Αρχική » Ταξίδια (Σελίδα 66)
Αρχείο κατηγορίας Ταξίδια
Λίγο Ναύπλιο ακόμα! Και από αύριο θα σας πάμε Πάρο

Σας το χρωστάγαμε αυτό το δημοσίευμα. Υπόσχεση στο πρώτο πριν λίγες μέρες (δείτε ΕΔΩ) και μετά θα ξεκινήσουμε τις αναρτήσεις μας από την Πάρο, όπου βρισκόμαστε από το Σάββατο βράδυ. Οι βουκαμβίλιες είναι το σήμα κατατεθέν του Ναυπλίου, αυτή την εποχή. Διαλέξαμε λοιπόν τρεις δρόμους, μικρά σοκάκια που τα περπατήσαμε και μας άρεσαν, για να μοιραστούμε μαζί σας την ομορφιά τους.

Αυτά θα κρατήσουμε από την υπέροχη αυτή εκδρομή. Και την καλή παρέα που έδωσε χρώμα και δύναμη και ομορφιά στη μέρα μας. Και φυσικά το γεγονός ότι ήμασταν όλοι αδελφοί και το χαρήκαμε ακόμα περισσότερο, ως ευτύχημα να βρεθούμε την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος, όλοι μαζί. Δεν ξέρω γιατί, αλλά, ίσως, για το ότι ζήσαμε εδώ με τις ανθισμένες βουκαμβίλιες, να βοήθησε λίγο.

Το Ναύπλιο, είναι να το περπατάς… Στην παλιά πόλη δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Λογικό! Πού να πάνε μέσα σ’ αυτά τα στενά σοκάκια; Υποθέτω πως θα κυκλοφορούν επαγγελματικά Ι.Χ. αλλά σε ώρες που δεν κυκλοφορούν οι τουρίστες. Κι αυτό γιατί, κάπως θα πρέπει να κάνουν τις προμήθειες τους, τα μαγαζιά. Εμείς κρατάμε αυτή την ομορφιά και την ηρεμία που ζήσαμε στην εκδρομή της 25/5/2023.
Μερικές εικόνες, από την εκδρομή μας στο Ναύπλιο…

Σκόπιμα «σπάσαμε» το δημοσίευμα για την εκδρομή μας στο Ναύπλιο σε δυο μέρη. Το πρώτο είναι αυτό που βλέπετε σήμερα και αφορά πρόσωπα. Και το δεύτερο θα έρθει σε λίγο, με εικόνες από την ανθισμένη πόλη με μια ιδιαίτερη έμφαση στις βουκαμβίλιες που αυτή την εποχή είναι χαρά Θεού, όπου κι αν γυρίσεις το βλέμμα σου. Λογικό είναι στην πρώτη φωτογραφία να μας βάλω με τη Σούλα.

Στη δεύτερη, η Σούλα δοκιμάζει ένα καλοκαιρινό καπέλο. Με το δικό της τρόπο. Περπατήσαμε στα δρομάκια της όμορφης πόλης της Αργολίδας. Είχαμε το χρόνο γι’ αυτό… Και θαυμάσαμε τα μαγαζιά της. Ύστερα καταλήξαμε σε ένα καφέ στην παραλία, όπου και ήπιαμε το καφεδάκι μας, κάποιοι ή φάγαμε το παγωτό μας, κάποιοι άλλοι. Δοκιμάσαμε και κάτι υπέροχα παστέλια από τον Πύργο.

Στην τρίτη, δικαιωματικά είναι με τη Χάρις. Περπατούν και συζητούν… Μπορεί αυτή η φωτογραφία να είναι και ο ορισμός της εκδρομής. Τέτοια, χρειαζόμαστε ανάγκη την ώρα της χαλάρωσης. Μπορούμε να τα έχουμε; Δεν είναι πάντα εύκολο, αν και το επιδιώκουμε, αλλά τελικά είναι ωραίο να το προσπαθείς και να το παλεύεις κάνοντας πιο εύκολη τη ζωή σου.

Στην παραλία του Τολό. Μετά την ταβέρνα και καθώς γυρνάμε στο χώρο που μας άφησε το πούλμαν, να το πάρουμε για την επιστροφή στην Αθήνα. Αν και ο καιρός ήταν συννεφιασμένος, ήταν παράλληλα και ζεστός. Και η γυναικοπαρέα μπορεί να περπατά στην ακροθαλασσιά και να συζητά. Από αριστερά Χρυσάνθη, η Άρτεμης και η Σούλα. Χαμογελαστές , μπροστά φακό, όπως και σε ολόκληρη την εκδρομή. Όντως τη χρειαζόμαστε. Κι ευχαριστούμε τους οργανωτές. Περάσαμε υπέροχα!
Λουλούδια που είδαμε στο Πόρτο Μπούφαλο της Εύβοιας

Πόρτο Μπούφαλο, Νότια Εύβοια από τη μεριά του Ευβοϊκού. Σας έχουμε ήδη κάνει πρόσφατα ένα δημοσίευμα, δείτε το ΕΔΩ. Σήμερα σας έχουμε μερικά αγιολούλουδα που είδαμε εκεί και καταγράψαμε στο φακό μας. Επειδή, μας αρέσει πολύ η ανθισμένη φύση αυτή την εποχή και επειδή στον ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ, σας έχουμε συχνά τέτοια δημοσιεύματα, αφού μας αρέσει να τα μοιραζόμαστε μαζί σας.

