Αρχείο κατηγορίας Καθημερινότητα

Από σήμερα και για όσες μέρες θα είμαστε στον Καναδά, θα σας δίνουμε τη φωτογραφία της ημέρας από τους τόπους που κινούμαστε, στο Νορθ Βανκούβερ ή όπου αλλού βρισκόμαστε. Και κάθε τρεις μέρες θα κάνουμε μια “σούμα” και θα σας το δίνουμε ως δημοσίευμα ημέρας. Κι αυτό γιατί έχουμε πλούσιο φωτογραφικό υλικό και θέλουμε να το αξιοποιήσουμε κατάλληλα. Φωτογραφία πρώτη: Τι βλέπω από το παράθυρο μου, καθώς σκαρώνω τις αναρτήσεις μου…

Το Σάββατο ήταν μια δύσκολη μέρα. Υψηλές θερμοκρασίες, στα όρια του καύσωνα και δυνατός αέρας, τόσο που ο Δήμος Αθηναίων, αναγκάστηκε να κλείσει τον Εθνικό Κήπο στους επισκέπτες. Εμείς κατεβήκαμε στην Ερμού για δουλειές. Και είχα την ευκαιρία, λίγο πριν το μεσημέρι να περπατήσω λίγο, σε ένα μικρό δρόμο, τη Φωκίωνος.

Κι αυτός ο δρομάκος με έβγαλε στη Μητροπόλεως, παράλληλη της Ερμού και σε μια μικρή πλατειούλα που δεν είχα προσέξει ιδιαίτερα ώς τώρα κι ας έχω περάσει τόσες φορές από εκεί. Είναι πίσω από τη Μητρόπολη των Αθηνών, η ομώνυμη πλατεία. Είχε αρκετό πράσινο και δροσιά για τα δεδομένα της μέρας.

Αλλά είχε και όμορφες πινελιές ανθισμένων λουλουδιών στα παρτέρια της, όπως αυτά εδώ που μου άρεσαν πολύ και τα φωτογράφησα. Όπως διαπιστώνετε κι εσείς, φυσιολογικά δεν κινούνται και πολλοί άνθρωποι. Όσοι κυκλοφορούν ή τουρίστες θα είναι ή κάποια ανάγκη κατέβηκαν να διεκπεραιώσουν στο κέντρο.

Ακούγεται οξύμωρο, αλλά έχει και μια μεγάλη βάση αλήθειας. Πώς γίνεται να νιώθεις καλά στην πόλη μια μέρα αργίας, όπως η χθεσινή και ταυτόχρονα να νιώθεις καλά, με θερμοκρασίες που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούσαν τους 36 βαθμούς Κελσίου; Δείτε τη Σταδίου τι όμορφη που ήταν το μεσημέρι. Ελάχιστη κίνηση!

Τα ίδια και η Εδουάρδου Λω, προέκταση της Χρήστου Λαδά. Είναι τρεις (3) η ώρα το μεσημέρι και έχει θέσεις παρκινγκ αυτοκινήτου. Απίστευτο! Αυτό είναι αδύνατον, να το δεις μια καθημερινή μέρα. Η Αθήνα είναι τόσο επιβαρυμένη με τα Ι.Χ. που, δεν υπάρχει χώρος, να πέσει καρφίτσα. Συνέβη όμως ακριβώς μπροστά στα μάτια μας και το καταγράψαμε.

Πλατεία Κολοκοτρώνη στη διασταύρωση της Κολοκοτρώνη με τη Σταδίου. Κι εδώ η κίνηση είναι σχετικά μικρή. Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνουν οι Έλληνες και, γιορτάζουν δε γιορτάζουν, κάνουν χρήση της αργίας, όπως της χθεσινής που ήταν ιδιόμορφη και δεν αφορούσε όλους τους κλάδους των εργαζομένων και φεύγουν εκτός των τειχών. Αλλά όλα τα μαγαζιά σχεδόν ήταν κλειστά.

Το “Παραμύθι” ήταν ένα ιδιαίτερο μαγαζί γεύσεων και όχι μόνο με είσοδο από την Ιωαννίνων 176, απέναντι από το σταθμό του Μετρό Σεπολίων, στη συμβολή με την Κρέοντος και τη Φιλιππουπόλεως. Κάποιοι το θυμούνται με νοσταλγία. Την Κυριακή που πέρασα είδα να έχουν κατέβει οι πινακίδες του και σε εμφανές σημείο υπήρχε το χαρτί με το ενοικιαστήριο.

Ήταν ένα από τα καλά μαγαζιά στα Σεπόλια και φημίζονταν για το υπέροχο φαγητό του, σέ ένα καταπληκτικό περιβάλλον, ενώ τα Σαββατοκύριακα είχε και ζωντανή μουσική. Στις κριτικές του Tripadvisor διαβάζουμε για την εξαιρετική κουζίνα του, με ένα εκπληκτικό και φιλόξενο σεφ, σε ένα παραμυθένιο σκηνικό.

