως εποχές, έχουν συρρικνωθεί ακολουθώντας μια τάση που… οδηγεί στην εξαφάνιση τους. Φταίει γι’ αυτό η κλιματική αλλαγή και όσα έχει κάνει ο άνθρωπος από απληστία, απέναντι στο περιβάλλον.

Όσο όμως και να κρατήσει το φθινόπωρο, είναι καλό να εκμεταλλευτούμε τα καλά του σημεία και να ωφεληθούμε. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό, αν δεν βιαζόμαστε στο καθετί με το οποίο καταπιανόμαστε και αν ακολουθούμε τους ρυθμούς της καρδιάς μας.

Αξίζει να το κάνουμε πότε – πότε, ελεγχόμενα, ώστε να απολαμβάνουμε τις στιγμές όπως ακριβώς τις ζούμε και αυτό είναι κάτι που τις κάνει μοναδικές.

Παρεούλες, συζητήσεις, πράγματα που μας έχουν λείψει. Λιγότερη τηλεόραση, λιγότερο διαδίκτυο, όχι εξαρτήσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης Και μπορούμε να υπολογίζουμε πως οι μέρες θα είναι όμορφες και παραγωγικές.

Το σημαντικό είναι να αντιληφθούμε ότι δεν πρέπει να καθόμαστε με τα χέρια σταυρωμένα, περιμένοντας να μας έρθουν όλα όπως τα θέλουμε. Αυτό που ενδείκνυται είναι να παίρνουμε την πρωτοβουλία και να χαράζουμε τους δρόμους που θέλουμε να περπατήσουμε.

Ας μη μας απογοητεύουν, όσοι με τη στάση τους και τη συμπεριφορά τους, προσπαθούν να σπείρουν δυσκολίες, αμφισβητήσεις στους στόχους και διλήμματα για ότι σχεδιάζουμε. Αφήστε τους έξω από τη ζωή σας. Έχουν επιλέξει να ζουν στη μιζέρια και την απαισιοδοξία τους.

Η ζωή εκεί έξω, πέρα από τις δυσκολίες και τα προβλήματα της, συνεχίζει να είναι όμορφη. Φτάνει να έχουμε εκπαιδεύσει τις αισθήσεις μας, έτσι ώστε να είναι σε θέση να απολαμβάνουν κάθε στιγμή, όπως ακριβώς της αξίζει.

Και μη στεκόμαστε από τώρα στο δύσκολο χειμώνα που είναι μπροστά μας Μια ματιά να ρίξουμε πίσω στο χρόνο, θα δούμε πόσους κάβους έχουμε περάσει. Δεν μας χαρίστηκε τίποτα και καθετί που ζούμε, το έχουμε κατακτήσει. Ναι, ακριβαίνουν κι άλλο τα τιμολόγια της ΔΕΗ, του φυσικού αερίου, όπως και τα είδη πρώτης ανάγκης, ενώ η τιμή της βενζίνης συνεχίζει να είναι στα ύψη.

Αλλά, εμείς ξέρουμε πού να στηρίξουμε την εμπιστοσύνη μας και θα το κάνουμε, βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να απογοητευτούμε. Φυσικά δεν αναφέρομαι στους πολιτικούς, αλλά σε Εκείνον που δεν μπορεί να πει ψέματα, επειδή είναι η προσωποποίηση της αλήθειας.

Έτσι για την ώρα ας απολαμβάνουμε τις φθινοπωρινές εικόνες, όσο τις έχουμε διαθέσιμες. Επειδή, πιστέψτε με, δεν θα είναι για πολύ. Το σκηνικό αυτού του κόσμου αλλάζει. Το βλέπουμε, άλλωστε, στο καθετί, γύρω μας.

• Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 17/9/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 10/09/2022

Πως είναι να κάνεις σχέδια και όνειρα για μια εβδομάδα μικρών διακοπών τον Σεπτέμβρη, προκειμένου να πας κάπου να χαλαρώσεις; Όσοι το έχουν δοκιμάσει, ξέρουν καλά πως αποτελεί μεγάλο προνόμιο να μπορείς να το καταφέρεις.

Καταρχήν υπάρχει μεγάλη ησυχία από πλευράς κινητικότητας, ενώ ο καιρός συνεχίζει να είναι καλός με μικρά, πολύ μικρά διαλείμματα αστάθειας. Τα ανοιχτά μαγαζιά στην εστίαση, σε προσέχουν περισσότερο. Έχει ελαττωθεί αισθητά η πελατεία τους, οπότε είσαι ένας από τους μοναδικούς πελάτες που πρέπει να προσέξουν.

Η θάλασσα είναι ακόμα ζεστή, αν θέλεις να κάνεις το μπάνιο σου. Τα παιδιά έχουν πάει ή ετοιμάζονται για το σχολείο τους. Και γενικά όλα δείχνουν να συνωμοτεί το σύμπαν για να περάσεις καλά, σε όποιον προορισμό επιλέξεις να πας. Όχι, δεν είναι διηγήσεις τρίτων, τα παραπάνω. Σε ένα προσωπικό άρθρο, δεν είναι ωραίο να μεταφέρεις απόψεις ανθρώπων που δεν γνωρίζεις. Κι εγώ, κάτι που δεν μ’ αρέσει, προσπαθώ να μην το κάνω.