Από εκεί είναι κι αυτό. Αγριολούλουδα ανάμεσα σε μια αραιοκατοικημένη περιοχή, χωρίς μεγάλη κίνηση. Φαντάζομαι το καλοκαίρι θα είναι μεγαλύτερη… Τον Αύγουστο του 13, δέκα χρόνια πριν, που είχα έρθει μόνος μου, για ένα Σαββατοκύριακο, είχε σαφώς πιο αυξημένη κίνηση. Είναι όμως μια ανεπανάληπτη ομορφιά, έτσι δεν είναι;

Κι ακόμα ένα στιγμιότυπο από τα αγριολούλουδα που είδαμε στο Πόρτο Μπούφαλο. Ανάμεσα τους και μερικές παπαρούνες. Τι ομορφιά είναι αυτή! Λες και κάποιος καλύτερος κι από ζωγράφο, έχει βάλει το χέρι. Πόσο τυχαία μπορεί να είναι όλα αυτά; Καθόλου τυχαία! Ο Δημιουργός έχει φροντίσει να δίνει το καλύτερο στα πλάσματα του. Κι ας μην το αξίζουμε.
Ένας πανέμορφο χωριό στην Κύπρο… Ονομάζεται Ασκάς

Τις φωτογραφίες του σημερινού δημοσιεύματος τις είδαμε στο διαδίκτυο, δημοσιευμένες στην Ομάδα “Τοπία της Κύπρου / Landscapes of Cyprus” δια χειρός Elena Constantinou και μας άρεσαν πολύ. Υπέροχο χωριό, θαυμάσια τα χρώματα του. Το ψάξαμε, λοιπόν, λίγο αφού δεν έχουμε πάει ακόμα στην Κύπρο, ενώ είναι γνωστό πως μας αρέσουν τα ταξίδια.

Ευρισκόμενο στην οροσειρά του Τροόδους και στην γραφική περιοχή της Πιτσιλλιάς, το χωριό Ασκάς εντάσσεται στην Επαρχία Λευκωσίας κι είναι σε υψόμετρο 900 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο επισκέπτης φτάνει στο χωριό από τη Λευκωσία ακολουθώντας τους δρόμους Ε902, Ε903 και τέλος τον δρόμο F915.

Τα απότομα βουνά, οι κοιλάδες και τα τρεχούμενα νερά του Ποταμού Ασκά και άλλων μικρότερων ρυακιών κόβουν πραγματικά την ανάσα. Το χωριό προσφέρει τη δυνατότητα για αγροτουρισμό σε πανέμορφα, παραδοσιακά καταλύματα που βρίσκονται κτισμένα στο γαλήνιο περιβάλλον.
Χωριό Πιτροφός της Άνδρου με τα μάτια του φίλου, Λούη

Ο Πιτροφός είναι ορεινό χωριό της νήσου Άνδρου και βρίσκεται σε υψόμετρο 350 μ. Το 1928 αριθμούσε 641 κατοίκους. Σήμερα φέρεται με πληθυσμό 305 κάτοικοι (απογραφή 2001). Είναι το πρώτο χωριό του Δήμου Άνδρου Κυκλάδων που συναντά ο επισκέπτης, καθώς έρχεται από το κύριο λιμάνι της Νήσου Άνδρου, το Γαύριο, και κατευθύνεται προς την πρωτεύουσα του Νησιού, τη

Με το πέρασμα από την περιοχή της Σταυροπέδας, εμφανίζεται απλωμένο στην νότια πλαγιά του Πετάλου σε μεγάλη έκταση. Πρόκειται για μεσόγειο χωριό με μεγάλες, για τα δεδομένα της Άνδρου, επίπεδες οροπεδιακές εκτάσεις αλλά και πολλές απόκρημνες πλαγιές. Φυσιολογικό για την Άνδρο όλο αυτό. Αυτή είναι η Άνδρος που αγαπούμε!

Η πλούσια βλάστηση, είναι από τα κύρια χαρακτηριστικά του, καθώς επίσης και οι πολλές διάσπαρτες πηγές του, που αναβλύζουν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Κύρια προϊόντα του χωριού είναι λάδι, σταφύλια, κρασί και δημητριακά. Το χωριό του Πιτροφού διαθέτει επίσης και δύο αμμώδεις παραλίες, στις οποίες ο αμαξωτός δρόμος φτάνει μέχρι το κύμα: τον Χαλκολιμιώνα και τις Αποθήκες.

