Αρχική » Καθημερινότητα (Σελίδα 27)
Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα
Αν δεν έχετε πάει σ’ αυτόν τον πολυχώρο, μάλλον χάνετε…

Το “Βρυσάκι”, Βρυσακίου 17 κοντά στο Μοναστηράκι, είναι ένας προσεγμένος πολυχώρος, καλαίσθητος με ευγενικό προσωπικό. Καλή επιλογή για καφέ ή για ένα σνακ μετά την βόλτα στην περιοχή. Το κάναμε την περασμένη Κυριακή με τη Σούλα και το χαρήκαμε πραγματικά. Ο καιρός ήταν καλός. Κι αυτό μας έκανε κι εμάς καλό, προκειμένου να ξεφύγουμε από το μικρό κρυωματάκι που φέραμε από την Πόλη.

Συνηθίζουμε να διαβάζουμε στο Tripadvisor κριτικές από τους πελάτες, όταν πρόκειται να πάμε για πρώτη φορά σε ένα νέο χώρο. Να, παίρνουμε μια πρώτη γεύση. Φυσικά δεν είναι απόλυτο ότι αυτοί που γράφουν εκεί την εμπειρία τους, έχουν τα ίδια με μας κριτήρια. Γι’ αυτό και πολλές φορές είναι αλληλοσυγκρουόμενα. Δείτε ΕΔΩ ένα δημοσίευμα από το αρχείο του ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗ για να γνωρίσετε τον γύρω χώρο.

Πρόκειται για μια παλιά μονοκατοικία, πολύ ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής διαρρύθμισης, με εσωτερική αυλή. Ο χώρος είναι υπέροχος, σαν να μπαίνεις σε ένα σπίτι της παλιάς Αθήνας. Το καφέ μια χαρά και η εξυπηρέτηση σχετικά γρήγορη, μιας και το μαγαζί είναι πάντα γεμάτο… Η νεαρή σερβιτόρος μας φάνηκε άψογη στην εξυπηρέτηση.
Το “Ράδιο Κατουμά”, μέρος μιας ιστορίας που έσβησε πια

Ήταν 1960 όταν ο Μιχαήλ Κατουμάς άνοιξε στο 14 της οδού ένα μικρό μαγαζάκι με λίγα αλλά πρωτοποριακά είδη για την εποχή. Πήγε τόσο καλά που σε τέσσερα χρόνια μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερο χώρο, στο νούμερο 23 του ίδιου δρόμου. Όταν και αυτό αποδείχθηκε ανεπαρκές, το 1970 η επιχείρηση μετακόμισε στο 15-19

Ήρθε η ώρα όμως για το γνωστό μαγαζί να εγκαταλείψει το κέντρο – πριν το «εγκαταλείψει» εκείνο. «Άλλαξαν οι χρήσεις, άλλαξε το πελατειακό κοινό. Οι τρεις όροφοι πάνω από εμάς έχουν γίνει aibnb, φτάνει η ώρα μας σιγά σιγά», λέει ο κ. Σπύρος. Δεν φταίει όμως μόνο αυτό. «Έχουν αλλάξει οι ανάγκες, τα ηλεκτρονικά φθίνουν, οι επισκευές επίσης, οι βιομηχανίες έκλεισαν, δεν φτιάχνεται τίποτα στην Ελλάδα.

Κάποτε ήμασταν οι προμηθευτές μεγάλων εργοστασίων. Σε σχέση με το 2000, ο τζίρος μας έχει μειωθεί στο 1/20». Τα παιδιά του έχουν ακολουθήσει άλλους δρόμους, οπότε η δική του απόφαση είναι μονόδρομος. «Ηταν απανωτά τα οικονομικά χτυπήματα, αλλά είμαι υπερήφανος που αντέξαμε χωρίς χρέη. Ομως από 7 ετών είμαι εδώ μέσα. Είναι στενάχωρο…». Δείτε κι αυτό ΕΔΩ το ρεπορτάζ της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ
Μας αρέσει να περπατάμε στους δρόμους του Κολωνού…

Το κάνουμε πολύ συχνά. Και όχι χωρίς λόγο. Έχουμε τους πιο σημαντικούς. Να βρούμε, αν είναι δυνατόν, ανθρώπους στα σπίτια τους που να έχουν τη σωστή διάθεση καρδιάς, για να ακούσουν τις ζωοσωτήριες αλήθειες που θέλουμε να τους μεταφέρουμε ως καλά νέα. Δεν είναι εύκολα τα πράγματα, αλλά χαιρόμαστε όταν το κάνουμε.