Αντιθέτως, επιδιώκω να χρησιμοποιώ προσωπικές εμπειρίες. Μ’ αρέσει να το έχω ζήσει και μετά να το διηγηθώ. Η αλήθεια το κάνει ακόμα πιο ζωντανό. Και οι αναγνώστες που μας τιμούν με το να στρέφουν την προσοχής τους στο κομμάτι μου, επιθυμούν να έχουν το σεβασμό μου με τις αλήθειες μου.

Ο Σεπτέμβρης ήταν πάντα ένας όμορφος μήνας, στο μυαλό μου. Μπορεί να έχει τις δυσκολίες του καθώς, μετά τις διακοπές έχουν συσσωρευτεί ένα σωρό υποχρεώσεις και πληρωμές, αλλά η θερμοκρασία πάντα έπεφτε λίγο κι ένα μπουφανάκι ελαφρύ, το χρειαζόσουν το απόγευμα. Γενικά παρέπεμπαν σε κάτι διαφορετικό από την καλοκαιρινή ραστώνη.

Φυσικά ο φετινός Σεπτέμβρης διαφέρει από τους προηγούμενους ως προς την προετοιμασία, από πολλές πλευρές. Είναι πολλά αυτά που μας καλούν να αποδεχτούμε χωρίς συζήτηση και αφορούν τα πιο απαισιόδοξα σενάρια για τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Ναι, είναι τόσο το θράσος και η παραπληροφόρηση που καθημερινά δεχόμαστε ακόμα και στους τίτλους τους (δες, ας πούμε, τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ) και προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι όλα είναι μια χαρά. Μάλιστα χωρίς ντροπή βάζουν στο στόχαστρο, ιδιαίτερα τους συνταξιούχους. Κάποιοι άλλοι καλλιεργούν φρούδες ελπίδες περιμένοντας από τον πρωθυπουργό της χώρα να τοποθετηθεί πάνω σε όλα αυτά τα ζητήματα, στην ομιλία του, στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της ΔΕΘ.

Το ερώτημα είναι τι μπορεί να κάνεις; Πόσο και για πόσο, θα είναι σε θέση να βάζει χέρι στον κρατικό προϋπολογισμό, έτσι ώστε να παρουσιάζουν κάποια μπαλώματα με τις ενισχύσεις που δίνονται για το ρεύμα, το φυσικό αέριο, την επιταγή ακρίβειας για το σούπερ μάρκετ και τόσα άλλα έξοδα που «πνίγουν» τα νοικοκυριά στην καθημερινότητα τους.

Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι όλα γύρω μας είναι μαύρα κι άραχνα. Αλλά εμείς δεν θα σταθούμε σε αυτό. Δεν είναι ο σκοπός μας μέσα σ’ αυτές τις 600 λέξεις να σας μαυρίσουμε κι άλλο την ψυχή. Ξέρουμε ότι, γι’ αυτό φροντίζουν άλλοι. Εδώ θέλουμε να σας δώσουμε μια νότα αισιοδοξίας. Να σας πούμε ότι όλα όσα ζούμε είναι κομμάτια μιας ζωής που μας αφορά, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αλλά σίγουρα υπάρχει κάτι καλύτερο για τον καθέναν.

Μόνο που δεν πρέπει να περιμένουμε να… πέσει από τον ουρανό, ούτε και να μας προσφερθεί ως δώρο. Είναι κάτι που χρωστάμε στον εαυτό μας, να το επιδιώξουμε εμείς, με μέθοδο και σταθερά βήματα στους στόχους που έχουμε θέσει. Έτσι δεν θα πέσουμε στην παγίδα που έντεχνα μας στήνουν. Θέλουν να είμαστε ευάλωτοι, τρομαγμένοι, χωρίς ελπίδα για το αύριο για να μπορούν χωρίς ιδιαίτερο κόπο να μας χειραγωγούν, όπως άλλωστε ξέρουν καλά να κάνουν χιλιάδες χρόνια. Μια ματιά να ρίξετε στον ρου της ιστορίας θα το διαπιστώσετε με βεβαιότητα.

Ας μην τους κάνουμε λοιπόν αυτή τη χάρη. Ας προχωρήσουμε μπροστά βάζοντας , βάζοντας στόχους ρεαλιστικούς, στόχους που είμαστε σε θέση να υλοποιήσουμε και ας αφήνουμε στην κάθε μέρα τα προβλήματα που θα φέρνει. Όλα μαζί είναι ένα ασήκωτο βάρος για τις πλάτες μας.

• Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στις 10/9/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις»

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 03/09/2022

Με το φευγιό του Αυγούστου, τυπικά τελειώνει το καλοκαίρι. Η πιο συνηθισμένη φράση παλιότερα ήταν «κάθε κατεργάρης στον πάγκο του». Σίγουρα όλα αυτά στις μέρες μας έχουν αλλάξει. Όπως άλλαξαν και οι εποχές.