Αξιοσημείωτα είναι επίσης και τα αρχαιολογικά μνημεία που βρίσκονται εντός των ορίων του Δημοτικού Διαμερίσματος του Πιτροφού, ξεκινώντας από τον Ταξιάρχη της Μελίδας, χριστιανικός ναός, σταυροειδής με τρούλο του 11ου αιώνα, και φτάνοντας μέχρι τον νεολιθικό οικισμό ηλικίας 5000 ετών στην περιοχή του Στρόφιλα.
Το Πρασιδάκι, χωριό στην Ηλεία, που θέλουμε να πάμε

Τις φωτογραφίες τις είδαμε στην Ομάδα “I WANT TO TRAVEL IN GREECE (ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΩ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”) τραβηγμένες και ανεβασμένες από τον διαδικτυακό μας φίλο, Giannis Filippopoulos. Πρόκειται για υπολείμματα κάποιου αρχαίου ναού στο Πρασιδάκι Ηλείας. Το καταλαβαίνουμε αυτό από τις φωτογραφίες, διότι στην ανάρτηση δεν υπάρχουν επιπλέον πληροφορίες.

Ίσως να είναι ο ναός της Αθηνάς, αν κρίνουμε από την έρευνα που κάναμε. Η θέση του ναού στο Πρασιδάκι κείται σε λόφο κατάφυτο ελαιοδέντρων, παρέχει υπέροχη θέα του Ιονίου πελάγους. Κοντά στο σημερινό χωριό, υπήρχε η αρχαία τριφυλιακή πόλη Πύργοι. Και σήμερα θα πάρουμε μια μικρή γεύση από τον χώρο.

Ο ναός χρονολογείται στον 5ο αι. π.Χ. Φέρει διαστάσεις 35.30 x 14.70 μ. και έχει προσανατολισμό Α-Δ. Αποτελείται από πρόναο, σηκό και οπισθόδομο. Είναι περίπτερος με 6×13 κίονες. Στο μέσον του σηκού διασώζεται το ορθογώνιο βάθρο του λατρευτικού αγάλματος της θεότητας. Πλαισιώνεται από δυο κιονοστοιχίες, πέντε δίτονων κιόνων.

Το σύνολο του κτίσματος (δάπεδο, κίονες, τοιχοποιία ) έφερε επίχρισμα σε τόνους ερυθρού, μελανού και γαλάζιου χρώματος. Στον πρόναο υπήρχε ψηφιδωτό δάπεδο από μικρά μελανά και λευκά βότσαλα που δημιουργούσαν γεωμετρικά σχέδια. Δεν ξέρω πόσο εμφανή είναι αυτά στις φωτογραφίες.

Οι ανασκαφικές εργασίες αποκάλυψαν πλήθος διάσπαρτων αρχιτεκτονικών μελών και σημαντικό αριθμό πήλινων κεράμων από την επένδυση της στέγης. Ο θριγκός έφερε πήλινα μέλη με πλούσια γραπτή διακόσμηση. Η καταστροφή του ναϊκού οικοδομήματος , περί τον 1ο -2ο αι.π.Χ, κατά τα φαινόμενα, οφείλεται σε ισχυρές σεισμικές δονήσεις και σε φωτιά που εκδηλώθηκε εντός αυτού.
Ανάγκη να πάρουμε καμιά φορά, τα όρη και τα βουνά;

Με το χέρι στην καρδιά απαντήστε μου παρακαλώ στον τίτλο – ερώτηση αυτού του δημοσιεύματος. Εμείς, ως άνθρωποι, βάζουμε τα όρια μας ως εκεί που εκτιμούμε ότι μας επιτρέπουν οι δυνάμεις μας. Και ιδιαίτερα για όσους ζουν στα όρια της πόλης, την νοιώθουν την ανάγκη αυτή. Τους καταλαβαίνουμε. Και τους αφιερώνουμε από καρδιάς τα λόγια και τις εικόνες που σκαρώσαμε σήμερα.

Το ιδανικό βέβαια θα ήταν να βγούμε, να περπατήσουμε, να δούμε και να θαυμάσουμε τη φύση που βρίσκεται στα καλύτερα της αυτή την εποχή της Άνοιξης, με τα ασταθή της χαρακτηριστικά. Αλλά ακόμα και μέσα από το Ι.Χ. μας ή το πούλμαν, θα δεις και θα απολαύσεις αυτή την ομορφιά. Και θα εισπράξεις αυτά τα υπέροχα συναισθήματα που έχει όταν ολοκληρώνεται ένα ταξίδι. Στα όρη, στ’ άγρια βουνά λοιπόν. Εκεί θέλουμε να πάμε!

Κι ας είναι όπως θέλει ο καιρός! Σιγά τώρα που θα μας χαλάσει την καλή διάθεση… Αποκλείεται. Εμείς θα βλέπουμε και θα φανταζόμαστε ακόμα περισσότερα, επειδή το θέλουμε και το επιθυμούμε. Και επειδή, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, υπάρχει αυτή η ανάγκη και πρέπει να την καλύψουμε. Ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ βάζει ιδέες για να εμπλουτίσει τις δικές σας, να τους δώσει χρώμα και άρωμα και τελικά να προσθέσει ζωή στη ζωή σας.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…