Στεγασμένο σε μια παλιά μονοκατοικία και διαμορφωμένο σε ένα αριστούργημα ρομαντικό! Εμείς που το ξέραμε, θυμόμαστε τον Χρήστο με το χαμόγελο του, το υπέροχο φαγητό του, τον μοναδικό χώρο και τις λογικές τιμές του. Ήταν ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό, με ευγενές προσωπικό και άψογη περιποίηση. να υποθέσουμε ότι έβαλε κι εδώ το “χεράκι του”, ο Covid-19;

Κατεβήκαμε στο λιμάνι του Πειραιά, χθες το μεσημέρι, για να πάρουμε τη Ντενίς και τη φίλη της που έρχονταν από την Πάρο, ύστερα από μερικές μέρες διακοπών εκεί. Είχε τόση ζέστη που καθίσαμε με αναμμένη μηχανή, στο λιμάνι περιμένοντας να φτάσει το πλοίο τους, για να δουλεύει του αιρκοντίσιον. Ήταν ζήτημα επιβίωσης, καθώς οι θερμοκρασίες ήταν πολύ υψηλές και η ώρα 3:30 μεσημέρι!

Το χάρηκαν που μας είδαν! Η Σούλα γνωρίζονταν με τη Ντενίς, από το Βανκούβερ του Καναδά. Έτσι γνωριστήκαμε και μαζί. Δεν τις αφήσαμε μέσα σ’ αυτή ζέστη, να πάρουν ταξί. Ήμασταν βέβαιοι και το εκτίμησαν, ότι η παρουσία μας εκεί, θα τους έδινε μεγάλη χαρά. Και την εισπράξαμε! Θα τις γνωρίσετε τις επόμενες μέρες, καθώς έχουμε κανονίσει να βγούμε το Σάββατο στην Αθήνα.

Νωρίτερα, το πρωί, λίγο μετά το ξεκίνημα, είχαμε φροντίσει να πάμε από τη Νισαίας για μια τελευταία ματιά, μήπως χρειάζονταν κάτι ακόμα το σπίτι, έτσι ώστε η τριήμερη φιλοξενία τους να είσαι όσο το δυνατόν πιο απολαυστική, ακόμα και μέσα σ’ αυτές τις σκληρές συνθήκες καύσωνα. Και νομίζω ότι τα καταφέραμε. Ενθουσιάστηκαν όταν είδαν το σπίτι. Ευχόμαστε να περάσουν καλά!

Oι χοχλιοί (σαλιγκάρια, τους λένε αλλού) αποτελούν χωρίς αμφιβολία ένα από τα βασικότερα πιάτα της κρητικής κουζίνας και κατά πολλούς, ένα από τα πιο εύγευστα. Στις μέρες μας, πέρα από την Κρήτη, τα σαλιγκάρια ως εκλεκτός «μεζές», είναι περιζήτητα και σε ολόκληρο τον κόσμο που σταδιακά αποδίδει την σημασία που αξίζει αυτός ο «θησαυρός» της φύσης.

Όσοι έχουν δοκιμάσει χοχλιούς, καταλαβαίνουν τους λόγους για τους οποίους όλο και περισσότεροι σεφ τα αναζητάνε για ξεχωριστές συνταγές στα μενού εστιατορίων. Αυτή την  εποχή που πολλά νοικοκυριά στη Κρήτη βάζουν τους χοχλιούς στα μαγειρέματα της εβδομάδας. Και προσέξτε πού μπορεί να τους βρει κανείς; Κάτω από αυτές τις πέτρες!

Οι φωτογραφίες είναι παρμένες κάπου στη Σητεία είναι των Vasilia Katsavavaki Kostis Fygetakis δημοσιευμένες στην “Ομάδα  Κρήτη των γεύσεων / Crete of tastes”. Την παρακολουθούμε αυτή την ομάδα, καθώς συχνά μας θυμίζει φαγητά που γνωρίζουμε από την παιδική μας ηλικία, αφού μεγαλώσαμε στο Θραψανό Ηρακλείου Κρήτης.

Δεν είναι και ότι καλύτερο να ζεις τέτοιες μέρες στην Αθήνα. Με τη θερμοκρασία ανεβασμένη στο Θεό. Ευτυχώς που φύσαγε χθες ένα δροσερό αεράκι και όσοι «τολμήσαμε» να κατέβουμε στο κέντρο της πόλης είχαμε την ευκαιρία να δούμε σχετικά λίγο κόσμο να κυκλοφορεί. Εδώ το ξενοδοχείο «Εσπέρια» στη Σταδίου, στο ύψος της Εδουάρδου Λω.

Κι εδώ ένα σιντριβάνι στην πλατεία Κοραή. Στη δροσιά του έχουν προστρέξει κάποια περιστέρια που δοκιμάζονται κι αυτά από τον καύσωνα. Τα βλέπεις λίγα – λίγα να κατεβαίνουν, να βουτούν στο νερό και μετά να κάθονται και να χαριεντίζονται με τα παιχνιδίσματα τους. Να κάθεσαι και να τα χαζεύεις! Μια ομορφιά, όλο αυτό!

Απογευματάκι κατά τις 5. Ο ήλιος είναι ακόμα ψηλά. Η μέρα συνεχίζει να είναι ζεστή. Η ΕΜΥ με το έκτακτο δελτίο υψηλών θερμοκρασιών δεν μας καθησυχάζει καθόλου. Το αντίθετο μάλιστα. Σκεφτόμαστε πως θα τη βγάλουμε αυτή βδομάδα. Ας είναι. Θα το περάσουμε κι αυτό. Τόσα και τόσα έχουμε περάσει ως τώρα… Αυτό είναι το κτίριο του Μετοχικού Ταμείο, απέναντι από το “Εσπέρια”