Απουσιάζει η σταθερότητα που ξέραμε. Διάβασα προχθές, την ώρα που μας «έψηνε» η ζέστη στη Τζια, ότι χιόνισε στον Όλυμπο και αναρωτήθηκα πόσο έχει στρεβλώσει το σύστημα, ακόμα και σε ότι αφορά το καιρικό.

Οι άνθρωποι λιποψυχούν γι’ αυτά που είναι μπροστά τους και για όσα τους περιμένουν. Οι τεράστιες αυξήσεις στα τιμολόγια ενέργειας και φυσικού αερίου διαμορφώνουν ένα νέο περιβάλλον, γύρω μας.

Από τη μια, θέλει κανείς να τελειώσει μ’ αυτή τη συνεχή ζέστη και από την άλλη σκέφτεται πώς θα αντιμετωπίσει το χειμώνα και τις δυσκολίες του σε ότι αφορά τη θέρμανση. Έχει και την περσινή οδυνηρή εμπειρία, από τα αυξημένα τιμολόγια στη ΔΕΗ και το φυσικό αέριο, οπότε και μόνο στη σκέψη ότι τα πράγματα θα είναι χειρότερα, τον πιάνει ένα τρέμουλο.

Βλέπω κάποιους και τους ζηλεύω για την ψυχραιμία τους και για τον πρακτικό τρόπο σκέψης τους. Είναι αρκετά αισιόδοξοι, αλλά μάλλον αυτό έχει να κάνει με τη φύση τους και το πώς αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις που προκύπτουν.

Και λέω μερικές φορές πως πολύ θα ήθελα, να ήμουν σαν αυτούς. Ύστερα πάλι κάνω μια δεύτερη σκέψη, γνωρίζοντας από προσωπική εμπειρία σε άλλους καιρούς πως δεν είναι κι έτσι καλά. Μοιάζεις σαν το ψάρι έξω από το νερό και δεν σε γεμίζει ούτε αυτή η επιλογή.

Εν τέλει όλα είναι μια συνήθεια… Τα σχολεία θα ανοίξουν την επόμενη εβδομάδα και όσοι έχουν παιδιά, ξέρουν καλά τι μπορεί να σημαίνει η προετοιμασία γι’ αυτό. Τσάντες. Μολύβια, τετράδια και μια ολόκληρη βιομηχανία γύρω από όλα αυτά.

Και ο κορονοϊός; Η πανδημία που μας έχει ταλαιπωρήσει, σχεδόν τρία χρόνια τώρα; Θα τη βρούμε μπροστά μας στα πρώτα κρύα και θα ξαναδούμε τις εξάρσεις της, καθώς και νέες παραλλαγές να παρουσιάζονται μπροστά μας;

Προς Θεού, δε λέω ότι χρειάζεται να πανικοβληθούμε. Όπως ήμασταν ψύχραιμοι, ως τώρα, έτσι και θα παραμείνουμε. Ακολουθώντας τις οδηγίες των ειδικών και παίρνοντας τα κατάλληλα και ενδεικνυόμενα μέτρα. Αρκεί να είμαστε υποτακτικοί και να μην καθόμαστε να υπεραναλύουμε τις καταστάσεις ως να γνωρίζαμε τα πάντα γι’ αυτές.

Δεν τα γνωρίζουμε. Όπως δεν γνωρίζουμε και πολλά πράγματα για την ίδια τη φύση μας. Ψαχνόμαστε. Πάντα το κάναμε αυτό. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε στο μικρό πλαίσιο ενός άρθρου. Αλλά επειδή αυτό κάναμε πάντα, θέλουμε να μοιραζόμαστε τις μικρές στιγμές μας.

Έτσι φτάσαμε και στον Σεπτέμβρη. Χωρίς ιδιαίτερο άγχος, αλλά με μια φυσιολογική αγωνία για τη ζωή μας και την ασφάλεια μας. Θα ξαναβρούμε τα βήματα μας. Όλοι μας, απ’ όπου κι αν είναι οι περπατησιές μας.

Με υπομονή και υπολογισμένα βήματα… Μακριά από τις υπερβολές στις οποίες αρέσκονται οι άνθρωποι για το φαίνεσθε… Θέλουμε να ζούμε στην πραγματική ζωή. Με τα πάνω της και τα κάτω της. Όπως ακριβώς την αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητα μας. Με ρεαλισμό και όσο αυτό είναι δυνατόν, με αντικειμενικότητα.

Είτε μας αρέσει, είτε όχι, ο χειμώνας με ότι αυτό συνεπάγετα σε έναν κόσμο που παραπαίει και δεν έχει να πιαστεί από πουθενά θα έρθει ισοπεδοτικά. Και τι λείπει πιο πολύ από όλα; Η ελπίδα! Αυτή να μη χάσουμε. Και να βρίσκουμε συνεχώς λόγους για να διατηρούμε τη χαρά μας. Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά ας μην απελπιζόμαστε και μη μαυρίζει η καρδιά μας με όσα άσχημα είναι μπροστά μας. Θα τα περάσουμε ήπια, όταν είμαστε προετοιμασμένοι για μια τέτοια δοκιμασία.