Εδώ βρισκόμαστε στην οδό Ιωαννίνων, σχεδόν παράλληλος της Πέτρας. Σάββατο πρωί. Κάποιοι λείπουν στις δουλειές τους ή μπορεί και να κοιμούνται ακόμα. Κυκλοφορούν ελάχιστοι άνθρωποι και δεν έχει να κάνει αυτό με τον καιρό. Όταν τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες ήταν μια μέρα όμορφη, ηλιόλουστη. Και νομίζω ότι αυτό φαίνεται στις φωτογραφίες.

Αν και ο Κολωνός ως συνοικία έχει μια ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, καθώς έχουν “σηκωθεί” πολλές νέες σύγχρονες οικοδομές, εντούτοις δεν παύουν να υπάρχουν και οικόπεδα παραμελημμένα, όπως αυτό της φωτογραφίας. Φυσικά οι… εικαστικές τύπου παρεμβάσεις γκράφιτι, είναι για γέλια και για κλάματα. Υπάρχουν και είναι εκεί, δίπλα μας.
Πίτσα από την «Γαλήνη», την πιτσαρία στα Σεπόλια

Από προσωπική εμπειρία, αυτοί οι άνθρωποι φτιάχνουν την καλύτερη πίτσα που έχουμε φάει. «Γαλήνη», η πιτσαρία στα Σεπόλια, Γερακίου 24 και Αμφιαράου, στην Αθήνα. Φέρνουν και με ντελίβερι στο σπίτι σας, αρκεί να την παραγγείλουμε στο 210513 9971. Σε λιγότερο από μισή ώρα είναι ζεστή σπίτι μας, στον Κολωνό!

Η πιτσαρία «Γαλήνη» στα Σεπόλια προσφέρει παραδοσιακή πίτσα και ιταλικές σπεσιαλιτέ από το 1990. Έχοντας αποκτήσει πιστούς πελάτες, όλα αυτά τα χρόνια, αποτελεί εγγύηση για την ποιότητα των προϊόντων και τις αυθεντικές σπιτικές γεύσεις. Και εκεί φυσικά, στο μαγαζί, μπορείς να την απολύσεις, είτε μέσα αν είναι χειμώνας, είτε έξω,

Το περιβάλλον είναι φιλόξενο και ζεστό και η εξυπηρέτηση άψογη. Δοκιμάστε υπέροχη πίτσα με μοτσαρέλα, χωριάτικη, με μανιτάρια και πολλούς ακόμα λαχταριστούς συνδυασμούς, δροσερές σαλάτες, ζυμαρικά και antipasti. Ότι σας λέμε εδώ είναι ελεγμένο, από πρώτο χέρι. Δεν μεταφέρουμε απόψεις τρίτων. Αυτός είναι ο ΘΡΑΨΑΝΙΩΤΗΣ.
Απογευματάκι, στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου

Μια υπέροχη ώρα! Απογευματάκι… Ο ήλιος έχει ή ετοιμάζεται να πάει προς τη δύση του, στο πιο τουριστικό και πολυπερπατημένο μέρος της Αθήνας, στο πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στο ύψος του Ωδείου Ηρώδου του Αττικού που παίζονται ακόμα παραστάσεις το καλοκαίρι με εξαιρετική ακουστική.

Τον Απρίλη δεν έχουν ξεκινήσει, ακόμα. Αλλά με βάση τον κόσμο που είδαμε να κινείται στους χώρους, η τουριστική σεζόν έχει ανοίξει, ήδη… Και οι θερμοκρασίες αρκετά ψηλές για την εποχή, τόσο που στα ρεπορτάζ της τηλεόρασης, ένα μεγάλο μέρος του χρόνου των ειδήσεων καταναλώνεται στα πρώτα μπάνια στη θάλασσα, αν και παγωμένη ακόμα.