Ένα φθινόπωρο γρήγορα κι ένας μακρύς χειμώνας, είναι και να δείτε που θα τα καταφέρουμε. Όπως έχουμε περάσει πολλούς ώς τώρα. Και είναι βέβαιο πως κι αυτή τη φορά θα βγούμε νικητές. Αρκεί αν είμαστε εκεί, όρθιοι και να το παλέψουμε…

• Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 3/8/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου “Επισημάνσεις”.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 27/08/2022

Στη δημοσιότητα έδωσε ο ΕΟΔΥ τα στοιχεία για την εξέλιξη της πανδημίας του κορονοϊού το τελευταίο επταήμερο (15 έως 21 Αυγούστου 2022) στη χώρα μας. Όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση του ΕΟΔΥ: «Την εβδομάδα αναφοράς καταγράφηκαν 55.769 κρούσματα COVID-19 5.346 ανά εκατoμμύριο πληθυσμού: -25% εβδομαδιαία μεταβολή) εκ των οποίων οι επαναλοιμώξεις αφορούν το 22% των λοιμώξεων.

Ο συνολικός αριθμός των λοιμώξεων από την έναρξη της πανδημίας ανέρχεται σε 4.712.025 εκ των οποίων 51.9% γυναίκες. To 𝑅𝑡 για την επικράτεια βάσει των κρουσμάτων εκτιμάται σε 0.92 (95% ΔΕ: 0.79 – 1.08)

Το σύνολο των εισαγωγών, στα νοσοκομεία της επικράτειας, την εβδομάδα αναφοράς ήταν 1.527 ασθενείς (7μερος μ.ό.: 218, -22% εβδομαδιαία μεταβολή), ενώ το σύνολο των εξιτηρίων ανέρχεται σε 1.474 ασθενείς (7μερος μ.ο.: 211, -29% εβδομαδιαία μεταβολή). Ο αριθμός των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι μέχρι τέλος της εβδομάδας αναφοράς είναι 132 (65.2% άνδρες) με διάμεση ηλικία 70 έτη και το 95.5% να έχει υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω.

Την εβδομάδα αναφοράς καταγράφηκαν 258 θάνατοι ασθενών COVID-19 (25 ανά εκατομμύριο πληθυσμού: -11% εβδομαδιαία μεταβολή), ενώ από την έναρξη της επιδημίας έχουν καταγραφεί συνολικά 32.335 θάνατοι, με το 95.9% είχε υποκείμενο νόσημα ή/και ηλικία 70 ετών και άνω. Η διάμεση ηλικία των κρουσμάτων είναι 38 έτη, ενώ η διάμεση ηλικία των θανόντων είναι 80 έτη».

Σε κάθε ευκαιρία οι ειδικοί επαναλαμβάνουν πως παρά το γεγονός πως τα περιοριστικά μέτρα ανεστάλησαν κατά την περίοδο του καλοκαιριού και η ενημέρωση από τον ΕΟΔΥ για την πορεία της πανδημίας στη χώρα μας γίνεται πλέον, αλλά ο κορονοϊός δεν βρίσκεται σε ύφεση και απαιτείται αυξημένη επαγρύπνηση.

Τα στοιχεία των θανάτων ασθενών με Covid το επιβεβαιώνουν άλλωστε. Την προηγούμενη εβδομάδα, όπως φαίνεται στην επιδημιολογική έκθεση για το διάστημα από τις 8 έως τις 14 Αυγούστου, καταγράφηκαν 258 θάνατοι ασθενών (25 ανά εκατομμύριο πληθυσμού: -27% εβδομαδιαία μεταβολή), ενώ την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου καταγράφηκαν 314 θάνατοι ασθενών COVID-19 (30 ανά εκατομμύριο πληθυσμού: -18% εβδομαδιαία μεταβολή).

Οι υψηλοί αριθμοί θανάτων και τον Αύγουστο έρχονται ως συνέχεια όσων είχε επισημάνει ο o διευθυντής ΜΕΘ του νοσοκομείου “Παπανικολάου”, Νίκος Καπραβέλος για τη θεαματική αύξηση των θανάτων που καταγράφηκαν τον προηγούμενο μήνα από κορονοϊό, σε σχέση με τον περυσινό Ιούλιο. Όπως είχε αναφέρει, ο αριθμός των θανάτων ήταν τριπλάσιος συγκριτικά με πέρσι. Τον Ιούλιο φέτος είχαμε 1.100 θανάτους σε σχέση με τους 360 που είχαμε την ίδια περίοδο πέρυσι.

Ο ίδιος έκανε λόγο για το χειρότερο καλοκαίρι από την αρχή της πανδημίας και έχει εκφράσει το φόβο του και για το 7ο κύμα που εκτιμάται να ξεκινήσει τέλη φθινοπώρου με αρχές χειμώνα.

Είχε επισημάνει μάλιστα πως “η μεγάλη αύξηση στους αριθμούς των θανάτων ανήκει στις συνέπειες της πανδημίας. Και είναι αδιανόητο που ακόμη δεν έχουμε πάρει μέτρα, υγειονομικού χαρακτήρα, όχι όπως αυτά της καραντίνας. Πρέπει να αρχίσουμε να φοράμε και πάλι μάσκα σε κλειστούς χώρους, όπου υπάρχει συνωστισμός. Ενώ πρέπει να επανασυσταθούν σημεία ελέγχου στις πύλες εισόδου της χώρας”.

Ήδη δημιούργησαν μια αίσθηση εφησυχασμού, σε συνδυασμό με το γεγονός πως δεν υπάρχει κάποιο μέτρο προστασίας, πλην της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας σε νοσοκομεία και χώρους υγειονομικού ενδιαφέροντος, μονάδες φροντίδας και μέσα μαζικής μεταφοράς.

Τα περιοριστικά μέτρα, με την υποχρεωτική μορφή, συμπεριλαμβανομένων των μασκών και των self test στα σχολεία, δεν θα επανέλθουν ούτε το Σεπτέμβριο, ενώ θα γίνεται επίκληση στην ατομική ευθύνη.

Όπως λένε οι ειδικοί, μπορεί η Όμικρον 5 να μην έχει οδηγήσει σε αύξηση της πίεσης στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, εντούτοις ο υψηλός αριθμός των νέων διαγνώσεων και των επαναμολύνσεων, συντηρούν τις εισαγωγές στα νοσοκομεία.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 27/8/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 13/08/2022

Μια βδομάδα θα είναι μόνο, που θα σας λείψουμε. Μια εβδομάδα, για να πάρουν και οι άνθρωποι που είναι πίσω από τις τυπωμένες σελίδες αυτής της εφημερίδες, μια ανάσα και να επιστρέψουν πιο δυνατοί ώστε να συνεχίσει να υπάρχει αυτή καλή η ποιότητα στην ενημέρωση από το ΡΕΘΕΜΝΟΣ.

Βέβαια όλοι το ξέρουμε πόσο γρήγορα περνά ο καιρός ιδιαίτερα όταν είσαι σε διακοπές κι έτσι ούτε που θα το καταλάβουν για πότε έφυγαν και πότε επέστρεψαν. Κι εδώ που τα λέμε οι μέρες που έρχονται θέλουν να είναι πιο ραχατλίδικες, πιο χαλαρές με λιγότερες ευθύνες, αυτό που λέμε καλοκαιρινές!

Εσείς πήγατε διακοπές φέτος ή το σχεδιάζετε ακόμα; Μερικοί ανάμεσα μας ούτε αυτό το σχεδιασμό δεν μπορούν να κάνουν, έτσι όπως έχουν στριμωχτεί οικονομικά. Πού και πώς να πας; Πώς να απολαύσεις μερικά πράγματα που στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν, τα είχες;

Ας κάνουμε λοιπόν κι εμείς μια βουτιά στη μνήμη. Τότε που αγαπούσαμε να πηγαίνουμε στον Πλακιά τα καλοκαίρια μας και να περνάμε όμορφες μέρες εκεί, κοντά σε φίλους καλούς, με μια σειρά από πολιτιστικές εκδηλώσεις, μουσικές και θεατρικές, που έδωσαν πνοή και ζωή στον τόπο, με φόντο το Λιβυκό Πέλαγος.

Έχω χρόνια να πάω προς τα κει, αλλά θα το ήθελα πολύ. Δεν θέλω να πω ονόματα, ξέρουν αυτοί, αλλά φαντάζομαι τον εαυτό μου ξαπλωμένο στην παραλία την ώρα του δειλινού κι απέναντι μου, φωτισμένο το παλίγκρεμο με όλη τη φυσική ομορφιά του…

Ξέρω, διάβασα ότι θέλουν να χτίσουν ξενοδοχειακό συγκρότημα εκεί πάνω κι ευτυχώς που ξεσηκώθηκαν όλοι οι άνθρωποι που αγαπούν τον τόπο τους βάζοντας ένα λιθαράκι, στην προσπάθεια να αποτρέψουν να γίνει κάτι τέτοιο. Είδα κι εδώ στο ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ να γίνεται πρωτοσέλιδο και καλά έκαναν. Μερικές φορές χρειάζεται ένα σοκ για να αφυπνιστούν συνειδήσεις.

Γιατί άραγε στο όνομα του τουρισμού να καταστραφεί ένα τόσο όμορφο, άγριο μέρος στη νότια Κρήτη από τη μεριά του Ρεθύμνου; Δεν θα μπορούσαν να βρουν ένα άλλο μέρος να κάνουν την επένδυση της. Μακάρι να μην τους περάσει κι όποιος επιλέγει να έρχεται στον Πλακιά να ζει πράγματα ξέγνοιαστε μέρες. Έχει άλλωστε και ξενοδοχεία πολύ όμορφα και μια σειρά από ενοικιαζόμενα που διαθέτουν πολύ καλό επίπεδο παροχής υπηρεσιών.