Αγαπώ τα μέρη αυτά. Και η Σούλα το ίδιο. Και συχνά επιλέγουμε να περπατήσουμε στους δρόμους από το σταθμό του ΗΣΑΠ στο Θησείο, την Αποστόλου Παύλου, τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, την Βύρωνος, την Τριπόδων και την Αδριανού για να επιστρέψουμε στη βάση μας. Και κάπου ενδιάμεσα θα κάνουμε μια στάση, να πιούμε ένα ποτό και να ξεκουραστούμε λίγο από το περπάτημα.
Ευκάλυπτοι στη Λεωφόρο Γαλατσίου, γωνία με Πατησίων

Τους είδαμε, μας άρεσαν και τους… φωτογραφήσαμε! Ο ευκάλυπτος είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ιθαγενές φυτό και ανήκει στην τάξη Μυρτώδη και στην οικογένεια των Μυρτίδων. Περιλαμβάνει 550 περίπου είδη μεγάλων ως επί το πλείστον δέντρων που καλλιεργούνται στις εύκρατες περιοχές για εμπορική εκμετάλλευση και για τη σκιά τους.

Τα φύλλα του είναι μακριά, δερματώδη και κρέμονται από το δέντρο. Ο καρπός είναι κάψα που περιβάλλεται από μία θήκη και περιέχει πολλά μικρά σπόρια ενώ τα άνθη όταν ανοίγουν ενώνονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα μικρό δοχείο. Τα φύλλα πολλών ειδών περιέχουν ένα έλαιο γνωστό και ως ευκαλυπτέλαιο που χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική σε διάφορα σπρέι κατά της ρινικής καταρροής.

Από τον κορμό κάποιων άλλων ειδών λαμβάνεται η ρητίνη, χρήσιμη στη βυρσοδεψία και στη φαρμακευτική. Τα δέντρα είναι ψηλά και μπορούν να φτάσουν σε ύψος και τα 90 μέτρα και η περιφέρεια του κορμού τα 8 μέτρα. Είναι τα ψηλότερα ανθοφόρα φυτά. Εντάξει ότι κι αν λένε στο WIKIPEDIA, εγώ τέτοιους ευκαλύπτους δεν έχω δει ακόμα στην Ελλάδα
Γνωρίζετε το Οφθαλμιατρείο Αθηνών, στην οδό Σίνα;

Το Οφθαλμιατρείο Αθηνών ένα από τα αρχαιότερα Νοσηλευτικά Ιδρύματα της Ευρώπης, με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του, τις θαυμάσιες οροφογραφίες και το μουσειακό υλικό που διαθέτει, θεωρείται ένα από σημαντικά– ίσως το σημαντικότερο –ιστορικό μνημείο των νεότερων χρόνων, συμπληρώνοντας –λόγω της θέσης του– την τριλογία της Εθνικής Βιβλιοθήκης, του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Ακαδημίας Αθηνών.

Είναι έργο του Χριστιανού Χάνσεν, Γεράσιμου Μεταξά και Αριστείδη Μπαλάνου και αποτελεί αρχιτεκτονικό κόσμημα για τη πόλη της Αθήνας. Η ανέγερση του ειδικού αυτού κτιρίου για την περίθαλψη των πασχόντων από οφθαλμικά νοσήματα εγκρίθηκε επί Όθωνος και Αμαλίας τον Αύγουστο του 1843.

Η τελετή θεμελίωσης του κτιρίου του Οφθαλμιατρείου έγινε την 21η Απριλίου 1847 και τα επίσημα εγκαίνια την 14η Ιουνίου 1854. Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής για την Ίδρυση του Οφθαλμιατρείου Αθηνών, αλλά και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου από ιδρύσεώς του έως και το έτος 1985 ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών.























Δυστυχώς αυτή είναι η κατάντια του κράτους (όχι της Χώρας) και της τωρινής αδιάφορης τοπικής αυτοδιοίκησης!! Κρίμα....! Δεν υπάρχουν άνθρωποι…