Θυμάμαι τόσα πράγματα, ανθρώπους, καταστάσεις, τόσα όμορφα καλοκαίρια εκεί… Τις παρέες μας, τα ποτά μας και τις συναντήσεις μας στο φωτογραφείο του Δημήτρη, τους πίνακες ζωγραφικής της Άρτεμις. Ακόμα έχω ένα στο σπίτι μου στο Θραψανό που αγόρασα σε μια έκθεση της.

Έχω χρόνια να πάω και δεν ξέρω πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα εκεί. Και είμαι βέβαιος ότι θα υπάρχουν. Αλλά το σπουδαίο είναι ότι, θα τον επέλεγα ξανά ως τόπο ξεκούρασης, συνδυάζοντας μικρές τοπικές εκδρομές στις γύρω θάλασσες με την ξεχωριστή ομορφιά του ή το καΐκι για μια γύρω βόλτα ή μέχρι το κοντινό νησί τη Γαύδο, ξεχασμένο από τον κόσμο και τον πολιτισμό.

36 χλμ μόλις, νότια του Ρεθύμνου, περίπου μισή ώρα με το αυτοκίνητο, στην εύφορη πεδιάδα που σχηματίζει ο Κοτσυφός ποταμός, ο οποίος έχει νερό όλο το χρόνο. Ο Πλακιάς ήταν ένα μικρό ψαροχώρι στα τέλη του 20ου αιώνα, το οποίο τις τελευταίες δεκαετίες έχει αναπτυχθεί τουριστικά. Ιδιαίτερα την περίοδο του ’60 οι παραλίες της Γιαλιάς, όπως λέγεται το παραλιακό μέτωπο της περιοχής, ήταν ένας αγαπημένος προορισμός των χίπις.

Μπορείτε να επισκεφτείτε την πασίγνωστη παραλία του Πρέβελη, να κάνετε πεζοπορία στα φαράγγια του Κοτσυφού και του Κουρταλιώτη. Ωστόσο, αν προτιμήσετε να μείνετε στον Πλακιά, θα έχετε πολλές επιλογές καθώς η κωμόπολη είναι άρτια οργανωμένη με πληθώρα από ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπαρ, καταστήματα, κέντρα για θαλάσσια αθλήματα και καταδύσεις, οργανωμένες πλαζ κ.α.

Στην περιοχή υπάρχουν όλες οι βασικές υποδομές, όπως μικρή μαρίνα, καταστήματα τραπεζών, πρατήρια καυσίμων, ιατρείο και οδοντιατρείο, φαρμακείο, ταχυδρομείο, κλπ. Να, εδώ θα θέλαμε να πάμε εμείς…

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 13/8 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου “Επισημάνσεις”

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 06/08/2022

Κορυφώνεται την εβδομάδα που έρχεται το τουριστικό προϊόν στη χώρα μας και η εισροή ξένων τουριστών αναμένεται να φτάσει στο μάξιμουμ με τα νησιά να βρίσκονται κοντά στο 100% της πληρότητας, ωστόσο όπως διαβάζουμε, τα μαντάτα δεν είναι και τόσο ενθαρρυντικά από τον τομέα της εστίασης.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ που παρουσίασε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha αλλά και αυτά που μπορούμε να διαπιστώσουμε μόνοι μας, ένας στους δύο επιχειρηματίες καταγράφει πτώση του τζίρου και 6 στους 10 βλέπουν την πελατεία τους να καταναλώνει όλο και λιγότερα προϊόντα, λόγω των αναγκαστικών ανατιμήσεων που προκαλεί η ακρίβεια και γενικότερα η ενεργειακή κρίση.

Μιλώντας με επιχειρηματίες της εστίασης σε εστιατόρια, οι τουρίστες βγαίνουν για φαγητό το πολύ μια φορά την εβδομάδα και οι λογαριασμοί που κάνουν δεν ξεπερνούν τα 10-13 ευρώ το άτομο.

Δικαιολογημένα λοιπόν είναι πολύ προβληματισμένοι. «Καταγράφουμε μια τεράστια πτώση στους τζίρους των μαγαζιών μας που ξεπερνά το 40%, σε σύγκριση με τους περυσινούς μας τζίρους. Εκεί που περιμέναμε ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί το καλοκαίρι, αφού ένας μεγάλος αριθμός ξένων επισκεπτών δεν είχαν φύγει για διακοπές έξω από τη χώρα τους τα δυο προηγούμενα χρόνια εν μέσω πανδημίας και είχαν κάνει τις σχετικές οικονομίες για να ξοδέψουν, έρχεται η πραγματικότητα να μας προσγειώσει ανώμαλα, καθώς βλέπουμε ότι τελείωσε ο Ιούλιος, και ενώ προσπαθούμε να μειώσουμε τα λειτουργικά έξοδα μας, αποφεύγοντας να προσλάβουμε προσωπικό, τα έσοδα μας κάποιες μέρες του μήνα δεν υπερκαλύπτουν τα έξοδα μας» αναφέρει ιδιοκτήτης ταβέρνας.

Τώρα να πούμε ότι δεν τα λέγαμε όλα αυτά έγκαιρα; Τα λέγαμε! Και τι μ’ αυτό; Κάποιοι αρπάζονταν από τους αριθμούς που έδινε ο ΕΟΤ και οι οποίοι έδειχναν ότι όλα πάνε υπέροχα. Όμως, η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική.

Τα ξενοδοχεία όχι μόνο στα νησιά, αλλά και στην πρωτεύουσα την ίδια ώρα είναι σχεδόν γεμάτα! «Οι ξένοι τουρίστες φέτος αν και έχουν γεμίσει τα ξενοδοχεία της χώρας, είναι… σφικτοί στην κατανάλωση. Είναι πάρα πολύ προσεκτικοί στις παραγγελίες τους και υπολογίζουν, πού θα ξοδέψουν και το τελευταίο τους ευρώ.

Δεν βγαίνουν τα έξοδα ούτε μιας οικογενειακής επιχείρησης, που δεν έχει υπαλλήλους, όταν οι πελάτες παραγγέλνουν για μεσημεριανό γεύμα κυρίως, μια σαλάτα και μια τζατζίκι. Η εστίαση αργοπεθαίνει και χρειάζεται την οικονομική στήριξη της Πολιτείας, όπως έχει στηρίξει και τόσους άλλους κλάδους» αναφέρει χαρακτηριστικά ο καταστηματάρχης κεντρικού εστιατορίου.

«Εμείς οι επιχειρηματίες της εστίασης δεν πάμε καλά. Ενώ υπάρχει μια σχετική ροή στη δουλειά, οι τζίροι μας είναι πάρα πολύ χαμηλοί. Δεν υπάρχουν πια οι… καλές παρέες που έτρωγαν ακριβά, χωρίς να τους ενδιαφέρει η τιμή του πιάτου. Έχουμε χάσει τους μεγάλους λογαριασμούς που μας έκαναν τα προηγούμενα χρόνια οι Ρώσοι και οι Ουκρανοί πελάτες εξαφανίστηκαν. Χάσαμε και τους καλοφαγάδες Έλληνες που παράγγελναν ό,τι καλύτερο διέθετε το μαγαζί. Προκαλεί εντύπωση και το γεγονός ότι φέτος οι ξένοι πελάτες μας έχουν ξεχάσει εντελώς τι είναι το φιλοδώρημα. Βρετανοί, Γερμανοί και Ιταλοί δεν αφήνουν σχεδόν καθόλου φιλοδώρημα στους σερβιτόρους» αναφέρει ιδιοκτήτης στον τομέα της εστίασης.

Φωνή απόγνωσης εν μέσω κορύφωσης της τουριστικής περιόδου από τους ανθρώπους της εστίασης. Θα τους ακούσει κανείς; Αμφιβάλω, επειδή αυτοί που μας κυβερνούν έχουν πολλές τρύπες να κλείσουν, καθώς έχουμε μπει ήδη σε μια μακρόσυρτη προεκλογική περίοδο, ιδιόμορφη κι ενώ έχουμε μπροστά μας ένα χειμώνα πολύ δύσκολο από όπου και αν τον δεις.

Όμως τέτοιες φωνές πρέπει να ακούγονται. Οι άνθρωποι στην εστίαση προσφέρουν και προσθέτουν πάνω στο τουριστικό προϊόν, αρκεί φυσικά να μην υπάρχει δόλος, όπως διαβάζουμε και βλέπουμε σε κάτι απίστευτους λογαριασμούς από εστιατόρια της Μυκόνου. Με τέτοιους τρόπους και ρεζίλι διεθνώς γινόμαστε ως χώρα και βάζουμε φωτιά στα θεμέλια του τουρισμού. Σεβόμαστε τον πελάτη και δεν τον θέλουμε μόνο για μια φορά. Ας μην ξεχνάμε ότι η καλύτερη διαφήμιση είναι το να είναι κανείς ευχαριστημένος και από την παροχή υπηρεσιών και από τις τιμές. Καλό είναι να μην τα ξεχνάμε αυτά.

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου “επισημάνσεις”.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 30/07/2022

Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η μόνη φορά που αισθανόμαστε απροστάτευτοι ως χρήστες της τηλεφωνίας από τα διάφορά δίκτυα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην υπόθεση της απόπειρα παρακολούθησης του τηλεφώνου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ. Όχι πως και αυτό δεν έχει τη σοβαρότητα του, αλλά ήδη εκείνος κατέθεσε αναφορά στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Οπότε έχουμε δρόμο μπροστά μας…

Μιλάω για πιο απλά, καθημερινά πράγματα, που βιώνουμε όλοι οι χρήστες των έξυπνων – ψηφιακών τηλεφώνων. Την αρχή ξεκίνησαν με μια μέθοδο υπερχρέωσης στα κινητά τηλέφωνα με αριθμούς που αποτυπώνονταν με τη μορφή 004937222466.

Το έκαναν απλά. Εκείνοι τηλεφωνούσαν στο κινητό σου. Και δεν χρειάζονταν τίποτα άλλο να γίνει, από την ώρα που εσύ σήκωνες τη συσκευή κι έλεγες «παρακαλώ». Στην ουσία «έδινες» τη συναίνεση σου στο να σε χρεώσουν γι’ αυτή την κλήση και για κάθε επόμενη.

Παλιό το κόλπο, έγινε γνωστό από τα ΜΜΕ και οι άνθρωποι ήταν υποψιασμένοι με αποτέλεσμα να μη σηκώνουν άγνωστα διεθνή νούμερα που εμφανίζονταν με την κλήση στο τηλέφωνο τους. Το να βάζεις στη συσκευή σου στο «κόκκινο» το συγκεκριμένο αριθμό, θα μπορούσε να τον αποκλείσει από το να επιχειρήσει να ξαναπάρει. Αλλά αυτό πια δεν είχε καμιά πρακτική αξία, αφού οι απατεώνας διέθεταν λογισμικό που άλλαζε συνεχώς τα νούμερα ώστε να μη μπορεί να αποκλειστεί.

Αυτά με τα κινητά. Τώρα η ίδια μέθοδος χρησιμοποιείται και με τα σταθερά τηλέφωνα. Το ίδιο κόλπο εκτιμούν ότι θα τους αποφέρει καρπούς και τρελά κέρδη από την κλοπή ανυποψίαστων ανθρώπων που απλά σηκώνουν το ακουστικό για αν απαντήσουν σε μια κλήση στο τηλέφωνο του σπιτιού τους!

Συνέβη και σε μας που εξυπηρετούμαστε από το δίκτυο της VODAFON και ήταν φυσικό από την πρώτη στιγμή να επικοινωνήσουμε με τον φορέα και να καταγγείλουμε το γεγονός.

Η αντιμετώπιση; Επιεικώς απαράδεκτη. Σήκωσαν τα χέρια ψηλά και είπαν ότι δεν μπορούν να κάνουν, απολύτως τίποτα. Τίποτα; Ναι, έτσι ακριβώς…

Δική μας, λέει, είναι η ευθύνη να προσέχουμε τα τηλέφωνα μας και να κρίνουμε ποια πρέπει να σηκώνουμε. Τέτοιο θράσος από έναν πάροχο που έχει επιλεγεί από το κράτος να προσφέρει τηλεφωνικές υπηρεσίες σε πανελλαδικό επίπεδο.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, πού θα έπρεπε να προσφύγω εγώ, ο κάθε απλός χρήστης υπηρεσιών σταθερής τηλεφωνίας, για να προστατευτώ; Υπάρχει μια τέτοια υπηρεσία κι αν ναι, τι πρέπει να κάνει κάποιος για να πει τον… πόνο του και να βρει, όχι ένα χτύπημα κατανόησης στην πλάτη, αλλά να βρει λύση, ώστε να νοιώσει ότι προστατεύεται;

Δεν ξέρω αν το έχετε αισθανθεί κι εσείς, αλλά εγώ προσωπικά, πολλές φορές έχω νοιώσει εντελώς απροστάτευτος σε ένα κράτος, υποτίθεται επαρκώς εξοπλισμένο για να παρέχει τέτοιες υπηρεσίες στον πολίτη. Κάτι πρέπει να γίνει και σύντομα, άμεσα αν είναι δυνατόν.

Δεν αρκεί βέβαια για κάθε πρόβλημα που προκύπτει να «στήνεται» μια νέα αστυνομία. Όχι, δεν βοηθάει και πολύ κάτι τέτοιο, πέρα από το να μαζεύει έναν ολόκληρο στρατό ανειδίκευτων ένστολων νεαρών, ανίκανων να προσφέρουν οτιδήποτε. Κι επίσης δεν ξέρω τι ρόλο παίζει η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών   σε τέτοιες περιπτώσεις. Δεν θα έπρεπε να ελέγχει τους παρόχους ώστε να παίρνουν επαρκή μέτρα για την προστασία των πολιτών; Λέω τώρα εγώ, καθώς προσπαθώ να βάλω σε μια σειρά τις σκέψεις μου.

Είναι απίστευτο, τις δύσκολες από πλευράς υψηλών θερμοκρασιών τελευταίες ημέρες του Ιουλίου, να ζούμε και τέτοια προκλητικά περιστατικά. Ας παίξει επιτέλους το κράτος σωστά το ρόλο του για να νοιώσει προστατευμένος ο πολίτης. Υποχρεωμένο είναι!

Το κομμάτι αυτό θα δημοσιευτεί το Σάββατο 30/7/2022 στην εβδομαδιαία κρητική εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ και στη στήλη μου «Επισημάνσεις».